Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-01-10 13:36

Geplaatst: 11-01-10 13:36

ah amal bloed.. daar kan t aan liggen(schijnt).. goed paard, ik heb een kleindochter van m(moederskant)moeder van mijn paard hebben ze nooit kunnen rijden.. mijn merrie is ook een moeilijke, en heb precies t zelfde gehad wat jij hebt.. duidelijheid hielp bij mij heel erg, je hoeft niet zozeer te straffen gewoon heel erg consuqeunt zijn. Als ik iets te snel boos wordt in haar ogen(en meestal is dat ook wel zo bv omdat ik gestresst ben ,vaak op wedstrijd, of niet lekker in mn vel zit) pakt ze me. Dan ben ik dus geen leider meer.

Wat bij mij heel erg heeft geholpen is grondwerk. Parelli, t-team, in hand trail, dat soort dingen. Daar hoor jij dus leider te zijn. jouw paardje zal ook wel een slim zijn, misschien kan je dr trucjes leren. zoals eten weigeren en dan krijgt ze het, ben je van het schooien af of een voetje optillen en dan snoepje geven.

**Geplaatst**: 11-01-10 17:58

Geplaatst: 11-01-10 17:58

Ha TS,

De problemen die je aangeeft hebben zoals veel bokkers hebben aangegeven met duidelijk leiderschap.
Leiderschap is in de 'paardentaal' wat anders dan in 'mensentaal'. Ik raad je daarom aan om je eens te verdiepen in grondwerk.

Hierdoor leer je je paard lezen en leer je zelf wat leiderschap en duidelijkheid is. Dan worden een heleboel van je vragen al weggenomen.
Er is bijvoorbeeld al heel veel te bereiken door een goede lichaamshouding en door een goede positie te hebben t.o.v. het paard (dus waar je staat).
Je kunt hierover veel vinden op Bokt en internet. En het is echt niet zo zweverig hoor; zie het als het leren van een andere taal.

Grondwerk heeft mij heel erg geholpen! Ik heb hierin les gehad (raad ik je aan) en heb er nog dagelijks plezier van.

**Geplaatst**: 12-01-10 12:49

Geplaatst: 12-01-10 12:49

Je paard is in een half jaar dus blijkbaar een paar keer verhuist? Vergis je niet, dit heeft een groot impact op paarden! Die reageren al nerveus op een licht zandkorreltje tussen de donkere zandkorreltjes. Een paard kan er zelfs een half jaar over doen om één verhuizing te verwerken.
Dus niet zo gek dat die van jou nerveus is, al haar zekerheid verandert om de zoveel tijd. Ze is niet meer zeker van haar veilige plek. En nu moet ze weer verhuizen? Is daar nog een reden voor dat ze zo vaak verhuisd?

Als alles wat zeker is weg is, is het heel fijn als er een persoon is die wel zeker is, die jou er even doorheen loodst. Waarbij je geen verantwoordelijkheid hoeft te dragen en beschermd wordt. Je gedraagt je nu nog meer als een vriend, terwijl jouw paard een leider nodig heeft. Als ze een vast plekje heeft en daar zeker van is dat ze daar niet meer weghoeft, dan kun je weer een beetje een vriend worden van jouw paard.

Het feit dat je overal je vraagtekens bij zet (wat niet erg is, vragen zijn er om gesteld te worden) geeft al een beetje aan wat je paard mist. Moet ik het zo doen? Of zo? Of vind ze dat fijner? Je bent continu aan het vragen, waarschijnlijk ook naar haar. Hoewel dat lief bedoelt is, leg je nu wel alle verantwoording bij je paard, die dat nog helemaal niet aankan en daar dus ongelovelijk nerveus van wordt (wat ze al is omdat alles verandert).

Het gaat er dus niet om dat je een brute klap geeft of een harde ruk aan het touw, het gaat erom dat je leidt, niet vraagt. Ze moet weten wat ze aan je heeft en hoe je reageerd, en dat ze netjes gecorrigeert wordt als ze over de grenzen heen stapt. Dit betekend rust en bescherming voor jouw paard.

Dus in plaats van je af te vragen hoe het nou precies moet, gewoon doen. Zorg dat je consequent bent en niet over je heen laat lopen, ophouden met vragen. Dan maakt het niet uit of je je paard nou corrigeert door haar een stapje terug te laten doen of dat je een ruk aan het touw geeft. Zij heeft haar zekerheid. Haar leider.

Nomineer dit bericht ×