beantsje schreef:Natuurlijk heeft doorrijden alles te maken met de zit; vaak wordt dan té krampachtig het bekken gekanteld of achterover gehangen.
Het is uiteraard aan de instructrice om dit te corrigeren, maar dat kost tijd.
En als zo'n meiske dan steeds de billen stukrijdt, is de lol er gauw af en valt er niks meer te corrigeren.
Ja, en nu nóg een stapje verder achteruit.
Waarom niet bij het begin beginnen?
Voorkómen is beter dan allerlei symptoombestrijding.
Goede instructie laat de ruiter niet meer doen dan deze binnen de mogelijkheden van diens ontwikkeling heeft.
Je kan niet rennen voor je kan lopen.
Je kan niet op een bewegend paard zitten als je niet goed kan zitten.
Dráf is helemáál niet aan de horizon.
Het probleem is dat de ruiterij aan de dunne kant van de trechter begint, begint met op een bewegend paard zitten. Dit terwijl vrijwel geen ruiter kan zelfs maar veilig kan opstappen.
Daarom geef ik geen les. Beginnen doe je bij de basis en als de wil daartoe ontbreekt is het zinloos.
. Heb een week niet normaal kunnen zitten. Verder heb ik er gelukkig geen last van...
[/quote]
