Ik herken me volledig in jou verhaal TS!
Ik ben zelf nu 7 jaar ongeveer in het bezit van ruin die ondertussen de gezegende leeftijd van 20 jaar bereikt heeft. Het is een droompaard : echt t braafste paard op stal maar tijdens de trainingen ( ik rijd nog wedstrijd dressuur) toch werklustig genoeg, is echter van niks onder de indruk, zo ongeloofelijk koel in de kop...
Voor ik hem kocht had ik met een jong paard een zwaar ongeluk gehad op een buitenrit en ben na de aankoop van hem van begin af aan moeten beginnen...ik durfde hem niet eens alleen te zadelen laat staan rijden.
stap voor stap is mijn vertrouwen teruggekomen : ik ga nu op wedstrijd bijvoorbeeld, maak buitenritten, en deze zomer gaan we voor t eerst n weekend naar zee...
Maar elk jaar opnieuw, als t weer beter weer wordt, moet ik me die eerste keer er weer overzetten om naar buiten te gaan... Paard is superbraaf, kijkt van niks op, dus t zit echt in mijn hoofd...
Ik heb gelukkig lieve stalgenootjes die de eerste keren met mij meegaan en een rustig ritje met mij maken. tegen mij blijven praten. En voor ik het weet maken we weer lange buitenritten...
Wat voor mij helpt : gewoon iemand zoeken waar je vertrouwen in hebt die met zijn/haar paardje kan meegaan en maak samen een korte rit naar buiten. Probeer je te ontspannen ( is vaak moeilijk). Veel babbelen helpt voor mij ook. Al dan niet tegen mijn paard.
succes!