sjorsie schreef:ikke schreef:Bedenk wel dat ook een volledige keuring geen enkele garantie geeft. Je weet op dat moment wat de stand van zaken is, maar lang niet alles komt eruit.
Bedenk waarvoor je het paard wil gebruiken en overleg dat met je keurende arts. 160km endurance stelt toch iets andere eisen dan Z-dressuur.
Ik heb geen van mijn paarden ooit laten keuren. De eerste is 29 geworden, de tweede was nauwelijks 2, daar zie je niks aan en de derde zou niet eens goedgekeurd worden, dus waarom zou ik........
dan heb je geluk gehad, helaas kun je van buiten niet zien of het paard helemaal goed is en beter ervan af zien als je nog niets met het paard hebt dan alle verdriet achteraf als je er alsnog achterkomt dat er wat aan de hand is met je paard en dan heb je ook nog de handelaren die paarden medicijnen geven waardoor je niets merkt van eventuele gebreken aan de benen, dan is 500 euro echt niet veel voor wat meer zekerheid op een echt gezond paard
Voor medicijnen heb je een bloedmonster, verdriet is emotie evenals hechten aan.
Mijn laatste zou niet eens goedgekeurd worden. Als je dat al weet, welk nut heeft een keuring dan? Dat ie volgend jaar afgemaakt zou moeten kunnen worden, dat heb ik simpelweg ingecalculeerd. Daar zal ik dan ook geen verdriet van hebben. Al valt ie morgen dood neer, dan heeft ie al gedaan waarvoor ik 'm kocht en dan is het goed. Zolang als ie er nog wel is, zal ik goed voor 'm zorgen. Gehecht, ja best wel, maar verdriet, nee, dat is er niet aan besteed. Wat blijft zijn de goede herinneringen.