Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-04-14 11:26

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 08-04-14 11:26

Ik sluit me aan bij chelle_dora. Als moeders het eens probeert zonder X mee te nemen. Gewoon samen praten, een bakje koffie/lunch of zelfs samen ff lekker naar het paard en elkaars gevoelens aan elkaar uit proberen te leggen dat doet al wonderen.

Toen mijn moeder een andere vriend kreeg was ze ook nog getrouwd. Er waren natuurlijk spanningen in de relatie met mijn vader, maar als jong kind kreeg ik daar weinig van mee. Mijn oh zo veilige wereld die ik altijd had gekend stortte dan ook uit het niets ineen toen ik te horen kreeg dat ze een andere vriend had en per direct vertrok bij mijn vader.

Ik was een week later nog niet eens gewend aan de gedachte dat we niet meer met zijn drieën in ons huis zouden wonen en dat mijn moeder ineens een andere man had en hoe ik me dat moest voorstellen. Toen kwam ineens haar voorstel om lekker samen naar de stad te gaan net als vroeger. Dat werkte goed, ik kon tot rust komen en even met haar alleen praten.

Maar toen ineens uit het niets was daar haar nieuwe vriend, die met grote passen op ons af kwam gelopen ze had dat dus 'geregeld' zodat ik kennis kon maken met hem. Ik was daar echter totaal niet klaar voor. Ik was helemaal ontregeld en voelde me zelfs bedreigd. (Was overigens een hartstikke aardige man, maar de situatie was gewoon té ontwennend voor mij) Ik ben toen weggelopen en mijn moeder is daar nog heel lang boos over geweest. Ze begreep gewoon niet dat ik tijd had om het hele idee te verwerken. Zij zat waarschijnlijk al maanden/jaren met het idee weg te gaan bij mijn vader, maar als kind is ineens je hele leven op zijn kop.

Ik kan me dus ook goed inleven in de beschrijvingen van TS, wanneer ze zegt dat ze er niet klaar voor is de twee samen te zien. En voor zover ik begrepen heb was deze man altijd al wat 'dominant' en vertoond hij ook claimgedrag. Ik kan me voorstellen dat je dan nog minder goed kan wennen aan de situatie.

**Geplaatst**: 08-04-14 11:29

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 08-04-14 11:29

dat de ts het niet meldt wil niet zeggen dat het niet gebeurt he

**Geplaatst**: 08-04-14 11:34

Geplaatst: 08-04-14 11:34

Sommige reacties, vind ik een stuk redelijker dan de meeste in dit topic! heb al een aantal keer willen reageren maar heb het niet gedaan. Gezien ik meerdere van dit soort situaties heb meegemaakt, maakt dit wat hier gebeurt me woedend en uit woede moet je niet reageren.

Heb TS een pb gestuurd, om te laten weten dat ik haar situatie begrijp en dat ze altijd bij me mag komen om het er over te hebben. Maar roekeloos een discussie aangaan in dit topic heeft geen zin voor TS, ze is nu niet eens thuis om mee te kunnen lezen, en dan komt ze straks terug, leest ze dit en dan is haar rust die ze misschien had gekregen, weer ver te zoeken!

**Geplaatst**: 08-04-14 11:40

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 08-04-14 11:40

Elkaar af brand en zeiken is idd niet de bedoeling, de situatie voor ts is al moeilijk genoeg. Laten we het voor haar niet nog moeilijker maken.

**Geplaatst**: 08-04-14 12:22

Geplaatst: 08-04-14 12:22

Ik weet niet hoe het verhaal plots is veranderd in " binnen een week".
De moeder van TS in eind december vertrokken en TS openend 16 maart dit topic.
Is nog niet heel lang naar de scheiding maar we hebben het niet over een week zoals sommige hier opperen.

En ik blijf er bij dat het verhaal 2 kanten heeft, en als moeder van 3 net geen pubers meer kan ik me heel goed voorstellen dat het verhaal iets genuanceerder is dan hier wordt beschreven.
Daarbij wil ik iet voorbij gaan aan het feit dat TS het ervaart zoals ze het hier omschrijft.
Maar dat maakt het nog niet de waarheid, maar alleen haar waarheid.
Maar ja haar waarheid is niet haar moeders waarheid, die heeft namelijk haar eigen waarheid.
En dat maakt het zo lastig.

**Geplaatst**: 08-04-14 12:56

Geplaatst: 08-04-14 12:56

minikatje schreef:
ach ik noem de ts geen dramaqueen, maar ik zwak wel de reacties een beetje af omdat ik weet hoe pubers kunnen reageren die overstuur zijn.

vooral daarin vind ik de familie van de ts tekortschieten, het meisje loopt al weken rond met nachtmerries en zit letterlijk gevangen tussen alle spanningen in.

ik vind het tof van de moeder dat ze aanbied dat ts het paard mag rijden, als ts er nog niet klaar voor is kan ze dat ook gewoon vertellen. het aanbod staat er iig.

het is niet perse mooi weer spelen, de moeder van de ts wil waars duidelijk maken dat ze niet meer terug gaat naar de vader en dat x in haar leven blijft (voor zolang dat duurt).
Als de ts nu geen contact wil met x (wat ik kan snappen, want het was een tof persoon totdat hij haar eigenlijk in haar ogen verraadde door met de moeder er vandoor te gaan.) dan niet.
maar dat wil niet zeggen dat de moeder nu alles fout doet en de ts niet.
Het zijn beide mensen en fouten maken en emotioneel reageren is menselijk.

maar de moeder van de ts heeft ook haar eigen leven en die raait niet 24/7 om de ts.

De dramaqueen was voor spatter...en hoe ze er na reageert, snap ik dat ze weinig inlevingsvermogen heeft naar de andere kant van het verhaal. Maar nogmaals dat is bokt, die heeft altijd unaniem genoeg aan 1 kant van het verhaal...

Daarom blijf ik altijd verre van relationele problemen, daar heb ik al genoeg mijn neus mee gestoten...

Feit is dat moeder paard heeft verplaatst en moeder verwacht dat dochter zich gedraagt en dochter is boos op moeder dat paard is verplaatst en vind vriend moeder een eikel, iets wat altijd zo is de eerste jaren in die leeftijd. Alles erna is mee gaan in de boze perceptie van dochter, iets waar dochter uiteindelijk niet mee is gewonnen...integendeel zelfs, maar dat zien de meesten niet.

**Geplaatst**: 08-04-14 13:36

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 08-04-14 13:36

Ik vind dat je kinderen, zolang ze je zorg nog nodig hebben, eerst komen als moeder en dat wil niet zeggen dat je niet verliefd kan worden maar wel dat je rekening hoort te houden met je kinderen. Ik snap best dat TS afkerig is van X maar de manier waarop haar moeder het aanpakt werkt dat nog meer in de hand. Ik denk dat als moeder de situatie even zou laten rusten qua X, eens aandacht aan haar dochter besteed zonder dat hij erbij is, de situatie best beter wordt. Ik hoop voor TS dat er snel rust in de tent komt.

**Geplaatst**: 08-04-14 14:43

Geplaatst: 08-04-14 14:43

russel schreef:
Feit is dat moeder paard heeft verplaatst en moeder verwacht dat dochter zich gedraagt en dochter is boos op moeder dat paard is verplaatst en vind vriend moeder een eikel, iets wat altijd zo is de eerste jaren in die leeftijd. Alles erna is mee gaan in de boze perceptie van dochter, iets waar dochter uiteindelijk niet mee is gewonnen...integendeel zelfs, maar dat zien de meesten niet.

Waar heeft ze gezegd dat ze 'X' een eikel vindt dan? Ik vind dat ze juist respectvol blijft voor iemand van haar leeftijd (en het tegenovergestelde zie ik in jouw posts). Ze legt uit dat ze er gewoon nog niet aan toe is, dat is wat anders dan een boze tiener die loopt te schelden. Ik denk ook dat jij je eigen ervaringen er te veel bij betrekt. Je zegt namelijk "Iets wat altijd zo is de eerste jaren in die leeftijd." Dat jij het zo hebt ervaren geldt niet dat het voor iedereen zo is. Ik heb altijd goed op kunnen schieten met mijn moeders nieuwe vlammen als kind/puber. En ik heb ze nooit automatisch eikels gevonden.

**Geplaatst**: 08-04-14 15:02

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 08-04-14 15:02

Volgens mij zijn mensen hier meer in discussie met elkaars mening, dan dat ze nog echt reageren op TS. En mochten jullie toch voor TS reageren, zou ik lekker wachten tot ze terug is!
Het lijkt het me idd beter dat hier een slotje op komt, en mensen die TS echt kunnen helpen contact met haar opnemen! Nu probeert iedereen elkaar op dingen te wijze, die voor iedereen anders liggen, daar heeft TS geen boodschap aan denk ik.

Wil echter niet voor TS spreken, maar gezien ik in soortgelijke situatie zit en al vaker heb gezeten, kan ik me niet voorstellen dat ze hier nou echt mee geholpen is. Dus mijn advies is, blijf niet in discussie met elkaar tot TS terug is. Zodat ze ook daadwerkelijk kan reageren en niet terug komt en een dosis aan informatie heeft wat haar niet helpt. Misschien brengt dit alles haar juist weer in een verwarrende positie nadat ze haar hoofd lekker heeft leeggemaakt met haar school uitje.

**Geplaatst**: 08-04-14 15:04

Geplaatst: 08-04-14 15:04

Hier heeft de TS echt wat aan jongens! Kunnen we er niet gewoon over ophouden? Straks gaat het topic op slot omdat sommige mensen zich hier niet kunnen gedragen, beetje sneu voor de TS.

**Geplaatst**: 09-04-14 11:17

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 09-04-14 11:17

Nee leerzaam is het zeker niet om met TS mee te brullen en als ze de vriend ok vind is ze er wel aan toe.dus kennelijk speelt daar ook wat. Als op stal ook speelt dat men happy familie wil zien voor de omgeving, dan zullen er ook de nodige negatieve reakties zijn...en hoe wordt niet gezegd...maar tussen de regels door lezen heeft TS daar ook een handje in....zou ik ook niet pikken als ouder...

Er speelt heel.wat meer en of er ooit een kontakt is geweest tussen moeder en dochter weten we niet...kennelijk speelt er genoeg waardoor het kontakt is zoals het is.
Maar gelukkig staan de bokkers in dit topic 100% achter TS e. Is moeder boeman...zo leert ze dit soort dingen goed op te lossen..
Zelfreflectie heet dat....

TS veel wijsheid, je staat op een drempel om het kontakt met je moeder te beschadigen, wees je daarvan bewust!

Topic weer aan je achterban...

**Geplaatst**: 09-04-14 11:34

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 09-04-14 11:34

Russel niet alle bokkers staan recht achter ts.
Maar lezen ook de nuances, in de hitte van de strijd zeg je en doe je dingen die je niet echt meent.

Natuurlijk hadden ts en de moeder de situatie anders aan moeten pakken.
Ik geloof direct dat ts de kont tegen de krib gegooid heeft, dit is logisch, dit doen alle tieners en dit hoort gewoon bij een leerproces.

De moeder van ts hoeft dit ook niet allemaal te accepteren en heeft het recht om ts op haar plek te zetten, maar als ouders moet je wel nadenken over de manier waarop. Dat hoort een volwassene te doen.

En het is ook niet niets, wat er hier gebeurd is. De situatie is nou eenmaal een emotioneel beladen geheel, waarin mensen emotioneel en niet rationeel reageren.

Maar nogmaals vind ik nog steeds dat de moeder ts even met rust moet laten en wachten dat ts er zelf aan toe is voor toenadering.
Dt kun je en mag je gewoonweg niet afdwingen.
Zolang ts er nog niet aan toe is, gaat het afdwingen alleen maar de problemen groter maken.

Ik weet bijna zeker, zodra ts alles op een rijtje heeft gezet en de nieuwe situatie accepteerd, dat het allemaal goed gaat komen.

**Geplaatst**: 09-04-14 12:24

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 09-04-14 12:24

Myk, ik had het niet mooier kunnen verwoorden.

**Geplaatst**: 09-04-14 13:03

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 09-04-14 13:03

Tsja ik wil er verder niet meer op in gaan,weet alleen dat mijn moeder onmogelijk is en ik met steun van mijn vaders familie en mijn vriend me aan het losmaken ben en haar NOOIT meer in mijn leven wil. Zulke moeders bestaan en denk dat veel van jullie dat niet beseffen! Ik werd dit jaar bijna van school gegooid door haar en ik ben al zoveel kwijt geraakt, ben nu op mijn keer punt dat ik mijn leven niet meer laat bepalen. En dat op een leeftijd van 20 jaar.

Toen ik haar leeftijd had ging het precies zo, en dan ging ik het maar accepteren en vervolgens ging ze me weer via mijn paard bespelen ok andere dingen gedaan te krijgen. Nu is het klaar, kies voor mijn eigen rechten. Ik heb alleen het geluk dat ik verschillende malen het zwart op wit heb dat mijn paard van mij is.

Ik zegt niet dat TS haar moeder ook zo is, ik weet alleen dat er ouders zijn die zo zijn en ik hoop dat als het zo is bij TS ze de nodige steun krijgt, want in zo'n situatie wil niemand er alleen voor staan.

**Geplaatst**: 09-04-14 15:50

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 09-04-14 15:50

_lisettu_
Tja ook volwassenen maken helaas fouten en maken verkeerde beslissingen.
En helaas in jouw geval is dit zo.

In jouw geval zeg ik zeker dat je dan voor jezelf moet kiezen. Je hebt er totaal niets aan als je zelf over de kop gaat.
Sterkte toegewenst en wie weet wat de toekomst brengt.

Ik hoop van harte dat dit niet het geval gaat worden voor ts en dat ze na een time out weer bij elkaar komen.

**Geplaatst**: 10-04-14 12:11

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 10-04-14 12:11

We kennen de ins en outs nier, niet hoe lang de relatie tussen ouders voorbij is, hoe lang de relatie met vriend al is, hoe lang moeders al weg is, hoe de relatie ooit was tussen moeder en dochter, hoe de relatie met vader is en wat hij er mee doet en kan.

Kortom we kennen het hele gezin niet en als de staleigenaar roept dat ze zich allen moetne gedragen op stal,dan vul ik het plaatje gemakshalve in..

Dit is een familie ruzie die eenzijdig wordt belicht.

Of moeders nu wel of geen tijd heeft gegeven, nogmaals wat is tijd....dan nog weten we niet hoe het echt in elkaar zit. Om dan moeder als rotte vis te gaan bestempelen wat velen hier doen, zou het wel eens het gedrag van dochter kunnen zijn die bij gestuurd dient te worden, wat vele malen leerzamer is voor TS dan mee doen.

En eigen ervaringen mee laten tellen is appels met peren vergelijken, elke situatie staat altijd op zichzelf!

Soms moet je meeveren in het leven, buigen voor zaken die je door je eigen ego niet kan, maar toch moet.

De win-win situatie...in dit geval moeder-dochter relatie die al erg vaag ia geworden omdat moeder niet meer thuis woont en her plezier van paardrijden war haar kennelijk toch wordt gegund..

Soms overbrugt tijd geen problemen, dan vervaagd alles nog meer...en soms moet je iets accepteren wat een ander kiest en jezelf daar helaas indirekt in bij betrokken, zoals partner van je ouder, iets waar je als kind nooit voor kiest...

En 16 is deze moderne tijd geen kind meer....

**Geplaatst**: 10-04-14 13:12

Geplaatst: 10-04-14 13:12

Russel waarom?

Waarom zou je mee moeten met de grillen van een verliefde moeder die blijkbaar al vreemd ging voordat ze bij haar vader vertrok.
Lekker voorbeeld die moeder, ja daar heb je echt wat aan!

Nee hoor, soms ben je als tiener heel wat verstandiger en wijzer als menig volwassene en met 16 jaar mag je inderdaad best je eigen weg gaan kiezen en als dat zonder moeder is, dan mag dat ook.
Jij doet alsof dat het einde van de wereld is, sommige moeders(of vaders) stellen weinig voor hoor, die komen uit de tijd van ikke ikke ikke en rest....oja was er een rest.... nouja, die moeten maar mee en anders stikke!

TS moet de tijd krijgen om haar weg uit te stippelen, haar eigen gevoel op een rijtje krijgen en tot dan moet moeders en/of X gewoon geduld hebben.

**Geplaatst**: 10-04-14 13:17

Geplaatst: 10-04-14 13:17

Awh TS dit is erg snéu,
En k snap dat het voor jou echt moeilijk is want je vader heeft veel verdriet en dat zie je nu ook.
Ook jij hebt verdriet, en je moeder zou het ook moeilijk hebben.
Maar onthoudt je moeder is je moeder, en verliefd worden overkomt je.. je kan daar niks aan doen.
Het is natuurlijk niet leuk, maar ze heeft er niet voor gekozen.
Praat het uit met je moeder.. en vertel haar je gevoel.. ruzie maken heeft geen zin.
En nu mis je ook nog je paardje, waar je nu eigelijk de beste troost kan hallen , omdat je dan even aan iets anders denkt.

Sterkte :(:)

**Geplaatst**: 10-04-14 13:55

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 10-04-14 13:55

@Russel, tuurlijk is elke situatie anders, ik wil alleen maar even laten weten dat er wel degelijk moeders zijn die niet functioneren als moeder. En ik zeg dat ik niet weet of dat hier het geval is, maar denk dat TS aan al deze verschillende meningen weinig heeft!

**Geplaatst**: 10-04-14 20:36

Geplaatst: 10-04-14 20:36

myk_en_shant schreef:
Elkaar af brand en zeiken is idd niet de bedoeling, de situatie voor ts is al moeilijk genoeg. Laten we het voor haar niet nog moeilijker maken.

Moderatoropmerking:

Hier heb ik niets meer aan toe te voegen. Jammer dat het zo moet lopen en dat men elkaar zo in de haren vliegt. Lijkt mij niet de opzet van dit topic. Graag hier gewoon respectvol blijven reageren.

**Geplaatst**: 11-04-14 12:42

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 11-04-14 12:42

Helaas weten de meeste ouders totaal niet wat er in het hoofd van een kind ( in dit geval een puber) omgaat bij een scheiding..
Die moeten zich ineens aanpassen aan de nieuwe situatie ( waarvan in dit geval de moeder zich allang heeft aangepast)

Ouders.....hier gaat over het algemeen heel veel tijd, boosheid, verdriet , scheldpartijen etc overheen voor jouw lieve kind dit een plekje heeft gegeven.!!

Laat je kind buiten jouw sores, toon aub begrip en neem ze geen dingen af die ze lief zijn ( paard). Ook al maken ze jouw het leven even heel erg zuur. Dat maakt de situatie alleen maar heel veel erger.
Ze zijn hun hele basis al kwijt doordat pa en ma niet meer bij elkaar willen zijn en zelfs al een nieuwe vriend/vriendin hebben gevonden.
Dat kan behoorlijk traumatiserend zijn.

**Geplaatst**: 11-04-14 13:52

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 11-04-14 13:52

Amen $_/-\o_$ , hier sluit ik mij volledig bij aan.

**Geplaatst**: 26-04-14 07:32

Geplaatst: 26-04-14 07:32

Hoe gaat het nu TS?

**Geplaatst**: 26-04-14 08:53

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst: 26-04-14 08:53

Daar ben ik ook wel benieuwd naar.
Heeft je reisje een beetje rust kunnen bieden en heb je alles op een rijtje kunnen zetten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-14 10:29

Re: Mijn moeder heeft mijn paard meegenomen

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-14 10:29

Zondag is de merrie van X bevallen en ik en mijn zus zijn samen gaan kijken. X heeft gezorgd dat hij weg was en hebben een leuke ochtend gehad met mama. Gisteren moest X tot 's avonds laat werken en aangezien ik al maanden niet meer gereden had en Simson verschrikkelijk miste stelde ze voor om langs te komen om te gaan wandelen met Simson. Dat kon ik natuurlijk niet afwijzen, ik heb dus in de auto van X gezeten én in zijn huis. Dit vind ik al heel wat. De wandeling was zalig, mama was mee op de fiets en ik heb mij uitgeleefd. Een wandeling van 2,5 uur met super leuke paadjes om te crossen, en dat hebben we gedaan! Hij had mij duidelijk ook gemist want hij week niet meer van mijn zijde.

Ik had constant een neus tegen mij aan.. De relatie tussen mij en mama is al flink verbeterd in een korte tijd. We kunnen weer lachen en normaal spreken over dingen. Nu wonen ze nog ver maar in juni verhuizen naar een huis MET WEIDE op 1,5km afstand van mijn school en dus komen de paardjes ook terug. Binnekort ga ik ook wel de stap maken om X te ontmoeten, maar ik wil er eerst voor zorgen dat alles terug ok is met mijn moeder. Dat is het belangrijkste.

Mijn vader heeft nu ook al een nieuwe vriendin en die vriendin is mijn leerkracht geweest. Het voelt super raar aan en ik vind dat het persoonlijk veel te snel gaat, 4 maanden geleden is het nog maar gebeurd. Hij is gaan werken of bij haar en ik zie hem bijna nooit meer. Als hij bij ons is, is zij ook bij ons of zit hij constant te smsen. Gisteren meldde hij opeens dat hij haar heeft uitgenodigd om mee te gaan op vakantie, wat al maanden gepland was, en ik vind dat echt niet ok. Wij heeft het niet eens iets aan ons gevraagd ofzo. Ik snap dat hij verliefd is en ik ben blij voor hem maar wij hebben ook tijd en ruimte nodig om alles te verwerken en momenteel gaat dat niet omdat alles veel te snel gaat en ik heb geen tijd over om na te denken. Ik keek uit naar die 2 weken vakantie, eindelijk rust met zijn 4'tjes dacht ik. Duidelijk niet dus.. Ik heb het hem gezegd en hij was meteen verdrietig en ik voelde mij schuldig.
Waarom moeten volwassenen zo snel gaan? Kunnen ze niet gewoon even een pas op de plaats maken?

Ik kan er ook niet goed tegen dat nu het goed gaat met mama, papa zich slecht voelt als wij een dagje weg zijn met mama. Ik voel mij altijd schuldig tegenover de ander. Papa zegt dan soms 'voor mij staan jullie wel op nummer 1 hè, bij mama was dat wel anders.' Ik word er gek van.. Het voelt aan als een strijd en wij worden aan de ene hand door papa meegetrokken en aan de andere kant door mama. Die nieuwe relaties maken het dan ook nog eens niet gemakkelijker voor ons.. Ik ben maandag 17 geworden, nog 1 jaar en ik kan alleen gaan wonen. Vroeger kon ik mij nooit voorstellen dat ik het leuk zou vinden om alleen te gaan wonen, maar nu verlang ik er echt naar. Dan kan ik eindelijk zelf kiezen naar waar ik ga en heb ik tijd om mijn hoofd te legen. Nog 1 jaar op mijn tanden bijten.

Nomineer dit bericht ×