iemand in de buurt !
Dus het komt wel goed denk ik Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Dus het komt wel goed denk ik
en heb gewoon elke week weer zin om te rijden. Zolang de zin in het rijden overheerst ga ik stug door en op een dag zal het allemaal beter gaan
Dan ga je het vanzelf steeds leuker vinden. En het afzadelen na het rijden, en naverzorgen, gaat dat wel goed?
Miss_Montana schreef:Wat vind ik het toch altijd vervelend als ik dit lees. Er wordt bij maneges te weinig aandacht besteed aan de omgang met paarden waardoor er stomme dingen gebeuren en de ruiters bang worden van de paarden. Terwijl de verzorging juist zoveel leuker en belangrijker is dan het rijden zelf.
) Als ik van tevoren had geweten hoe ze daar met veiligheid omgaan, was ik daar nooit begonnen met lessen. Er stonden paarden met trauma's, en het was altijd weer spannend welk paard je kreeg, want het opzadelen was echt geen pretje soms.
Bieg schreef:Als ik wist waar mijn angst vandaan kwam dan was ik al een heel eind natuurlijk. Ik ben bang dat het paard mij aanvalt omdat die mij bijvoorbeeld niet aardig vind, of omdat ik misschien wel iets verkeerds doet, of gewoon omdat die sjaggereinig is. De meeste manegepaarden hebben natuurlijk allemaal een gebruiksaanwijzing. Die bij ons tasten gewoon even af wie ze in de stal hebben staan, en als ze dus een dreigende houding aannemen (het is vrijwel altijd bluf !) durf ik daar niet tegen in te gaan omdat ik dan bang ben dat die me aanvalt. Ik heb er al zoveel overgelezen en in mijn hoofd weet ik het ook allemaal. Elke week weer neem ik me voor me nu wat steviger op te stellen en gewoon door te lopen en mijn werk te doen maar helaas... het angstzweet ruiken ze al van veraf aan haha. Maar het gaat wel steeds beter hoor !!! ik maak progressie en krijg altijd hulp. Sta dan wel te trillen (soms) maar het gaat altijd goed. Aangezien ik in Leiden woon, moet ik altijd een eindje rijden voor mijn rijlessen. De manege waar ik op zit, heb ik het prima naar mijn zin en er wordt goed les gegeven en de paarden ken ik nu wel allemaal, dat is voor mij wel heel belangrijk. Als ik nu naar een andere manege zou gaan, ben ik weer terug bij af. Vanavond mag ik weeren heb gewoon elke week weer zin om te rijden. Zolang de zin in het rijden overheerst ga ik stug door en op een dag zal het allemaal beter gaan
Bieg schreef:De manege is best goed, in ieder geval mijn instructrice zeker! R. is er nog steeds en gaat met de vooruitgang mee. Er staat eigenlijk geen één paard wat echt vals of gemeen is, er staan wel paarden met een gebruiksaanwijzing. Maar.... dat geld volgens mij voor meerdere maneges ! Als ik zie hoe sommige maneges kinderen de paarden laten verzorgen wordt ik er helemaal kriegel van. Bij R gebeurt dat dus niet en zadelen de mensen van de manege de paarden op. Dit vind ik heel erg goed !
_Sigrid_ schreef:Ik vind het ook niet goed dat de mensen van de manege niets aan hun klanten over laten.
Ik zal even vertellen hoe het bij mij vroeger ging: Voordat we begonnen met de lessen kregen we een introductieles. Er werden 3 pony's (klein, midden, groot) van stal gehaald en we kregen "opzadel-les". Het werd voorgedaan en daarna moesten we het allemaal zelf een keer proberen.
In de lessen daarna stonden er altijd mensen en verzorgsters (bij ons hadden de pony's vaste verzorgsters) klaar om te helpen, maar je moest het eerst zelf proberen. Als je in de les kwam werd iedere pony van tevoren gecontroleerd. Hier leer je gewoon zoveel van!
De paarden en pony's hadden op mijn oude manege vaste verzorgsters. Ik vind dit wel belangrijk omdat er dan in ieder geval 2 of 3 mensen zijn die het paard goed kennen en die enigszins een band op kunnen bouwen met het dier. Zij zijn degenen die merken als er iets mis is, zij kunnen mensen helpen met opzadelen enz...
Toen de instructrice wegging waar ik in het begin les van had werd het ook op mijn manege minder. De nieuwe instructiemensen besteedden weinig aandacht aan zadelen. Zo kwam het dus voor dat kinderen na een jaar nog stééds niet zelf op konden zadelen. Niet handig dus...
Ik snap niet dat veel maneges totaal geen aandacht hebben voor de omgang tussen mens en dier. Hoe kan je nou erop rijden als je op de grond niet eens normaal met een paard overweg kan? Ik vind dat gewoon onbegrijpelijk!
@Bieg:
Mag ik vragen waar je vandaan komt. Je noemt namelijk een manege uit Hazerswoude en dat is wel een beetje bij mij in de buurt. Ik woon in Gouda namelijk.
klusje van niks natuurlijk, maar omdat hij dus al eerder op mijn teen is gaan staan (en had toen toevallig mijn verkeerde schoenen aan) en daardoor was mijn teen zwaargekneusd en is uiteindelijk mijn nagel eraf gevallen.Joepju schreef:Tsja, als je al onzeker die stal binnenloopt, dan voelt een paard dat gelijk aan. En manege paarden hebben daar al helemaal een neus voor..![]()
Ik heb in het begin ook bij een manege gelest waar veel paarden stonden met een 'gebruiksaanwijzing' en heb daar ook een soort van angst ontwikkelt, omdat ik daar ook onzeker van werd.
Wat ik je adviseer is om een prive-bijrijpaardje te zoeken via Marktplaats ofzo. Want die zijn over het algemeen veeeeel vriendelijker dan menegepaarden. Op deze manier gaat je angst erg snel over (heeft bij mij iig erg veel geholpen!!)Ik loop nu met ze weg alsof het hondjes zijn...
![]()
En privépaardjes zijn ook vaak veeeel vrolijker....
Succes!!


_Sigrid_ schreef:Ik vind het ook niet goed dat de mensen van de manege niets aan hun klanten over laten.
Ik zal even vertellen hoe het bij mij vroeger ging: Voordat we begonnen met de lessen kregen we een introductieles. Er werden 3 pony's (klein, midden, groot) van stal gehaald en we kregen "opzadel-les". Het werd voorgedaan en daarna moesten we het allemaal zelf een keer proberen.
In de lessen daarna stonden er altijd mensen en verzorgsters (bij ons hadden de pony's vaste verzorgsters) klaar om te helpen, maar je moest het eerst zelf proberen. Als je in de les kwam werd iedere pony van tevoren gecontroleerd. Hier leer je gewoon zoveel van!
De paarden en pony's hadden op mijn oude manege vaste verzorgsters. Ik vind dit wel belangrijk omdat er dan in ieder geval 2 of 3 mensen zijn die het paard goed kennen en die enigszins een band op kunnen bouwen met het dier. Zij zijn degenen die merken als er iets mis is, zij kunnen mensen helpen met opzadelen enz...
Toen de instructrice wegging waar ik in het begin les van had werd het ook op mijn manege minder. De nieuwe instructiemensen besteedden weinig aandacht aan zadelen. Zo kwam het dus voor dat kinderen na een jaar nog stééds niet zelf op konden zadelen. Niet handig dus...
Ik snap niet dat veel maneges totaal geen aandacht hebben voor de omgang tussen mens en dier. Hoe kan je nou erop rijden als je op de grond niet eens normaal met een paard overweg kan? Ik vind dat gewoon onbegrijpelijk!
@Bieg:
Mag ik vragen waar je vandaan komt. Je noemt namelijk een manege uit Hazerswoude en dat is wel een beetje bij mij in de buurt. Ik woon in Gouda namelijk.
Bieg schreef:Ik ben er achter dat met 1 uurtje in de week je niet echt over je angst heen komt. Heb nu dus tijdens mijn manegeles een vast paard waar ik niet bang voor ben, maar wel een heel klein beetje nerveus, het is toch een groot dier die niet zo aardig is voor zijn buurman. Maar goed, alles duurt bij mij gewoon wat langer en ik merk dat ik voor koos (paardje) niet echt bang ben. Het gaat wel goed komen denk ik zo.
en is het het overwegen meer dan waard!