Toen ik mijn jonkie net had, was hij doodsbang om vast te staan. Dat eindigde in hangen en in paniek raken met alle gevolgen van dien (steigeren/wegvluchten). Hij was toen net 2 jaar en had een hele nare ervaring in de trailer gehad (waarbij hij vaststond).
Ik kreeg overigens de naarste adviezen (Bv. 'zet hem aan een paal en loop weg, laat hem maar vechten, op een moment geeft hij het wel op' of 'gewoon slaan, zodra hij de neiging vertoont' of 'opsluiten tussen een paar lijnen'). Tja, zo ga ik dus niet met mijn paard om. Hij was nog zo jong, had iets naars meegemaakt en het was gewoon angst. Ik bouwde liever zijn zelfvertrouwen op.....
Ik heb hem leren wijken voor druk met een lang halstertouw (leadrope) en heb dat steeds meer opgebouwd. Ik haalde het touw door een ring op de poetsplaats en hield het uiteinde gewoon vast, terwijl ik met hem bezig was. Veel belonen als hij stil stond en eventueel weer 'corrigeren' als hij weer naar achteren liep. Zonder geweld. Hij begon dat al snel te begrijpen. Verder heb ik hem geleerd dat stilstaan, terwijl ik met hem bezig ben ok is. Dat het ook heel fijn kan zijn om je te laten borstelen e.d.
Tegenwoordig staat 'ie heerlijk te suffen of rustig te kijken naar mij of iets anders op het erf
. Hij vindt het best en eigenlijk staat 'ie nu ook altijd los. Dit ook omdat ik werk met een touwhalster en hem daar nooit aan vast zet (mag ook niet!).
Deze methode duurde misschien iets langer dan de methodes die ik geadviseerd kreeg
, maar geduld heb ik wel en ik vind zo'n dwingende methode ook onbespreekbaar. Tegenwoordig kan hij dus prima stil en vaststaan en hij loopt ook zo de trailer weer in.