Lieke_M schreef:Probleem is dat ik meteen zo panikeer als ze vb even struikelt, of als ze schrikt van iets en effe opzij springt. Dan denk ik altijd: ja nu is het zover.
Je hebt gelijk, beetje meer genieten en minder zrogen maken..
Nog eerste buitenritjes??
haha ow je bent er zo een
een heuse stresskip
maak je geen zorgen als je vaker buitenrijdt dan schrik je niet meer als ze struikeld of ff schrikken, daar wen je gewoon aan ik ben er van overtuigt dat daar niet de meeste ongelukken van komen hoor! wel van jonge kinderen die geen verantwoordelijks gevoel hebben en niet goed met verkeer situaties in kunnen schatten die op een jonge onervaren pony weg gaan.. Ik rij al jaren buiten met of zonder mijn moeder, ook met vriendinnen en in al die jaren ken ik maar één iemand die een serieus ongeluk heeft gehad.. jou pony kan het al no worries geniet ervan!
) en zal er ook nooit meer mee buitenrijden (op vervroegd pensioen wegens artrose
)
)
Maargoed mijn verzorgpony is dan wel een ontzettend hyper beestje, ze schrikt eigenlijk nergens van en is heel betrouwbaar buiten. Dus zo gaat het eigenlijk altijd supergoed en zou niets anders meer willen! 
!