Huertecilla schreef:De eisen mbt echt hóóg springen en snelheid bij racen zijn anders dan mbt minimale inspanning.
Ja, en dat is dan ook precies de reden dat ik stel dat de optimale manier van bepakken mogelijk verschilt als de omstandigheden waaronder je het gebruikt verschillen. Dat is toch niet zo anders dan wat jij zegt?
Citaat:
Bij duurlast is minimale belasting crucaal.
Dat vind ik een te grove versimpeling.
Citaat:
De belasting is het resultaat van momenten = kracht x arm. Door de aangrijpingspunten van de krachten zo dicht mogelijk bij het bewegingcentrum en het zwaartepunt te plaatsen, is de arm zo gering mogelijk = het effect zo klein mogelijk.
Moment = kracht x arm is uiteraard correct. Maar je moet natuurlijk wel de juiste punten kiezen. Je hebt dus bv niet alleen te maken met de arm ten opzichte van het zwaartepunt, maar ook ten opzichte van de andere 'scharnierpunten' - namelijk het schouder- en heupgewricht.
Een heel simpel voorbeeld (NIET volledig, en niet geschikt om conclusies te trekken over paarden...)
Als je een simpel frame neemt, zoals een tafel van de zijkant (dus 2 zijpoten en een middenstuk, even 2d gemaakt) dan heb je al te maken met verschillende factoren die tegen elkaar inwerken.
Stel bv dat je een eikenhouten tafelblad op iets te dunne pootjes rust, en je wilt er nog iets zwaars bovenop plaatsen. Dan is het midden van het tafelblad de beste plaats: de belasting wordt dan gelijkelijk verdeeld over de twee poten = minste kans om te breken.
Zou je het gewicht boven 1 poot plaatsen dan is de kans groter dat de poot aan die kant inzakt.
Maar... zoals je al zei heb je ook te maken met momenten. Neem bv in plaats van je eikenhouten blad met dunne pootjes, een tafel met een spaanplaten bovenkant terwijl het stabiel op de poten staat en je kunt je voorstellen wat er gebeurt: het blad buigt door.
Het is in zo'n geval veel gunstiger om je last boven 1 van de poten te plaatsen en niet in het midden. (Daarom moet je meestal niet op het midden van een tafel gaan staan)
En let op: in beide gevallen ligt het zwaartepunt dan nog steeds in het midden.
Nogmaals: dit voorbeeld is niet bedoeld om ook maar IETS over de bepakking te zeggen, maar alleen als bijzonder eenvoudig voorbeeld dat je twee tegengestelde effecten kunt hebben, waar geen eenduidige conclusie valt te trekken over iets wat in alle gevallen het beste is te doen!
Bij de beweging van paarden is dat nog oneindig veel complexer. Jij stelt dat het berekenbaar is, maar dat is het helaas nog niet, er zijn veel pogingen gedaan om bewegingen van mens en dier te simuleren, maar het is nog niet mogelijk. En daarom moet je (m.i.) voorzichtig zijn met simplificaties. Heel vaak is een voordeel op het ene punt een nadeel op het andere, zeker bij iets wat zo enorm complex is als de beweging van dieren. Veel dingen zijn vooral goed omdat ze een goed compromis vormen tussen de verschillende dingen. Maar je kunt dat niet zomaar doortrekken tot in de uitersten. En hoewel ik het er absoluut mee eens ben dat je aandacht moet besteden aan zwaartepunt, verdeling, balans, en dat het meestal zo is dat dichter bij het zwaartepunt het meest handig is, betekent dat NIET dat dit een onveranderlijke regel is die altijd werkt.
Enig voorbehoud blijft nodig.
Citaat:
Moraal van dit verhaal. Voor serieuze duurlast verdienen de standaard paktassen uit de paardenspullenwinkel een zeer kritisch oog.
Zitten de bevestingspunten (aan het zádel!) laag genoeg, is het zwaartepunt laag genoeg, zijn de tassen niet te groot, is de bagage wel gelijkmatig verdeeld over de 4 hoeken, zit de boel terreingalop-bestendig stabiel?
En mijn moraal: een kritisch oog is zeker goed, maar kijk vooral naar wat je gaat doen en wat in de praktijk goed blijkt te werken. De punten die je noemt zijn aandachtspunten, maar geen absolute-onveranderlijke-altijd-ware wetten.