Bokt.nl

liljebo schreef:

Dat betwijfel ik, eerlijk gezegd.

Ik denk dat het percentage paarden wat werkelijk te laat wordt ingeslapen (wat dus bv niet meer kan lopen, door de wei strompelt of broodmager is) heel wat lager ligt (en dan meen ik dus ook echt verschrikkelijk veel lager) dan het percentage wat wordt dood gemaakt omdat het niet meer bruikbaar is.

Want heel, heel erg veel paarden, worden naar de eeuwige groene weiden gestuurd, omdat ze niet meer te rijden zijn en dus centjes kosten die men liever uitgeeft aan een bruikbaar dier.
Want hoeveel mensen zijn werkelijk bereid om een onbruikbaar paard, wat ondanks wat kleine ongemakjes , nog prima in staat is om een aangenaam leven te leiden, mits het de zorg krijgt die het nodig heeft, de aandacht en wellicht zelfs onbelast beweging/onbelast therapeutische beweging
(rust roest, tenslotte)?

De meeste zullen kiezen voor de dood van het dier, met de opmerking dat het beter is voor het paard. Dat klinkt beter dan gewoon zeggen dat je geen zin hebt in al dat werk en al die kosten voor een dier wat je toch niet kunt gebruiken.
Dat er daarnaast nog een aantal mensen zijn die hun paarden zelf kapot rijden, vervolgens de dood insturen met het bericht dat het beter is voor het paard, zodat ze een nieuwe kunnen kopen en kapot rijden, tel ik daar dan nog niet eens in mee.

Gelukkig zijn er ook uitzonderingen. Je ziet ze regelmatig hier op bokt; mensen die alles voor hun rijpaard over hebben, ook als ze er niet meer op kunnen zitten.
Maar over de gehele paardenbevolking genomen, zijn en blijven dat uitzonderingen

Overigens is Billy nooit een rijpaard geweest met zijn 75 cm. Alleen een agilitypony en ik had hem willen inspannen. Maar hier is de bruikbaarheid van de paarden toch al niet datgene waar het om gaat. Mijn paarden zijn mijn huisdieren, net als de honden en de kat. Maar ik dan misschien niet helemaal wijs....

liljebo schreef:

Dat betwijfel ik, eerlijk gezegd.

Ik denk dat het percentage paarden wat werkelijk te laat wordt ingeslapen (wat dus bv niet meer kan lopen, door de wei strompelt of broodmager is) heel wat lager ligt (en dan meen ik dus ook echt verschrikkelijk veel lager) dan het percentage wat wordt dood gemaakt omdat het niet meer bruikbaar is.

Want heel, heel erg veel paarden, worden naar de eeuwige groene weiden gestuurd, omdat ze niet meer te rijden zijn en dus centjes kosten die men liever uitgeeft aan een bruikbaar dier.
Want hoeveel mensen zijn werkelijk bereid om een onbruikbaar paard, wat ondanks wat kleine ongemakjes , nog prima in staat is om een aangenaam leven te leiden, mits het de zorg krijgt die het nodig heeft, de aandacht en wellicht zelfs onbelast beweging/onbelast therapeutische beweging
(rust roest, tenslotte)?

De meeste zullen kiezen voor de dood van het dier, met de opmerking dat het beter is voor het paard. Dat klinkt beter dan gewoon zeggen dat je geen zin hebt in al dat werk en al die kosten voor een dier wat je toch niet kunt gebruiken.
Dat er daarnaast nog een aantal mensen zijn die hun paarden zelf kapot rijden, vervolgens de dood insturen met het bericht dat het beter is voor het paard, zodat ze een nieuwe kunnen kopen en kapot rijden, tel ik daar dan nog niet eens in mee.

Gelukkig zijn er ook uitzonderingen. Je ziet ze regelmatig hier op bokt; mensen die alles voor hun rijpaard over hebben, ook als ze er niet meer op kunnen zitten.
Maar over de gehele paardenbevolking genomen, zijn en blijven dat uitzonderingen

Overigens is Billy nooit een rijpaard geweest met zijn 75 cm. Alleen een agilitypony en ik had hem willen inspannen. Maar hier is de bruikbaarheid van de paarden toch al niet datgene waar het om gaat. Mijn paarden zijn mijn huisdieren, net als de honden en de kat. Maar ik dan misschien niet helemaal wijs....

liljebo schreef:

Dat betwijfel ik, eerlijk gezegd.

Ik denk dat het percentage paarden wat werkelijk te laat wordt ingeslapen (wat dus bv niet meer kan lopen, door de wei strompelt of broodmager is) heel wat lager ligt (en dan meen ik dus ook echt verschrikkelijk veel lager) dan het percentage wat wordt dood gemaakt omdat het niet meer bruikbaar is.

Want heel, heel erg veel paarden, worden naar de eeuwige groene weiden gestuurd, omdat ze niet meer te rijden zijn en dus centjes kosten die men liever uitgeeft aan een bruikbaar dier.
Want hoeveel mensen zijn werkelijk bereid om een onbruikbaar paard, wat ondanks wat kleine ongemakjes , nog prima in staat is om een aangenaam leven te leiden, mits het de zorg krijgt die het nodig heeft, de aandacht en wellicht zelfs onbelast beweging/onbelast therapeutische beweging
(rust roest, tenslotte)?

De meeste zullen kiezen voor de dood van het dier, met de opmerking dat het beter is voor het paard. Dat klinkt beter dan gewoon zeggen dat je geen zin hebt in al dat werk en al die kosten voor een dier wat je toch niet kunt gebruiken.
Dat er daarnaast nog een aantal mensen zijn die hun paarden zelf kapot rijden, vervolgens de dood insturen met het bericht dat het beter is voor het paard, zodat ze een nieuwe kunnen kopen en kapot rijden, tel ik daar dan nog niet eens in mee.

Gelukkig zijn er ook uitzonderingen. Je ziet ze regelmatig hier op bokt; mensen die alles voor hun rijpaard over hebben, ook als ze er niet meer op kunnen zitten.
Maar over de gehele paardenbevolking genomen, zijn en blijven dat uitzonderingen

Overigens is Billy nooit een rijpaard geweest met zijn 75 cm. Alleen een agilitypony en ik had hem willen inspannen. Maar hier is de bruikbaarheid van de paarden toch al niet datgene waar het om gaat. Mijn paarden zijn mijn huisdieren, net als de honden en de kat. Maar ik dan misschien niet helemaal wijs....

liljebo schreef:

Dat betwijfel ik, eerlijk gezegd.

Ik denk dat het percentage paarden wat werkelijk te laat wordt ingeslapen (wat dus bv niet meer kan lopen, door de wei strompelt of broodmager is) heel wat lager ligt (en dan meen ik dus ook echt verschrikkelijk veel lager) dan het percentage wat wordt dood gemaakt omdat het niet meer bruikbaar is.

Want heel, heel erg veel paarden, worden naar de eeuwige groene weiden gestuurd, omdat ze niet meer te rijden zijn en dus centjes kosten die men liever uitgeeft aan een bruikbaar dier.
Want hoeveel mensen zijn werkelijk bereid om een onbruikbaar paard, wat ondanks wat kleine ongemakjes , nog prima in staat is om een aangenaam leven te leiden, mits het de zorg krijgt die het nodig heeft, de aandacht en wellicht zelfs onbelast beweging/onbelast therapeutische beweging
(rust roest, tenslotte)?

De meeste zullen kiezen voor de dood van het dier, met de opmerking dat het beter is voor het paard. Dat klinkt beter dan gewoon zeggen dat je geen zin hebt in al dat werk en al die kosten voor een dier wat je toch niet kunt gebruiken.
Dat er daarnaast nog een aantal mensen zijn die hun paarden zelf kapot rijden, vervolgens de dood insturen met het bericht dat het beter is voor het paard, zodat ze een nieuwe kunnen kopen en kapot rijden, tel ik daar dan nog niet eens in mee.

Gelukkig zijn er ook uitzonderingen. Je ziet ze regelmatig hier op bokt; mensen die alles voor hun rijpaard over hebben, ook als ze er niet meer op kunnen zitten.
Maar over de gehele paardenbevolking genomen, zijn en blijven dat uitzonderingen

Overigens is Billy nooit een rijpaard geweest met zijn 75 cm. Alleen een agilitypony en ik had hem willen inspannen. Maar hier is de bruikbaarheid van de paarden toch al niet datgene waar het om gaat. Mijn paarden zijn mijn huisdieren, net als de honden en de kat. Maar ik dan misschien niet helemaal wijs....

liljebo schreef:

Dat betwijfel ik, eerlijk gezegd. (...) Maar ik dan misschien niet helemaal wijs....

liljebo schreef:

Bedankt. Hoewel het beter 'klinkt' voelt het niet 'beter' Ik kan het moeilijk uitleggen. Vandaag een gesprek gehad met de d.a. en de waarden insuline/glucose bleken mee te vallen. De waarden die op cushing wijzen echter niet. Omdat die echter in deze tijd van het jaar kunnen afwijken, moet de d.a. daar eerst documentatie over raadplegen en bespreken. Bovendien is de uitslag van de leverbiop nog niet binnen. ( maar wordt wel elk moment verwacht) Ik zal dus nog even moeten wachten. Cushing zou veel verklaren.