Een paard heeft gedurende zijn hele evolutie overleefd door roofdieren te slim af te zijn en wel door precies het tegenover gestelde te doen van wat het roofdier wil dat het doet. Wij mensen kunnen in een stresssituatie nogal eens op dezelfde wijze reageren als een roofdier. Ik bedoel niet dat we dan meteen het paard opeten
, maar wel spanning opvoeren in ons lijf, teugels vastgrijpen, benen vastklemmen etc. Dat zorgt er dus voor dat op dat moment het paard zijn programma volgt en precies dat doet wat je perse niet wilt: De sloot in. Deze reactie kan dus uit angst en onzekerheid voortkomen. Maar... daar staat tegenover dat een dominant paard er een spelletje van zal maken en erop gebrand is om precies dat te doen wat je niet wil om te winnen. Dus ongeacht waar het probleem vandaan komt... zodra je alles op alles gaat zetten om niet in de sloot te komen, is de kans groot dat je paard het juist gaat doen. Bij een angstig paard zul je stapje voor stapje over die plek een moeten komen, eerst ver genoeg van de sloot af en dan steeds dichterbij waarbij je zelf honderd procent ontspannen en zelfverzekerd moet zijn. Geen makkelijke opgave, want doen alsof werkt niet. Een paard heeft dat feilloos door. BIj een dominant paard, zul je ook iedere spanning moeten vermijden, moeten kunnen doen alsof het je geen barst uitmaakt en zeer vasthoudend zijn. Niet heel kwaad worden (want dat zijn ook winstpunten voor hem) of gefrusteerd raken, maar kalm en zeer zeer vasthoudend. Ook al moeilijk als je vier meter diepte achter je ziet.
Door de sloot heen is in een veilige situatie de beste, maar niet in die van ts.
Daarom zou ik, als ik haar was, veel grondwerk doen om de verhoudingen recht te trekken en jezelf aan te leren om op de juiste manier te reageren en voorlopig te voet langs de sloot doorgaan totdat er aan twee kanten voldoende vertrouwen is.
Blijven zitten als je nerveus of gespannen wordt, lijkt mij persoonlijk geen goed idee, omdat je een paard niet voor de gek kunt houden en dat het probleem alleen vergroot. Dan liever ernaast en rust toevoeren en een aantal keer zo langs de sloot door. Zodra het vertrouwen er weer is, gewoon opnieuw proberen. Net zo lang tot het lukt (ondertussen leer je hem steeds beter kennen en voel je het al aankomen voordat het zover is en ben je het voor ) Ik heb zelf ook een gehad die het probeerde. IN het begin reed ik daar waar het niet gevaarlijk was. Hij deed het niet alleen bij sloten, maar ook bij andere dingen achter hem.
Ik heb hem bewust een paar keer tegen een paaltje en bankje laten opbotsen. Gewoon zijn gang laten gaan dus. Maar zoals ik al zei, kon ik routes kiezen zonder gevaarlijke diepe sloten. Al vrij snel voelde ik al aan als ie eraan dacht. Toen was even een been ertegen voldoende. Het probleem was daarmee verholpen.
Ts kan het beste, hoe dan ook, even met de eigenaresse overleggen.