Bokt.nl

**Geplaatst**: Gisteren, 21:29

Geplaatst: Gisteren, 21:29

Dorine92 schreef:
Ik heb het niet over paarden die chronische onbehandelbare pijn hebben en dat weet iedereen hier dondersgoed. Ik heb het over paarden die niet bereden kunnen worden. Die kreupel worden door datgene wat de baas ermee wil doen, maar prima pijnvrij in de wei kunnen staan en toch worden ingeslapen. Er wordt een mooi verhaal bij gemaakt, maar bij een deel van deze paarden komt het er gewoon op neer dat ze een plekje van een bruikbaar paard innemen en dat ie daarom ingeslapen wordt.

En ik heb het over de opties van TS, waarbij de keuze is inslapen of verkopen/weggeven. De OP geeft geen keuze 'aanhouden/pensioen'
In dát geval is mijn keuze voor alle scenario's inslapen.

Om de simpele reden dat (behalve misschien scenario 5) het met al deze hypothetische gevallen in de handel slecht zal aflopen. En zie ook scenario 5 maar eens te verkopen, als paarden met een 2tje op de foto's al niet worden gekocht 'want problemen krijg je vanzelf wel, die hoef je niet te kopen'.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:31

Geplaatst: Gisteren, 21:31

Bieden schreef:
Wat alleen niet ter sprake komt…..niet alle dierenartsen willen een paard zo maar inslapen.En het is heel moeilijk om dan als paarden eigenaar duidelijk op je strepen te gaan staan dat je echt wil dat ze jou dier dood spuiten.
Veel kwalen zijn te behandelen alleen..als er te veel bij elkaar zijn dan kan het wel eens te lastig worden voor eigenaren en dier.Ook financieel maar dat zegt iemand ook niet graag dat voelt toch alsof je een sukkeltje zonder geld ben.

...en dit is waarom ik blij ben met de paardenslagers in ons land. Als ik zie dat kwaliteit van leven niet meer voldoende is voor mijn pony, maar de dierenarts zou haar nog niet slecht genoeg vinden, kies ik voor slacht.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:38

Re: Houden, inslapen of verkopen?

Geplaatst: Gisteren, 21:38

En dan de volgende hypothese: ik ben ongeneeslijk ziek (hypothetisch he, niet aan de orde nu. Voor zover ik weet :-)

), en ik weet niemand voor mijn pony. De pony waar ik werkelijk echt heel dol op ben, die echt mijn lust en mijn leven is. Hij is lief en best introvert en gevoelig. Geen ‘allemansvriend’. Vooral het gevoelige is zijn mooie punt, maar maakt hem dus ook kwetsbaar.
Ik zou dan echt denken: inslapen. Niet deze zachte, milde, gevoelige ziel de handel in. No way. Hij leeft met de dag.
Maar als ik het zo lees is dat niet direct de gangbare gedachtegang. En dat is ook echt te prijzen. Maar als ik niet een vertrouwd iemand zou weten voor hem en het gevaar was dat hij de handel in zou kunnen gaan, zou ik daar toch het liefst voor kiezen.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:41

Re: Houden, inslapen of verkopen?

Geplaatst: Gisteren, 21:41

Ik vermoed dat in dat geval een DA daar niet in mee zal gaan. Een gezond dier inslapen omdat-ie geen allemansvriend is en gevoelig is geen argument. En dat is wat mij betreft wel terecht.
Ik denk dat in zo'n geval ik zou regelen dat mijn 'moelijke' paarden naar een pensioenstal gaan. Met testamentair vastgelegd dat daar dan ook voldoende geld voor is om dat te betalen - en dan moet dat geld er natuurlijk wel zijn.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:53

Geplaatst: Gisteren, 21:53

Snap ik 100%

Niemand heeft garantie in het leven, onze paarden niet en wij ook niet. Ik heb dus een document gemaakt voor mijn familie, wat te doen als ik plotseling kom te overlijden. Ik wil dat mijn pony verkocht wordt via mijn instructrice. Zij kent alle persoonlijke trekjes, en kent het medisch dossier. De andere optie is terug naar de fokker. Toen ik haar kocht was de fokker ook kritisch in welke eigenaar, welke werk past bij dit dier.
Ze mag niet naar de ene vriendin, want die is te lief en voert teveel appels. Ze mag ook niet naar de andere vriendin, want beiden hebben een groot ego en dat is binnen 3 seconden discussie :')

Zou mijn pony al hoop fysieke klachten hebben op het moment dat ik sterf/ ga sterven waardoor een nieuw plekje vinden niet realistisch is, dan gaat zij naar de slacht. Leuk? Nee, absoluut niet. Maar again: kwaliteit van leven boven kwantiteit.

Dorine92 schreef:
Ik heb het niet over paarden die chronische onbehandelbare pijn hebben en dat weet iedereen hier dondersgoed. Ik heb het over paarden die niet bereden kunnen worden. Die kreupel worden door datgene wat de baas ermee wil doen, maar prima pijnvrij in de wei kunnen staan en toch worden ingeslapen. Er wordt een mooi verhaal bij gemaakt, maar bij een deel van deze paarden komt het er gewoon op neer dat ze een plekje van een bruikbaar paard innemen en dat ie daarom ingeslapen wordt.

Nee, dat weten we niet, want dat is simpelweg niet wat je schreef.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:56

Geplaatst: Gisteren, 21:56

Ik heb alleen op optie drie gestemd. De andere opties vind ik no-go's óf zou ik met meer context willen kunnen bepalen.

Ik vind dat kiezen voor een paard betekent dat je ook de zorg draagt voor dat paard als die (al dan niet complexe) zorg nodig heeft. Iets met verantwoordelijkheid nemen. Mensen die een paard weg doen of inslapen puur omdat het paard niet bereden kan worden vind ik geen paardenmensen. Paarden zijn niet gemaakt om op te rijden en we hoeven ze niet te degraderen/objectificeren. In de eerste plaats moet elk paard gewoon paard zijn. En ik vind het verschrikkelijk om te zien hoeveel mensen zogenaamd 'met pijn in hun hart' een oud/ziek/zwak paard wegdoen, omdat ze een rijpaard willen.

Om vanuit mijn eigen ervaring te spreken: ik heb een jonge pony (nog geen 7 jaar oud) met vrij complexe problemen, beetje vergelijkbaar met een bepaald paard uit een zeker topic. Moeder verloren na geboorte, niet gesocialiseerd, fysieke problemen en ik was zijn 5e plek toen hij 2 jaar oud was. Hij ging van fokker naar tussenpersoon naar kinderboerderij naar opvang. Ik dacht dat hij bij de opvang zijn forever home zou krijgen, maar na drie maanden stond hij alweer ter adoptie, in mijn ogen met een incompleet verhaal. Het betreft een minishet, dus grote kans dat hij opgehaald zou worden als kinderpony/grasmaaier/gezelschapsmaatje. Ik wist van zijn problemen en wilde hem niet van de wal in de sloot geduwd zien worden, dus hebben we hem opgehaald. En als ik een dier ophaal, dan is de intentie om ze hier zo goed mogelijk te houden, tot hun dood. Ze hoeven niks, behalve paard zijn, met de nodige verzorging. In de winter ben ik alleen maar bezig met zijn klachten managen, in de zomer zit hij lekkerder in zijn vel, maar makkelijk is het niet. (In de aanloop naar) elke winter vraag ik me af of hij nog een winter goed door kan komen. Hij wordt binnenkort 7 jaar, ik vind het al heel wat als hij de 10 haalt. Maar ik vind leeftijd niet zo boeiend, wat dat betreft. Ik slaap liever optijd in, dan dat ik een oud paard heb staan die geen paard meer kan zijn door diens klachten.

Mocht ik ooit in de situatie komen waarbij ik niet meer voor hem kan zorgen, dan zou ik denk ik kiezen voor euthanasie. Dat is om de complexe zorg, begrip en aanpassingen die hij nodig heeft (om het voor iedereen veilig te houden en om te voorkomen dat hij eerst nog meer moet wisselen van plek alvorens hij alsnog zou worden ingeslapen). Maar zelfs al vind ik degene met de juiste visie, kennis en kunde om hem te geven wat hij nodig heeft, betwijfel ik ten zeerste of hij zo'n grote verandering van mens(en), plek én omgeving/management aan kan.

En ik denk echt niet dat ik de enige ben die hem kan geven wat hij nodig heeft. Maar ik denk wel dat het vrij zeldzaam is dat mensen zo'n commitment aangaan en ik wil hem (terugkomend op de reden dat ik hem van de opvang heb opgehaald) dus niet van de wal in de sloot zien belanden.

Als het enkel zou gaan om een 'simpele' blessure waardoor de enige aanpassing is dat er niet kan worden gereden, dan vind ik dat je de verantwoordelijkheid hebt om alsnog zorg te blijven dragen voor het paard. Jij hebt er immers voor gekozen het paard aan jezelf toe te eigenen. En voor zulke paarden zijn er echt nog wel betrouwbare plekken te vinden als jij de zorg zelf echt niet meer kan dragen. Duurt misschien even (wachtlijsten voor rusthuizen, etc), maar inslapen puur omdat een paard niet meer volledig voldoet aan jouw wensen, terwijl die nog wel prima paardwaardig kan leven is imo echt niet ok. Dan moet je niet beginnen aan paarden.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:01

Geplaatst: Gisteren, 22:01

Maar het hele idee was toch juist in de OP dat houden geen optie was?

Ik heb ook sterke meningen over de verantwoordelijkheid tov een dier wat je koopt en dat die niet minder wordt op het moment dat het dier niet nuttig is wat mij betreft.
Maar het hele punt van de openingspost is volgens mij: wat doe je als houden echt geen optie is met deze gevallen.

Als houden een optie is dan zou ik ook veel minder hokjes aan hoeven tikken, want ik heb mijn dieren in principe voor het leven (tenzij ik door noodlottige omstandigheden geen zorg meer kan dragen). Maar nogmaals, dat was niet de vraag.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:07

Geplaatst: Gisteren, 22:07

mooney schreef:
Maar het hele idee was toch juist in de OP dat houden geen optie was?

Ik heb ook sterke meningen over de verantwoordelijkheid tov een dier wat je koopt en dat die niet minder wordt op het moment dat het dier niet nuttig is wat mij betreft.
Maar het hele punt van de openingspost is volgens mij: wat doe je als houden echt geen optie is met deze gevallen.

Als houden een optie is dan zou ik ook veel minder hokjes aan hoeven tikken, want ik heb mijn dieren in principe voor het leven (tenzij ik door noodlottige omstandigheden geen zorg meer kan dragen). Maar nogmaals, dat was niet de vraag.

Ik zie het nu, dat stukje had ik gemist. Nevertheless denk ik wel dat te veel mensen ineens 'echt niet meer' een paard kunnen houden als dat paard niet meer bereden kan worden. Die knoop van weg doen wordt vaak sneller doorgehakt in zulke situaties en dat vind ik wel benoemenswaardig. Denk aan mensen die zeggen 'ik heb hem niet gekocht om alleen naar hem te kijken'. Tsja, dat schiet bij mij compleet in het verkeerde keelgat en zie ik helaas te vaak gebeuren.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:21

Geplaatst: Gisteren, 22:21

Je heb ook nog verschil tussen rijden en rijden .Wil je echt dressuren aan de teugel verzamelen voltes en springen .Of vind je een rustig rechtuit (stap) ritje in het bos ook genieten ?
Het laatste kunnen de meeste paarden nog best wel lang volhouden maar echt serieus rijden vergt meer van een paard.
En zoals iemand al aangaf..is je stal geschikt? Stap je direct het erf af de bospaden op of is er alleen een (drukke) binnenbak.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:38

Geplaatst: Gisteren, 22:38

Ibbel schreef:
Dorine92 schreef:
Ik heb het niet over paarden die chronische onbehandelbare pijn hebben en dat weet iedereen hier dondersgoed. Ik heb het over paarden die niet bereden kunnen worden. Die kreupel worden door datgene wat de baas ermee wil doen, maar prima pijnvrij in de wei kunnen staan en toch worden ingeslapen. Er wordt een mooi verhaal bij gemaakt, maar bij een deel van deze paarden komt het er gewoon op neer dat ze een plekje van een bruikbaar paard innemen en dat ie daarom ingeslapen wordt.

En ik heb het over de opties van TS, waarbij de keuze is inslapen of verkopen/weggeven. De OP geeft geen keuze 'aanhouden/pensioen'
In dát geval is mijn keuze voor alle scenario's inslapen.

Om de simpele reden dat (behalve misschien scenario 5) het met al deze hypothetische gevallen in de handel slecht zal aflopen. En zie ook scenario 5 maar eens te verkopen, als paarden met een 2tje op de foto's al niet worden gekocht 'want problemen krijg je vanzelf wel, die hoef je niet te kopen'.

Oh maar dan praten we langs elkaar heen denk ik. Want weggeven is voor mij ook weggeven aan iemand die je kent, of iemand uit je netwerk van betrouwbare mensen (die komen ook als eerste bij jou terug of je hem terug wilt mocht er iets gebeuren waardoor ze hem niet meer kunnen houden). Dat is wel heel wat anders dan verkopen / de handel in sturen

**Geplaatst**: Gisteren, 22:40

Geplaatst: Gisteren, 22:40

Juut schreef:
Snap ik 100%

Niemand heeft garantie in het leven, onze paarden niet en wij ook niet. Ik heb dus een document gemaakt voor mijn familie, wat te doen als ik plotseling kom te overlijden. Ik wil dat mijn pony verkocht wordt via mijn instructrice. Zij kent alle persoonlijke trekjes, en kent het medisch dossier. De andere optie is terug naar de fokker. Toen ik haar kocht was de fokker ook kritisch in welke eigenaar, welke werk past bij dit dier.
Ze mag niet naar de ene vriendin, want die is te lief en voert teveel appels. Ze mag ook niet naar de andere vriendin, want beiden hebben een groot ego en dat is binnen 3 seconden discussie
Zou mijn pony al hoop fysieke klachten hebben op het moment dat ik sterf/ ga sterven waardoor een nieuw plekje vinden niet realistisch is, dan gaat zij naar de slacht. Leuk? Nee, absoluut niet. Maar again: kwaliteit van leven boven kwantiteit.

Dorine92 schreef:
Ik heb het niet over paarden die chronische onbehandelbare pijn hebben en dat weet iedereen hier dondersgoed. Ik heb het over paarden die niet bereden kunnen worden. Die kreupel worden door datgene wat de baas ermee wil doen, maar prima pijnvrij in de wei kunnen staan en toch worden ingeslapen. Er wordt een mooi verhaal bij gemaakt, maar bij een deel van deze paarden komt het er gewoon op neer dat ze een plekje van een bruikbaar paard innemen en dat ie daarom ingeslapen wordt.

Nee, dat weten we niet, want dat is simpelweg niet wat je schreef.

Dat is wel wat ik schreef. Ik schreef pijnvrij. Al in mijn tweede post. En uit mijn eerste post kun je heel makkelijk impliciet opmaken dat niet erop kunnen rijden al voldoende reden is voor mensen, en dat ik dat vreemd vind

**Geplaatst**: Gisteren, 22:53

Geplaatst: Gisteren, 22:53

Een paard dat het goed doet op pijnstillers is toch niet zo'n ramp?
Sommige mensen hebben het slechter voor elkaar.

Alleen als pijn altijd aanwezig is, dus ook door pijnmedicatie heen is inslapen voor mij zeer reeel.
Echter snap ik het ook heel goed als mensen de kosten niet meer kunnen dragen en verkoop of weggeven is te risicovol. Zeker als mensen er toch mee gaan rijden of handelen.

Ik heb mijn paarden in mijn achtertuin dus voor mij maakt het niks uit als ik niet meer zou kunnen rijden (rij toch al praktisch niet). Maar vind soms wel dat mensen ook eens verder mogen kijken dan enkel DA advies. DA is leuk en nodig, maar niet 100% alwetend.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:21

Geplaatst: Vandaag, 08:21

boedjang schreef:
Ik zou sowieso nooit verkopen of weggeven in bovenstaande gevallen. Het is mijn Verantwoordelijkheid, en dat paard heeft recht op eerlijke behandeling
En tja pijnstillers en dan nog pijnvrij grasmaaier zijn zou voor mij zeker geen reden tot inslapen zijn
Pijn ondanks medicatie en niet meer normaal kunnen leven is inslapen

Topper

**Geplaatst**: Vandaag, 08:24

Geplaatst: Vandaag, 08:24

Dorine92 schreef:
Ik vind het ergens wel een beetje bijzonder hoe men er bijna trots op kan zijn om altijd voor inslapen te kiezen zonder enige nuance. Hij hoeft niet naar de andere kant van het land he. Hij kan ook naar een vriend of vriendin die een weidemaatje zoekt, en hoezo kan een paard die pijnvrij is maar niet bereden kan worden niet Frankrijk chillen in de wei desnoods. Antwoord.. kost geld???

Precies

**Geplaatst**: Vandaag, 08:36

Geplaatst: Vandaag, 08:36

Ik heb 3, 5 en 6 genoemd. In de andere gevallen valt voor mij het rijden weg, maar als het paard pijnvrij nog mee kan gaan, waarom dan inslapen (of weg doen). Ik blijf het enorm bijzonder vinden dat we nog altijd zo anders naar paarden kijken dan naar een hond of kat. Die doe je ook niet weg/maak je niet af als ze ouder en behoeftiger worden. Een paard wordt nog teveel gezien als een voorwerp en dat kan ik niet begrijpen.

Wellicht dat het wat anders is als je een paard nog maar net hebt en t dan al permanent geblesseerd raakt. Dat durf ik niet te zeggen. Mijn merrie was met 19 niet meer berijdbaar en ondanks dat het een soort van rouw proces was dat ik niet meer kon rijden, heeft geen haar op mijn hoofd gedacht haar af te danken of weg te doen. Ondanks dat er een wat intensievere management bij komt kijken, want ouder, zou ik niet anders willen.

Altijd zelf de touwtjes in handen houden. En niet afdanken, verkopen of weggeven. Dan is inslapen een betere optie.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:38

Re: Houden, inslapen of verkopen?

Geplaatst: Vandaag, 08:38

Wat ik mij wel eens afvraag. Worden er zoveel kapotte niet te berijden paarden aangeboden puur omdat de eigenaren de knoop niet kunnen/durven hakken. Of ook omdat dierenartsen verder gezonde - maar niet te berijden paarden - niet willen laten inslapen? Want dat laatste kan ik mij ook wel voorstellen.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:45

Geplaatst: Vandaag, 08:45

Ik denk dat er bij een hond of paard het verschil zit in de kosten.
En ja dan is het paard sneller de pineut...

En ik denk beide betreft het wegdoen. Eigenaren die geen knoop hakken, maar zeker ook nog te goede paarden, maar niet meer voor een fanatieke ruiter. Dat de dierenarts daar nee zegt.

En wat het in Frankrijk oid neer zetten.
Ik heb er hier 2 staan waarvan ik niet weet of dat wel kan.

Een eczemer die bij in de schemer op stal het heel goed doet.
Maar zet ik hem wat te laat binnen schiet hij direct met zijn manen onder de voerbak om te schuren.

En 1 met pollen allergie.
Ik hou die nu goed buiten met haar homeopathische druppels en ook de nachten binnen, met dan wat minder pollen.

Hoe zouden beide reageren op 24/7 buiten i Frankrijk?
Is daar de pollen en muggen last anders?

**Geplaatst**: Vandaag, 08:58

Geplaatst: Vandaag, 08:58

Overigens mijn stem gewijzigd naar alle 6 aangevinkt. Ik had hem verkeerd begrepen en zou in sommige gevallen houden ipv inslapen. Maar nooit weg doen. Eventueel - als het zou kunnen - naar een pensioenplek maar wel zelf eigenaar.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:59

Geplaatst: Vandaag, 08:59

Kousen schreef:
Naar aanleiding van een recent topic waarin de discussie gevoerd werd over de verantwoordelijkheid van de eigenaar om een (kapot) paard wel of niet te 'mogen' verkopen. Als je je paard niet meer kunt houden, in welke situaties zou je kiezen voor inslapen in plaats van verkopen of weggeven, en waarom?

Er staat bij "als je een paard niet meer kunt houden" (ik neem aan niet meer zelf kunt houden). Dan zijn alle zes opties voor mij redenen om te laten inslapen.
Betekent dus niet dat ik een paard laten inslapen alleen omdat ik er niet meer op zou kunnen rijden.

**Geplaatst**: Vandaag, 09:10

Geplaatst: Vandaag, 09:10

Vroeger (50-100 jaar geleden) was er geen discussie: onbruikbaar paard ging naar de slager. Inslapen deed je alleen maar in acute situaties, als je het paard niet meer naar de slager kón brengen. En dan nog bestond er zoiets als noodslacht op het erf. Als de DA niet ook gewoon een schietmasker gebruikte trouwens. Hoe lang geleden is euthanasaat eigenlijk ruim beschikbaar geworden voor DA's? 100 jaar geleden gingen huisdieren in een gaskamer bv...

Ik vraag me nog steeds echt af of er onberijdbare paarden zijn die gezond zijn. En of er dus echt voor DA's redenen zijn om paarden die niet meer bereden kunnen worden niet in te willen slapen. Want er is een (fysieke) reden waarom een paard dat wel bereden is geweest, opeens niet meer bereden kan worden.

En of dat dan 'gewoon' ouderdom is, of iets anders, ik kan me echt niet voorstellen dat een DA dan zegt: ik slaap niet in.

Ik heb het niet over paarden die fysiek niet meer tot (top-)sport in staat zijn. Want die kunnen bereden worden. Alleen niet op het niveau wat de eigenaar voor ogen heeft. Maar die zijn ook gewoon verkoopbaar aan mensen met minder ambitie. Zelfs niet als ze wat ouder zijn. Je moet er dan alleen niet de hoofdprijs voor willen vragen.

Ik heb het ook niet over paarden 'met een kronkel in de kop' (waarvan ik me echt ook afvraag of daar geen onbekend fysiek probleem onder zit) die nooit bereden zijn geweest. En ook dan: 'staatsgevaarlijke' paarden worden óók ingeslapen. Omdat ook een DA het niet op z'n geweten wil hebben dat een mens z'n nek breekt bij de zoveelste poging zo'n paard 'te temmen'.

Maar over paarden die (kort of lang) gewoon onder het zadel hebben gelopen maar nu 'iets' chronisch hebben waardoor rijden niet meer kan. Chronisch betekent: het gaat niet meer over. Welke DA is dan niet bereid in te slapen, ook al is het niet acuut levensbedreigend, wetend dat zo'n paard in de handel in de hel terecht komt? Oók als een eigenaar zegt: ik wíl niet betalen voor een onbruikbaar paard, want ik heb sportambities?
Dan heeft de DA twee opties: inslapen (en dat betekent geld verdienen, let's be fair) of naar de slager verwijzen. Er zijn er vast die naar de slager verwijzen. En er zijn vast eigenaren die dan naar een andere DA gaan.

Bottomline: of we het nu ethisch wel of niet vinden kunnen, mensen hebben het recht (en uiteindelijk ook de plicht) te beslissen over het leven van hun dier. Kan je het niet mee eens zijn, maar het is wel de realiteit.

**Geplaatst**: Vandaag, 09:54

Geplaatst: Vandaag, 09:54

Ik heb alle opties aangevinkt. Elke optie geeft een problematiek die serieuze inzet van de eigenaar vereist. Ik ben bereid om die inzet te geven, maar kan dat niet controleren bij een nieuwe eigenaar. Er zijn al zoveel goede gezonde paarden te koop die uiteindelijk ergens verwaarloosd of op transport of op een manege eindigen, waarom zou een kapot paard dan wel alle zorg krijgen?

Ik verkoop enkel maar een gezond paard met geen zware problematiek waarvan ik hoop dat die de beste kans krijgt om in een goed huis terecht te komen. Lichamelijke of karakteriele problematiek gaat enkel mijn erf af met de Rendac.

**Geplaatst**: Vandaag, 10:00

Geplaatst: Vandaag, 10:00

Dorine92 schreef:
Ik vind het ergens wel een beetje bijzonder hoe men er bijna trots op kan zijn om altijd voor inslapen te kiezen zonder enige nuance. Hij hoeft niet naar de andere kant van het land he. Hij kan ook naar een vriend of vriendin die een weidemaatje zoekt, en hoezo kan een paard die pijnvrij is maar niet bereden kan worden niet Frankrijk chillen in de wei desnoods. Antwoord.. kost geld???

Omdat dat niet altijd zo relevant is.
Ik zou een kapot paard nooit weggeven. Die zou altijd in mijn bezit blijven tot ze weggaan met de Rendac. Of dat dat persé op mijn stal is staat er los van.
Als ik een paardje heb dat niet meer kan bereden worden, en mijn vriendin zoekt toevallig net een weidemaatje, oke prima, dan kan die ev naar daar, betaal ik wel de voerkosten etc, en als haar paard dan weggaat komt het weidemaatje wel terug bij mij. MITS dat de extra zorg ook doenbaar is. (een pilletje of een poedertje per dag in het voer en de normale verzorging is dan het probleem niet. Maar mijn trekpaard moet bv dagelijkse zorg hebben voor haar cpl, regelmatig geschoren worden (wat niet zonder risico is), moet regelmatig op haar hoeven gecheckt worden ivm de sincker, en wordt om de 4 weken door mij op nieuw plakbeslag gezet. Voor mij wordt dat al ingewikkelder om dit op tijd op locatie te gaan doen (zeker als er geen hoefstal aanwezig is), en vriendin wil je daarmee niet gaan belasten. Dus in dat geval zou ik dat niet doen.

Voor haar zou bv naar Frankrijk of Tsjechië ook geen optie zijn, puur door de extra dagelijkse zorg.

**Geplaatst**: Vandaag, 10:23

Geplaatst: Vandaag, 10:23

Tancreda4 schreef:
Wat ik mij wel eens afvraag. Worden er zoveel kapotte niet te berijden paarden aangeboden puur omdat de eigenaren de knoop niet kunnen/durven hakken. Of ook omdat dierenartsen verder gezonde - maar niet te berijden paarden - niet willen laten inslapen? Want dat laatste kan ik mij ook wel voorstellen.

Ik denk dat veel mensen tegenwoordig sneller een paard laten staan waar iets aan mankeert.En ik denk dat de meeste (?) paarden wel een of ander iets hebben op de foto s.Dus dan blijven er heel veel prima paarden over die niemand durft te kopen (mede ivm de dierenarts kosten natuurlijk).
Overigens ken ik een ingeslapen paard die gedrags problemen zou hebben .Maar het probleem was de eigenaar haar eerste paard en ze deed zulke echt idioten dingen met dat dier.Oa loslaten in het bos en ja dan rent ie naar huis als ie schrikt.Daar waren mensen wel boos over was echt niet nodig geweest.Klein basis cursusje omgaan met paarden zou wel handig zijn voor mensen.Rare dingen belonen en normaal gedrag afstraffen enzo. Arm dier .

Laatst bijgewerkt door Bieden op Vandaag, 10:26, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: Vandaag, 10:25

Geplaatst: Vandaag, 10:25

DuoPenotti schreef:
Ik denk dat er bij een hond of paard het verschil zit in de kosten.
En ja dan is het paard sneller de pineut...

En ik denk beide betreft het wegdoen. Eigenaren die geen knoop hakken, maar zeker ook nog te goede paarden, maar niet meer voor een fanatieke ruiter. Dat de dierenarts daar nee zegt.

En wat het in Frankrijk oid neer zetten.
Ik heb er hier 2 staan waarvan ik niet weet of dat wel kan.

Een eczemer die bij in de schemer op stal het heel goed doet.
Maar zet ik hem wat te laat binnen schiet hij direct met zijn manen onder de voerbak om te schuren.

En 1 met pollen allergie.
Ik hou die nu goed buiten met haar homeopathische druppels en ook de nachten binnen, met dan wat minder pollen.

Hoe zouden beide reageren op 24/7 buiten i Frankrijk?
Is daar de pollen en muggen last anders?

Ik zou mijn oude dieren ook niet in Duitsland of Frankrijk brengen precies om wat je nu zegt.Je wil ze toch een regendekentje op doen kijken hoe ze zich voelen enzovoort.Zou voor mij ook voelen als je paard dumpen.
Een jong geblesseerd paard een jaartje zo revalideren wel die redden zich wat beter .

Wanneer zou je kiezen voor inslapen in plaats van verkopen of weggeven?

Nomineer dit bericht ×