Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-10-07 16:08

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 16:08

Ik vind een geit toch beter dan helemáál niets. Heb ook weleens verhalen gelezen (en nee, geen penny-verhalen), van paarden die een stuk opknapten met een geit of een ezel in de wei, of een kat die vaak langskwam.
Maar een ander paard of een klein shetje heeft denk ik wel de voorkeur. Jammer dat je vader het niet zo op paarden heeft, maar ik zou proberen om toch dat shetje erbij te smokkelen. Ik hoop dat je een oplossing vind!

**Geplaatst**: 18-10-07 16:08

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 16:08

In de hoefslag stond een goed stuk over paarden = kuddedieren:

Kuddedieren, wat doe je ermee? (HS12/2005)

Het is bekend dat een paard een kuddedier is, maar wat brengt die kennis ons? Helaas doen veel mensen er weinig mee. De wijze waarop een paard wordt gehuisvest of de manier van omgaan met een paard is vaak een voortdurende ontkenning van dit gegeven! Hoe interpreteer je het gedrag van het paard en hoe ga je ermee om?

Tekst: Margriet Cremers

Iedereen begrijpt dat een hond een roedeldier is en het daarom soms erg moeilijk vindt om alleen thuis te blijven. Het feit dat een paard een kuddedier is maakt het voor een paard bijzonder moeilijk om voorop te lopen of alleen het erf af te gaan. Daar staan weinig ruiters bij stil. De behoeften van de hond worden erkend, des te merkwaardiger is de ontkenning van de behoeften van een paard. Maar ja, het paard sloopt ook niet je meubilair in zijn solitaire ellende en het zal niet de buren aansporen om de politie te bellen wegens burengerucht! Met andere woorden, de – vaak luidruchtige – hond heeft een veel effectievere manier gevonden om zijn behoefte duidelijk te maken dan het stille, beleefde paard. Hoewel een paard geen zichtbaar grote problemen maakt, betekent niet automatisch dat hij makkelijk met eenzaamheid kan omgaan. Het is goed om te realiseren dat sommige onderdelen van huisvesten, verzorgen en disciplineren voor een paard vaak heel moeilijk is. Het is te eenzaam. Het komt te weinig tegemoet aan zijn behoeften als onderdeel van een sociale groep. Voor het paard betekent de kudde veiligheid. De wetenschap dat hij deel uitmaakt van een kudde, is een wetenschap van veiligheid. Diep van binnen is het paard is er op ingesteld om zijn plaats in de kudde zeker te stellen. Veel sociaal gedrag is vooral bedoeld om onderlinge banden te bevestigen. Gedragingen als neuzen, krauwen en lekker het hoofd over de hals van een ander hangen, is belangrijk om te onderstrepen dat er onderlinge banden bestaan. Hiermee wordt aangegeven dat de ander deel uitmaakt van de groep en daar zijn veiligheid aan mag ontlenen. Een kudde betekent dus niet alleen extra ogen en oren om de vijand te zien aankomen, het betekent ook uitwisseling van energie en in sommige gevallen absoluut het pure genot van innige kameraadschap.

Huisvesting
De huisvesting van onze paarden blijkt in veel gevallen voorbij te gaan aan de sociale behoeften van het paard. Bij de meest vormen van huisvesting staat veiligheid voorop. De huisvesting moet zodanig zijn dat de paarden elkaar en zichzelf niet kunnen verwonden. Hoge muren aan en tralies aan de voorkant maken een veilige kubus waar geen enkel gevaar aan zit. Daarnaast wordt erop gelet dat een huisvesting ook economisch is in zowel bouw (zo laag mogelijke bouwkosten) als ook in arbeid (makkelijk uit te mesten, te voeren, op te strooien etc.) Het valt op dat in het rijtje waarin de begrippen veiligheid en het economische aspect vallen, toch nadrukkelijk respect voor de behoeften van het paard ontbreekt! Het zou bijvoorbeeld helemaal niet moeilijk zijn om bij grote stalcomplexen tussen de wanden een opening met tralies te maken. Buurpaarden kunnen dan al neuzen. Als hierbij een mogelijkheid wordt aangebracht om de opening af te sluiten als buren echt onrustig worden, is er geen vuiltje aan de lucht en kunnen de paarden alvast een deel van hun sociale behoefte bevredigen. In veel gevallen is het gelukt om onrustige paarden op stal te kalmeren door simpelweg twee stenen uit de tussenmuur weg te halen.

Schade
Rundveehouders gingen ons al voor. Vroeger stonden alle koeien aangebonden op stal, tegenwoordig is de loopstal meer regel dan uitzondering en eist de wet binnenkort zelfs dat de aanbindstallen volledig verdwijnen. Ook rundveehouders bonden de koeien liever aan om daarmee de schade die de dieren elkaar kunnen toebrengen te beperken. Ondanks dat een koe een nog grotere bedrijfsinvestering is dan bij veel paarden het geval is, werden de koeien toch langzamerhand gewend aan de loopstallen. Noemenswaardig veel schade aan de dieren bleef uit. Ook de bedrijfsmatig gehouden geiten en varkens zullen in toenemende mate in groepsverband – en daarmee in grotere stallen –worden gehuisvest. Bij paarden is dat nog niet erg gebruikelijk. Steeds weer komt hier de zorg omtrent verwondingen naar voren. En dat is gedeeltelijk terecht. Natuurlijk, een paard wat gewond is aan een been, is in ernstigere mate onbruikbaar dan een koe met een hoornverwonding van een collega in haar flank. Anderzijds beschikken paarden die in groepsverband in loopstallen worden gehouden over het algemeen over een hogere weerstand, een betere opbouw van het skelet en sterkere spieren, pezen en gewrichten hebben. Daarnaast is een zeker niet te verwaarlozen aspect dat paarden in groepsverband over het algemeen mentaal vele malen stabieler dan paarden in een individuele huisvesting. Goed management op de kuddesamenstelling is hierbij wel van belang. Inderdaad is de verhoogde kans op verwondingen een nadeel van groepshuisvesting, maar daar staat tegenover dat het paard in zijn totaliteit zeker veel gezonder en stabieler zal worden. Een paard in een groepshuisvesting kan krauwen, neuzen en samen met zijn maatje bewegen. Dit levert het paard een heel veilig gevoel, waardoor het paard in een betere emotionele balans komt en mede daardoor gezonder en gelukkiger zal zijn en beter zal presteren.

Surrogaat
Het spenen van een veulen is in de natuur een simpel en vrij pijnloos proces. De merrie laat het veulen steeds meer zijn eigen weg gaan, weigert hem in toenemende mate om te drinken en het veulen heeft op zijn beurt steeds vaker behoefte om met andere jongen dieren samen te zijn en blijft steeds minder bij zijn moeder. De merrie blijft echter wel in beeld. In de overgangsfase kan hij daar bij behoefte nog af en toe een gevoel van veiligheid aan ontlenen. Op het moment dat het veulen/de jaarling in de natuurlijke situatie volledig is gespeend, staat hij niet alleen, niet in een nieuwe groep, maar is hij samen met zijn groepsgenoten in een vertrouwde samenstelling en vertrouwde omgeving.

Hoe zorgvuldig een fokker probeert om het spenen zo goed mogelijk te laten verlopen, gaat het jonge dier in veel gevallen toch naar een andere eigenaar en daardoor naar een andere groep dieren, in een andere omgeving, met vaak ander voer, soms ander klimaat, andere gedragsregels en gewoonten. Kortom: het moet zich danig gaan aanpassen. Het is niet verwonderlijk dat de meeste paarden heel snel een maatje zoeken in de nieuwe groep. Ze zoeken naar een dier in wiens nabijheid ze zich prettig voelen. Door veel samen op te trekken voelen ze zich veiliger in de nieuwe groep. Jonge dieren die niet in de opfok gaan en gewoon in een box terechtkomen, hebben het nog veel moeilijker. Zij hebben geen kans tot het creëren van sociale banden met een ander paard. Hun enige optie is een band aan te knopen met de verzorger of met de stalkat. Op zich een goed surrogaat en beter dan helemaal niets, maar het blijft een surrogaat! Hoewel onze paarden over het algemeen flexibel genoeg zijn om zich redelijk aan te passen, is het goed om als verzorger te realiseren dat het paard, zeker net na het spenen, erg veel behoefte heeft aan een sociale band. Het liefst met een soortgenoot, anders met een mens of een ander diersoort. Door deze behoefte te bevredigen ontstaat een paard dat beter in balans is en daardoor stabieler in lichaam en geest zal opgroeien.

Training
Een paard dat uit de opfok komt, moet leren met de mens om te gaan en datgene uit te voeren wat de mens hem opdraagt. We weten dat de basis van de oefeningen besloten liggen in zijn natuurlijk vermogen. Stap, draf, galop, wendingen, springen enzovoort, allemaal bewegingen die het paard van nature beheerst. Maar om dat allemaal op commando te doen met een mens op zijn rug, vraagt veel van zijn leer- en aanpassingsvermogen. Vaak wordt er vooral gekeken naar het fysiek-technische gedeelte en niet naar het (mentale) welzijnsgedeelte. Het komt zelden of nooit voor dat bijvoorbeeld een ouder paard bij het te beleren paard in de bak wordt gezet.Waarom eigenlijk niet? Als het jonge paard uit zijn box of uit zijn wei wordt weggehaald en afzonderlijk mee naar de poetsplaats wordt genomen, is dat redelijk spannend maar wel te doen. Als hij daarna alleen in een grote overdekte ruimte zoals de binnenbak wordt gebracht, is dat redelijk beangstigend. Spanningen beïnvloeden het leermoment negatief. Een ouder paard wat de eerste paar keer even meegaat, maakt de nieuwe ervaringen voor het jonge dier veel minder angstig en indringend. Meegaan naar poetsplaats en binnenbak kan dan een leuk uitje worden en met goede zin leert het stukken makkelijker! Dit is maar een voorbeeld, zo zijn er velen. Wat te denken van een paard wat niet alleen durft te springen? Als één schaap over de dam is, volgen er meer. Deze uitdrukking gaat op voor veel kuddedieren, dus ook voor het paard. Merkwaardig toch dat deze wetenschap in de paardentraining zo weinig wordt benut. Bij het aangespannen werken kennen we dit principe wel. Vaak wordt daar een goed getraind paard in het span gebruikt om een groentje in te werken. In heel veel gevallen problemen voorkomen of oplossen door simpelweg te realiseren dat een paard een kuddedier is met een sterke sociale behoefte. Belangrijk voor een paard is vaak dat er een ander levend wezen is dat nauwe met hem verbonden is. Een beetje vergelijkbaar met het jonge kind wat wel boven in het enge donker durft te gaan slapen als het weet dat iemand beneden aanwezig is¼Immers, je kunt energie delen met een ander levend wezen en dat geeft een veilig gevoel. Maar, het beste voor het paard is een eigenaar die beseft dat een paard een kuddedier is en die bereid is om daar in alle aspecten rekening mee te houden!

Ook mijn eigen bescheiden mening is: paard niet alleen. Daar worden ze zeker niet vrolijker van. Haha!

**Geplaatst**: 18-10-07 19:10

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:10

"Iedereen begrijpt dat een hond een roedeldier is en het daarom soms erg moeilijk vindt om alleen thuis te blijven"

En hoeveel mensen hebben één hond????????
Ik ken er weinig die er meerdere hebben....

**Geplaatst**: 18-10-07 19:14

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:14

ik denk dat een hond ook meer een ander verhaal is. Een hond loopt door je huis en krijgt aandacht van mensen in het huis de hele dag en kan de aandacht opzoeken. Een paard staat alleen op stal meestal buiten. Denk niet dat hij de hele dag mensen om zich heen zal hebben en ook de aandacht niet kan opzoeken bij mensen, jaa door hard te hinniken en tegen de stal te trappen miss Tong uitsteken

daarbij een hond alleen in kooitje in een schuur zal zich ook aardig ongelukkig voelen Knipoog

**Geplaatst**: 18-10-07 19:16

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:16

OOk dat vind ik geen ander verhaal...wij hebben daarom toen ook bewust 2 hondjes gekocht.
Ook al kunnen ze op een honden veldje vaak samen spelen...we wilde ze niet alleen thuis hebben als wij weg waren Lachen

**Geplaatst**: 18-10-07 19:18

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:18

Honden zijn ook vaak hele dagen alleen hoor!
En honden zijn andere dieren dan paarden. Een hond raakt gehecht aan zijn baas, een paard niet, althans niet aan een bepaald persoon. Een hond zal zijn baas missen ook nog na lange tijd, een paard niet.

**Geplaatst**: 18-10-07 19:24

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:24

pearlie schreef:
Honden zijn ook vaak hele dagen alleen hoor!
En honden zijn andere dieren dan paarden. Een hond raakt gehecht aan zijn baas, een paard niet, althans niet aan een bepaald persoon. Een hond zal zijn baas missen ook nog na lange tijd, een paard niet.

Een hond hoort ook niet de hele dag alleen te zijn. Maar dan nog... hij krijgt dan de rest van de tijd aandacht van zijn baasjes. Een hond alleen in een ren is inderdaad doodongelukkig. Wij hebben er overigens twee en die wonen gewoon in huis Tong uitsteken

De opmerking dat een paard niet aan zijn baas hecht vind ik eerlijk gezegd te erg voor woorden. Paarden hechten wel degelijk aan hun baas. Ik denk dat er maar weinig bokkers zijn die het daar niet mee eens zijn. Je kunt een superband opbouwen met je paard en de meeste paarden herkennen hun baasje meteen als hij of zij aan komt lopen.
En ook een paard kan zijn baas missen hoor. Net als een hond. Maar beiden schikken zich snel in hun lot als ze een goede nieuwe leider vinden. Want daar gaat het bij hond en paard om

**Geplaatst**: 18-10-07 19:25

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:25

pearlie schreef:
Maar ik denk niet dat een shetje of een geitje zoveel uit maakt bij een groot paard..

Waarom niet? Denk je dat een groot paard niet in staat is het verschil te zien tussen een soortgenoot en een geit?

**Geplaatst**: 18-10-07 19:26

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:26

Mijn pony stond ook eerst alleen bij ons aan huis maar we hadden toch besloten om er een shetlander bij te doen.
En sinds een maand loopt er nu een merrieveulen van 7 maanden bij hem.
Hij vindt het hardstikke gezellig en zijn dikke maatjes!
Dus als je de kans krijgt om er een shetlander of bijvoorbeeld een geit bij te doen moet je het altijd doen!
Het hoeft niet maar ze zijn wel veel vrolijker Lachen

Een geit kan ook maar daar heb je de kans bij; als je zulke eigenwijze geiten heb als die van ons; dat ze aan de staart gaan vreten. Clown

Dus een shetlander is nog altijd het beste en natuurlijk zijn eigen soort!

**Geplaatst**: 18-10-07 19:26

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:26

Herkennen is wat anders dan hechten aan.
Natuurlijk herkent je paard je als jij degene bent die hem elke dag voer geeft of hem komt borstelen. Maar je paard zal je niet meer herkennen na een jaar ofzo.
Dat is niet een kwestie van "het er mee eens zijn". Dat zijn gewoon feiten.

**Geplaatst**: 18-10-07 19:27

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:27

VeerenAshley schreef:
pearlie schreef:
Maar ik denk niet dat een shetje of een geitje zoveel uit maakt bij een groot paard..

Waarom niet? Denk je dat een groot paard niet in staat is het verschil te zien tussen een soortgenoot en een geit?

Jawel. Maar in het wild zie je ook geen gemengde kuddes van shetlanders en belgen, ofwel.

Het gaat om het gezelschap.
Een shetlandpony zal dat evenveel kunnen bieden als een geitje.

**Geplaatst**: 18-10-07 19:31

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:31

pearlie schreef:
Jawel. Maar in het wild zie je ook geen gemengde kuddes van shetlanders en belgen, ofwel.

Het gaat om het gezelschap.
Een shetlandpony zal dat evenveel kunnen bieden als een geitje.

Nee, want rassen zijn vnl. mesnelijke creaties. En een geit kan NIET evenveel bieden: hij spreekt geen paardentaal, en is dus duidelijk een ander soort van gezelschap! Kan een geit de veiligheid bieden van een kudde?

**Geplaatst**: 18-10-07 19:34

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:34

Veiligheid van een kudde????
Oh je bedoelt in dat natuurreservaat wat je afhuurt voor je kudde paarden.... waar je niet bijvoert enzo en niet op ze rijdt... geen dierenarts voor ze belt als ze ziek zijn en geen hoefsmid laat komen...

**Geplaatst**: 18-10-07 19:38

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:38

Nee, met kudde bedoel ik gewoon een of meer soortgenoten (als je het bovenstaande artikel uit de Hoefslag had gelezen, had je begrepen wat ik bedoelde).

**Geplaatst**: 18-10-07 19:40

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 19:40

En ik bedoel: zoals wij mensen paarden houden is al lang niet meer op de 'natuurlijke wijze'. Ik weet niet of je kunt spreken van een kudde, danwel van een groepje paarden wat in het zelfde weiland staat.
Je probeert natuurlijk voor je paard of pony de meest gunstige situatie te creeren, maar ja niet iedereen beschikt over dat natuurreservaat... als je begrijpt wat ik bedoel..

**Geplaatst**: 18-10-07 20:09

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 20:09

Het is misschien niet meer de meest natuurlijke wijze maar dat veranderd niks aan het paard eigen. Veel paarden krijgen niet voor niks stalgebreken als ze alleen staan de één alleen wat meer als de ander en vaak ook allemaal andere dingen. Tzal ook niet allemaal op het eerste gezicht zichtbaar zijn. Vooral dit paard is gewend met meerdere paarden te zijn en zal toch echt z'n soort genoten missen en zal idd niet genoegen nemen denk ik met een geit. Of het moest vanaf het begin al zo zijn.

**Geplaatst**: 18-10-07 20:26

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 18-10-07 20:26

Koop een leuk gezellig shetje erbij. zoveel moet dat toch niet kosten?

**Geplaatst**: 19-10-07 06:27

Re: Paard alleen, zielig?

Geplaatst: 19-10-07 06:27

de veiligheid van een kudde is het gevoel wat een paard nodig heeft. Zijn instinct zegt hem dat hij een kudde nodig heeft voor zijn veiligheid. Dat heeft weinig te maken met het gevaar wat het paard in werkelijkheid loopt. Een paard voelt zich met andere paarden prettiger en veiliger. Bovendien heeft hij het sociale kontakt nodig.

Dat je geen kudde ziet met belgen en shetten heeft niets met een voorkeur van paarden te maken maar alles met de voorkeur van mensen die niet Belgen en Shetten tegenlijk in een reservaat los laten. Zouden ze dat wel doen, dan zouden die net zo gemakkelijk een kudde vormen. Het gaat er namelijk om dat ze elkaar begrijpen, hetzelfde zijn, ongeacht hun maat.

Mijn twee minies vormen een aandoenlijke kleine kudde met met haflinger. En het dikste met elkaar zijn mijn haf en een mini. Haha!

Ze staan samen te slapen, waarbij de mini(billy) met zijn hoofd in de staart van de haflinger staat. Heeft ie lekker geen last van vliegen. Makkelijk toch, een grote vriend Haha!

Nomineer dit bericht ×