Bokt.nl

Bhriseis schreef:

'Denkwerk' van Inge Teblick is heel interessant hierover.

Onze paarden onthouden ook feilloos de geluiden van alle auto's waarin ik ze ooit heb bezocht. Toen ik na een aantal jaren weer eens met het oude scootertje van mijn overgrootvader reed, die ze een paar jaar daarvoor 2 x daags kwam verzorgen, hinnikten ze ook Ze kennen ook de wagens van mijn moeder, en de vier wagens van het gezin van mijn schoonouders. Nog voor wij hen kunnen zien, horen we al gehinnik.

LindyH schreef:

Er is natuurlijk ook nog een verschil tussen het herkennen en dat ook tonen. Als een paard niet speciaal reageert betekent dat niet per se dat hij je niet herkent.

Ik was een keer met mijn nieuwe, jonge paard voor het eerst in het bos, en we waren verdwaald. We liepen al een tijdje door het bos te zoeken en het werd bijna donker, dus ik begon´m behoorlijk te knijpen. (Dit was nog in het mobielloze tijdperk.) Op een gegeven moment kon ik de weg vragen aan iemand (Bleek Kas van Iersel te zijn ). Het bleek dat we een bepaald zijpaadje moesten nemen, en ik was dat steeds voorbij gelopen. Dus wij dat zijpaadje in... Na een paar meter werd mijn paard helemaal enthousiast en voerde het tempo flink op. Ze had duidelijk door dat dit de goede weg naar huis was!
Dat vond ik zo wonderlijk, omdat we daar maar één keer eerder geweest waren, op de heenweg.

Ze zijn slimmer dan je denkt, maar wel alleen als het ze uitkomt.

_Skinny schreef:

Mmmmm. misschien kan iemand verklaren of het mogelijk is dat een paard op zijn tenen is getrapt als je een tijdje niet komt, mijn vorige paard (helaas in moeten laten slapen) was erg nukkig als ik terug kwam van vakantie. Hij kon me dan straal negeren. En kon dit ook een paar dagen volhouden. ik heb dit altijd raar gevonden. De andere had daar nooit last van.

sallandval schreef:

_Skinny schreef:

Mmmmm. misschien kan iemand verklaren of het mogelijk is dat een paard op zijn tenen is getrapt als je een tijdje niet komt, mijn vorige paard (helaas in moeten laten slapen) was erg nukkig als ik terug kwam van vakantie. Hij kon me dan straal negeren. En kon dit ook een paar dagen volhouden. ik heb dit altijd raar gevonden. De andere had daar nooit last van.

Ja, haha... mijn vorige merrie had dat ook. Als ik een week op vakantie was geweest dan keek ze me niet aan en keerde ze me de kont toe; zo beledigd was ze dan. Een dag later was het dan weer goed . Gekke pony.

Emerald schreef:

En of ze zich dingen kunnen herinneren. En mensen. Ik ben mijn paard jaren kwijt geweest, maar toen ik hem weer zag na 7 jaar herkende hij me meteen. Er kon zelfs een hinnik vanaf en dat is iets dat ie echt hoogstzelden doet. Hij hinnikt naar andere paarden, dat wel, maar als begroeting of voor zijn voer zul je hem nooit horen. Behalve dan die keer toen ik hem weer zag na 7 jaar. Hij ging ook gelijk zijn kunstjes vertonen, gek paard.

Ik heb het paard weer terug gekocht en toen hij een aantal maanden later met de vrachtwagen aankwam (hij stond er nog op en kon niets zien) riep ik zijn naam en het antwoord was een oorverdovende hinnik. Iedereen die erbij stond werd er emotioneel van. Hij was duidelijk blij dat ie weer thuis was.