Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-03-08 22:39

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 15-03-08 22:39

wat ik vooral tamelijk verontrustend vind, is dat er blijkbaar een hoop mensen zijn die hun paard eerst een afstraffing moeten geven, voor de opvoeding verder kan gaan. bij een gedegen opvoeding voorkom je zulke problemen, dan is straffen dus helemaal niet aan de orde, en zeker niet in de vorm van een tik of schop. wanneer je je jonge dier zelf opvoedt heb je dat zelf in de hand, jij bent degene die dan bepaalt of je paard een tik of schop nodig heeft om er weer prettig mee om te kunnen gaan.

**Geplaatst**: 15-03-08 23:34

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 15-03-08 23:34

merrieveulen schreef:
wat ik vooral tamelijk verontrustend vind, is dat er blijkbaar een hoop mensen zijn die hun paard eerst een afstraffing moeten geven, voor de opvoeding verder kan gaan. bij een gedegen opvoeding voorkom je zulke problemen, dan is straffen dus helemaal niet aan de orde, en zeker niet in de vorm van een tik of schop. wanneer je je jonge dier zelf opvoedt heb je dat zelf in de hand, jij bent degene die dan bepaalt of je paard een tik of schop nodig heeft om er weer prettig mee om te kunnen gaan.

Nja ik lig niet graag in het ziekenhuis aangzien mijn paard wel erg hard kan schoppen Knipoog

.
Als jij graag met een hoef afdruk op je lichaam wilt lopen plus een blauwe pijnlijke plek is dat niet mijn zaak Clown

**Geplaatst**: 15-03-08 23:48

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 15-03-08 23:48

Niet iedereen heeft zijn paard van jongs af aan en als jij dus een niet opgevoed paard koopt,dan zul je het vaak toch even iets harder moeten spelen.
Wij hebben zelf twee jaar geleden een toen twee jarige welsh cob ruin gekocht , die toen net 3 weken gecastreerd was en dus dacht dat hij nog hengst was.
Hij was totaal niet opgevoed en was ook zeker niet bang om te slaan als je zijn achterbeen op wilde tillen of om te steigeren als je zijn voorbeen optilde.
Deze hebben we toch een paar keer hardhandig op zijn plek moeten zetten omdat hij gewoon heel dominant was en constant baas wilde spelen, hij had immers 2 jaar baas mogen zijn en die positie ging hij niet zomaar afgeven.
In een kudde kan er ook maar 1 de baas zijn en dat word ook vaak niet zachtzinnig uitgevochten.
Hij weet nu dat wij de baas zijn , heel af en toe probeert hij het leiderschap wel weer over tenemen, maar meestal is hij er snel genoeg achter dat dat niet lukt en is hij weer heel gemakkelijk.
Maar ik zou dit gedrag zeker niet tollereren, jij bent de baas en dat moet je hem goed duidelijk maken.
Paarden onderling gaan goed gedrag ook niet belonen met een snoepje, maar slecht gedrag wel met een schop onder hun kont Knipoog

**Geplaatst**: 16-03-08 00:04

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 16-03-08 00:04

love_nadesh schreef:
Nja ik lig niet graag in het ziekenhuis aangzien mijn paard wel erg hard kan schoppen .
Als jij graag met een hoef afdruk op je lichaam wilt lopen plus een blauwe pijnlijke plek is dat niet mijn zaak

gek genoeg hoef ik nooit geweld te gebruiken bij mijn dieren, ook niet bij mijn bijna tweejarige. blauwe plekken? nee hoor, ook niet bij mijn dieren. een goede verstandhouding is erg belangrijk, dan komt dergelijk gedrag nl helemaal niet voor. een paard zal pas iets proberen als het daartoe de kans krijgt, zeker een jong dier in deze tijd van het jaar kan raar uit de hoek komen, daarmee dien je rekening te houden. desondanks is dat geen reden waarom een paard zou mogen trappen. trappen mag nooit, hoe dan ook. er zijn meerdere mogelijkheden om het af te leren, en ook meerdere manieren om het dier vooraf dusdanig op te voeden (en dat te blijven doen) dat het überhaupt niet voorkomt.

ik heb in de afgelopen jaren met een hoop verschillende paarden gewerkt, van veulens tot volwassen paarden van 1,70 met behoorlijke problemen. nooit een trap gekregen door een dergelijk probleem. met kracht of geweld win je het nooit van een paard dat gewoon niet wil, daar zijn handigheidjes voor. en dat begint bij een goede verstandhouding met het dier.

@ darwin, inderdaad zo'n probleem hadden we met de haflinger van mijn zusje ook, die kon rare streken uithalen toen ze haar net had. de oude eigenaar bestempelde het dier als levensgevaarlijk, tegenwoordig is ze zo mak als een lammetje. ik heb één keer een rake klap uit moeten delen, helaas, maar voor de rest is het dmv negeren en belonen helemaal goedgekomen, en mijn zusje heeft een erg leuk maatje aan het dier.
maar goed ook dat dier was niet opgevoed (inmiddels 6 jaar toen mijn zusje met haar begon), lag het dus toch aan de mens. de eigenaar heeft haar zo gemaakt, door haar te berijden met een pijnlijk zadel, te leiden met een ketting over de neus omdat hij bang voor d'r was... noem maar op. hoe harder je zelf bent, hoe harder een paard wordt. deze merrie werd altijd geleid met een ketting over de neus of door de mond. bij ons werkt het niet zo, het moet niet om kracht of (dreigende) pijn zijn, maar met plezier, omdat je het beiden leuk vindt en wilt. deze merrie konden we in het begin amper leiden aan een normaal halster, hard als beton was ze op de neus. niet zo gek als je een ketting gewend bent en dan ineens een zacht onderlegd halster omkrijgt.

overigens wordt er in de kudde ook niet zomaar een klap uitgedeeld, voorafgaand worden er waarschuwingen uitgedeeld, sommige dusdanig dat mensen ze ook snappen (oren plat en neusgaten opgetrokken, staart zwaaien bijv.), maar ook dusdanig dat ze voor mensen amper zichtbaar zijn.
overigens mag mijn tweejarige van de twee dominante ruinen uit zijn kudde ook voordringen bij het hek, ook in de benen bijten en uitdagen tot een knokpartij. er wordt pas een tik uitgedeeld als de ruinen een keer geen zin hebben.

een leuk vraagstuk is overigens waaróm een paard trapt. een paard trapt nl niet zomaar... uiting van dominantie? dan heeft de eigenaar eerst de ruimte gegeven voor het dier om het zover te laten komen. aan een trap gaat in paardenland nl wel het één en ander vooraf.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-03-08 12:48

Re: Trappende jaarling

Geplaatst door de TopicStarter : 16-03-08 12:48

merrieveulen, ik zie dat jij vaker zegt dat jij je paarden zonder geweld op kan voeden, maar er staat niet bij hoe je dat dan doet.

**Geplaatst**: 16-03-08 13:38

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 16-03-08 13:38

Anna_Dani schreef:
merrieveulen, ik zie dat jij vaker zegt dat jij je paarden zonder geweld op kan voeden, maar er staat niet bij hoe je dat dan doet.

wil ik best uitleggen, maar dat is eigenlijk alleen mogelijk in praktijkvoorbeelden, ik kan wel vertellen wat mijn dieren doen en hoe ik reageer, idem met vreemde paarden, maar iedereen ziet dat anders voor zich en heeft een eigen wijze van interpreteren. het is nl niet zo dat er bepaalde foefjes of trucjes zijn die je gebruikt, wil je op lichtheid, geweldloos en met een zo gelijkwaardig mogelijke basis werken (zo gelijkwaardig mogelijk wil zeggen met geaccepteerd leiderschap dat niet afgedwongen hoeft te worden met geweld, maar door het dier als dusdanig gezien wordt omdat dat voor hem logisch is), dan vereist dat een heel andere benadering van heel het fenomeen 'paard'.

ga eens om je heenkijken, hoeveel mensen laten zich uitdagen tot een spelletje als ze de wei inkomen? sterker nog, hoeveel paarden durven hun ruiter/ verzorger uit te dagen voor een spelletje? meestal wordt dergelijk gedrag immers als ongewenst beschouwd. mijn merrie bijvoorbeeld, is heel erg speels en uit dit ook graag. A: wie ben ik om te zeggen dat zij niet mag spelen? en B: waarom zou ze niet mogen spelen? natuurlijk zijn menselijke criteria voor een stoeipartij heel anders dan die van een paard, maar je kunt alsnog prachtige échte paardenspelletjes doen zonder dat het gevaarlijk wordt.

mijn merrie kan bijv. achter je aandraven en dan achter je gaan lopen, even met de neus aantikken in de hoop dat je je met een ruk omdraait en achter d'r aankomt, zonder dat ik daarbij als doel heb haar op te jagen of iets dergelijks. als ze bokkend door de wei scheurt rent ze ook rakelings langs me, gevolgd door een flinke bok IN MIJN RICHTING. gevaarlijk? welnee, niet in dit geval. mijn merrie zou me NOOIT maar dan ook NOOIT raken, ze daagt alleen maar uit om mee te hollen, ze vindt het leuk om speelmomenten met mij te delen, dat is toch iets prachtigs?

ik weet zeker dat er nu een hoop mensen zijn die een losgeslagen pony voor zich zien die rakelings langs iemand scheert, daarbij de kont indraaiend en een flinke 'lel' uitdelend. het is maar hoe je het interpreteert, en wat je gewend bent van de paarden waarmee je hebt gewerkt. ervaringen zijn tekenend.

echter, de meeste mensen zien een bepaald uiterlijk gedrag als iets met één vaste betekenis, waarbij zij de nuances niet zien. er is een wereld van verschil in een bok in jouw richting en een bok in jouw richting. de merrie die ik eerder in dit topic noemde, trapte gericht, uit protest omdat ze zó strontverwend was, dat ze licht agressief werd als ze het niet kreeg zoals zij het wilde. in grove lijnen hetzelfde (rennen en bokken in richting van degene in de bak), maar in nuance totaal verschillend. de lichaamshouding, uitstraling van zo'n paard zijn totaal verschillend van die van mijn merrie Flicka, bij ogenschijnlijk dezelfde handeling.

mijn punt hier is, dat het PAARD bepaalt of iets dominant is of niet, niet de mens. zo zijn er mensen die een paard NOOIT laten schuren, WANT dat is een teken van dominantie. terwijl er paarden zijn die even met het hoofd wrijven, zonder daarmee de 'baas' te willen domineren. zoiets afstraffen draagt niet bij aan een eerlijke en prettige relatie. er zijn een hoop dingen die wij mensen als gevaarlijk of dominerend zien, terwijl het paard er iets volslagen anders mee bedoelt. natuurlijk zijn de spelletjes van een paard ruw, en mijn eigen merrie raakt met wild boksen haar weidegenoten wel. zij weet dus ook, dat dat bij mij niet mogelijk is, één zo'n zet en ik lig omver, spelletje afgelopen.
een paard kan heel goed leren dat de mens een fragiel wezen is, en daarbij hoe ermee om te gaan, zonder dat de mens als zwak of kwetsbaar gezien wordt. een hoop mensen vergeten in de opvoeding dat een paard de mens niet als paard ziet, en dat het daarin dus niet anders kan dan dat het dier moet leren wat en mens is, en hoe hij daarmee om moet gaan. wat je in feite doet bij het opvoeden, maar ook bij het beleren van een paard, is het dier een stukje mensentaal leren. teugel, zit en beenhulpen zijn feitelijk mensentaal, die we 'woord voor woord' aan ons paard leren.

nog een voorbeeld, deze foto van mijn toen 10 maand oude hengstje Snatje, spelend in de wei met mij:
Afbeelding

nav deze foto kreeg ik toen een aantal reacties, levensgevaarlijk en hij zou boos zijn. de oren staan naar achteren gericht, de achterhand komt omhoog en de vaart zit er lekker in. ik lijk op deze foto in een gevarenzone te staan.
MAAR, wie bepaalt of dit gevaarlijk IS? juist ja, Snatje. hij kán me trappen, de mogelijkheden zijn er goed voor. WAAROM zou hij me trappen, als we een spel spelen in de weide en hij geleerd heeft dat ik dat hoogstwaarschijnlijk niet ga kunnen incasseren zonder gevolgen? juist ja, er IS geen reden voor, dus gebeurt het niet. dit soort dingen doe je dus niet met een paard wat je niet kent, of wat er goed voor is om er misbruik van te maken. een goed opgevoed paard waarmee je een goede eerlijke leiderschapsverhouding hebt zal geen reden zien om je te trappen, en dus is deze handeling zoals op de foto volkomen veilig, de kans dat je per ongeluk geraakt wordt is nihil, een normaal ontwikkeld paard is prima in staat om te richten.

maar goed, ik was erbij toen deze foto gemaakt werd, en wat er werkelijk gebeurde was dat Snatje bokkend met me mee galoppeerde op mijn uitdaging om mee te doen met een renspelletje. hij was vrolijk, ik was vrolijk. waarom staan die oortjes er zo op? snatje doet een handeling met zijn achterhand en let op het moment van de foto op zijn achterhand. daarbij loop ik schuin achter hem, zijn oren staan op mij gericht omdat hij met MIJ aan het spelen is. zo is ook algemeen bekend dat een rijpaard de oren op de ruiter richt wanneer hij geconcentreerd is, dit is niets anders.

zelfde foto, totaal andere interpretatie. nogmaals, ik was erbij, daarom zijn dit soort dingen ook beter en gemakkelijker uit te leggen aan de hand van praktijkvoorbeelden.

maar goed, dit zijn enkele voorbeelden van zaken die door een hoop mensen als gevaarlijk worden gezien. of het dat werkelijk IS bepaalt het paard, en daarmee dus degene die ermee werkt, immers, JIJ voedt het paard op, en leert hem wel of niet goed aan hoe hij met mensen om dient te gaan. bij een verstoorde leiderschapsverhouding of incomplete opvoeding die op bepaalde punten rammelt kunnen dergelijke spelletjes inderdaad gevaarlijk worden. echter in de meeste gevallen gaan de eigenaren de spelletjes niet eens aan, omdat de gehele benadering van het dier dan al anders is.

zo is het ook met het al dan niet uitdelen van straffen. een paard dat geen aanleiding geeft om te straffen hoeft niet gestraft te worden, een paard dat aanleiding geeft om te straffen is niet compleet opgevoed en heeft te maken met een verstoorde leiderschapsverhouding. dat ligt dus bij de mens, en of dat nou de huidige eigenaar is of één van jaren geleden waarbij het paard het nooit vergeten is, dat maakt niet uit, feit blijft dat het dier opvoedkundig niet 100% is, en die verantwoordelijkheid ligt bij de eigenaar.

nu ZIJN er uiteraard altijd uitzonderingen, maar dit betreft echt veel en veel minder dieren dan mensen denken. nogmaals, mensen die zelf snel hard optreden kunnen dit van hun dier gewoon terugverwachten, het is gewoon aangeleerd gedrag. goed voorbeeld is bijvoorbeeld een manegepaard dat eerst een trap in de buik nodig heeft voor het aandraaft (niet dat alle manegepaarden dit hebben maar het is een bekend verschijnsel). zo'n dier heeft aangeleerd dat die trap de hulp is voor het aandraven, ipv een lichte kuit- of zithulp. zo'n paard kan je de lichte kuit-of zithulp gewoon (weer) aanleren, en zo is het ook met straffen uitdelen. het gaat erom dat het paard weet dat het iets doet wat niet mag, de eigenaar is degene die bepaalt of het dier hierbij een trap nodig heeft, of een vermanend vingertje. het is namelijk maar net wat je het dier AANLEERT als 'straf'. bij mij is dat het woordje 'nee', gepaard met een bepaalde toon. anderen delen gelijk een tik of schop uit. zolang je het woordje 'nee' niet aanleert zal het paard er ook niet op reageren en zal je dus altijd die tik of schop nodig hebben.
zo zie je ook veel paarden die een lichte correctie (met de stem bijv: 'nee') niet lijken te accepteren. die 'luisteren' pas als ze een tik krijgen oid. hoe gemakkelijker de ruiter/ eigenaar naar een tik grijpt, hoe sneller het paard deze tik ook nodig heeft. imo is het altijd zaak dat een paard het woordje 'nee' leert kennen, en daarbij vooral ook een belonend woord. negeren en belonen werkt altijd nog prettiger en positiever dan straffen en negeren. want zo is het vaak, mensen vergeten te belonen, en daarbij ook vaak goed te timen. als het paard iets fout doet krijgt het straf, en wanneer het dier het gevraagde uitvoert is de ruiter tevreden en gaat ie verder met het volgende, TE vaak zonder te belonen voor het uitvoeren van het gevraagde gedrag. dat werkt voor een paard niet motiverend, en daarbij zijn er een hoop paarden die niet duidelijk weten of het nou goed was of niet. daarbij stompt een dergelijke manier van werken het paard af, en imo is het zaak dat een paard actief meedenkt om een goede samenwerking te krijgen. hiervoor heeft het dier motivatie nodig.

een paard dat meedenkt en graag met de ruiter samenwerkt (wat logisch is als de leiderschapsverhouding goed is, een paard heeft een grote will to please), wil graag de beloning hebben, dit kan iets lekkers zijn, maar ook bijv. een belonend woord of prettige aanraking. bij dergelijk opgevoede paarden werkt negeren en belonen. immers, het ongewenste gedrag levert het paard niets op, het weglaten van het ongewenste gedrag, of het uitvoeren van een gewenst gedrag wél. het paard zal in zo'n geval dus al snel het ongewenste gedrag links laten liggen, en op zoek gaan naar het gedrag wat de ruiter wel wil zien, en dus naar de beloning. zo krijg je een gemotiveerd paard dat met plezier werkt, oprecht meedenkt en waarmee je dus een hoop kunt bereiken zonder gebruik te maken van dwangmiddelen en geweld.

in mijn onderschrift staat een topic met filmpjes van Snatje, in dat topic is ook leuk te zien hoe verschillend mensen op één en hetzelfde filmpje reageren. een paard voor je is immers dominant, mensen kijken niet naar HOE het paard voor me loopt, pas als ik uitleg geef zien steeds meer mensen dat.

paarden zijn dieren die heel genuanceerd communiceren, wanneer je dat als paardenmens leert doorzien leer je ook heel anders tegen bepaalde gedragingen aankijken, en tegen het paard in het algemeen.

**Geplaatst**: 16-03-08 21:29

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 16-03-08 21:29

@ merrieveulen, ik wil toch een paar kanttekeningen bij je argumenten plaatsten ookal ben ik het er in grote lijnen mee eens.

Citaat:
een leuk vraagstuk is overigens waaróm een paard trapt. een paard trapt nl niet zomaar... uiting van dominantie? dan heeft de eigenaar eerst de ruimte gegeven voor het dier om het zover te laten komen. aan een trap gaat in paardenland nl wel het één en ander vooraf.

Niet elk paard geeft een waarschuwing voordat die een trap uitdeelt. Nusca is de dominante merrie in de kudde en geeft dan ook altijd eerst een waarschuwing. Toen ik echter gewoon haar hartslag wilde beluisteren vond zij dat ze het recht had om gelijk een trap uit te delen. Die heeft ze dan ook terug gehad.

Je schrijft dat mensen de fout kunnen maken om te snel een tik uit te delen. Dat er mensen zijn die de drempel verlagen waardoor een paard ook agressiever kan worden terwijl je een paard beter kan leren wat nee betekent. Ik heb juist van Nusca geleerd dat er paarden zijn die die je veel eerder die tik moet geven. Juist omdat Nusca wanneer nodig die tik of trap heeft gehad na! het woord nee hoef ik nu bijna altijd alleen nog maar nee te zeggen en weet zij genoeg.

Citaat:
zal geen reden zien om je te trappen, en dus is deze handeling zoals op de foto volkomen veilig, de kans dat je per ongeluk geraakt wordt is nihil, een normaal ontwikkeld paard is prima in staat om te richten.

Jij vindt het prima dat een paard een bok kan geven als je ermee aan het spelen bent wanneer het paard dat ook speels bedoelt. Ik niet, puur omdat die van mij in haar lompigheid een mens kan raken zoals mijn verzorgster toen ook gemerkt heeft toen Nusca een vreugdebok gaf nadat ze haar losliet in de wei. De trap was absoluut niet gericht op haar maar kwam wel keihard op haar bovenbeen aan.

**Geplaatst**: 16-03-08 22:12

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 16-03-08 22:12

waarschijnlijk had je het woordje 'nee' dan vóór die tijd niet genoeg bevestigd. een paard reageert nu eenmaal niet op een woord uit een mensenmond als hij dat woord niet kent.

waarschijnlijk heeft ze voor de bewuste trap wel degelijk een signaal afgegeven, maar heb jij dat gemist. een oor naar achteren richten bijv, de ogen naar jou toedraaien of iets dergelijks.
maar goed, het kán nu eenmaal voorkomen dat je de signalen mist, dat geeft niets, maar ze zijn er wel degelijk!

de vreugdebok die je beschrijft was raak, en een paard weet donders goed waarop hij richt. zo'n trap is imo dan ook beslist niet acceptabel, dat is geen vriendelijk spel, maar iets totaal anders. danwel het paard heeft niet geweten hoe fragiel een mens kan zijn, aangezien een paard zijn paardse 'lompheid' gewoon om kan zetten in 'menselijke 'lompheid'' mits goed aangeleerd, danwel had het dier de bedoeling om een tik te geven. je ziet dat vaker bij paarden die de weide inmogen, alvorens weg te sprinten krijgt de begeleider een zwaai in zijn of haar richting. ook dat kan teken zijn van verschillende zaken, en verschillende redenen hebben.

**Geplaatst**: 18-03-08 22:47

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 18-03-08 22:47

Oke je moet het woord nee dus bevestigen. Hoe bevestig jij het woord nee als je paard daar niet op reageert. Hoe leer jij dan een paard wat nee betekent zonder een hardere consequentie.

Inderdaad heb ik geen signalen gezien die er op wezen toen ik de hartslag beluisterde dat ze een trap zou geven. Je verwacht ook niet dat een paard wat gewoon een zadel en alles accepteerde uithaalt omdat je de hartslag opneemt. Een oor naar achter richten of een oog wegdraaien zijn niet per definitie waarschuwingen dat het paard dreigt uit te halen.Dit kan ook betekenen dat ze kijkt en luistert naar wat jij zegt en doet.
Ik weet hoe ze paarden in de kudde waarschuwt en dan is heel haar houding anders.

**Geplaatst**: 19-03-08 08:35

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 19-03-08 08:35

ik bevestig het woord 'nee' met een stamp op de grond, voor de meeste paarden is dat voldoende om duidelijk te maken wat ermee bedoeld wordt. geldt niet voor allemaal trouwens, en zéker niet voor bijv. volwassen dieren die al in de opvoeding hier en daar 'verpest' zijn, in de zin van dat ze al verkeerde dingen hebben aangeleerd.

ik ben het met je eens dat je dingen soms niet aan ziet komen hoor, het komt maar genoeg voor dat een waarschuwing er is maar je 'm gewoon écht niet ziet, of dat het dier zó snel erna al reageert dat er amper sprake was van een duidelijke waarschuwing voor onze maatstaven... jong diertje hier ook, werd onderzocht want hij was niet helemaal in orde, en eenmaal aangekomen bij de buik haalde hij ook uit, hij bleek onder andere buikpijn te hebben, en daarop gaf hij dus zo'n heftige reactie. in dat geval had het dier er dus een goede reden voor om zo te reageren.

**Geplaatst**: 19-03-08 21:57

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 19-03-08 21:57

Ik heb een hengstje van 10maand oud, en die had ook erg losse achterbenen, alleen was hij van mij al gewend dat ik achter hem langs liep en dat hij ook mij echt niet hoefde te trappen. Hij heeft het nooit meer gedaan sinds hij een klein meisje had getrapt toen heb ik hem een klap gegeven en daar was hij zo van geschrokken, ik heb hem daarvoor gewaarschuwd met het trappen maar dit vond ik toch wel te erg.
Dus ik zou als ik jou was niet teveel waarschuwen want dat leren ze nooit af, als ze jou een keer wil trappen en raak zou ik het persoonlijk meteen afleren...

**Geplaatst**: 20-03-08 11:55

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 20-03-08 11:55

met voetje geven dat moet je hem langzaam leren.. iedere dag een paar x haar voetje op tillen zonder veder iets te doen.

**Geplaatst**: 20-03-08 11:59

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 20-03-08 11:59

Bij hoeven uitkrabben zou ik kjiken of het je lukt het been zo vast te houden dat ze je niet kan raken en als je klaar bent en ze mept na (gericht), schop geven. Met bovenkant van je voet. En streng toespreken op dat moment. Let wel: Binnen twee seconden straffen, anders snapt je dier de link niet.
Verder belonen wat WEL goed gaat. Mijn jaarling heeft inmiddels twee mensen gemept die meteen terugschopten. Daarna was het over en het dier is alles behalve getraumatiseerd geraakt.
Ze moet wel weten wat mag en wat niet mag. Knipoog

Negeren van gericht meppen van paarden is ook niet mijn idee; paarden doen dat nl ook niet onder elkaar.

**Geplaatst**: 20-03-08 20:12

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 20-03-08 20:12

@ merrieveulen, oke dan snap ik hoe je dat bedoelt met nee. Inderdaad er zijn paarden zoals ik ondervonden heb bij wie het niet zo werkt. Die je het wat duidelijker moet maken. Denk dat naast het straffen het belangrijkste is om zodra je paard het goed wilt maken niet in je kwade bui te blijven hangen.
Je straft een paard voor wat die doet op de manier die die op dat moment nodig heeft maar daarna moet het wel gelijk ook bij de mens over zijn. Als je in je kwaadheid blijft hangen snapt het paard het ook niet meer.

Ontopic, als ik het goed begrepen heb kan jer ook als je met de achterbenen bezig bent iemand de staart opzij laten houden (niet te hard trekken natuurlijk) ze schijnen dan niet te kunnen trappen. En inderdaad de keren dat het goed gaat belonen. Gewoon met je stem.

**Geplaatst**: 20-03-08 23:00

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 20-03-08 23:00

voetje geven aanleren is heel gemakkelijk, focus niet op de benen, maar blijf in de comfort zones van het dier en breid die heel rustig uit. ga daarbij nooit verder dan het dier prettig vindt, blijft binnen de 'angst/ paniekgrens', en geef het dier de ruimte om weg te lopen als hij dat wil.
zo kan je heel rustig, en in het paard zijn tijd, toewerken naar de benen en de voeten. een hoop mensen maken de fout om ermee bezig te blijven, en teveel op de voeten te focussen.

**Geplaatst**: 21-03-08 04:43

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 21-03-08 04:43

hmzzz... ik pik het ook niet van een 5 jarig kind als deze mij skupt, dan kan die ook een draai om de oren krijgen........... en ik pik het zeker niet van een veulen

Er is nooit een reden om mij te schoppen, want ik doe geen rare dingen met jonkies (ook met oudere paarden niet hoor Haha!

)

Dus als een prutteltje denkt mij gericht te moeten skuppen omdat het ding zn zin niet krijgt....... dan kan die hem krijgen EN goed, wel zo goed dat het dier het nooit meer in de kop krijgt om een pootje op te tillen

ik had een paar jaar terug een veulen van 4 maanden die zo mijn borskas in tweeen trapte, en wel op zo een manier dat ik 20 minuten zonder lucht zat....... ben nadat ik bijgekomen was verder gegaan met grondwerk, alleen lag mijn acceptatielat een heeul stuk lager.. en bij de eerste de beste "ongehoorzame respectloze" daad van het dier heb ik het toch een paar skuppen verkocht........... en gek genoeg waren in een keer de verhoudingen weer recht...... helemaal geen problemen meer, peerd blij, ik blij

**Geplaatst**: 21-03-08 06:24

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 21-03-08 06:24

Toen ik mijn veulen kreeg trapte hij ook behoorlijk. Bij alles wat ik deed eigenlijk. Het verschil met jouw veulen is misschien dat ik de indruk had dat hij het uit angst deed. Ik heb er gewoon geen aandacht aan besteed, en ben zelf extra voorzichtig geweest (want mán, wat kon dat ding ver trappen!). Nu, ruim een half jaar later is het helemaal over en is het een echte knuffel geworden.

Toen onze KWPN'er nog jong was, zo 2-3 jaar, had ze ook veel trapneigingen. Ook daar heb ik niet al te veel op gereageerd. Zo gauw ze echt haar been duidelijk optilde als je voorbij liep oid kreeg ze een stemwaarschuwing met een dreigende stamp in haar richting. Uiteindelijk is dat er ook min of meer 'vanzelf' uitgegegaan.

Ik zou niet te rap zijn met heftig afstraffen, maar je kan zelf het beste inschatten waarom je veulen dat doet.Beter dan wij van een afstand denk ik toch Haha!

. Heb je de indruk dat de reden echt een soort arrogantie is ('ik heb nou geen zin in je baas') dan zou ik toch streng optreden.

**Geplaatst**: 21-03-08 08:18

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 21-03-08 08:18

Ik ben het met bitchywitchy eens, ik ga heus niet zomaar mijn paard terugschoppen of slaan, maar er zijn gewoon grenzen. Maar verder heeft bitchywitchy gezegd wat ik ook denk.

**Geplaatst**: 22-03-08 19:30

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 22-03-08 19:30

noujaa.
wij hebben dan op stal hier ook een paar jaarlingen
en de hengst die mepte eerst als je der achter langs liep,
toen heeft tie iemand getrapt en die heeft hem zo hard terug getrapt.
hij heeft nooit iemand weer getrapt.

Hij weet nu wie de baas is.

**Geplaatst**: 22-03-08 22:19

Re: Trappende jaarling

Geplaatst: 22-03-08 22:19

kirstenh94 schreef:
noujaa.
wij hebben dan op stal hier ook een paar jaarlingen
en de hengst die mepte eerst als je der achter langs liep,
toen heeft tie iemand getrapt en die heeft hem zo hard terug getrapt.
hij heeft nooit iemand weer getrapt.

Hij weet nu wie de baas is.

en dit is nou precies de mentaliteit die mij ertoe drijft om lange stukken te posten zoals ik hierboven ook al heb gedaan. ik vind het persoonlijk van de zotten dat dit blijkbaar een geaccepteerde methode is, en dat het hier gepost wordt als mogelijk advies? (correct me if I'm wrong). 'de baas' zijn is iets wat je afdwingt, je laat het paard geen keuze, immers, laat hij de mens NIET de baas zijn dan krijgt ie slaag. je kunt het ook op een andere manier aanpakken en op een zodanige manier werken dat het voor het dier vanzelfsprekend wordt dat de mens een goede en betrouwbare leider is, dat er voor het dier geen reden is om de mens te trappen, etc etc. grondwerk is hierin slechts één mogelijkheid uit een scala van mogelijkheden.

ik zou me ook afvragen waarom een jaarling iemand trapt die achterlangs loopt en het dier verder niets doet.

tot slot: een trap uitdelen kan soms NOODzakelijk zijn om veiligheid te waarborgen, echter, het is imo een laatste redmiddel wat eigenlijk alleen maar écht nodig is bij dieren die in de opvoeding al dusdanig verpest zijn dat een gewone correctie niet werkt, en waarbij met het dier in kwestie niet op een 'normale' manier te werken valt. zo'n geval heb ik één keer meegemaakt, en ja, dat dier was inderdaad grondig verpest.

mijn eigen tweejarige hengst Faram was door MIJN fouten levensgevaarlijk geworden (nu 8 jaar geleden), en zelfs dát was zonder klappen op te lossen, door een 15 jarig meisje.

Nomineer dit bericht ×