Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-09-13 21:08

Geplaatst: 12-09-13 21:08

Heel goed dat je lekker aan de slag gegaan bent! Dat werpt ook z'n vruchten af zo te horen. Tip voor de het 4e hoefje: altijd het paard zelf op laten tillen (dus niet tegen haar aan gaan hangen of zelf gaan trekken) en heel soepel blijven in je eigen gewrichten. Je houdt de hoef dan wel vast, maar biedt geen weerstand als ze gaat trekken. Zodra ze de hoef even stil houdt, laat je los.

Wat betreft het eten: dit is denk ik een kwestie van gemixte signalen sturen van jouw kant uit. Je geeft ook aan dat je bang bent, wat heel begrijpelijk is, maar van daaruit kan je niet goed corrigeren. Vandaar ook dat ze extra boos wordt als jij haar corrigeert, je gedraagt je niet als ranghogere, maar probeert deze positie wel in te nemen.

Een tip hierbij is om haar dus nooit zo dichtbij te laten komen dat ze jou kan trappen. Dus kom je aan met het eten en staat ze bij het hek? Zal ze eerst achteruit moeten voor je uberhaupt de wei in komt. Let er heel erg op dat je geen stap achteruit zet (tenzij je echt opzij moet om geen trap te vangen), daarmee geef je haar juist ruimte.
Dus als je wilt dat ze op gepaste afstand stil blijft staan, corrigeer je al als ze maar BEDENKT om naar voren te komen. Het moment dat ze dan door die correctie heen naar voren komt, kun jij al duidelijker worden. Zo kun jij steviger corrigeren zonder dat het paard -bij wijze van- al op je tenen staat en je dus eigenlijk niet meer durft te corrigeren omdat ze je wel eens zou kunnen raken.

Besef je ook dat het niet alleen het vertrouwen in haar is wat 'gekrakt' is, maar ook het vertrouwen in jezelf. Je zult eerst jezelf moeten vertrouwen, voor je haar weer kan vertrouwen.

Hopelijk heb je veel aan zaterdag!

**Geplaatst**: 12-09-13 21:33

Geplaatst: 12-09-13 21:33

vang schreef:
Even een update:

ik ben nu elke dag aan het werken geweest met mijn merrie. Gewone, simpele dingen. Eigenlijk doet ze het verrassend goed. Ze volgt mooi aan het leidtouw, ze stopt als ik het vraag, kent het commando "achteruit" al goed, staat stil als ik haar vastbind, en ik mag al drie van de vier voetjes opheffen. Het vierde voetje geeft ze niet, en dan trekt ze die weg, en als ik hem vasthoudt begint ze steeds harder te trekken (zodat het begint te lijken op stampen) tot ik los... Daar is dus nog wat werk aan. Maar dat is geen probleem, dat lukt wel.

MAAR... het eten geven blijft een probleem. Ik heb nu een lange zweep mee als ik het eten breng, en het enige dat ik van haar vraag is dat ze op een respectvolle manier wacht tot ik het eten voor haar neerzet. Echter verdraagt ze dit niet. Wil ik mijn ruimte vrijhouden, en bokt ze meteen en draait haar kont richting mij om een stamp te geven. Vraag ik haar "achteruit", dan draait ze ook onmiddelijk haar kont en probeert ze gericht te trappen. Wanneer ik dan ook een mep geef, dan wordt ze nog kwader, en probeert ze mij echt te raken. Elke keer als ze dit doet "krakt" mij vertrouwen in haar. Telkens wanneer ze zich draait en haar kont mijn richting uitstaat (ookal is dit gewoon tijdens haar gewone doen) voel ik weer de angst voor een trap.

'T is niet makkelijk, ik zit echt met een tweestrijd.

Zaterdag komt de persoon die mij komt helpen voor het eerst langs (wou ook dat het vroeger kon, maar zij heeft een drukke agenda). Ik ben benieuwd wat het gaat geven.

Op zich ben je goed bezig, denk er ook om dat het ene voetje moeilijker kan zijn dan het andere en dat het, zeker bij zo'n jong dier ook een kwestie van balans kan zijn. Vraag eens of iemand anders die voet op wil tillen zodat jij je paard kunt observeren. Ga goed kijken wat er aan haar beweegt voordat ze de grote beweging met haar been maakt. Het kan hem zitten in het aanspannen van een spier, een kleine gewichtsverplaatsing en meer van dat soort kleine aanwijzingen. Die moet je gaan herkennen en van daaruit kun je verder werken.

Het werken met de zweep is goed, verander alleen je intentie. Als je nu naar haar toe gaat, ga je met je focus op haar gericht. Richt de focus op jezelf met de intentie dat je je eigen ruimte aangeeft met de zweep. Oefen dit eerst even voor jezelf zonder je paard. Voel hoeveel power je hebt door die zweep, sla hem voor en achter en naast je op de grond terwijl je gewoon ontspannen rond loopt. Zodra je met het voer komt baken je je ruimte al af, door bijna nonchalant met die zweep om je heen te tikken. Komt zij toch in je ruimte dan kan ze een tik opvangen of voor je wijken, dat is haar verantwoordelijkheid. Ze mag best bokken, dat is haar vorm van protest omdat ze haar positie nu weer aan jou prijs moet geven. Waarschijnlijk geeft ze die bok ook net op de grens van je eigen ruimte. Blijf op die momenten gewoon je ruimte innemen, zonder emoties, daar kan een paard niets mee. Succes!

**Geplaatst**: 13-09-13 23:01

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst: 13-09-13 23:01

Deze fasen heeft mijn shetlander ook doorlopen. Ik durfde zelfs niet meer alleen naar hem toe. Maar nu, zelfs al is ie nog hengst, ik kan gewoon met hem aan het touw rondlopen met het touw losjes in mijn hand en hij heeft de neiging om me overal te volgen uit nieuwsgierig/vertrouwen.

**Geplaatst**: 17-09-13 09:15

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst: 17-09-13 09:15

Bepaal dat jij de leider bent, en blijft inderdaad bij het principe van je eigen ruimte. Fjordnina, mooie uitleg!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 09:36

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 09:36

Inderdaad, dat zou ik moeten doen. Alleen durf ik het (nog...) niet. Momenteel ben ik volgende techniek aan het toepassen: haar uit het land halen met halster en touw, en dan apart eten geven. Ze krijgt de bak pas als ze even stil staat (toch in het begin, daarna kan ik meet van haar vragen), en wilt ze stampen lukt dit niet omdat ik haar vast heb en haar hoofd kan draaien. We zullen zien hoe het loopt

**Geplaatst**: 17-09-13 10:35

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst: 17-09-13 10:35

In welke omgeving zit je?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 12:19

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 12:19

Brussel/Leuven

**Geplaatst**: 17-09-13 12:22

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst: 17-09-13 12:22

Oeh, dat zit erg uit mijn buurt, anders had ik je wel willen helpen. Aolus zit volgens mij wel in je buurt, wellicht kan zij je op weg helpen met het stukje zelfvertrouwen. Als je die drempel over bent ben je al behoorlijk geholpen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-09-13 15:35

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-09-13 15:35

Vandaag weer een serieuze dip. Na het eten stonden de paarden nog de enkele korreltjes die in het gras lagen te zoeken. Ik dacht dat dit misschien het moment was om haar voor mij opzij te laten gaan als ik wil passeren (aangezien er echt bijna geen voedsel meer lag). Fout gedacht... Oren plat, kont draaien, en dreigen te stampen. Ik sprong terug, maar gaf het niet op, en liep naar haar voorkant. Ik dacht haar even enkele stappen achteruit te doen zetten, en haar dan met rust te laten, zodat ik toch een beetje mijn zin had kunnen doordrijven. Maar ze draaide gewoon mee met haar kont waar ik ging. Uiteindelijk haar halster kunnen vastgrijpen, haar achteruit laten stappen (ze kon haar hoofd nu niet draaien om me te stampen) en dan al huilend naar huis gereden.

**Geplaatst**: 18-09-13 16:16

Geplaatst: 18-09-13 16:16

Je doet je best maar...
Als je straft wel volle kracht en 100% overtuigend!!
Zie nog steeds veel twijfel en onzekerheid bij je
Heb zelf nu een 6 jarige heb ik vanaf zijn 3 en is wel dominant
Kan er alles mee maar wel omdat ik m heel goed op t juiste moment op zijn plek zet
Hij trapte ook met voetjes geven vooral de achter benen
Was 1 keer raak heb m toen 3 ferme schoppen vol met mijn boven kant voet gegeven in zijn buik
Vond ie niet leuk maar nu is een simpele euh denk erom voldoende
Zelfde met ander paard draaide ook kont naar mij toe in de wei om gericht te schoppen
Werd toen zo boos dat ik m vloekend met zweep paar hele harde knallen heb verkocht
Met de gedachte wie denk jij wel niet dat je bent, en waar haal je t recht vandaan
Duurde 5 min die scène nooit meer last van gehad
Nu kun je denken dierenbeul maar je weet nu zelf hoe hard paard schopt
Een leider in de kudde zal dit ook doen en die komen echt harder aan dat wat jij kan
Gaat om de reactie binnen 10 sec reageren anders ben je te laat
Gewoon boos worden met heel je lijf dat stoom uit je oren komt
En binnen 10 sec uitvoeren
Binnen 2 keer heeft ie alle respect terug en jij een lief onderdanig paard
En volstaat een foei de volgende keer meestal al of schijnbeweging

**Geplaatst**: 18-09-13 16:26

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst: 18-09-13 16:26

Je timing en je uitgangspunt waren niet optimaal. Als je dit soort dingen wilt doen, doe ze dan met volle overtuiging en ga ervoor en plan ze ook zodat je 100% gefocused bent en alert. Dan gaat het werken, anders niet, dan levert zo'n halfslachtige poging (niet onaardig bedoeld) juist een averechts effect op.

**Geplaatst**: 18-09-13 16:43

Geplaatst: 18-09-13 16:43

Dit moet niet leuk voor je zijn, ik begrijp dat je bang bent om haar nog te vertrouwen.
Hoe moeilijk het ook is, je moet doorbijten. Je angst maakt het hier niet makkelijker op, want waarschijnlijk is dat net de reden waarom ze zo naar je doet. Een paard wil niet dat een bang persoon (of dier) de leiding probeert te nemen, de leider moet zelfzeker zijn in elke situatie.

Het is te begrijpen dat je achteruit sprong, maar in principe mag je NOOIT achteruit gaan voor je paard. Achteruit gaan is een vorm van onderdanigheid en hiermee geef je haar de vrijheid die ze vraagt/eist. Maar goed, je kan je moeilijk laten stampen...

Mijn pony probeerde zo een beetje hetzelfde toen hij in zijn puberperiode zat. Ik heb hem geleerd dat hij het niet moet wagen om naar mij te dreigen. Als hij zijn oren nog maar in zijn nek legde en zijn gewicht wou gaan verplaatsen (om te beginnen dreigen), was IK diegene die hem er vanlangs gaf ipv andersom. Nu is het wel zo dat mijn pony nog nooit echt gestampt heeft naar iemand, bij hem is het bij dreigen gebleven. Als ik dicht bij zijn achterbenen stond en hij legde zijn oren in zijn nek (niet gewoon naar achter, echt plat in zijn nek om te dreigen), riep ik gewoon heeeeel hard "HEY!!" tot de buren het binnen konden horen, hij schrok daar best van en zag dat ook als straf. Het roepen heeft bij mij ook heel erg goed geholpen, hij dreigt ondertussen eigenlijk nooit meer.
Ik heb hem ook al flinke schoppen onder zijn buik gegeven hoor, daar vind ik niets mis mee. Als een paard je eens fatsoenlijk raakt, kan het zijn dat je nooit meer opstaat. Jij zal als mens nooit zo hard kunnen schoppen hoor, paarden onder elkaar zijn véééél harder tegen elkaar. Ik heb niets tegen een paard straffen door te schoppen of te meppen met de zweep, maar dan moet het wel terecht zijn. Dreigen vind ik écht not done, dan begaat een paard bij mij echt een fout die op dat moment niet meer recht te zetten is.

Het belangrijkste is dat je héél goed naar je paard kijkt en dat je NOOIT achteruit gaat voor haar. Als ze in de wei staat en ze wil haar kont draaien of ze legt haar oren in haar nek, jaag je haar snel van je weg (desnoods met een longeerzweep, dan kan je haar nog een tik geven). Het beste is dan nog om een stap in haar richting te zetten zodat ze het gevoel heeft dat je het meent.
Als ze vastgebonden staat, kan je best roepen alsof ze je al keihard geraakt heeft, alsof ze een moord begaat.
Bij mijn pony heeft dit héél erg goed geholpen, hij weet donders goed dat dreigen echt not done is, ook niet als er eten in het spel is.

Luijs heeft ook helemaal gelijk, je moet voor de volle 100% overtuigend zijn, je moet niet bang zijn om fatsoenlijk te straffen, ze vergeeft het je heus wel hoor. Trouwens, terecht straffen vind ik véél erger dan onterecht gaan dreigen naar de baas. Als ze naar je dreigt, moet je écht boos worden alsof ze echt een misdaad begaat, er is gewoon geen mogelijkheid, dreigen mag niet, net zoals jij je moeder in geen enkel geval mag slaan. Zulke dingen doe je gewoon niet.

Ik heb mijn pony helemaal niet vaak schoppen gegeven, maar de keren dàt ik het heb gedaan, heb ik het wel met volle overtuiging gedaan. Ondertussen weet hij goed genoeg wat hij mag en wat niet, een boze blik van mij is ondertussen al voldoende.

Ik behandel mijn pony respectvol als hij respectvol naar mij is, nu hij dat door heeft zijn we beste maatjes

En hij is echt niet bang van mij ofzo, hij kan soms nog dingen uitsteken, maar hij weet waar de grens is en wanneer hij te ver gaat. Dreigen en bijten staan bijvoorbeeld niet in mijn woordenboek, dan is het kot echt te klein.

Je mag in ieder geval niet opgeven, als je doorzet zal het vertrouwen groeien en zullen jullie dikke maatjes kunnen worden! Als je eens zover bent, zal je blij zijn dat je hebt doorgebeten!

**Geplaatst**: 18-09-13 16:43

Geplaatst: 18-09-13 16:43

Ts, je paard leert sneller dan jij. Jij moet nog zoveel leren,dat je constant achter de feiten aan zal lopen. Wat je moet leren is niet alleen het gedrag,maar ook de timing om in te grijpen én hoe hard of zacht je moet ingrijpen... Dat heeft tijd nodig en dat heb je niet met een jong paard dat opgevoed moet worden.
Ik denk echt dat verkopen het beste voor jullie beide is. Paard vorlt zich ook niet prettig in de situatie waarbij hij geen leider heeft of zelfs een onduidelijk persoon die probeerd de leiding over te nemen, maar die hij niet vertrouwd.

Een paard die een beetje stout is, geef ik een stemverheffing. Een paard dat zonder goede reden (angst is een ander verhaal) wil uithalen in mijn richting, krijgt direct een schop of een klap met een halstertouw van mij, met een stemverheffing. Iets waar je niet over na moet denken. Het voetjes leren geven, is ook zoiets waarbij je hebt gemerkt dat je kennis mist. Gewoon verkeerd op de signalen gehandeld. ik hou me hart vast wanneer je wil gaan rijden....

Je hebt een inschattingsfout gemaakt met het kopen van een jong paard,dat kan gebeuren. Maak de fout niet groter door te blijven tobben.

Succes!

**Geplaatst**: 18-09-13 16:46

Geplaatst: 18-09-13 16:46

Het zogenaamde inzicht in paarden(taal) van bepaalde posters is van een schrikbarend peil..schop maar in de buik en kleun er met een zweep maar goed witheet van woede effe op los...dat moet wel DE manier zijn, want, komt er dan achteraan, bij mij werkte het, "heeft-ie nooit meer gedaan". Doen paarden bij elkaar onderling ook. Gaat het er ook niet bepaald zacht aan toe. En meer van dat soort clichematige uitspraken.
Nu heb ik tenminste een lief en onderdanig paard, wordt er vervolgens nog trots bij vermeld(Wie wil er een lief en onderdanig paard, ik ieg niet, ik wil graag een fier zelfbewust paard).
En meer van zulke zelfgenoegzame frases, en misvattingen, ik wil niet weten hoe men dan te keer gaat als men ER OP ZIT, en het paard effe niet "wil" zoals gewenst, als je al zo onbeheerst uit je dak schiet door iets, wat niets anders is dan een miscommunicatie tussen paard en mens onderling.

Met woede en geweld is nog nooit een paard of pony rust, ontspanning en vertrouwen in de mens bijgebracht, de voorwaarden die nodig zijn om een paard te doen openstaan voor leerprocessen.
Wat je creeert is angst, onderdanigheid, wantrouwen.
En als je het wat minder inschikkelijke of te intimideren karaktertype treft mept-ie net zo hard terug, met alle gevolgen van dien.

Oplossen doet dat reageren vanuit een boze kop helemaal nooit iets: paard wordt angstig, de mens blijft bang. Schijnoplossingen, nep-overwicht.

TS zou deze "hard optreden" raadgevingen beslist niet zo maar moeten navolgen, het paard zal zuiver genoeg door hebben dat er geen rotsvaste kern van overtuiging achter zit, hetgeen tot ongelukken kan leiden.

Laatst bijgewerkt door terpentijn op 18-09-13 16:57, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-09-13 16:55

Geplaatst door de TopicStarter : 18-09-13 16:55

Het probleem is dat ik weet dat ik moet blijven staan, maar ze zou me volgens mij dan ook echt raken. Ik heb ook al eens echt een mep verkocht (met de zweep dan wel), maar dan gaat ze niet weg, integendeel, ze wordt boos en stampt nogmaals.
Maar behalve dat lukt het allemaal wel goed tussen ons. Ze komt niet meer tegen me duwen (kan makkelijk mijn ruimte behouden), en volgt me in de weide. Stop ik, dan stopt zij ook, zonder touw. Met touw luistert ze ook flink. Behalve als ik iets vraag dat ze echt niet wil, dan lijkt het alsof ze zou durven stampen (zo was ik bvb oefeningen aan het doen naast de weide, het was hard aan het waaien en ze was nogal opgejaagd. Toen dacht ik op een gegeven moment van "als ik nu nog meer vraag van haar zou ze stampen). Vandaar dat ik denk dat ze een frustratiestamper is. Als ze eet mag ik zonder problemen aan haar komen, in haar bak met eten zitten wroeten, allemaal geen probleem. Maar als ik haar vraag om haar eten te laten staan voor mij, dan laat ze voelen dat dit niet mag.

Ik zit inderdaad te twijfelen om haar te verkopen, aleen wil ik dat ze dan ergens terecht zou komen waar ze het beter krijgt dan ik. Maar wie zit er nu te wachten op een onbeleerd paard zonder papieren dat durft stampen...

**Geplaatst**: 18-09-13 16:58

Geplaatst: 18-09-13 16:58

Ik vraag me juist af hoe jullie een paard terug schoppen terwijl die met zn kont naar je toe staat, mij lukt dat niet. Kan moeilijk om de benen heen dan..

(Hoor dus graag hoe jullie dat doen!)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-09-13 16:59

Geplaatst door de TopicStarter : 18-09-13 16:59

terpentijn schreef:
Het zogenaamde inzicht in paarden(taal) van bepaalde posters is van een schrikbarend peil..schop maar in de buik en kleun er met een zweep maar goed witheet van woede effe op los...dat moet wel DE manier zijn, want, komt er dan achteraan, bij mij werkte het, "heeft-ie nooit meer gedaan". Doen paarden bij elkaar onderling ook. Gaat het er ook niet bepaald zacht aan toe. En meer van dat soort clichematige uitspraken.
Nu heb ik tenminste een lief en onderdanig paard, wordt er vervolgens nog trots bij vermeld(Wie wil er een lief en onderdanig paard, ik ieg niet, ik wil graag een fier zelfbewust paard).
En meer van zulke zelfgenoegzame frases, en misvattingen, ik wil niet weten hoe men dan te keer gaat als men ER OP ZIT, en het paard effe niet "wil" zoals gewenst, als je al zo onbeheerst uit je dak schiet door iets, wat niets anders is dan een miscommunicatie tussen paard en mens onderling.

Met woede en geweld is nog nooit een paard of pony rust, ontspanning en vertrouwen in de mens bijgebracht, de voorwaarden die nodig zijn om een paard te doen openstaan voor leerprocessen.
Wat je creeert is angst, onderdanigheid, wantrouwen.
En als je het wat minder inschikkelijke of te intimideren karaktertype treft mept-ie net zo hard terug, met alle gevolgen van dien.

Oplossen doet het helemaal niets.

Ik begrijp je reactie wel, maar ik denk dat deze personen ook enkel zo'n actie ondernemen bij echt onaanvaardbaar gedrag. Ik zou tot enkele maanden geleden ook nooit gezegd hebben dat ik m'n paard een tik met de zweep zou verkopen om het te straffen, maar nu mijn paard naar mij stampt denk ik er anders over. Hoe moet ik dan reageren? Dit gedrag wil ik echt niet, en is ronduit gevaarlijk. Ik weet dat ik moet werken aan mijn leiderschap, maar dat betekent toch niet dat ze mij mag stampen. Zelfs als ik haar niet de baas kan op lange termijn, wil ik haar wel al tonen dat stampen naar een mens echt niet mag. Naar andere paarden doet ze maar, daar laat ik haar met rust...

**Geplaatst**: 18-09-13 17:00

Geplaatst: 18-09-13 17:00

Ik kan je best begrijpen dat je verdrietig wordt als je paard zich zo tegen je gedraagt. Er zijn al een heleboel goede tips voorbij gekomen waar je vast wat mee kunt. Troost jezelf met de gedachte dat er meerdere mensen zijn die dit gedrag met hun paard hebben ervaren en dat je met hulp toch een prima samenwerking kan bereiken. Uit je verhaal lees ik dat je het je ook erg persoonlijk aantrekt als je paard onaardig tegen je doet. Probeer dat vooral los te laten en probeer het benaderen als een probleem waar een oplossing voor is maar waar je wel voor aan het werk moet gaan. Zelf vind ik mijn band met mijn paarden ook erg belangrijk en toch probeer ik het mij niet meer persoonlijk aan te trekken. Volgens mij werkt het zo niet bij een paard. Die reageert in het moment. Als je lekker met iemand aan de slag gaat die je zelfvertrouwen ook een boost kan geven, dan kom je er vast uit. Mijn ene paard was ook boos en geïrriteerd toen hij bij me kwam. Daar heb ik twee jaar haast niets mee kunnen doen dan wandelen en poetsen. Nu is het mijn grootste vriend, Door een rijinstructrice die mij goed geholpen heeft, door een week met hem op trainingskamp te gaan, door veel bij hem te zijn, door goede dierenarts en fysio. Het gaat niet van zelf maar als je de moeite er voor doet. Dan veranderd die band echt wel, maar niet van de ene op de andere dag. Gewoon volhouden en niet te veel focussen op de negatieve kanten, geniet ook van de kleine positieve stappen die je maakt. Succes!

**Geplaatst**: 18-09-13 17:20

Geplaatst: 18-09-13 17:20

TS: het ontbreekt je aan een stuk zelfvertrouwen, dat heeft het nog jonge paard feilloos in de gaten, die heeft namelijk hetzelfde: die ontbreekt het ook aan zelfvertrouwen en moet nog wennen aan jouw specifieke mensentaal.
Zoals je beschrijft dat het allemaal prima lijkt te gaan, maar je mag haar niet vragen om haar eten te laten staan, is dus heel duidelijk een teken, dat ZIJ bepaalt, en niet jij. In dit stadium zou je haar dit ook niet moeten proberen te vragen: eten is een dermate grote levensbehoefte voor een paard, dat je het daarmee het paard en jezelf ook wel erg moeilijk maakt.
Ik zeg niet maar wat, ik heb in dit topic al een tijdje terug gepost, dat ook ik jarenlange "problemen" (ook op het gevaarlijke af!) heb gehad als onbenul-in-jonge-parden-opvoeden, met mijn eigen nu 9-jarige wereld- paard. Ik ben er met boter en suiker in, en met pek en teer door gegaan, en er gelouterd uit gekomen, waarbij ik zeer zeker heb geleerd dat afhankelijk van het type paard "gewoon een paar kleunen" echt alleen agressieve tegenreacties uitlokte, dan wel volledige paniek/wantrouwen. Ik stond toen in jouw schoenen, ook ik heb hem op een gegeven moment te koop gezet, want ik trok het mij ook allemaal erg persoonlijk aan, raakte er gedeprimeerd door, en dacht dat het paard de pest aan mij had. Ik dacht dat onze wegen beter konden scheiden, vandaar de tekoopzetting.
Gelukkig heb ik dat niet door laten gaan, doordat ik een aantal mensen om me heen had die mij heel erg goed kenden, niet dat zij mij direct hebben kunnen helpen, maar het was een "wake-up call" zeg maar.
Als het huidige paard niet per se het paard van je dromen is of in jouw beleving zou kunnen zijn, kun je haar beter verkopen, omdat je dan waarschijnlijk de motivatie niet bij elkaar krijgt om zelf een totale omslag in denken en benadering te maken, en er zo veel tijd en energie in te stoppen dat je een waarachtige band opbouwt. Daar moet je wel bewust voor kiezen, dan.
Het heeft alles veel tijd en geduld nodig, maar net zoals met mensen, soms klikt het echt niet, en komt het onderlinge begrip er gewoon nooit.
Qua verkoop: als de merrie jong gezond en leuk om te zien is, zie ik geen beletsel voor verkoop, of een goed thuis bij een ander, en momenteel staat er zo ontzettend veel leuks en moois te koop voor hele zachte prijsjes, dat dit je niet moet tegenhouden om van de merrie afstand te doen, en voor een ander te gaan.

**Geplaatst**: 18-09-13 17:55

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst: 18-09-13 17:55

@terpetijn
Uh jij doet t overkomen alsof ik dit dagelijks doe en m kort en klein heb geslagen
Zo is dit stukje tekst dus niet bedoeld
Maar ben wel duidelijk en consequent geweest heeft ook maar eenmalig plaats gevonden
En was dus duidelijk
Dat hij onderdanig is naar mij heeft er puur mee te maken dat hij respect voor me heeft
Hij volgt als een grote hond ;-)

Als ik een persoon erbij zou hebben gehad die geen leiding gaf
Was hij nu vals geweest had je gebeten,niet voor je gelopen en buiten al zo een trap verkocht
Als hij de kans krijgt de baas te spelen zal hij dat niet nalaten
Buiten deze aanvaringen krijgt hij heel veel kusjes en aaitjes normaal hoor

**Geplaatst**: 18-09-13 18:08

Geplaatst: 18-09-13 18:08

@ vang wat je ook kunt proberen is met logeerlijn of lang halstertouw zwaaien
Net als cowboy zeg maar komt ze te dicht bij werp je t naar haar toe
Bij geen reactie gewoon op der kont laten komen of achter benen en met je handen hoog voorwaartse beweging maken
En dan beweging altijd van achterkant van paard naar voorkant toe maken dus eigenlijk soort van drijven

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-09-13 18:28

Re: Geen goede combinatie?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-09-13 18:28

Al geprobeerd, daar wordt ze bozer van zo lijkt het...

**Geplaatst**: 18-09-13 22:32

Geplaatst: 18-09-13 22:32

Is het geen mogelijkheid om haar te voeren aan de longeerlijn? Dan heb je hoofdcontrole en kan ze minder gemakkelijk haar kont naar je toe draaien. Als ze dan lelijk gedrag vertoont, kun je haar even terug uit zetten en laten wachten. Simpelweg wachten. Ontspant ze weer, mag ze weer de stap naar de emmer zetten.

Dat hielp althans bij mijn haffie heel goed. Als hij door wilde drammen (met naar de weide brengen bijvoorbeeld), zette ik hem stil (of achteruit) en wachten we af. Hij had in no time door dat dit niet werkte en stopte er mee. Met buitenritten evenzo. Ging hij drammen? Dan stopten we. Omdraaien mocht niet, maar verder was het een geduld spelletje dat ik eigenlijk altijd won

Ik heb overigens ook mijn paard wel eens een schup onder zijn kont gegeven, toen hij dacht dat hij mij wel bij de emmer weg kon jagen. Maar onze relatie zat al prima, hij wist eigenlijk prima dat ik 'de hogere in rang' was, en accepteerde daarna wel weer dat hij moest wachten. Ik heb hem nooit gevoerd als hij nijdig gedrag vertoonde, dan moest hij even wachten.

**Geplaatst**: 18-09-13 23:50

Geplaatst: 18-09-13 23:50

Waar jij heel goed rekening mee moet houden is: set it up for succes.
Dingen 'proberen' is nu nog even niet aan de orde. Je gaat ze doen en het zo opzetten dat het bijna niet kan falen. Zoals je nu dus doet met haar eten geven. Je houdt haar aan het halster zodat ze haar kont niet kan draaien om de controle over te nemen.

Uiteraard kun je als mens niet rustig blijven staan en een trap vangen, maar een paard zou dat dus wel doen, die is niet zo kleinzerig. Heb het mijn merrie wel eens zien doen, nieuweling in de kudde trapt haar (kuddeleidster) en zij haalt VOL uit met 2 benen. Boodschap duidelijk.
Zelf heb ik het ook wel eens bij een paard gedaan, die dreigde te gaan trappen (had eigenaresse wel eens geraakt). Ik liet de longeerzweep vallen en ben heel hard op haar af gerend. Paard schrok zich rot en heeft het daarna nooit meer geprobeerd.
En dat heeft dus met die zekerheid te maken. (Ik zou dus niet op elk paard afrennen wat dreigt)

Het feit dat jij achteruit springt, zegt het paard al genoeg. Zorg er dus voor dat er geen momenten meer komen dat jij achteruit hoeft te springen. Dat betekent dus ALLES aan het touw doen, tot jij zeker genoeg bent. En nieuwe dingen vantevoren goed uitstippelen hoe je dat aan wilt pakken en het eigenlijk niet kan mislukken.

**Geplaatst**: 19-09-13 10:23

Geplaatst: 19-09-13 10:23

@ Terpentijn: Niemand heeft hier gezegd dat ts er maar op los moet schoppen en meppen met de zweep, en al helemaal niet dat dit onbeheerst moet gebeuren. En de uitspraak “bij paarden gaat het er ook niet bepaald zacht aan toe” is misschien wel een clichématige uitspraak, maar het is nu eenmaal waar.

Een paard dat trappen krijgt van een ander paard (die hoger in rang staat), zal niet bang en onzeker worden hoor. Dat paard zal zijn plaats leren kennen en niet meer proberen de leidersplaats over te nemen. Dat paard zal respect leren hebben voor een hogere in rang en zal voor de rest even fier en zelfbewust blijven rondlopen hoor.

Ik heb mijn pony ook geen rust, ontspanning en vertrouwen bijgebracht door woede en geweld, maar door consequentie. Mijn pony heeft geleerd wat mag, wat niet mag en wat er gewoonweg over is. En dreigen is er écht ver over, dat moet hij niet in zijn hoofd halen want dàn krijgt hij een schop onder zijn buik. Ik verlies mijn controle dan helemaal niet, maar ik ben dan wel écht boos, en hij zal voelen wat hij mis gedaan heeft. Dreigen naar de baas is gewoon not done, zoals ik al eerder zei, jij dreigt ook niet om je moeder te slaan als je een goede opvoeding gehad hebt.
Op het moment dat mijn pony die schop krijgt, wordt hij ook niet bang ofzo, hij wordt dan net rustiger, hij weet donders goed waar die schop voor was. Hij is ook niet bang dat ik hem nog een schop zal verkopen, want hij weet dat het bij die ene schop blijft als hij zich gedraagt. Dat is het resultaat wat ik krijg door consequentie.

@ absque_dubio: mijn pony krijgt de kans niet om zijn kont naar me te draaien, ofwel heb ik hem dan al weggejaagd (als hij in de wei staat) ofwel heeft hij dan al lang een optater gehad. Als ik toch achter hem sta als hij wil dreigen, gebruik ik enkel mijn stem door hard “HEY” te roepen, maar dan ook met de nodige kracht. Gelukkig was dit enkel in het begin nodig, nu zal hij zelden of nooit dreigen naar me.

@ vang: Inderdaad, ik straf mijn pony enkel met een schop als het echt onaanvaardbaar gedrag is, voor zover ik mij kan herinneren is dit enkel en alleen bij dreigen om te stampen. Bijten mag hij van mij ook niet, maar dan zal ik hem geen schop geven. Een paard moet leren dat dreigen/stampen naar een mens gewoon niet kan, dat is levensgevaarlijk en gewoon onaanvaardbaar.

Het is wel zo wat terpentijn zegt, sommige paarden reageren net tegenovergesteld op fysieke straffen en gaan enkel agressief reageren. Let erop dat je nooit getrapt kan worden, blijf uit de buurt van die achterhand en kijk naar je paard, wacht niet met ingrijpen tot ze haar kont draait. Hiervoor kun je ook doen wat Sassol zegt, gewoon altijd vasthouden (aan het halster of aan een touw) en voorkom dat ze haar kont kan draaien.

Het is natuurlijk moeilijk om van achter het computerscherm te zeggen wat je moet doen, want ieder paard reageert anders. Mijn ervaring is dat een schop super helpt, maar je moet de controle houden. Zoals Sassol zegt, een paard is echt niet zo kleinzerig, je kunt nog beter proberen met volle kracht te stampen zodat de boodschap is overgekomen. Net zoals een tik met de zweep: beter 1 harde tik waarmee een paard snapt wat je bedoelt dan 10 kleine tikken achter elkaar.
Maar goed, ik weet niet hoe je paard daarop reageert, dus misschien is het ook niet slecht om er eens een ervaren persoon bij te nemen. Misschien is je paard helemaal niet agressief maar wil ze gewoon niet dat een onzeker en bang persoon de leiding opeist. Volgens mij moet je gewoon leren hoe je de leiding moet nemen en worden jullie dan dikke maatjes, maar dat is soms moeilijk om van achter de computer te zeggen. Je kunt dingen proberen die hier beschreven staan, maar hou in je achterhoofd dat het veilig blijft. Ga geen dingen doen als je er niet 100% van overtuigd bent.

Nomineer dit bericht ×