Bokt.nl

Vjestagirl schreef:

Nee hoor. Mensen zijn mensen en paarden zijn paarden. We plaatsen onszelf al eeuwen boven dieren, door ze te houden, ze te vormen naar wat wij willen dat ze zijn, ze te laten doen wat wij willen dat ze doen, ze op te sluiten in hokjes of juist niet. Zelfs door je huisdier een bandje om de hals te doen met jouw naam in een kokertje (of er een chip in te proppen) stel je jezelf boven je dier. Dieren zijn nou eenmaal niet gelijk(waardig) aan mensen, dat blijkt uit alles.

.

Moontje1991 schreef:

Ik geloof dat wij elkaar verkeerd hebben begrepen of iniedergeval iets anders bedoelen met minder waardig.
Ik begrijp uit jou bericht dat jij daarmee bedoelt het feit dat wij voor ze zorgen en dat dat nooit andersom zal zijn ze zullen niet even langs de winkel gaan voor hun eigen zak biks.

Moontje1991 schreef:

Wat ik bedoelde was waarom je familie je meer waard zou zijn dan je paard.
Ofwel waarom zou je het verlies van een familielid velen male erger vinden en daar wel om rouwen en niet om het verlies van je paard.
Waarom zou een paard wel vervangbaar zijn en een familielid niet.
Ik hoop dat je nu begrijpt wat ik bedoel met minder waardig niet het feit over wat ze wel en niet kunnen enz maar hoe belangrijk ze voor je zijn qua gevoel en verdriet wat je om het overlijden hebt.

Moontje1991 schreef:

Ik dacht dus dat jij bedoelde van ach ik huil even omdat ik vanmidag niet kan rijden en ga verder met mij leven ik vondt het al moeilijk te geloven dat er zulke mensen op bokt zaten.
Ik weet wel dat die mensen bestaan maar op bokt verwacht je toch mensen die oprecht geintereseerd zijn in hun paard en het welzijn van hun paard.
En ik denk ook dat het grootste deel van bokt een band heeft met zijn paard en verdrietig zal zijn als deze overlijdt.

AlexandraM schreef:

ik doe het niet... als ik daar aan moet beginnen met al mn dieren pfff
tis ook veel te duur... ik laat mn paard gewoon inslapen door de da en laat hem/haar dan ophalen..wat er dan verder mee gebeurt heb ik eigenlijk geen idee van (dus of dat naar de slacht gaat) maar volgensmij gaan ingeslapen paarden niet naar de slacht....

ik zou dr iig niet persoonlijk naar de slacht brengen, t idee dat ze dan ergens dalijk in de winkel ligt vind ik te raar.
maar cremeren gaat me weer wat te ver snap wel dat er mensen zijn die dit wel graag willen

Moontje1991 schreef:

@ Vjestagirl
Zoals ik al zei ik bedoel niet dat je niet om je paard geeft als je hem door rendac laat ophalen.
Ik begreep echter verkeerd wat jij bedoelde met dat een paard minder is dan een mens.
En nee een nieuwe oma koop je inderdaad niet maar een nieuwe man kan je wel "regelen" maar toch is dat in mijn ogen geen vervangen.
Als mijn paard overlijdt wil ik ook graag een nieuw paard maar daar zal ik anders tegenaan kijken als mijn huidige.

Geen paard is hetzelfde net als geen mens hetzelfde is.
Maar ik begrijp nu wat je bedoelt en uiteraad heeft iedereen een eigen manier van verwerken en dat respecteer ik ook.

Een geslacht paard laten cremeren?
Ik wist niet dat dat kon.
Ik dacht dat je paard dan standaart voor consumptie werdt gebruikt en na het schot direct werd ontleed.
Want ik neem aan dat het daarna een vieze bloederige bedoeling is en dat het paard er niet meer toonbaar uitziet of maken ze het dan helemaal schoon?

Lusitana schreef:

superrizzo schreef:

Ik zou niet graag mijn paard aan straat leggen maar dat is mijn mening

Het is niet je paard, maar een zielloos karkas dat je aan de straat legt.
Ik snap dat het heel rot kan zijn om er mee geconfronteerd te worden (je kunt het trouwens afdekken), begrijp me niet verkeerd, dus ik snap als jij dat niet wilt, maar je moet ook begrijpen dat anderen wel zien dat het een karkas is en dat het paard dat je kende eruit is.
Ceremoniën als begraven en cremeren doe je om jezelf een goed gevoel te geven en wellicht om aan anderen te tonen hoeveel je om het paard gaf en kan deel zijn van de rouwverwerking. Dit is ook de reden waarom mensen elkaar een begravenis geven.
Dat is prima en kan heel belangrijk zijn voor jezelf, maar het is niet juist om te zeggen dat je het voor het paard doet. Die is er namelijk niet.
Een paard uit zijn lijden helpen, dat doe je voor het paard.
Maar begraven, cremeren of wat dan ook, doe je voor jezelf en de omgeving (en sanitaire redenen).
Het is een keus, die helemaal bij jezelf ligt, maar mensen die het niet doen geven heus niet minder om hun paard. Voor een paard is het belangrijk wat je bij leven doet, niet wat je na hun dood doet.

superrizzo schreef:

Dus als een persoon dood gaat is dit dus ook een karkas ?? zonder gevoel of emotie ?
Waarom geven we die dan wel een crematie of een begrafenis ?
Ook alleen voor het ''goede'' gevoel van jezelf ?

Snap me niet verkeerd hoor mensen die hun paard wel aan straat leggen moeten dat helemaal zelf weten maar niet voor iedereen is een paard wat dood is meteen maar een karkas.
Mijn paarden zijn meer voor mij dan de meeste mensen die rondlopen op aarde.

En nee voor mij zit er geen verschil tussen dieren waar je van houd en mensen waar je van houd.

Vjestagirl schreef:

Dat doe je niet, omdat dat voor je gevoel niet kan.

stef schreef:

Vjestagirl schreef:

Dat doe je niet, omdat dat voor je gevoel niet kan.

En wettelijk gezien niet mag... wordt zo'n zooitje anders

Vjestagirl schreef:

AlexandraM: aan de ene kant ben ik het met je eens. Aan de andere aknt, als ik verhalen hoor over paarden die vechten tegen het inslaap middel en echt een doodsstrijd leveren dan vind ik schieten humaner denk ik...

tjady schreef:

Ik heb mijn pony, die ik 25 jaar heb gehad, laten cremeren in Rotterdam. Geen momenteel spijt van gehad!

Moontje1991 schreef:

jury schreef:

Iessie, ik begrijp uit je emotionele reactie dat dit onderwerp heel hoog bij je zit. Maar ik vind ook dat je een beetje met beide voeten op de grond moet blijven.
Een paard is en blijft een dier. Ook al beheersen paarden een groot deel van mijn leven en geniet ik dagelijks van ze, hou ik van ze, het blijft een dier. Die vermenselijking van een dier staat mij gewoon tegen.
En nogmaals iedereen is vrij in zijn of haar keuze maar bedenk ook eens wat je met dat geld voor goeds zou kunnen doen en of het verschil van het verwerken van de dood en het genieten van de herinneringen nu echt in het wel of niet hebben staan van een urn op de schoorsteenmantel.

Waarom heb je wel een begravenis of crematie nodig om het verlies van een familielid te verwerken maar niet om het familielid van je paard te verwerken?
Wat is jou paard minder dan jou familie?

Voor mij is mijn paard als familie net zoals mijn katten.
Hoe beschouw jij je paard dan als hij voor jou minder waard is dan je familie?
Als een middel om je hobby mee uit te voeren net als een tennisracet?

IggyPop schreef:

Even snel gegoogled naar prijzen, deze prijzen van paardencrematorium westerhout:


van 800 tot 900 kilo
€ 1.700,00

vanaf 900 kilo
€ 1.800,00

Er zijn schijnbaar ook verzekeringen die ondersteuning geven in de kosten van een crematie