Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-11-10 09:11

Geplaatst door de TopicStarter : 15-11-10 09:11

@ LindyH: Maar wie zegt dat 't werk afgelopen is als je afstapt? Ik doe soms na het rijden nog wat grondwerk.
Je noemt jezelf een last die op je paard zit, maar je beweegt toch goed mee met je paard enz. Dan ben je toch geen last? Natuurlijk weeg je wel iets. Maar toch ook niet zoveel dat 't zwaar is voor je paard om jou te dragen?

@ Hypolyte: Hebben we als mens fysiek eigenlijk gewoon helemaal niks te vertellen tegenover een paard? Of dat nou vanaf de grond of vanaf 't zadel is. Als een paard aan de kletter wil gaan, houden wij dat echt niet tegen. Ik denk dat dat iets is wat tussen je oren zit, dat je vanaf 't zadel meer te vertellen zou hebben.

**Geplaatst**: 15-11-10 09:26

Geplaatst: 15-11-10 09:26

Tja wat kan ik zeggen ik heb mijn tinker nu 5 jaar en in het begin de eerste drie jaar of zo stapte ik af als hij ergens niet langs wilde.

Ik kreeg steeds meer in de gaten dat het mijn angsten waren,want ik zag van te voren al dingen waar hij "misschien"bang voor zou kunnen zijn.
Ik reed toen veel alleen buiten en nu rijd ik regelmatig met iemand met een paard wat echt nergens bang voor is,en de mijne volgt....
Doordat we samen vaak aan het kletsen zijn vergeet ik mijn angsten,en merk ik dat mijn paard mij meer vertrouwd.
Gister kwamen we helaas in een stuk of 30 dansende zwarte pieten en hun huisband terecht op een kruising....en daar was weer mijn angst....
Ik voelde mijn tinker verstijfen en mij zelf nog veel meer {eigenlijk eerst mij zelf en toen mijn tinker

}
Ik zei tegen mijn vriendin ik ga er af hoor ik ga er af!
Neeeee hoor je blijft zitten,zet hem maar vlak naast mijn paard zei ze en je zal zien dat er niets aan de hand is want uiteindelijk is hij ook bomproof.
Dat heb ik gedaan,ik ben er niet afgegaan ben wel helemaal stijf uit bed gerold zo net maar man wat was en ben ik trots op ons!
Het heeft niets met winnen te maken,niet voor de ruiter niet voor het paard,maar echt alles met wederzijds vertrouwen in mijn ogen.

**Geplaatst**: 15-11-10 09:26

Geplaatst: 15-11-10 09:26

Citaat:
Nee hoor dan heeft hij in mijn ogen niet gewonnen, het heeft met vertrouwen te maken.Wanneer je paard bang is en je wil hem koste wat kost er toch langs krijgen, kweek je geen vertrouwen.Af stappen hem gerust stellen en er langs lopen of een andere weg nemen is beter.Mijn paard is heel soms bang, ik ga dan gewoon een andere kant op.Hij vertrouwd mij en is super braaf en wil lang bijna alles lopen.

Toen ik mijn ruin kreeg, vond hij dingen buiten ook nog wel eens eng.
Ik stapte dan af, liep erlangs met hem (de chef gaat immers altijd voorop

), liep weer terug met hem en stapte weer op waarna we vervolgens nog een keer langs de enge dingen reden.
Ik heb hierdoor een bomproof paard gekregen

.
Wat ik echter nooit gedaan heb, is geruststellen

. Als je gerust gaat stellen, bevestig je immers dat daar ook werkelijk iets engs is

. Kijken mag, maar wel in een normaal tempo doorlopen

. Evtl. een zweepje mee, zodat je je paard aan de hand verder kan drijven.
Een andere weg zou ik ook niet nemen, tenzij de oorspronkelijke weg een gevaar voor jouw paard en vooral voor jou is!

Zammie schreef:
Bij een stakend paard (dus niet een angstig paard) stap ik nooit af. Linksom of rechtsom, wij gaan daarheen waar ik heen wil en dat kan efkes duren, maar dan stap ik dus inderdaad niet af.

Bij een stakend paard stap ik idd ook niet af

.

Cassidy schreef:
Op het moment dat je af moet stappen om ergens langs te komen heb je je huiswerk niet goed gemaakt. As simpel als that. Alle situaties die je op je paard tegen kunt komen kun je nabootsen met behulp van grondwerk, en voldoende pijlen in je koker en kennis van zaken geeft je de nodige middelen om dingen vanuit het zadel op te lossen, is geen afstappen voor nodig...

Hier ben ik het echt niet mee eens

.
Ik durf te beweren dat ik onderdehand de queen van het grondwerk ben geworden

. Er zijn imo gewoon situaties waar het beter is om even af te stappen.
Ik kan dan wel stoer blijven roepen dat ook alles vanuit het zadel op te lossen is, maar daar heb ik echt niet veel meer aan als ik met paard en al bijna over de reling van de snelwegbrug knal

...
Bijna gebeurd met mijn vriendin, die ook van mening was dat ze beter óp haar paard kon blijven zitten toen we voor het eerst over een snelweg bruggetje moesten. Vriendin is zelfs nog méér ervaren met GW dan ik! Toen ze uiteindelijk wel is afgestapt, verliep het stuk ook niet vlekkeloos

, maar omdat het paard de regels vanaf de grond kende, is ze er toch redelijk netjes overheen gegaan.
Bij de tweede keer over de brug was het paard nog wel gespannen, maar was het iig geen drama meer om over die brug te gaan

.

**Geplaatst**: 15-11-10 09:57

Geplaatst: 15-11-10 09:57

Ik stap ook af als het te eng wordt voor paard om dezelfde redenen die hier al genoemd zijn. Paard kan zich dan beter optrekken aan mijn aanwezigheid die, in bepaalde situaties, ernaast een stuk rustgevender is dan als ik erop zou zitten. Naast dat ik een angsthaas ben heb ik ook dat ik bepaalde situaties waarin teveel gebeurd niet meer goed kan inschatten, sowieso en helemaal als ik dan ook nog een druk stuiterend en snuivend paard onder me moet controleren. Ernaast heb ik dat gek genoeg niet, dus, dan maar afstappen af en toe...
Wel blijven we dan net zo lang bij het enge staan totdat paard rustig wordt, dan nog een rondje onder het zadel eromheen en dan verder. Enge dingen zoek ik eigenlijk ook vaak wel op onder het mom van gratis schriktraining. Kieperende vuilniswagens bv hebben we thuis in de bak niet. Niet dat het werkte, trouwens, de vuilnismannen zetten de wagen stil en moesten paardjeaaien. :')

Je staat versteld hoeveel werkmannen dolgraag paardjes aaien. Er is geen ruk aan om langs enge machines te rijden op die manier.

Ik stap ook tussendoor rustig af, als ik iets geks zie wat ik wil zien, als er padden van de weg gered moeten worden, er eens een steentje in de hoef zit, als ik snoezige katjes wil aaien of even help puppys paardmak te maken. Paard weet niet beter dan dat ik er af en toe afkom en er dan weer opstap, ook in de bak. Als we klaar zijn met rijden zeg ik altijd 'Zoo, al klaar', krijgt paard een kriebel over de hals, stap ik af en gaat direct de singel los. Is zo duidelijk voor ze dat ik, zelfs na alleen maar 'Al klaar' niet hoef te proberen verder iets te doen qua rijden, we waren immers klaar!

**Geplaatst**: 15-11-10 13:28

Geplaatst: 15-11-10 13:28

Als mijn paard ergens bang voor is en niet langs durft dan laat ik hem er eerst even naar kijken zodat hij kan zien dat het niet eng is.
Dan probeer ik hem er alsnog langs te krijgen door hem voorwaards te drijven.
Wil het dan nog niet dan stap ik af en leid ik hem er langs en stap vervolgens weer op. Tussentijds beloon ik hem als we er langs lopen en stel ik hem gerust.

Als ik ga rijden en het waait heel hard dan wil mijn paard nogal eens wat vrolijk zijn. Ik blijf er dan gewoon op zitten en rij normaal verder en probeer hem wat terug te nemen.
Als ik echt bang zou zijn als hij heel gek gaat doen (bokken, racen, onbestuurbaar) dan zou ik wel afstappen omdat er op zitten niet beter wordt als ik er zelf geen vertrouwen in hem
Gelukkig heb ik dat nog niet eerder meegemaakt met mijn toemalige paard.

**Geplaatst**: 15-11-10 13:35

Re: Als ik van mijn paard afstap, heeft hij gewonnen!

Geplaatst: 15-11-10 13:35

Ik ken het probleem en was vroeger ook zon persoon wat koste wat het koste bleef zitten omdat mijn paard anders zou winnen :s

Gelukkig weet ik nu beter. Het moment dat zij ergens gewoon niet langs gaat betekent dat helaas dat ze op dat moment niet genoeg vertrouwen in mij heeft.. En als ik dan afstap en met haar erlangs loop, heeft ze die vertrouwen wel... Raar maar waar. Confronterend hoor paarden! Het is gewoon een spiegel wat ze voorhouden. Helaas snapt niet iedereen dat als een paard iets weigert je beter bij zelf kan kijken wat het probleem is dan bij je paard..

**Geplaatst**: 15-11-10 18:10

Geplaatst: 15-11-10 18:10

ik wil wel afstappen maar dan kom ik er nooit meer op.... stap altijd op met een krukje en die kan ik moeilijk op mijn rug meenemen....

en boomstronken zijn hier niet zoveel in de buurt. Woon in de polder. Liever dus niet eraf....

**Geplaatst**: 15-11-10 18:48

Geplaatst: 15-11-10 18:48

_Tara_ schreef:
@ Olliiviia: Maar waarom zou een paard expres doen alsof ze iets eng vindt? Dat kost haar toch alleen maar energie en stress en waarvoor? Om niks toch.

Maar zo is mijn pony in vele opzichten hoor, ze rent liever tot ze doodvalt dante luisteren naar mij.

Nee maar ze doet het altijd op dezelfde plek, dan voel ik haar ook wat trager stappen en van links naar rechts lopen om te zien naar welke kant ze het best kan springen om ervan door te gaan.
En dan ben ik echt genoodzaakt om af te stappen en dan verderop er weer op te springen.

**Geplaatst**: 15-11-10 18:54

Geplaatst: 15-11-10 18:54

Oliiviia schreef:
_Tara_ schreef:
@ Olliiviia: Maar waarom zou een paard expres doen alsof ze iets eng vindt? Dat kost haar toch alleen maar energie en stress en waarvoor? Om niks toch.

Maar zo is mijn pony in vele opzichten hoor, ze rent liever tot ze doodvalt dante luisteren naar mij.

Nee maar ze doet het altijd op dezelfde plek, dan voel ik haar ook wat trager stappen en van links naar rechts lopen om te zien naar welke kant ze het best kan springen om ervan door te gaan.
En dan ben ik echt genoodzaakt om af te stappen en dan verderop er weer op te springen.

een paard doet nooit iets als express schrikken, alleen om de mens te irriteren $:\$ Als een paard weigerd te luisteren, heeft dit een reden.

Als je pony liever doodvalt dan te luisteren, zou ik echt een oplossing gaan zoeken voor dit gedrag, dat klopt gewoon niet.

**Geplaatst**: 15-11-10 19:01

Geplaatst: 15-11-10 19:01

Dilan1993 schreef:
Oliiviia schreef:

Maar zo is mijn pony in vele opzichten hoor, ze rent liever tot ze doodvalt dante luisteren naar mij.

Nee maar ze doet het altijd op dezelfde plek, dan voel ik haar ook wat trager stappen en van links naar rechts lopen om te zien naar welke kant ze het best kan springen om ervan door te gaan.
En dan ben ik echt genoodzaakt om af te stappen en dan verderop er weer op te springen.

een paard doet nooit iets als express schrikken, alleen om de mens te irriteren $:\$ Als een paard weigerd te luisteren, heeft dit een reden.

Als je pony liever doodvalt dan te luisteren, zou ik echt een oplossing gaan zoeken voor dit gedrag, dat klopt gewoon niet.

Er is ook al eens een ervaren persoon op komen rijden en deze ging haar 'doorrijden'.
En liet haar dus galopperen en ze ging steeds harder, de persoon kon haar niet stoppen, mijn pony struikelde en ze belandden alletwee op de grond. Ze is gewoon een paardje dat als ze eenmaal gegaloppeert heeft ze moeilijk is te stoppen omdat ze als maar meer en harder wil.

Maar met het buitenrijden ligt het ook aan mij omdat ik me nogal druk en zenuwachtig maak en ze daarom voelt dat ik niet zo zeker ben. En daarmee zal ze ook doen alsof ze verschiet om zich om te keren en naar stal te crossen.

**Geplaatst**: 15-11-10 19:04

Re: Als ik van mijn paard afstap, heeft hij gewonnen!

Geplaatst: 15-11-10 19:04

misschien kun je aan de longe je pony aanleren meer op stem te reageren. De mijne kan er ook wat van hoor, dat rennen. Ik laat 'm vaak even uitrazen, maar er is een grens. Vanmiddag had ie ook weer een uitspatting, ging op gegeven moment zo hard dat ie bijna wegslipte... Toen heb ik 'm even tot orde geroepen en ging ie weer rustiger doen.

Maargoed, zal het topic niet verder volzetten met offtopic zaken _O-

**Geplaatst**: 15-11-10 21:51

Geplaatst: 15-11-10 21:51

Soms is het veiliger als je afstapt..

**Geplaatst**: 16-11-10 17:12

Re: Als ik van mijn paard afstap, heeft hij gewonnen!

Geplaatst: 16-11-10 17:12

of een "bomproof" vriendje meeneemt indien mogelijk ;-)

Wanneer ik samen met mijn stalgenootje ga (die overigens een nog jongere pony heeft, maar wel een hele coole) dan durft mijn paardje overal langs. Het lijkt of ze dan wel over de streep wordt getrokken, want alles is ineens niet meer eng als je vriendje er ook langsdurft ! ;-)

**Geplaatst**: 23-11-10 11:53

Geplaatst: 23-11-10 11:53

Ik ben het volledig met je eens

Groetjes NAthalie

**Geplaatst**: 23-11-10 11:57

Geplaatst: 23-11-10 11:57

Ik ben het eens met TS haar openingspost.

Mijn paard durfde eerst niet door de tunnel onder de spoorweg. Ergens wel logisch, het is een heel smalle tunnel met dan ook nog eens afwateringsroosters (zijn grote schrik!) De eerste keren zijn we er aan de hand door gegaan, mijn paard totaal snuivend en nerveus. Daarna durfde hij al tot de ingang van de tunnel, dan moest ik er weer af en hem ernaast begeleiden, nu al rustiger. Tegenwoordig loopt hij zo de tunnel door mét mij erop alsof het niets is. Ik denk dat als ik hem teveel geforceerd had, door hem er perse door te willen dwingen terwijl ik erop zat, hij nu niet zo relaxed de tunnel door zou gaan.

**Geplaatst**: 23-11-10 11:58

Geplaatst: 23-11-10 11:58

ik ben het gedeeltelijk met je eens, ik heb ook wel eens een paard gereden, dat zodra ik opstapte (wat al een hele klus was) eerst in volle galop door de bak crosste en onstuurbaar was, daarna nog geprobeert mij uit het zadel te krijgen door om te draaien, omhoog te komen, bokkend. maar dan heeft ie aan mij de verkeerde.
toen ik hem eenmaal onder controle had, paar rondjes laten stappen. probeerde ik een drafje, en ja hoor daar gingen we weer! dit is om mij uit te proberen want bij de eigenaar doet hij dit niet!
dus ik weet zeker dat als ik nu afgestapt was, ik dit de volgende keer weer had gehad.
dus ben gewoon nog een tijdje blijven zitten totdat ik vond dat hij goed reageerde in stap en ben toen afgestapt alsof er niets verkeerd is gegaan.
de keer daarop was het meteen veeéél minder!

**Geplaatst**: 23-11-10 12:04

Geplaatst: 23-11-10 12:04

Ik stap ook regelmatig af als mijn paard iets eng vind. Ik ben heel veel met grondwerk bezig, maar nooit uitgewerkt met grondwerk... Er kan dus altijd dat ene enge ding zijn waarbij mijn paard zegt: 'hier ben je nog geen leiding genoeg voor...' Ernaast is eigenlijk nog nooit een propleem geweest... Ik zeg er wel bij dat die van mij nog jong is en dus hebben we nog veel te leren. Maar ik denk ook dat als je al héél ver staat, zowel jij als je paard dat er altijd een onvoorziene situatie kan ontstaan waarbij je paard bang is en dus even niet meer wil omdat hij-zij (even) twijfelt aan jou leiderschap.

Ik zag verschillende uitspraken voorbij komen waar ik het gedeeltelijk mee eens ben. Alleen een andere weg nemen omdat iets engs is? Nee... En ja, ik ben iemand met claustrofobie die bijna dagelijks de lift in gaat... Moet nu eenmaal voor mijn werk. Ik kan moeilijk mijn patiënten met bed en al de trap af duwen. Wordt ik er geruster op? Nee. Doe ik het? Ja... Ben ik al een keer blijven hangen? Ja heel even. Is er iets gebeurd? Nee. Ben ik nu gerust in de lift? Nog steeds niet...

(Ik vond een MRI laten nemen overigens ook vreselijk en dacht dat ik ter plekke dood ging... Maar ook dat moest ik doen voor m'n gezondheid en heb ik overleefd.) Ook paarden kunnen niet altijd doen waar ze zin in hebben en moeten eens ergens doorheen waar ze eigenlijk liever niet doorheen gaan.

En afstappen gelijk aan klaar met werken? Je kan je paard ook prima aan het werk zetten als je afstapt, achterwaarts zetten, op een cirkel zetten... Dat is werken voor een paard, hij zou veel liever rust hebben en lekker stilstaan... Doe dat een paar keer en hij zal blij zijn dat je opstapt en lekker stil mag staan.

**Geplaatst**: 24-11-10 15:15

Geplaatst: 24-11-10 15:15

Ik vind Niet dat hij hefet gewonnen als je af stapt.
(wel als hij je er opzettelijk vanaf gooit en je dan niet terug er op gaat)

En ik stapte ook altijd af als mijn paard echt ergens niet langs durfde en de volgende keer deed hij het gewoon wel hoor! zolang jij laat zien dat je niet bang bent...

**Geplaatst**: 24-11-10 15:31

Geplaatst: 24-11-10 15:31

Vie schreef:
Maar ik denk ook dat als je al héél ver staat, zowel jij als je paard dat er altijd een onvoorziene situatie kan ontstaan waarbij je paard bang is en dus even niet meer wil omdat hij-zij (even) twijfelt aan jou leiderschap.

Joh, mijn verzorgpaard is 25 en daar moet ik nog wel eens naast lopen omdat ie iets doodengs vind. Tijdje geleden lag er achter een stel struiken een schrikdraadje op de grond, wat flink tikte. Ik vond het de gewoonste zaak van de wereld, m'n paard ging zowat op z'n kont zitten :')

Toen ben ik er ook af gegaan en erlangs gelopen.

Onverwachte situaties heb je altijd, gaat er in dat geval om hoe jij en je paard ermee omgaan

Nomineer dit bericht ×