Ik voel me niet aangesproken en zit ook absoluut niet in een slachtofferrol, het interesseert me erg weinig wat jij voor mening hebt over mijn kennisniveau en feeling met de dressuur
Behalve dat ik het niet met je uitleg eens ben, omdat in mijn ervaring elk paard met een lichte verbinding te rijden is (je zal dan alleen uit die box van duitse dressuur moeten stappen en eens naar het paard moeten kijken, wat heeft dit specifieke paard nodig om tot die lichte verbinding te komen...) ben ik van mening dat geleuter over subjectieve maatstaven niets toevoegd in de discussie over welzijn.
Je komt namelijk nergens. Iedereen kan wel zeggen dat hij dit of dat "voelt', maar is dat dan ook werkelijk zo? en voelt het paard dat ook zo?
Je voelt namelijk alleen iets naar de maatstaven van wat jij denkt dat normaal is.
En ja, dit kan je allemaal aan je paard voelen, maar ondertussen staat bokt vol met tips over hoe je de gedragingen waarmee je paard dit kan aangeven, de kop in kunt drukken

Verder helemaal eens met bovenstaande van Liljebo.
bij kunnen dragen aan de kennis die we nu hebben. Daarnaast kan het de individuele ruiters er toe aanzetten eens na te denken wat ze nou precies allemaal aan het doen zijn, zonder dat dat vermengd wordt met een waardeoordeel van een subjectieve instructeur. Heel vaak moet een eigenaar iets zwart op wit kunnen zien, voordat het aakomt.
Daarom is het wel een goed teken dat de lage neusriemen weer terugkomen toch?