suus_ schreef:Nee, mijn paard heeft mij geleerd dat geduld hebben heel belangrijk is en anders kun je met haar écht niets bereiken.
Ik heb er zo een die het bij de 1000e keer een dekje op haar rug krijgen nog steeds eng vindt, bijvoorbeeld
zo eentje heb ik ook, ik moet haar echt voorzichtig zadelen, tja ik weet dat het zo is en daar hou ik dan rekening mee. Als ik tegen een probleem oploop wat ik niet opgelost krijg, dan ga ik weg en probeer het de volgende keer anders op te lossen.
Laatst verloor ik mijn geduld toen ze zich niet liet pakken in de wei, dit is een probleem waar ik alle 5 jaar dat ik haar heb al tegenaan loop. Ik heb dat een hele tijd "opgelost" door op een klein apart stukje van de wei voer te zetten en haar daar naartoe te laten lopen, alleen we staan nu op een enorm weiland en ik heb daar niet zo'n klein stukje. Ik was echt des duivels, ben met stoom uit mijn oren weggegaan. De volgende dag een andere tactiek toegepast, heb een uur met haar meegelopen, maar op een gegeven moment bleef ze toch staan. De volgende dag bleef ze na 17 minuten al staan (me vriend had geklokt
). Inmiddels zijn we zover dat ik haar gewoon kan pakken, je hebt met een paard gewoon veel geduld nodig. Als ze echt vervelend zijn dan probeer ik het altijd met mijn stem op te lossen, daar zijn ze toch wel gevoelig voor hoor

hij werd niet zo goed verzorgt dat weet ik wel! alleen maar eten gegeven en dan in de stal staan en wei dusja, en mensen die niet konden rijden een bosrit erop.
(en wanneer hij begint stopt hij niet meer
Hij is daarna gewoon heel braaf geweest! 

als ze gewoon NIET stil gaat staan.. meestal word ik dan even heel boos maar dat heeft ze dan wel verdiend, ik doe haar nooit echt pijn, meer corrigerend.