Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-02-11 10:57

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 16-02-11 10:57

Noordzweedstrekpaard! 100% Door mijn vorige paard was ik ook zenuwachtig buiten en hij is nu 4,5 maar vanaf het begin dat ik hem had (half jaar geleden) ben ik meteen met hem naar buiten gegaan en was behoorlijk zenuwachtig. Hij was toen 4 en heeft nooit een stap verkeerd gedaan. Hij was in het begin wel wat onrustiger doordat hij meer om zich heen keek maar nu ik meer vertrouwen in hem heb en we elkaar wat beter kennen loopt hij over het algemeen gewoon met de oortjes vooruit

. Het is al heel wat als hij zijn hoofd een kant opdraait omdat hij iets raars ziet. Daar blijft het over het algemeen ook bij en als hij echt schrikt dan is het een grote stap, een schok (door zijn lichaam) of een hupsje. Voor zover ik weet zijn de meeste noordzweden zo, dus als je ooit nog een paard zou willen kopen..... De mijne is alleen voor geen goud te koop!

**Geplaatst**: 16-02-11 11:16

Geplaatst: 16-02-11 11:16

Miss_Malfoy schreef:
Ja ze bestaan, maar het zijn van die once in a lifetime beesten geloof ik...

Die heb ik dus al gehad

.
Mijn 2e paardje was echt zo fijn buiten, nergens bang van en echt mijn maatje. In de bak deed ik wel een schriktraining ik kon de skippybal gewoon tegen haar kont aan gooien en dan weer opvangen.
Of een zeil gewoon helemaal over haar heen leggen zodat ze niks meer kon zien.

Helaas waren mijn andere 3 paarden niet ze gemakkelijk buiten, maar die waren ook een stuk jonger.

**Geplaatst**: 16-02-11 14:31

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 16-02-11 14:31

Ik heb er één! En ik heb dus vrij veel geluk als ik het zo lees. Mijn Fjord is ontzettend betrouwbaar. Zelf kan ik vrij onzeker zijn wanneer ik alleen met hem naar buiten ga, maar daar reageert hij vrijwel niet op. Als ik weer eens een onzekere bui heb is hij wel wat alerter, maar loopt nog steeds braaf zijn rondje. Hij schrikt ook zelden, en als dat wel gebeurt springt ie hoogstens een stap opzij.

Hij houdt wel van grapjes uithalen, maar dat doet hij alleen als ik lekker in mijn vel zit.

**Geplaatst**: 16-02-11 15:21

Geplaatst: 16-02-11 15:21

__Marloes__ schreef:
Ik heb er één! En ik heb dus vrij veel geluk als ik het zo lees. Mijn Fjord is ontzettend betrouwbaar. Zelf kan ik vrij onzeker zijn wanneer ik alleen met hem naar buiten ga, maar daar reageert hij vrijwel niet op. Als ik weer eens een onzekere bui heb is hij wel wat alerter, maar loopt nog steeds braaf zijn rondje. Hij schrikt ook zelden, en als dat wel gebeurt springt ie hoogstens een stap opzij. Hij houdt wel van grapjes uithalen, maar dat doet hij alleen als ik lekker in mijn vel zit.

Ik wil net zeggen een fjord die helemaal geen grapjes uithaalt, waar heb je die vandaan

**Geplaatst**: 16-02-11 15:25

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 16-02-11 15:25

Dat doet ie zeker wel, maar alleen op de momenten dat ik er ook om kan lachen.

**Geplaatst**: 16-02-11 16:21

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 16-02-11 16:21

Ik precies zo'n zelfde als Marloes

**Geplaatst**: 16-02-11 20:24

Geplaatst: 16-02-11 20:24

Misschien moet je er eens naast gaan lopen ipv erop zitten. Eventueel met een ander samen. Zo bouw je een vertrouwensband op en als je paard naar je luistert terwijl je ernaast loopt, heb je er zelf meer vertrouwen in dat het ook goed gaat als je erop zit. Ik ben zelf met mijn paard Pepper naar Rome en Griekenland gelopen, waarbij Pepper als pakpaard fungeerde, en dat geeft weer een heel andere band.
Dus samen een wandeling meken, desnoods aan een longeerlijn, en met iemand samen om gezellig mee te kletsen. Dan ben je zelf ook meer ontspannen.
Succes!

**Geplaatst**: 16-02-11 20:34

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 16-02-11 20:34

Ik heb er ook eentje rondlopen

Mijn Fjordje.
Is echt een heerlijk beestje buiten, nergens van onder de indruk.
Afgelopen weekend sinds bijna 4 maanden eerste keer weer gereden en het was opstappen en wegrijden.
Heerlijk

Ook neemt hij geen onrust of iets over. Hij heeft mij het vertrouwen in buitenrijden volledig terug gegeven en ervoor gezorgd dat ik er weer van kan genieten. En dat zonder enige twijfel.
Zelfs vrachtwagens die op een halve meter langs hem af rijden zijn geen probleem.

**Geplaatst**: 16-02-11 20:39

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 16-02-11 20:39

De paarden van vroeger die zo betrouwbaar waren, waren werkpaarden. Nu zijn het vol met biks gepropte luxepaarden die dagelijks max uurtje lopen.....tja.
Als je het mij vraagt zit het tuurlijk wel in het karakter maar een paard wat veel werkt/arbeid verricht sneller bomproof dan de verwende.
Kijk naar het buitenland...(niet gelijk die scharminkels, maar in algemeen)

**Geplaatst**: 16-02-11 20:42

Geplaatst: 16-02-11 20:42

Mijn eerste paard was echt bomproof, daarmee ging ik als 13 jarige gerust alleen op pad. Soms moesten we wachten bij een spoorovergang waarbij de trein langs raasde en er auto's achter me stonden maar ook dat was geen enkel probleem.
Heb ook in Amerika gereden en wat was dat geweldig zeg, die paarden zijn pas echt bomproof en kan je met een heel los teugeltje gemakkelijk de wildernis door sturen.

**Geplaatst**: 16-02-11 20:46

Geplaatst: 16-02-11 20:46

Ja hoor!
Mijn paard is echt een draak bij mensen die niet onzeker zijn, maar zodra hij merkt dat iemand bang is is hij opeens het liefste paard van de wereld, schrikt nergens van en gaat overal langs. Terwijl hij bij mij soms al bang is voor de longeerzweep die op de grond in de bak ligt :p.

**Geplaatst**: 16-02-11 20:48

Geplaatst: 16-02-11 20:48

Ik heb zo'n pony gereden (haflo-arabier), dat was echt heerlijk! Die schrok nergens van, al viel er een piano vlak voor je neus, kon hem ook zo het water insturen, zwemmen deed ie ook. Hij liep ook overal langs. Als andere paarden ergens niet langs durfde, ging ik vlak voor ze met mijn pony rijden en dan volgde de rest meestal wel. 't was ook nog eens echt een jonkie van 3!
Het enige waar hij met een grote boog omheen liep waren die kliko's. Power had hij zeker wel; hij wilde in galop alleen in rengalop, en op rechte paden deed hij ook liever een stevig galopje in plaats van te draven. Was alleen buiten zo trouwens. In de bak liever lui dan moe.

**Geplaatst**: 16-02-11 20:50

Geplaatst: 16-02-11 20:50

Mijn paard is zo'n bomproof geval

Hoe bang de ruiter ook is, hij blijft gewoon zichzelf. Echt een heerlijk dier

**Geplaatst**: 16-02-11 22:50

Geplaatst: 16-02-11 22:50

Brigitte, is je vraag of er nog echt onverstoorbare paarden bestaan, of zou je je zelf wat zekerder willen voelen tijdens een buitenrit zodat je paard zich ook dapperder voelt? Want iedereen die zich meldt met een paard dat supermak is buiten, is zelf waarschijnlijk ook niet bang.
Tijdens de voettochten met Pepper zocht zij bij spannende situaties steun bij degene die naast haar liep en haar teugels vasthield. Als er echt spannende dingen waren (door tunnels lopen in de bergen, in de spits dwars door Genua (Italië), op een paadje van 20 cm breed op een vreselijk steile berg...) en waar ik het dus best benauwd van kreeg, dan moest ik haar niet vasthouden, want dan werd ze zenuwachtig van mij.
Wil je dus een paard hebben waarmee je lekker vrij en onbezorgd naar buiten kunt, dan moet je waarschijnlijk bij jezelf beginnen. En wil je dat ook? Misschien is er iemand hier die daar ervaring mee heeft?

**Geplaatst**: 16-02-11 23:02

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 16-02-11 23:02

Ik heb een haflinger, lekker voorwaarts en houd ook van een goed galopje.
Ze laat me nooit in de steek wat er ook gebeurd

Zo wa ik ooit eens samenmet iemand op het strand in rengalop. Ben ik mijn stijgbeugel veloren (niet goed er opgedaan na het schoonmaken). Ik heb alleen maar gevraagt om te gaan stappen en dat heeft ze ook heel netjes gedaan ondanks dat de ander verder in rengalop ging.

Mijn vriendin is wat angstig geworden en die kan op mijn pony zo wegrijden zonder een enkel probleem.

**Geplaatst**: 16-02-11 23:31

Geplaatst: 16-02-11 23:31

Brigitte,
je ervaringen nog eens uitgebreid gelezen, en je had inderdaad wel pech. Maar 4 x pech lijkt me wat veel, en zo te lezen ben je ervaren genoeg. Misschien moet je eens een proef doen met het voer. Het paard dat je voor de buitenritten gebruikt weinig energierijk voer geven en kijken wat het verschil is. Je kunt zelfs nog een element aan je buitenrit toevoegen waar je paard zeker een beetje bang voor is, en kijken of de manier van voeren hier verschil op uit maakt.
En dan nog, mijn Pepper sloeg nergens van op hol (maar was in het begin compleet over de rooie in omheinde ruimtes, dit terzijde), maar in Italië hebben ze heel gemene steekvliegen die tussen de achterbenen aanvallen, en daar werd ze levensgevaarlijk van. Nog veel erger dan legertroepen dazen, aanstormende horzels en een hele kolonne muggen (in moerasgebieden). En voor dat je door hebt wat er aan de hand is, en tussen de huidplooien van je steigerende en bokkende paard een geel-zwarte vlieg hebt gevonden, verwijderd en vermorzeld...
Had ik er overigens opgezeten in plaats van ernaast gelopen (Pepper was pakpaard, zie eerder), dan waren er vast ongelukken gebeurd.

**Geplaatst**: 17-02-11 03:32

Geplaatst: 17-02-11 03:32

Mijn fries is ondanks dat hij nu nét 5 is geworden totaal niet onzeker. Ook niet als ik er eens gespannen op zit. Dus ja, ze bestaan nog zeker

**Geplaatst**: 17-02-11 05:02

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 17-02-11 05:02

Ik heb zo'n paard gehad, helaas is ze overleden.
Dat paard was echt 200% bomproof, trok zich ook niets aan van een onzekere ruiter, was dan juist voorzichtiger. Was met recht een verstandig paard en ik heb vele paarden gehad, er was er geeneen zoals zij. Was mijn eerste eigen paard en ik ging als net 14 jarige alleen met haar op stap, zij was 1,70m.

Afgezien van haar heb ik wel een aantal andere paarden gehad die bomproof waren maar dat waren ook allemaal paarden die wel reageerden op een onzekere ruiter, hetzij door druk te worden, hetzij door ineens wel te schrikken, hetzij door sloom te worden of niet bij huis weg willen, noem het allemaal maar op.

**Geplaatst**: 17-02-11 08:04

Geplaatst: 17-02-11 08:04

Je hebt inderdaad pech gehad.
Sneu voor je.
Maar ze bestaan zeker.
Mijn vorige paard, 100% volbloed was vanaf dag 1 bomproof buiten.
Schrok nooit ergens van.
Maar het is wel het karakter.
Mijn huidige paard 4,5 jaar is vanaf dag 1 een onzeker paard buiten en in het bos.
Niet zozeer voor verkeer, maar meer dingen in het bos.
We zijn goed aan het oefenen op een rustige manier en ze gaat goed vooruit.
Maar ik weet dat dit nooit echt een bomproof paard zal worden.
Succes

**Geplaatst**: 17-02-11 14:28

Geplaatst: 17-02-11 14:28

anneliesdj schreef:
Ik heb zo'n paard gehad, helaas is ze overleden.
Dat paard was echt 200% bomproof, trok zich ook niets aan van een onzekere ruiter, was dan juist voorzichtiger. Was met recht een verstandig paard en ik heb vele paarden gehad, er was er geeneen zoals zij. Was mijn eerste eigen paard en ik ging als net 14 jarige alleen met haar op stap, zij was 1,70m.

Afgezien van haar heb ik wel een aantal andere paarden gehad die bomproof waren maar dat waren ook allemaal paarden die wel reageerden op een onzekere ruiter, hetzij door druk te worden, hetzij door ineens wel te schrikken, hetzij door sloom te worden of niet bij huis weg willen, noem het allemaal maar op.

Dit was overigens een KWPN'er van Iglesias x Elcaro.

Ik heb ook een Engels volbloed gehad die ook 200% bomproof was maar die wilde nog weleens een grapje uithalen, beetje ondeugend maar schrikken deed ze echt nooit.

**Geplaatst**: 17-02-11 14:32

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 17-02-11 14:32

Ik heb er 1 die je niet gek krijgt. Ik heb er veel onzekere ruiters of complete beginners op gehad en zij loopt heel braaf. Zelf ben ik als 12 jarige ook voor het eerst met haar naar buiten geweest. Ik had zelf 2 jaar manege ervaring en was nog nooit zonder begeleiding of iets naar buiten gegaan. Ging gelijk top!

**Geplaatst**: 18-02-11 12:51

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 18-02-11 12:51

mijn paard is ook bomproef. af en toe wel sensibel maar op een nieuwschierige manier en soms in de jeugdigheid er jolig.
Ik ben het er wel mee eens dat het paard een afspiegeling is van de ruiter, alleen zal het ook in grote mate te maken hebben met de 'opvoeding' van het paard. Ik neem de mijne al mee naar buiten vanaf hij 2 is aan de hand (net als de hond) Hij vind naar buiten gaan dan ook heel prettig en ook als ik een keer iets minder in mijn vel zit of iets minder zeker ben blijft hij koel en wandelt hij door, waardoor mijn spanning ook weggaat. Het zit hem denk ik in het vertrouwen van de combinatie en hoe je elkaar aanvult.

**Geplaatst**: 28-02-11 14:33

Geplaatst: 28-02-11 14:33

Mijn bijrijdpaard (indy) is echt 100% bomproof.Heeft ze vandaag weer eens bewezen.
Ging met mijn vriendin buitenrijden.Zij op Indy(Indy is van haar)Ik had de haflinger(Max) van de buren bij me(super brave pony van 22
jaar)Max is ook erg braaf in het verkeer, alleen grote trekkers vind hij eng,met een ander braaf paard erbij gaat dit normaal wel goed.
We waren net op weg komt er een hele grote trekker aan, omgedraait om op een open veld te wachten totdat de trekker erlangs was. ondertussen een seintje gegeven dat de trekker langzaam zou rijden. Maar helaas vond degene die de trekker bestuurde het heel grappig om flink gas te geven en erg kort langs de paarden te rijden -:(-

Terwijl hij een seintje had gehad van ons en kon zien dat Max echt bang werd _-:(

Met als gevolg dat Max helemaal in paniek raakte en aan de kletter ging.Indy bleef zelfs toen nog rustig staan

Kon max gelukkig op het grasveld op de volte zeten,dus is allemaal goed afgelopen.Ben echt blij dat Indy zo rustig bleef,had er niet aan moeten denken wat er gebeurd was als Indy ook bang was geworden

**Geplaatst**: 28-02-11 20:59

Geplaatst: 28-02-11 20:59

mijn verzorgpony is echt bomproof!
je kan er een klein kind opzetten in zn eentje met een buitenrit, en er zal niks gebeuren!

**Geplaatst**: 02-03-11 09:24

Geplaatst: 02-03-11 09:24

EliseLukas schreef:
Noordzweedstrekpaard! 100% !

Nee hoor, ze zijn niet allemaal even gemakkelijk. Iemand die hier een koegemakkelijk paard wil, zal eerder voor een ardenner kiezen (voorop gesteld dat het een koudbloed moet zijn)
Daarvan is het hoogste percentage cool in het hoofd.

Niet dat de Noordzweden nerveus zijn. Dat valt idd meestal wel mee, net als angst. Maar het zijn om de dooie dood niet de gemakkelijkste. Ze hebben een zeer sterk karakter en nemen graag de overhand. In ieder geval een deel ervan.

Nomineer dit bericht ×