het blijft als mens erg moeilijk om te moeten beslissen over leven en dood....
En zeker als je er van houd,maar besef wel dat dood voor ons mens erg is, wij missen iets....bij dieren hoort het ook bij het leven, de kringloop van het leven.
Ik heb voor het zelfde gestaan met mijn toen 11 jarige PRE Storm,hij had bleek later (na sectie) melonomen in zijn hoofd,waardoor hij steeds boosaardiger werd maar lichamelijk was er niks.maar als je ziet dat je paard steeds zuurder gaat kijken ,bijten,slaan naar alles enzzz kort om zo poedersuiker in zijn vel zat.besloot ik na veel slapenloze nachten hem in te laten slapen.....en achter af gelukkig maar.