Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-08-12 12:14

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 01-08-12 12:14

Interessant topic, hier hetzelfde probleem, niet van stal weg willen (alleen) en na 100 meter in volle staking in z'n achteruit, omdraaien en teruglopen. Hij heeft al 2x "gewonnen" doordat ik 'm ook niet meer vooruit kreeg in de richting waar ik op wilde, dus terug naar stal was enige optie. Andere optie was een gevecht aangaan langs een weg waar op dat moment veel fietsers en auto's reden (het was op een zondag).

Ik moet gewoon een rustige dag uitzoeken en stapje voor stapje gaan opbouwen. Hem proberen voor te zijn door op juiste moment been te geven of om te draaien op het moment dat ik dit wil. Maar goed, allemaal makkelijker geschreven dan gedaan. Als ik er eenmaal op zit, is het niet meer zo makkelijk.

Terwijl je toch zou denken dat paard geniet van een lekkere rit buiten?

**Geplaatst**: 01-08-12 12:47

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 01-08-12 12:47

dat willen ze ook wel...genieten van buiten.. maar je moet ze overhalen... ookal ga je eerst een uur stilstaan. hij gaat echt wel een keer vooruit, ik heb zoveel paarden gehad, gereden, beleerd, verkeersmak gemaakt, maar stilzetten, of iemand op de fiets erbij, of in zn achteruit er langs, of iemand met een zweepje er achter, dat als het paard naar achter loopt, en tik op zn bil te geven... heb nog niet 1 gehad die daar niet naar luisterde

**Geplaatst**: 01-08-12 16:37

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 01-08-12 16:37

verschil zit 'm ook in de persoon die het doet. iemand die veel zelfvertrouwen laat zien en vooral in zich heeft zal eerder in staat zijn om een paard over te halen iets te doen dan iemand die stiekum diep van binnen toch twijfelt.

paarden trainen is toch vooral mensen trainen.
persoonlijk ben ik overigens ook heel erg voor het goede voorbeeld geven, en dus bijvoorbeeld te beginnen met lopend het erf af. als dat wel kan, en rijdend niet, dan is het vertrouwen in het werk/ de communicatie ohz dus onvoldoende.

met afstijgen is dus niks mis, mensen roepen vaak 'ja maar dan heeft het paard gewonnen', wat grote onzin is. afstijgen getuigt er juist van dat jij de spannende situatie tegemoet durft te treden, maakt niet uit wat je ervoor moet doen. bovendien zou die opmerking inhouden dat paarden graag willen dat je afstijgt, wat mijns inziens sowieso niet echt een lekkere basis voor het rijden is.

**Geplaatst**: 01-08-12 22:26

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 01-08-12 22:26

dus ik ben niet de enige met een weigerende paard...
die van mij draait zich steeds onverwacht om dus maak ik er een kleine volte van en negeer ik het gewoon maar en beloon ik het goede gedrag alleen maar en het slechte gedrag negeer ik kompleet als of het niks is. zo'n paard heeft al gouw door dat hij verkeerd zit als hij word genegeert. denk er wel aan dat het kudde dieren zijn en maak gebruik van kudde gedrag komt altijd erg goed van pas

**Geplaatst**: 02-08-12 20:04

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 02-08-12 20:04

Ook al gaan er 2 fietsers mee (zoals vandaag), na 10 stappen draait hij om of gaat vol in z'n achteruit. Mijn goede voornemen vandaag was om hoofd in juiste richting te zetten en dan desnoods half uur stil te staan. Mooi bedacht, maar hij gaat "tippen" en draait zo snel mogelijk weer om. Dankzij de dames op de fiets wel weer meegekregen, maar bovenstaande heeft zich 15x herhaalt. Fijn buitenrijden is het niet.

Bang ben ik niet, maar wel dat hij met z'n achterste in de sloot beland of een auto/fietser omver loopt.

Moet ik het opbouwen met kleine stapjes, dus eerst erf af en dan weer terug. Als dat goed goed gaat, erf af en 2 passen en weer terug en zo opbouwen?

**Geplaatst**: 03-08-12 07:25

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 03-08-12 07:25

dat zou je kunnen proberen. ga verder ook eens eerlijk bij jezelf na of je in de dagelijkse omgang meer dingetjes tegenkomt die beter kunnen, vaak zijn er daar namelijk al signalen te vinden die erop duiden dat het vertrouwen in elkaar niet sterk genoeg is. Er is namelijk een reden dat jouw paardje twijfelt, en als je die kunt vinden kan je het ook in de kern oplossen.

Verder zou je dus ook kunnen beginnen met aan de hand naar buiten.

**Geplaatst**: 05-08-12 23:16

Geplaatst: 05-08-12 23:16

merrieveulen schreef:
dat zou je kunnen proberen. ga verder ook eens eerlijk bij jezelf na of je in de dagelijkse omgang meer dingetjes tegenkomt die beter kunnen, vaak zijn er daar namelijk al signalen te vinden die erop duiden dat het vertrouwen in elkaar niet sterk genoeg is. Er is namelijk een reden dat jouw paardje twijfelt, en als je die kunt vinden kan je het ook in de kern oplossen.

Verder zou je dus ook kunnen beginnen met aan de hand naar buiten.

Ik heb paard nog niet zo lang, mijn eerste paard na meer dan 15 jaar niet gereden te hebben, dus ik zit nog steeds in ontdekkingsfase :-)

en hij in uitprobeerfase.
Aan de hand naar buiten gaat overigens goed, behalve dan dat hij liever met zijn hoofd naar beneden loopt om gras te eten.

**Geplaatst**: 05-08-12 23:36

Geplaatst: 05-08-12 23:36

Prisca schreef:
Hoe straf je je paard als die echt wat stouts doet wat gevaarlijk kan uitpakken....

Door te zeggen: Foei jongen/meisje dat mag niet wil je dat niet meer doen??.

Inderdaad en meteen de tandarts, osteopaat erbij halen, les nemen en grondwerk gaan doen!

Bedoeld om het standaard bokt antwoord uit te breiden, geen aanval op jou uiteraard.

Als een paard echt staakt tot op het gevaarlijke af dan krijg hij van mij ook een rotmep. Ik heb hier ook een staker, die dit in Nederland al heeft gedaan. (tot en met 3 kwartier op een kruising staat bokken, omdat ik weigerde af te stappen) Ondertussen ben ik verhuist en geen haar op mijn hoofd die hetzelfde drama nog een keer wil. Nu weet hij dat als ik af stap terwijl hij staakt hij op zijn donder gaat krijgen en opeens loopt hij poeslief mee. Mijn zweep (takje) gooi ik na 10 minuten weg omdat ik het niet meer nodig heb. Ondertussen maken we ritten van 10 km, zonder dat hij een keer helemaal niet meer van zijn plek komt.

Er zijn paarden die staken uit angst, daar blijf ik met mijn zweep vanaf, daar stap ik overigens af en neem een leidende positie in langs het enge ding door. Maar er bestaan ook echt wel paarden die staken uit onwil. Afstappen is dan overigens geen probleem, als je je paard maar duidelijk maakt dat als jij afstapt hij niet gewonnen heeft maar de rit gewoon doorgaat. Ik zal nu wel gelyncht worden, maar dat maakt me niet uit. Gelukkig dat ik niet eerst uren en uren tijd er in moet gaan steken om een zweverige oorzaak te vinden maar er met een tik op het goede moment direct klaar mee ben.

Hoeveel paarden zijn wel niet eens geschrokken van iets, zijn (terecht) gevlucht, en hebben vervolgens van dit gedrag een gewoonte gemaakt: bv, de 'enge' hoek in de bak, het einde van het erf etc. etc. Zo'n paard heeft een slechte gewoonte ontwikkeld en opvoeding is dus weer nodig. Ik observeer de situatie, en als ik zie dat er echt niets ongewoons is (een geluid, een groot licht-donker contrast, etc. etc) dan heeft hij gewoon te luisteren. Is hij bang dan ben ik de laatste die er op los timmert, dat werkt enkel averechts. Maar kortom, niets mis met een mep op het goede moment bij een paard dat werkelijk staakt zonder angst.

**Geplaatst**: 06-08-12 14:18

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 06-08-12 14:18

mee eens.
wel een kleine toevoeging, als een paard een 'aangeleerde angst' kan ontwikkelen, zoals je zegt bijv. een bepaalde hoek in de bak, dan heeft de ruiter daar al eerder signalen gemist, of verkeerd gereageerd bij de eerste keer dat het gebeurde.
daarom is naar mijn mening voorkomen altijd beter dan genezen, een (potentieel) probleem dient dan ook altijd direct aangepakt te worden.

verder is het zo dat een paar bang kan zijn van iets dat mensen niet begrijpen. soms merk je dat je paard 'iets' spannend vindt terwijl je zelf niets bijzonders kunt ontdekken, met alle wil van de wereld. daarom is het mijns inziens vooral van belang dat men zijn of haar paard goed leert lezen, en per seconde leert zien of een gedrag geklier is of serieus genomen dient te worden. in mijn ervaring gaat het daar nogal vaak mis, men noemt het paard 'vervelend' of een aansteller, terwijl het paard oprecht van mening is dat er iets niet in orde is.
zo heb ik een paar gekend dat al járen op dezelfde stal stond, maar op sommige dagen angstig kon zijn voor de hindernisopslag langs de bak. geen geklier, wel oprechte angst, alleen voor een mens onbegrijpelijk en niet te verklaren. dit paard had hetzelfde soms op buitenrit, hartstikke bomproof maar schrok soms van een dikke graspol en meer van dat soort dingen. paard was verder hartstikke gezond, waar het aan lag? geen idee, als ruiter moest je er gewoon mee dealen, paard goed begeleiden.

Ik denk dat een hoop van de hier genoemde problemen gemakkelijk te voorkomen en op te lossen zijn, en niet zozeer met specialisten van buitenaf, maar vooral door je als ruiter/ begeleider van een paard goed te leren inleven in zijn denkwereld, die hoe dan ook enorm verschilt van die van een mens.

**Geplaatst**: 06-08-12 21:17

Geplaatst: 06-08-12 21:17

Dat eerste klopt, het is eigenlijk sneu dat we in tweede instantie een paard moeten gaan straffen voor een menselijke fout in eerste instantie. De houding van een stakend paard is imo toch verschillend van een angstig paard. Er zijn kleine dingen waar de ruiter makkelijk op kan letten. Het is inderdaad ook dat paarden lang niet hetzelfde relativeringsvermogen hebben als mensen en dus bang kunnen zijn voor iets dat wij als volkomen normaal beschouwen. (verplaatst voorwerp in de normale omgeving, gras of struik met rare vorm, een grote schaduw of juist licht door de bomen, een geluid etc.)

Maar het is ook aan de ruiter zijn kennis bij te spijkeren en te leren observeren. Maar als het paard iedere keer op dezelfde plek staakt, en daarbij gevaarlijk word (denk aan achteruit richting een sloot lopen, of met zijn kont naar auto's en fietsers draaien en al dat soort onzin) dan heeft het recht op een correctie want het brengt anderen en zichzelf in gevaar. Al moet ik afstappen en 500 meter lopen ermee, maar die buitenrit word gemaakt, en tegenstribbelen krijgt een correctie.

Zo zacht als het kan en zo hard als het moet, maar door altijd lief te blijven op het moment dat je paard beslist dat hij rechtsomkeert wil maken naar huis ja daarmee maak je een paard waarmee je nooit op buitenrit zult kunnen. De grens is flinterdun, maar dient wel herkent te worden. Als een paard blokkeert omdat hij ergens verweg kinderen hoort schreeuwen hoor je als ruiter direct te reageren, kalmeren maar wel vooruit, zeker niet laten wegzinken in die stilstand want 9 van de 10 paarden maakt van stilstand rechtsomkeert. Is het paard echt té angstig stap dan af, geef hem een kriebel zodat hij weer op jou let, lijdt hem verder en stap daarna weer op. Afstappen is niet verliezen, het ligt er aan hoe je het geheel inpakt. Maar nogmaals, staken uit onwil bestaat wel degelijk, en is fout gedrag dat opvoeding en dus een correctie vergt.

**Geplaatst**: 06-08-12 21:27

Geplaatst: 06-08-12 21:27

ik en mn paardje hadden precies hetzelfde! paar meter van het erf af ging meneer staken, en draaien en beetje de lucht in met de voorbenen. Ik heb op een gegeven moment gewoon tegen mezelf gezegt; ik geef niet op en laat hem niet winnen. De eerste paar keren was ik soms wel half uur bezig, maar na een paar keer wist meneer dat ik niet zou opgeven. En naar mijn mening moet je niet afstappen als het verzet is, want eigelijk laat je hem dan winnen.

veel succes er mee

**Geplaatst**: 06-08-12 22:33

Geplaatst: 06-08-12 22:33

irisloove schreef:
ik en mn paardje hadden precies hetzelfde! paar meter van het erf af ging meneer staken, en draaien en beetje de lucht in met de voorbenen. Ik heb op een gegeven moment gewoon tegen mezelf gezegt; ik geef niet op en laat hem niet winnen. De eerste paar keren was ik soms wel half uur bezig, maar na een paar keer wist meneer dat ik niet zou opgeven. En naar mijn mening moet je niet afstappen als het verzet is, want eigelijk laat je hem dan winnen.

veel succes er mee

Als jij afstapt, hem een correctie (dus een tik geeft) en hem dan te voet verder leidt om even later weer op te stappen en verder te rijden, heeft hij dan gewonnen? Hij moet immers gewoon verder, en gaat niet op stal of op de wei. Begrijp niet wat het paard gewonnen heeft dan.

**Geplaatst**: 06-08-12 22:38

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 06-08-12 22:38

Maar als je eerst afstapt en dan een tik geeft weet het paard niet meer dat het voor het staken is

**Geplaatst**: 06-08-12 22:39

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 06-08-12 22:39

Als die tik binnen 3 tot 5 seconden is is deze terecht. En ik doe er niet lang over om van mijn Dtje af te komen.

**Geplaatst**: 06-08-12 22:41

Geplaatst: 06-08-12 22:41

@lara_silver
bij mijn paard werkte dat erg tegen, als ik afstapte. de keer daar op zou hij wel denken, 'ik ga daar niet heen, stap jij dr eerst maar af'. En ik vertel het gewoon hoe het bij mijn paard is opgelost

**Geplaatst**: 06-08-12 22:47

Geplaatst: 06-08-12 22:47

Natuurlijk verschilt het van paard tot paard. Maar het is generaliseren dat afstappen laten winnen is. Zowel voor een correctie als bouwen van een band kan afstappen bevordelijk zijn. Heb een tijdje jonge Freibergers doorgereden, en merkte dat afstappen bij angst, kroelen en even een paar pasjes aan de hand een positief resultaat hadden. Namelijk dat ze me op de grond leerden vertrouwen en later ook in het zadel. Met een correctie hetzelfde. Op je paard heb je soms minder te zeggen dan ernaast. Loop je ernaast en leidt je hem verder neem je weer een leidende positie in. Correctie: jou gedrag is niet gewenst, en nu volg jij mij tot waar ik wil. Mijn posts zijn overigens gebaseerd op mijn eigen ervaringen met meer dan één paard. Ze zijn dan ook mijn waarheid en geen algemene waarheid.

**Geplaatst**: 06-08-12 22:51

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 06-08-12 22:51

afstappen=gewonnen paard, is idd misschien beetje plat. Maar als mijn paard geen reden heeft om 'angstig' te zijn, hij is er al zo vaak langs geweest, dan stap ik niet af. Dan moedig ik aan en ook al ben ik een halfuur bezig, hij gaat er langs.

maar elk paard is anders, elk persoon heeft zijn eigen manier en mening. Zo moet je als team dus een oplossing vinden.

**Geplaatst**: 06-08-12 23:13

Geplaatst: 06-08-12 23:13

ik probeer gewoon iets meer druk te geven met benen. Die van mij wil graag omdraaien en dat kan ie heel snel in de galop!. Maar dan is het gewoon kwestie van wachten zolang hij maar niet omdraait. Er wordt niet gedraaid en daarmee uit. Wel staan we dan stil op dat moment... en ja soms ook in een droge sloot of letterlijk gebukt onder de takken..maar uiteindelijk gaan we voorwaarts. Zonder gemep, maar ook zonder softy getroel hoor. Gewoon wat been geven en elke stap naar huis onmogelijk maken.

Wat ik wel doe ik naderhand de thuissituatie minder rooskleurig maken. Dus geen beloning (zowieso nooit maar dan al helemaal niet) of lekker rollen, borstelbeurt, drinken of eten.

Maar lang wachten totdat hij weer 'vrij' heeft. Dus staat ie zo uur-anderhalf uur te wachten op poetsplaats. Ga ik lekker bij hem vegen, poetsen, opruimen, leder vetten. Of ga hem wassen, zijn enorme oorharen bijknippen of voeten bijscheren (vind ie echt niet leuk). En dan neem ik mijn tijd er ook echt voor en loopt ook echt vaak enorm uit. Hij staat braaf te wachten maar baalt flink vooral omdat ik hem verders negeer ... hoe diep hij ook blijft zuchten. (normaliter kroelen we altijd lekker)

**Geplaatst**: 07-08-12 08:08

Geplaatst: 07-08-12 08:08

Knert schreef:
ik probeer gewoon iets meer druk te geven met benen. Die van mij wil graag omdraaien en dat kan ie heel snel in de galop!. Maar dan is het gewoon kwestie van wachten zolang hij maar niet omdraait. Er wordt niet gedraaid en daarmee uit. Wel staan we dan stil op dat moment... en ja soms ook in een droge sloot of letterlijk gebukt onder de takken..maar uiteindelijk gaan we voorwaarts. Zonder gemep, maar ook zonder softy getroel hoor. Gewoon wat been geven en elke stap naar huis onmogelijk maken.

Wat ik wel doe ik naderhand de thuissituatie minder rooskleurig maken. Dus geen beloning (zowieso nooit maar dan al helemaal niet) of lekker rollen, borstelbeurt, drinken of eten.

Maar lang wachten totdat hij weer 'vrij' heeft. Dus staat ie zo uur-anderhalf uur te wachten op poetsplaats. Ga ik lekker bij hem vegen, poetsen, opruimen, leder vetten. Of ga hem wassen, zijn enorme oorharen bijknippen of voeten bijscheren (vind ie echt niet leuk). En dan neem ik mijn tijd er ook echt voor en loopt ook echt vaak enorm uit. Hij staat braaf te wachten maar baalt flink vooral omdat ik hem verders negeer ... hoe diep hij ook blijft zuchten. (normaliter kroelen we altijd lekker)

en DAAR begrijpt een paard nu helemaal niets van, echt niets. Een paard is niet in staat om de link te leggen tussen het staken en later vastgebonden staan of zijn voeten laten scheren. Overigens heeft zuchten bij een paard een totaal andere betekenis dan bij mensen.

ook niet handig vind ik dat jij het voeten scheren ziet als een straf. hoe moet je paard het dan ooit plezierig gaan vinden? Meiske, jij hebt echt nog héél veel te leren als het om paarden gedrag en paardenpsyche gaat.

@ Lara_Silver, inderdaad, zoals ik dus al zei...
Een situatie verschilt nu eenmaal altijd, vaak per seconde. het ene paard is het andere niet en idd, meerdere wegen leiden naar Rome (of dus het erf af, haha!).
Mijn ervaring tot dusver is dat als mensen een probleem hebben met een paard, ze zelf vaak in wat voor zin dan ook (onbedoeld) de oorzaak zijn van het probleem. voor zo'n ruiter betekent dat meestal dat een stukje theoretische uitleg en een voorbeeld (bijv. een oefening) genoeg kan zijn om het op te lossen.
Ik heb zelf nog niet meegemaakt dat een paard staakgedrag vertoonde waar de ruiter (of een ruiter vóór de huidige ruiter) niets aan kon doen. wel onzekere paarden, bange paarden, stoute paarden die misbruik maakten van hun ruiter.... maar zelfs dán is het slagen of mislukken van het gewenste direct gekoppeld aan wat de ruiter doet.

Ook is het mijns inziens een illusie om een dergelijk aangeleerd (geworteld) gedrag ineens op te lossen. Een paard zal opnieuw proberen, en de slimmeriken zullen er ook nog een schepje bovenop doen of iets nieuws erbij verzinnen. Dat is volkomen normaal, veel paarden testen hun ruiter/ begeleider uit tot ze er zeker van zijn dat diegene weet waarmee hij of zij bezig is. het zit in de natuur van een paard om te willen volgen, maar ook om zekerheid te willen.

zeker bij terugkerend staakgedrag kan je ervan uitgaan dat je het zelf veroorzaakt, ook al krijg je 'm wel het erf af. blijkbaar gaat er dan in basis al iets mis waardoor het paard het nodig vindt om je opnieuw en opnieuw uit te proberen. een paard kijkt namelijk altijd naar hoe je je gedraagt, dus als jij bij het poetsen bijvoorbeeld al gedrag vertoont waaraan het paard twijfelt, heb je kans dat dat het staakgedrag triggert. als hij staakt los je dat op, maar de dag erna laat je bij het poetsen en zadelen wéér twijfelachtig gedrag zien. dus staakt het paard opnieuw.

dat is wat ik bedoel met dat het aan de ruiter ligt, onbedoeld en ongewild, maar een hoop mensen zijn zich gewoon echt niet bewust van de signalen die ze hun paard geven zonder het zelf te merken. Het paard goed leren lezen in mijns inziens van groot belang, maar minstens zo belangrijk is het om te leren wat jouw gedrag bij het paard losmaakt.

de meeste paarden doen overigens helemaal niet moeilijk over 'twijfelachtig gedrag', maar er zijn er nu eenmaal genoeg die dat wel doen, die hogere eisen stellen aan de mens die met hen werkt.

**Geplaatst**: 07-08-12 14:29

Geplaatst: 07-08-12 14:29

Ik kan me weer vinden in je post, maar op de laatste drie allinea's kan ik alleen maar zeggen: als de ruiter het paard nu eens adequaat corrigeert dan zal er de volgende keer geen probleem meer zijn. Zeker met je eens dat de ruiter grote invloed heeft, maar alsnog, het paard staakt uit ongehoorzaamheid en moet gecorrigeerd worden. Of hij dit doet uit een aangeleerde reactie of vanwege een twijfelende ruiter veranderd niets aan de zaak, er moet met consequentie aangepakt worden dat is alles. Ik geloof dat ieder paard aan de haal zal gaan met een ruiter die omgaat en opstapt met in haar achterhoofd: ("als ie niet lief is zal ik hem zachtjes in zn oor fluisteren wat hij wel moet doen")

**Geplaatst**: 07-08-12 14:46

Re: Staken met buitenrijden en niet voorop willen rijden

Geplaatst: 07-08-12 14:46

eens, maar je denkt te simpel. je kan het staken oplossen met een kloppende correctie, maar als je daarna niet consequent blijft zal het gedrag terugkomen.

een paard denkt niet spontaan 'kom, nu ga ik eens klieren'. Er gaat daaraan altijd iets vooraf, wat een hoop paardenmensen helaas niet zien, en wat ook niet altijd dik er bovenop ligt. desondanks komt een staakactie niet vanuit het niets, en is daarom ook niet als zodanig op te lossen. indien je te maken hebt met een dergelijk ongewenst gedrag is het mijns inziens zaak dat men ook buiten het 'probleem' de boel eens grondig onder de loep neemt.

een paard dat niet twijfelt aan zijn ruiter of begeleider zal niet staken uit klierderigheid. doet hij dat wel, dan is er dus aanleiding voor het paard om te twijfelen aan de standvastigheid van de ruiter. dát stukje, dát is waar je de basis van het probleem oplost, naast op het moment van staken zelf adequaat te handelen.

Nu is het niet voor álle paarden zo vergaand, maar als je paard vaker staakt, of na een tijdje niet staken het toch weer doet, mag je er rustig vanuit gaan dat er vóór dat punt al het één en ander niet op orde is.

**Geplaatst**: 07-08-12 14:47

Geplaatst: 07-08-12 14:47

Wat een hoop mensen op de eerste pagina die zeggen dat je je paard moet "aftuigen" zeg!
Ok, het kan een dominantieprobleempje zijn, maar dat betekend niet dat "aftuigen"de beste optie is. Ik dacht dat we allemaal paardenliefhebbers waren? Nou zeg ik hierbij echt niet dat je een paard niet kan corrigeren, kijk wat ze in de kudde voor de kiezen krijgen, maar zoals het er staat lijkt het net alsof we dat beest maar moeten mishandelen zodra ie iets niet doet naar ons zin.
Zoals je misschien al merkt, ik ben voor "correctie" en tegen "straffen". Natural Horsemanship krijg je veel mee gedaan door middel van samenwerking. En niet "aftuigen" omdat ie niet doet wat jij wilt.

Gelukkig zie ik ook wat andere reacties verderop het topic.
Wees consequent en wees de leider. Ga desnoods eerst met hem wandelen, als ie dan staakt zet je hem gewoon 5-10 passen achteruit en dan probeer je het weer. Waarschijnlijk zal hij bij de 2e keer wel gewoon doorlopen.

**Geplaatst**: 07-08-12 14:55

Geplaatst: 07-08-12 14:55

merrieveulen schreef:
eens, maar je denkt te simpel. je kan het staken oplossen met een kloppende correctie, maar als je daarna niet consequent blijft zal het gedrag terugkomen.

een paard denkt niet spontaan 'kom, nu ga ik eens klieren'. Er gaat daaraan altijd iets vooraf, wat een hoop paardenmensen helaas niet zien, en wat ook niet altijd dik er bovenop ligt. desondanks komt een staakactie niet vanuit het niets, en is daarom ook niet als zodanig op te lossen. indien je te maken hebt met een dergelijk ongewenst gedrag is het mijns inziens zaak dat men ook buiten het 'probleem' de boel eens grondig onder de loep neemt.

een paard dat niet twijfelt aan zijn ruiter of begeleider zal niet staken uit klierderigheid. doet hij dat wel, dan is er dus aanleiding voor het paard om te twijfelen aan de standvastigheid van de ruiter. dát stukje, dát is waar je de basis van het probleem oplost, naast op het moment van staken zelf adequaat te handelen.

Nu is het niet voor álle paarden zo vergaand, maar als je paard vaker staakt, of na een tijdje niet staken het toch weer doet, mag je er rustig vanuit gaan dat er vóór dat punt al het één en ander niet op orde is.

Dat heb ik dan niet duidelijk uitgedrukt, als ruiter hoor je altijd consequent te blijven. Ik denk inderdaad simpel omdat ik op het moment reageer en me niet ga afvragen waar het direct vandaan komt, mits het duidelijk angst is. Ik begrijp wat je wilt uitleggen maar we hebben duidelijk een andere denkwijze, ik vanuit de oplossing, jij vanuit de oorzaak. Natuurlijk kliert een paard nooit express, dan zouden we met zn alle flinke problemen hebben. Maar op het moment dat een paard kliert hoort het een correctie te hebben, direct. Komt het daarna nog een keer voor dient er gezocht te worden naar een oorzaak. Gebeurt het niet meer dan was de correctie blijkbaar meer dan terecht en dat is wat ik bij meer dan één paard heb opgemerkt. Nu begrijp ik gerust dat iedere actie een aanleiding heeft, maar ik verkies dat het het cruciale moment terzijde te laten om herhaling te voorkomen.

**Geplaatst**: 07-08-12 15:00

Geplaatst: 07-08-12 15:00

Ik heb niet alles post goed doorgelezen maar ik rij nu een pony voor iemand met een soortgelijk probleem. De ene keer los ik het op met been en zweepgebruik. De andere keer wacht ik. (Licht aan haar reactie/gedrag) In iedergeval ben ik altijd voorwaarts bezig. Dan maar in draf er langs terwijl ik van plan was te stappen. Ze moet er langs! Uiteindelijk bepaal ik wat er gebeurd en tot hoever we gaan. Door het vaak te oefenen gaat het wel beter en wordt ze meer ontspannen.

Het ligt natuurlijk ook aan de temperament van je paard denk ik en of het angst of protest is. Ik denk ook dat verleden een rol speelt. Als ze bijvoorbeeld 20 jaar zijn en nog nooit van het terrein zijn af geweest dan is dat anders als met een 8 jarige die elke week op concours gaat.

Die van mij is een gewoontedier en dominant. Alles wat anders gaat is eng/niet leuk. Ik moet haar overtuigen dan het kan. Tevens is zij niks gewent.

**Geplaatst**: 07-08-12 15:52

Geplaatst: 07-08-12 15:52

Lara_Silver schreef:
merrieveulen schreef:
eens, maar je denkt te simpel. je kan het staken oplossen met een kloppende correctie, maar als je daarna niet consequent blijft zal het gedrag terugkomen.

een paard denkt niet spontaan 'kom, nu ga ik eens klieren'. Er gaat daaraan altijd iets vooraf, wat een hoop paardenmensen helaas niet zien, en wat ook niet altijd dik er bovenop ligt. desondanks komt een staakactie niet vanuit het niets, en is daarom ook niet als zodanig op te lossen. indien je te maken hebt met een dergelijk ongewenst gedrag is het mijns inziens zaak dat men ook buiten het 'probleem' de boel eens grondig onder de loep neemt.

een paard dat niet twijfelt aan zijn ruiter of begeleider zal niet staken uit klierderigheid. doet hij dat wel, dan is er dus aanleiding voor het paard om te twijfelen aan de standvastigheid van de ruiter. dát stukje, dát is waar je de basis van het probleem oplost, naast op het moment van staken zelf adequaat te handelen.

Nu is het niet voor álle paarden zo vergaand, maar als je paard vaker staakt, of na een tijdje niet staken het toch weer doet, mag je er rustig vanuit gaan dat er vóór dat punt al het één en ander niet op orde is.

Dat heb ik dan niet duidelijk uitgedrukt, als ruiter hoor je altijd consequent te blijven. Ik denk inderdaad simpel omdat ik op het moment reageer en me niet ga afvragen waar het direct vandaan komt, mits het duidelijk angst is. Ik begrijp wat je wilt uitleggen maar we hebben duidelijk een andere denkwijze, ik vanuit de oplossing, jij vanuit de oorzaak. Natuurlijk kliert een paard nooit express, dan zouden we met zn alle flinke problemen hebben. Maar op het moment dat een paard kliert hoort het een correctie te hebben, direct. Komt het daarna nog een keer voor dient er gezocht te worden naar een oorzaak. Gebeurt het niet meer dan was de correctie blijkbaar meer dan terecht en dat is wat ik bij meer dan één paard heb opgemerkt. Nu begrijp ik gerust dat iedere actie een aanleiding heeft, maar ik verkies dat het het cruciale moment terzijde te laten om herhaling te voorkomen.

hihi volgens mij denken wij er uiteindelijk precies hetzelfde over, alleen drukken we ons anders uit...

Nomineer dit bericht ×