Bokt.nl

hyppolyte schreef:

Zammie, daar is natuurlijk geen eenduidig antwoord op, maar wat je bijvoorbeeld al kunt doen is regelmatig vreemden meenemen en die aan hem laten zitten, dezelfde handeling uitvoeren als de DA (muv het daadwerkelijke prikken, hoewel je dat ook zou kunnen simuleren). Daarnaast blijft grondwerk daar aan de basis staan, ze weten dondersgoed wat ze wel en niet mogen bij welke persoon. Zeg niet dat elke eigenaar dat voor elkaar kan krijgen he.

Lowara schreef:

hyppolyte schreef:

Je hebt inderdaad ook nogal wat verschil in dierenartsen, helaas zijn die soms ook debet aan het gedrag, en dat zijn dan toch weer vaak de mannelijke artsen, ken er maar weinig die echt geduld hebben voor zulke paarden, jammer.

klopt, daarom hebben wij bijvoorbeeld alleen maar vrouwelijke dierenartsen die mogen prikken hier.

flettie schreef:

Mijn jongste merrie heeft dankzij een (in mijn ogen onkundige) chipper als veulen een trauma voor naalden opgelopen. De man was niet snel genoeg om bij mijn toen 4 maanden oude veulen een chip in d'r nek te rammen. Hij heeft het tot 8-9 keer toe geprobeerd tot een hengstenhouder (die met zijn veulen in de rij stond te wachten) het niet meer kon aanzien, de chipper aan de kant duwde en met 2 van zijn hulpjes mijn veulen binnen 3 seconden had gechipt.
Maar goed, mijn merrie is (begrijpelijkerwijze) dus geen fan naalden en geen groot fan van vreemde mannen
Bij de dierenarts weigert ze d'r stal uit te komen (wat op zich weer goed is want buiten stal inenten is geen optie) maar nou had ik vorige week de zadelmaker/passer op bezoek, die in niets lijkt op mijn vaste DA.... dacht je dat zou uit stal wilde komen? En maar schudden met haar hals en hoofd omdat ze dacht dat hij haar wilde prikken. Totdat ze na een paar minuten door had dat hij niet daarvoor was gekomen en toen was alles goed en mocht hij alles bij d'r doen wat nodig was.
De hoefsmid is ook geen probleem die kent ze. Net als mijn man, geen probleem. Maar een andere vreemde man met een wat zwaardere stem? Daarvoor gaat ze op de rem en weigert ze (in 1e instantie) dichterbij te komen.

Dit jaar ga ik mijn DA echter eens het voorstel doen om haar van te voren licht te verdoven met een pasta. Eens zien of ze dan normaal in te enten is.
Andere kant van de hals inenten heeft 1 keer gewerkt, het jaar erop trapte ze er niet meer in Idem met op de borst inenten Op de kont durft mijn DA niet aan uit angst voor loszittende beentjes

Mariska88 schreef:

En ik denk wanneer ik zelf zou gaan enten, dat ik onzeker ga zijn, of ik het wel goed doe.. (ja ik ben zo'n Miep, die het wel goed wil doen, ookal kan er weinig misgaan..)

Morganlefay schreef:

We hebben op stal een ruintje van 112 cm. Een schatje, behalve als ie de vet ziet. Oeps
Draait op een dubbeltje, springt zijn stal uit en degene die m vasthoud tja, gevalletje pony-touw-baas.
We hebben al voorgesteld om m de bak te laten slepen.

Lowara schreef:

Morganlefay schreef:

We hebben op stal een ruintje van 112 cm. Een schatje, behalve als ie de vet ziet. Oeps
Draait op een dubbeltje, springt zijn stal uit en degene die m vasthoud tja, gevalletje pony-touw-baas.
We hebben al voorgesteld om m de bak te laten slepen.

Ik ben visueel ingesteld

RavenIris schreef:

Oh, dit is een interessant topic! Blij te lezen dat mijn paard niet de enige is die compleet uit de bol gaat. Hij is zelfs een keertje over me gelopen tijdens een dierenartsbezoek. Die avond is op spoed geeindigd

We hebben al zowat alles geprobeerd. In een stal zetten, een praam erop, verdoven... Maar hij gaat er gewoon vandoor of ontpopt zich tot kung-fu artiest.

larakuhr schreef:

Lekker oefenen met een satéprikker of tandenstoker. Works like a charm

Bhriseis schreef:

Als het enkel en alleen het enten is, zou je het met clickertraining kunnen oplossen. Onze jaarling was al van bij de fokker een enorme draak bij de DA; de eerste keer dat ze kwam enten was dan ook een halve rodeoshow Met de DA zelf heeft geen een van onze paarden een probleem. Dat is een heel rustige jonge vrouw, die elke keer wat kroelt met de paarden.

Het enten hebben we opgelost door in haar vel te knijpen en dan met een plastic spuit (zonder naald) een prik te geven. Van zodra we haar vel vastnemen, weet ze dat ze moet blijven staan, en als de nepspuit geprikt heeft en ze was flink, kreeg ze haar beloning. Nu vindt ze het enten nog een beetje spannend, maar ze doet enorm haar best om gefocust en braaf te blijven staan, en het probleem is opgelost