Bokt.nl

_Susan_ schreef:

Ik moet bekennen dat ik me hieraan ook schuldig heb gemaakt.
Bij mij kwam het voort uit pure onmacht.
Helaas heeft mijn paard er wel het een en ander aan overgehouden.
Hij is boos tijdens het opzadelen, waarschijnlijk omdat hij denkt ik krijg staks weer op m'n donder.
Op een gegevn moment werd het zo erg dat ik hem niet meer wilde rijden, terwijl hij altijd mijn vriendje was.
Hij kon niets meer goed ik was altijd boos op hem kreeg geen reactie van hem en van angst blokeerde hij.
Terwijl het een paard is van 180 en ik 165.
Gelukkig heb ik het licht gezien en heb ik een BP-tje ontvangen van iemand hiervan bokt.
Sindsdien ga ik met sprongen vooruit en ga ik echt weer met plezier rijden.
Hij is weer mijn grote vriend, ik maak me alleen wel zorgen als ik hem moet opzadelen.
Doet me gewoon pijn om te zien, maar ik verander er helaas niets meer aan kan alleen maar hopen dat het eens overgaat en dat ik het licht blijf zien.
Het Pb tje heb ik nog en zo nu en dan lees ik het eens door.

Talonius schreef:

T'is idd te triest voor woorden wat je allemaal ziet gebeuren, zowel op de stallen als op het wedstrijdterrein . Hoop dan ook altijd van harte dat zo'n paard de ruiter eens flink terugpakt, maar in praktijk gebeurd dan jammer genoeg zelden. Ik had zelf laatst een wedstrijd waarbij iemand tijdens het losrijden zo tekeer ging, dat mijn paard helemaal over de kook ging bij iedere zweepslag die hij hoorde. Resultaat: k*t losgereden en 2 gespannen proeven.
Valt me wel op dat het niet alleen de beginnende wedstrijdruiters zijn, maar dat je het ook op hoger niveau ziet.

polly2 schreef:

Talonius schreef:

T'is idd te triest voor woorden wat je allemaal ziet gebeuren, zowel op de stallen als op het wedstrijdterrein . Hoop dan ook altijd van harte dat zo'n paard de ruiter eens flink terugpakt, maar in praktijk gebeurd dan jammer genoeg zelden. Ik had zelf laatst een wedstrijd waarbij iemand tijdens het losrijden zo tekeer ging, dat mijn paard helemaal over de kook ging bij iedere zweepslag die hij hoorde. Resultaat: k*t losgereden en 2 gespannen proeven.
Valt me wel op dat het niet alleen de beginnende wedstrijdruiters zijn, maar dat je het ook op hoger niveau ziet.

Ik kende een springruiter die op hoog niveau mee reed. Hij was ook zeer wreed. Op een dag werd hij dood aangetroffen bij de stal van één van de braafste paarden. Hij was doodgeslagen...
Niet dat ik hem dat nu had gegund...maar verwonderd was ik niet. En meerdere menden die hem kenden zeiden: zijn paard heeft eindelijk wraak genomen...

polly2 schreef:

Ik kende een springruiter die op hoog niveau mee reed. Hij was ook zeer wreed. Op een dag werd hij dood aangetroffen bij de stal van één van de braafste paarden. Hij was doodgeslagen...
Niet dat ik hem dat nu had gegund...maar verwonderd was ik niet. En meerdere menden die hem kenden zeiden: zijn paard heeft eindelijk wraak genomen...

Nadya schreef:

polly2 schreef:

Ik kende een springruiter die op hoog niveau mee reed. Hij was ook zeer wreed. Op een dag werd hij dood aangetroffen bij de stal van één van de braafste paarden. Hij was doodgeslagen...
Niet dat ik hem dat nu had gegund...maar verwonderd was ik niet. En meerdere menden die hem kenden zeiden: zijn paard heeft eindelijk wraak genomen...

Als de man echt zeer wreed was, tja.....
Misschien ben ik dan keihard, maar ik zal geen traan om zo'n man laten, eerlijk gezegd.

polly2 schreef:

Die man was een echte sadist als het om paarden ging. Voorbeeld: liep hij door de stalgang met toevallig de praam nog in zijn hand. Stak één van de paarden zijn hoofd uit de box, gaf hij er een mep met de stok van de praam op...voor de lol... En dan lachen als het paard verschrikt zijn hoofd terug trok en zich stootte aan de bovenkant van de deur. Sukkel...zei hij dan... Om maar niet te spreken van als hij iets wilde van een paard en dat werkte niet mee... Dan ging hij helemaal "los". Hij heeft ook bij een paard zo hard aan de hackamore getrokken dat deze zijn neus brak. Dit paard stond daar nog steeds op stal en had een grote bobbel op zijn neus. Hij vertelde dat verhaal dan smakelijk aan ieder die het wilde horen...want hij vond het heel stoer dat het hem gelukt was om die neus te breken met een hackemore. En toch...de dood wens je niemand toe natuurlijk.
Maar eerlijk is eerlijk....de mensen in mijn omgeving zeiden wat ik soms stiekem dacht....maar direct weer wegstopte, omdat ik zulke gedachten ongepast vind.

mait schreef:

nou je bent zeker niet de enige hoor!
ik denk dat iedereen wel tegen problemen aanloopt,.. dat is onvermijdelijk. maar ik denk ook dat niet iedereen ervoor uit durft te komen