Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-10-09 14:07

Re: `help`arabier van 14 jaar niet ingereden

Geplaatst: 08-10-09 14:07

Ik ga me er toch maar even mee bemoeien.

Lijkt het je niet handiger om dit paard terug te brengen. Het is toch een grotere uitdaging dan je dacht. En ik denk dat jij niet mans genoeg bent om het wel voor elkaar te krijgen.

Straks wordt het nog een gevaarlijk paard en dan worden het dure frikandellen. Ik zou gewoon even kijken of je hem terug kan brengen.

En anders heel veel geduld hebben en zorg dat die ergens anders heen gaat die het wel kan en jij elke dag met hun mee kan lopen in plaats van andersom. Maar reken dan wel op een hoop kosten.

**Geplaatst**: 11-10-09 13:33

Re: `help`arabier van 14 jaar niet ingereden

Geplaatst: 11-10-09 13:33

@ Munnie, hoe kun je vanaf de computer beoordelen dat iemand niet mans genoeg is om met dit paard aan de gang te gaan, vind het een beetje kort door de bocht. Of ken je TS persoonlijk? Dan is een ander verhaal.

**Geplaatst**: 11-10-09 19:41

Re: `help`arabier van 14 jaar niet ingereden

Geplaatst: 11-10-09 19:41

Munnie kent TS inderdaad persoonlijk.
Ga me er verder niet mee bemoeien, heeft weinig zin.
Overigens ook geen ervaringen met dit soort situaties.

**Geplaatst**: 15-10-09 14:35

Re: `help`arabier van 14 jaar niet ingereden

Geplaatst: 15-10-09 14:35

Ik had precies hetzelfde alleen was mijn pony 1. Ze vond alles maar dan ook echt alles eng met mensen had ze al helemaal niks, ze wou niet vaststaan en ik mocht haar niet borstelen, met veel geduld (en ze was natuurlijk nog hartstikke jong) was het na een paar maand een compleet andere pony.. Nu vertrouwd ze mensen en is ze niet zo snel meer bang.

Jou paardje ligt idd. wat complexer gezien het feit dat ze al 14 is. Ik zou of een proffesional inschakelen of haar verkopen/ terugbrengen of in de wei laten staan.

**Geplaatst**: 16-10-09 14:11

Geplaatst: 16-10-09 14:11

maillecheval schreef:
tamary schreef:
14 jaar, 0 ervaring met de grote wereld buiten de wei. Dat mag je echt niet afstraffen, zijn gebrek aan ervaring en dus vertrouwen in zichzelf, mensen en zijn omgeving is zijn schuld niet.

Neem contact op met Eddy Modde (Parelli nederland). Parelli heeft een groot stuk paardenpsychologie in zijn lesstof zitten en daar zitten ook exemplaren als de jouwe bij. Als je het financieël aankan is een maandje daar voor je paard een goede basis om verder mee te kunnen.

In de tussentijd kan je het beste aan je stalgenoten vragen of die je kunnen helpen, door zijn vriendje uit de kudde ook mee mag nemen de wei uit. Dan heeft hij daar steun aan (moet vriendje natuurlijk wel heel braaf zijn en goed verkeers/bos/omgeving mak zijn.)

Tamari, ik deel jouw mening, ook wat betreft `aanstellerij`. Maar ja ik hoor in laatste tijd zo veel stemmen die het dan wel daarover hebben en dat laat me soms weer twijfelen. Hij is nu nog geen 2 weken bij me en ik kan niet 2keer per dag( wat ik heel graag zou willen) naar hem toe . Maar ik kan nu al zijn oren aanraken en hij staat veel rustiger als ik hem vastzet, zodat ik hem kan borstelen. Misschien moet ik me niet zo fixeren op die poort, maar hij zou toch een keer de stal in moeten gaan. En dat is een nog kleiner opening.
Ik heb morgen wel hulp en ga mijn merrie meenemen.
Dan hoor je morgen hoe het is gegaan.
Hoop dat er niet meer zo`n stormachtig weer is. Daar worden namelijk alle paarden een beetje gek van.

Mijn net 6 jarige Friese ruin, compleet beleerd en wedstrijdervaring en alles was bij aankomst op zijn nieuwe stal ook helemaal de kluts kwijt. Had ook even geen vertrouwen erin dat ie bij mij mocht blijven etc. Dat heeft enkele weken zeker geduurd. Inmiddels heb ik hem 5 maanden en is hij tot rust gekomen. Ik denk niet dat je kan verwachten van een wellicht onbeleerd paard van 14 jaar dat ie na 2 weken alle vertrouwen in jou heeft. Het gaat al beter schrijf je. Mooi. En je haalt er hulp bij (ben je van plan) Goedzo!

Wrs is jouw paard er net zo een als de mijne: eerst zien dan geloven! Dat jij de leider bent dus.

Probeer niet op de enge poort te focussen, want jouw lichaam verraadt dan in de kleinste details al dat hij schijnbaar op moet passen. Ik heb het laatst nog met mijn Fries uitgeprobeerd. Liep op een versmalling in de wei af (tussen 2 weides in) waar hij normaal probleemloos overheen gaat. Ik ging expres bij mezelf denken: Ojee wat nou als hij daar vandaag NIET overheen wil gaan...? En mooi dat ie dus stopte! Toen heb ik mijn gedachte aangepast aan: nou ja eigenlijk blanco: kom we gaan die kant op. En hop meneer liep probleemloos mee. Ook daarna geen problemen ermee gehad.

Ik probeerde daar zelf ook aan te denken en nog steeds. Jippe wil nog wel eens idd snorken als een varken als ie iets spannend of eng vind. Ik ga mij daar niet op focussen, niet druk om maken, niet mij inwendig klaarmaken voor als hij schrikt/stopt/ ervan tussen gaat. Ik neem dan juist een nog stoerdere houding aan, denk bij mijzelf: zeur niet paard! IK zeg toch dat je hier gewoon langs kan... en stel me dus als leider op die alles al weet en nergens bang van is... En door dat eerst bewust gedaan te hebben en zelf geleerd te hebben dat hij mij vertrouwt daarin, ben ik ook ontspannender geworden.

Je zegt hier al dat je het rustig aan wilt doen, prima. Maar behandel hem niet alsof ie van suiker is. Hoe onzekerder JIJ bent/ blijft/ wordt in de omgang met hem, hoe onzekerder HIJ wordt. Want een echte leider is niet onzeker en weet precies wat hij/zij wil en doet. Zoals Parelli hier ook aangehaald wordt: Het gaat niet over de bak/poort/ trailer etc... het gaat om de relatie tussen de betreffende mens en het paard.

En als laatste tip: toen mijn paard dus zo gestressed was op stal en echt niet wist waar hij aan toe was, zei iemand tegen mij: JIJ moet nu het voortouw nemen. Bedenk NU wat jij belangrijk vind: wat moet hij kunnen, wat mag hij wel, wat mag hij niet. En pas dat consequent toe. Bestraffen hoeft niet meteen met een zweep te zijn, een flinke brul heeft vaak genoeg effect, met miss als extra een por in zijn zij. Stel je grenzen en maak die duidelijk. En dan zal je paard misschien schrikken van jouw heftige brul... als hij daarvan leert dat jij de baas bent geeft dat niks. De mijne stond de eerste keren echt te shaken en te trillen, was echt bang voor mij. Inmiddels weet hij dat als ik een brul geef ik het dus echt meen, maar OOK dat ik hem niet finaal in elkaar mep (maar hem eerlijk nog een kans geef en als hij het dan goed doet ik hem (met stem en aai) beloon.) Dus de enkele keer dat ik nu een brul moet geven, trilt hij ook niet meer, maar kijkt onderdanig en doet het dan alsnog goed (dit is eigenlijk vooral bij achterhoeven krabben, dan wil hij hem wegtrekken. Is hij verwend mee geweest vroeger)

Succes!

Edit: Een tik op het touw zou ik niet doen. Dat werkt door in het hele hoofd.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-10-09 22:51

Geplaatst door de TopicStarter : 16-10-09 22:51

Munnie schreef:
Ik ga me er toch maar even mee bemoeien.

Lijkt het je niet handiger om dit paard terug te brengen. Het is toch een grotere uitdaging dan je dacht. En ik denk dat jij niet mans genoeg bent om het wel voor elkaar te krijgen.

Straks wordt het nog een gevaarlijk paard en dan worden het dure frikandellen. Ik zou gewoon even kijken of je hem terug kan brengen.

En anders heel veel geduld hebben en zorg dat die ergens anders heen gaat die het wel kan en jij elke dag met hun mee kan lopen in plaats van andersom. Maar reken dan wel op een hoop kosten.

Hallo Munnie,

Zeker is het een grotere uitdaging als ik dacht, want zoals je weet heb ik helaas een paard gekocht waarvan ik het ware verhaal pas achteraf tegenkwam.
Eigenlijk was ik op zoek naar een paard waar ik ook meteen op zou kunnen rijden.
Nu heb ik weer een paard dat niet meteen `gebruiksklaar` is.
Met weer een paard bedoel ik mijne lieve, geweldige merrie Tessa.
Met deze kleine pittige dame heb ik bijna een jaar grondwerk gedaan. Dit paardje kwam van een kinderen manege af en kon door niemand gereden worden,( vandaar dat zij verkocht werd). In het bos konden ook de grotere meiden niet met haar rijden. Zij was hyper en het enigste wat je met haar kon was racen.
Na dit een jaar ging zij met mij zonder bit het bos in. Heeft ook niemand voor mogelijk gehouden.
Maar toen die tijd was jij nog te klein om dat te kunnen weten. Daarom vergeef ik je

.

Even terug brengen is ook niet zo maar mogelijk. Vooral hadden die mensen helemaal geen verstand van paarden. Die anderen paardjes gaan zij nu gelukkig ook verkopen.

Ik heb hier een heleboel constructieve meningen en tips gekregen.
En vaak ook bevestiging in wat mijne eigenen ervaringen, gevoel en intuïtie is . Als je weet wat ik bedoel.

Ik ga de `ontmoeting`met Mithras relaxt aan.
En heb er vertrouwen in. +:)+

Munnie, je ben van harte welkom en keer langs te komen. Kun je je zelf een beeld van maken. :wave:

Nomineer dit bericht ×