Bokt.nl

**Geplaatst**: 26-10-07 14:41

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 26-10-07 14:41

@ninx. Ja dat streelt wel je ego natuurlijk Haha!

Maar ik zocht dus een bijrijder omdat ik het met m'n rug heb en niet iedere dag kan rijden, vandaar dat ik iemand zocht. Zei heeft het al met uit stal of weide halen. Kan alleen door mij of manlief worden gedaan. Een ander krijgt haar niet in de handen. Rent dan keihard weg (wei) in in de stal doet ze haar hoofd zo hoog dat een ander er geen halster omkrijgt. heb haar al vanaf 1 jaar en zelfs de fokker tolereerd ze niet in de buurt...

**Geplaatst**: 26-10-07 14:45

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 26-10-07 14:45

Mmm, ik zie je punt....Dat is wel lastig inderdaad.
Je wilt het ook wel eens met een gerust hart kunnen loslaten natuurlijk.
Komt in de praktijk dan zeker toch neer op veel oefenen en blijven proberen waarschijnlijk?
Misschien is iemand die haar in ieder geval wil verzorgen en aandacht geeft eerst de beste oefening? Dan leert ze misschien dat nieuwe mensen en contact met derden niet altijd resulteert in moeten werken....
Tja, ik zeg maar wat hoor.... : )
Succes!
Ps: ik ben ook zo'n rug-type! Ik kan je Pilates adviseren : )

**Geplaatst**: 26-10-07 14:48

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 26-10-07 14:48

Ik heb slechts eenmaal een bijrijder gedag gezegd, en dat was omdat ze "onbetrouwbaar" in haar afspraken werd.... verder heb ik een bijrijder gehad waar ik echt heel, heel blij mee was.... technisch goed en alles erop en eraan. en dan mijn vaste "invaller" super, kan super met mijn paard overweg........

Hij is nu uit logeren, komt ook niet meer terug, maar de mevrouw waar hij nu staat is meer dan super met hem.

Ik ben ook jaahaaren bijrijder geweest, en ik geloof dat "men" best tevreden was

**Geplaatst**: 27-10-07 08:15

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 27-10-07 08:15

KiWiKo schreef:
Ik ben ook jaahaaren bijrijder geweest, en ik geloof dat "men" best tevreden was

Ja hoor, ik wel tenminste en mijn paard ook Haha!

**Geplaatst**: 27-10-07 08:28

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 27-10-07 08:28

Ik heb ook een bijrijdster gehad, maar dat was voor zowel Silence als voor mij één groot drama.

In het begin leek ze heel serieus over te komen en zich echt betrokken te voelen bij Silence.
Dat waren de keren, dat ik erbij was. Na een aantal keer, had ik er wel een goed gevoel over en het meisje mocht alleen komen.

En toen begon de ellende.
Het begon ermee, dat mijn kastje één grote ravage was als zij geweest was. Alles was gewoon in het kastje gegooid, bit niet afgespoeld, hoes niet om het zadel enz. Dus daar heb ik haar op aangesproken.
Oke, ze zou beter en netter opruimen.
Dat ging enkele dagen beter, maar toen was het weer net zo`n puinhoop.
Ook Silence kwam er steeds slechter bij te staan op dagen dat zij geweest was.
Zijn hoeven niet uitgekrabt na het rijden, niet nageborsteld enz.
Ook haar daar weer op aangesproken, dit keer met haar vader erbij en ja hoor, het zou verbeteren.

Maar nee hoor, het verbeterde eigenlijk niks.
Dus aan een paar stalgenootjes gevraagd, of ze haar een beetje in de gaten wilde houden aangezien ze op dagen reed dat ik echt heel moeilijk naar stal kon.
En van iedereen hoorde ik hetzelfde. Het leek erop, dat dit meisje het alleen maar deed voor het rijden.
Ze haalde Silence uit de box, zadelde meteen op zonder te poetsen of iets. Ging dan rijden en zette hem daarna meteen weer terug in de box.
De eerste dag heb ik het door de vingers gezien, ik bedoel, ik heb ook weleens een dagje weinig tijd.
Maar het bleef, dus wederom erop aangesproken (ja ik weet het, geef mensen soms veel te veel kansen)

Maar Silence werdt vanaf dat moment ook vervelender met rijden.
Ging gewoon zijn eigen gang, schoot ineens een andere kant op als waar je op bezig was.
Ging in staking en deed gewoon niks meer wat je van hem vroeg.

Toen ben ik toch een keer gaan kijken op een dag dat zij reed en toen was voor mij de maat vol.
Van de verzorging kwam inderdaad niks terecht en het rijden wat zij deed, was verre van rijden te noemen.

Maar dat ik er genoeg van had, betekende niet dat zij ook meteen verleden tijd was.
Ik heb heel veel problemen gehad met haar vader.
Hij bleef me verwijten, dat ik niet zomaar uitmaakte of zij ermee moest stoppen. Dat deed hij en niet ik. (Pardon, het is toch mijn paard)
Uiteindelijk is ze toch niet meer geweest, maar met Silence was ik er ook nog lang niet.
Het heeft me ruim 6 maanden geduurd, voordat hij weer enigzins normaal te berijden was zonder truukjes enz.

Nee, dat bijrijdergebeuren was voor mij geen succes.
Daarna heb ik nog wel 2 andere meisjes gehad, waarbij het opzich wel goed ging en waar ik wel een goed gevoel over had.
Totdat Silence is een reading aangaf, het niet fijn te vinden dat hij verschillende ruiters had.
Sindsdien ben ik gestopt met bijrijdsters en dat is Silence duidelijk ten goede gekomen.

**Geplaatst**: 27-10-07 11:34

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 27-10-07 11:34

Met mijn bijrijder gaat alles gewoon super-goed! Lachen

Ik ben echt heel blij en tevreden, mijn ervaring is goed dus!

**Geplaatst**: 28-10-07 23:08

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 28-10-07 23:08

eey als ik jou was zou ik gewoon ff een paar x kijken als je bijrijdster rijd deed ik ook altijd oww jah en ook soms ff stiekem kijken als je denk dat het niet goed gaat.
bij mij was dit namelijk ook het geval dat mijn bijrijdster als ik er bij was heel netjes reed en zodra ze me niet zag allemaal dingen deed die ik liever niet had,

**Geplaatst**: 31-10-07 10:01

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 31-10-07 10:01

Ik vind het soms nog erg moeilijk omdat je dan toch snel weer dingetjes ziet die je zelf anders zou doen. In heb begin zeker erbij blijven en aanwijzingen geven en daarna beetje bij beetje vrijer laten. Je zal toch vertrouwen op moeten bouwen met je bijrijder.

**Geplaatst**: 31-10-07 11:37

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 31-10-07 11:37

Voor mijn kwpn-er van bijna 24 heb ik 2 bijrijdsters gehad, Bloos

De eerste was een hele leuke meid (de 2e ook overgens) en het klikte prima tussen haar en mijn paard, ook ik had er een 'goed' gevoel bij.
Ik heb er veel tijd en energie in gestoken om hun te begeleiden, maar op een geven moment als alles goed gaat wil je toch ook dat ze samen aan de gang kunnen gaan.
Dat heb ik dus geweten, na weken van begeleiding, zou ze samen met mn paard alleen naar de bak gaan om daar alvast rustig los te rijden als ik klaar was met de stal zou ik naar ze toe komen.
Nog geen 10 min. later kreeg ik telefoon, van haar ze lag in de bak en kon nauwelijks praten en lopen ging al helemaal niet, ik in paniek naar haar toe gerend.
Heb dr na wat EHBO op de been geholpen en gerust gesteld, toen mn paard gepakt en ondaan van zn zadel en hoofdstel en in de bak los laten lopen zodat ik haar met de auto naar huis kon brengen, achterfaf beter gelijk kunnen naar het ziekenhuis, want ze bleek een kneusing te hebben in dr bekken en ribben en een zware hersenschudding (met helm).
Het arme kind heeft maanden thuis gezeten en kon niet meer naar dr stage die zo belangrijk was voor dr opleiding, jeetje wat voelde ik me schuldig!!!

In de auto onderweg naar huis heb dr gevraagd was er nu precies gebeurt was, voor zover ze zich dat kon herrineren, hij liep braaf, maar tijdens het aandraven was hij gaan steigeren en bokken waardoor ze gelanceerd werd.
Ik kon mn oren niet geloven MIJN paard die al 14 jr had waar ik nog nooit van af ben gevallen en de goedheid zelf was, had dit op zijn geweten, heel stom maar in het begin geloofde ik haar niet, dit was absoluut onmogelijk.
Dat was dus einde bijrijdster, eerlijk gezegd was ik er ook even klaar mee met dat bijrijdgedoe.

Maar naar een dik jaar probeerde we het opnieuw met een nieuwe bijrijdster, ik heb haar eerlijk verteld wat er met de vorige bijrijdster gebeurd was, maar dat weerhield haar niet en opnieuw het hele begeleidingstraject in.
Ze wou graag eens alleen met hem gaan rijden, ohh nee dacht ik .....maar goed waar heb je anders een bijrijdster voor en voor haar is het ook niet leuk als ik er met mn dikke neus constant bij sta. (dan had ik hem net zo goed zelf kunnen rijden)
Maar ik ben wel na een kwartiertje gaan kijken, mevrouw zat helemaal onder het zand, maar was er weer opgeklommen, godzijdank niks ernstigs dus.
Door tijdgebrek heeft ze hem nog enkele keren kunnen rijden, met heel wat zandhappen erbij, daarna is ze ermee gestopt, dit ging niet werken.
Daarnaast was ik ook bang dat mn paard er wat aan over zou houden met al die gekke kuren!!!

Het blijkt dat mij paard de braafheid zelve is als ik erop zit of erbij ben, niks aan het handje, maar zodra ik mn kont draai is het bal en herken ik mn eigen paard niet meer terug, heel raar om dat mee te maken.

Ik heb toen ik hem net had ook wel wat probleempjes met hem gehad, hij is gewoon niet makkelijk, maar ik ben daar op geen enkele manier door van mn stuk te krijgen, het doet me gewoon niks, dat zal hij al die tijd welk gemerkt hebben en zich misschien daarom keurig gedragen.
Hij loopt nu iets minder onder het zadel, om deze reden zal ik het niet meer in mn hoofd halen voor hem ooit een bijrijdster te zoeken, m'n haflinger is misschien wat minder rodeo-achtig en voor haar ben ik nu opzoek naar een geschikt persoon zodat ik mn kwpn-er wat meer kan rijden, het is wat anders dan dat ik in gedachten had, maar ach ik ben niet zo moeilijk.

Knipoog

**Geplaatst**: 04-11-07 18:19

Re: ervaringen met bijrijders

Geplaatst: 04-11-07 18:19

Tjongejonge, wat een verhaal zeg!
Duidelijk dat niet ieder paard zich voor meerdere ruiters leent....
Zie dat je van metal houdt (tien punten!), dus wellicht heeft het aan de muzieksmaak van je bijrijdsters gelegen en is je paardje ook een metalhead ; )

Nomineer dit bericht ×