Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Vickz schreef:Gooiske schreef:Bij ons heeft de instructrice een schrift waarin bijgehouden wordt welk kind aanwezig is én op welke pony of het vandaag rijd, aan het einde van de les, kiest elk kind op welke pony hij/zij volgende week wil rijden, zo weet je precies welke pony wel en niet mee doet in de les.
Bovendien zitten ze dan ook niet elke week op dezelfde favoriete pony.
Mocht er een keer 1tje kreupel zijn, wort er niet moeilijk over gedaan een andere pony te nemen en mag het kind alsnog de volgende week op de gekozen pony.
De hoodstellen,zadels en bitten is volgens mij op elke manege een drama, wordt bij ons ook vaak niet schoon gemaakt, maar wordt wel altijd terug gehangen in de zadelkamer bij het stikkertje van de pony, het ligt bij ons niet overal en nergens.
De paarden worden verdeeld in de bar, zij houden bij welk paard wanneer en hoeveel werkt. Onderling mag ik wel wisselen van paard, ik heb bv die les 10 paarden nodig en dan krijg ik er 10 en mag ik wel kiezen wie op welk paard rijd. Ik probeer wel ervoor te zorgen dat iedereen eens op die ene pony kan en niet altijd dezelfde zijn lieveling heeft, word wel vaak de 1e 20min over gepiept dat ze niet willen. Maar uiteindelijk zijn ze meestal wel blij na een uurtje.
Vickz schreef:Hoi
Op onze manege vervang ik af en toe lessen, meestal de beginners (2 groepen, onderverdeeld echte beginners en dan een groep die al wat meer kan als voorbereiding naar de galop groep) zoals nu neem ik een aantal weken de woensdag middag lessen over omdat de vaste instructrice niet kan.
Nu is mijn probleem ik vind dat de lessers (meestal kinderen en een aantal volwassenen) totaal niet opletten en luisteren tijdens de les. Ze doen ook geen moeite om iets te leren of te proberen, het liefst worden ze gewoon bediend...
Klinkt nu misschien wat onduidelijk, dus enkele voorbeelden...
In mijn 1ste les is het de bedoeling dat de ruiters leren opzadelen en poetsen, als ze overgaan naar de volgende les moeten ze dit al zelf kunnen. Dus word er gevraagd om een half uur a 20min voor de les aanwezig te zijn zodat ze zelf hun spullen kunnen nemen, poetsen en opzadelen. Zo heb ik ook de tijd om bij iedereen langs te gaan om uitleg te geven en te helpen waar nodig. Alleen komt meer dan de helft van de les meer 10 of 5 min voor de les aan. Met als gevolg dat ik alle paarden in mn 1tje mag poetsen en opzadelen. Meestal staan er dan paarden opgezadeld van ruiters die niet langskomen, mag ik die terug gaan afzadelen op de laatste minuut.
Ook doen de ruiters geen moeite om zelf eens hun paard te poetsen of te proberen opzadelen, ze blijven aan de stal staan (volgens mij hopen ze nog steeds dat het paard het zelf zal doen) En zeggen hij wil niet, ik durf niet, ik kan dat niet, ... Terwijl ik het al 100x heb voorgetoond en geholpen heb. Als ik vraag is je paard al gepoetst zeggen ze ja hoor, kom je in de stal, hoeven vies, kont nog vuil en staart nog vol met stro... Met als gevolg dat ik nog vlug zelf mag herbeginnen want ik wil geen vieze paarden in mn les!
Deze week heb ik gezegd dat wie met een vies paard binnen durft te komen, terug naar stal mag gaan en pas mag terug komen als hun paard netjes is! Ik ben het zat die luiheid! Ik voel me net een soort slaaf.. Ze denken 'oh de instructrice doet het zo meteen wel weer'
Ook tijdens de les word er niet opgelet of geluisterd!
Ik herhaal alles 100x en dan nog word er niet gereageerd of geluisterd tot er uiteindelijk toch iets misgaat en er iemand valt of een schop krijgt... Ik zit constant de hammeren op die afstand (dus dat je niet te dicht mag rijden, leg ook uit waarom enz) maar luisteren oh neen waarom zouden we, tot er opeens toch een paard schopt! Zo kan ik vele voorbeelden geven van allerlei dingen die ik zeg dat ze moeten doen voor eigen veiligheid omdat er niets zou mislopen, maar daar word niet naar geluisterd, tot het uiteindelijk fout gaat.
Ze zitten ook constant te piepen, ik wil niet, ik durf niet, ik ben bang, hij is wild, hij luistert niet,... Soms vraag ik me af, waarom rijden jullie paard als alles zo eng is?
Ook doen ruiters geen moeite, bv paard wil niet draven, ze duwen 1x luistert hij niet jammer dan blijven ze maar stappen waardoor ze derest van de groep hinderen, ik geef dan soms een zweepje (voor de meeste paarden is dit voldoende) maar zelf dan nog laten ze het paard steeds in stap vallen, als ik zeg dat als nog 1 iemand stapt tijdens de draf ik de longeerzweep ga nemen (wat ik niet doe hoor) dan opeens lukt het wel, dus volgens mij zijn ze gewoon te lui om een beetje moeite te doen. Net als bij het doorzitten in draf, er zijn altijd een paar ruiters die blijven lichtrijden, moet ik ganse tijd zitten zeuren dat ze moeten doorzitten, nu zeur ik niet meer ik neem gewoon de stijgbeugels af...
Ik ben het gewoon zat dat ruiters niet luisteren en geen beetje moeite doen of hun best doen, je neemt toch les om iets bij te leren? Als ze niet willen luisteren moeten ze ook geen les pakken vind ik...
Weten jullie tips? Hebben jullie ook zo van die lessers?
Imre schreef:... Niet op tijd om op te zadelen? Prima, dan doen ze het maar in de tijd dat je les hebt en rijden ze wat korter. Niet zelf paarden gaan zadelen, daar leren je leerlingen alleen maar van dat te laat komen geen consequenties heeft. Paard vies? Terug sturen naar stal en opnieuw schoonmaken. Ik hoefde het echt niet te proberen om met een vies paard de les in te komen vroeger.
als je te laat was had je gewoon korter les want je paard stond echt niet klaar dan
hulp was er idd waar nodig natuurlijk wel altijd 
al werd die idd nooit gebruikt
heb het idee dat je bij sommigen ook gewoon meer achter de broek moet zitten dan bij anderen en dat hoeft niet altijd eigenwijsheid te zijn, maar meer dat ze echt een duwtje in de rug nodig hebben om te leren dat het wel kan/ lukt.
werkte prima en anderen hadden er dan idd geen last van 
alleen als t echt kwa tijd niet anders uit kwam of moeder en dochter bv graag samen reden of zo maar anders niet, want ze hebben eigenlijk toch een andere benadering nodig enzo
aerdenhout1 schreef:Diploma's... breek me de bek niet open! Heb je de ORUN...moet je bij je examen les geven aan minimaal L ruiters!
Juist die beginners zijn de moeilijkste groep. Vaak zijn dat ook jonge kinderen en daar de aandacht van vast houden is vele malen moeilijker dan een groep die al veel verder is qua rijden.
Daarnaast krijg je bij de ORUN mensen met een eigen paard... in mijn ogen ook niet echt logisch.
Deurne gaat alleen op een winstgevend bedrijf kunnen voeren, de liefde voor het paard is daar ver te zoeken.
En de andere scholen, zoals Alkmaar en b,v Barneveld hebben leraren die zelf soms of net 2 jaar in de paarden zitten of helemaal geen idee van paarden hebben!
Volgens mij is het tijd voor een nieuwe school!!!!!
Dakotah schreef:Er zijn trouwens ook een heleboel ouders doodsbang voor de paarden.
Dan moeten ze hun kind helpen, maar eigenlijk staan ze er liever 100 meter vanaf.
Ja kindje wil op paardrijden maar paps en mams hebben er niks mee.
Op de vorige manege was dat ook vaak zo, en ik als niet bange ouder heb heel wat paarden en pony's opgezadeld en mams zat rillend in de kantine.
Uiteraard zijn sommige ouders er ook gewoon te beroerd voor, die vinden het wel heel makkelijk als een ander het voor ze doet.
Zo las ik ook wel eens een enkele keer met wedstrijden een proefje voor voor een kind wiens ouders zelf niet rijden.
Had dan mijn eigen kinderen voorgelezen en kreeg dan de vraag of ik hun kind ook even wou voorlezen omdat ze dat niet kunnen.
Nou ja vind ik op zich niet erg, totdat ik dus 1 kreeg, zo'n verwend nest,die dus zelf verkeerd ging rijden.
Ik las wat voor en zij deed heel iets anders, dus ik redden wat er te redden viel, aanwijzingen gegeven, proberen haar weer op het juiste onderdeel terug te krijgen, maar ze luisterde gewoon niet.
Afijn proefje was klaar, kind en vader kijken me vals aan, nog geen bedankt, helemaal niks, want uiteraard had ik verkeerd voorgelezen. Pff.
Kind werd ook nog 2e ook, helemaal niet gek als je zag wat ze er van bakte.
Maar dat was voor mij gelijk de laatste keer.
Heel af en toe doe ik het nog bij mensen die ik goed ken, maar verder zoeken ze maar een ander.
. Idem het proefje lezen, ze waren niet in paarden geïnteresseerd dus wisten niet een wat een volte was.. 
Ik hield van die brulboeien omdat als je wat goed deed, en ze gaven je een compliment.. nou zeg!!! Dan was ik de koning te rijk. Ik hield niet van dat gelieg en geslijm van die aardige lesgevers was niks voor mij. En nog steeds niet overigens. Ik ging altijd met kriebels in mijn buik naar de manege toen ik klein was. Hard hopende dat ikzelf mocht poetsen en zadelen want dan voelde je helemaal de man als je met paard en al in het gangpad stond te wachten. Paard goed gepoetst, en tuig netjes eraan om zo te laten zien dat jij dat wel even klaar kon spelen. Want ik kon dat, ik was al 6 en ik was super!! 

