roest schreef:luxje schreef:tja, met mijn manier zal ik hier niet veel vrienden maken, maar ik zou er toch wel voor zorgen dat mijn paard die wasplaats opkwam, niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.
Als daar een flinke lel voor nodig is, so be it.
ik ben de baas en verder geen gezeur
En ja, ik ben superblij met mijn paard en volgens mij is dat wederzijds
In de zin van: Het kan niet 'paardvriendelijk' genoeg tegenwoordig kan ik er goed in komen (sommige mensen zijn echt te lief, maar eerder, denk ik, omdat ze het niet begrijpen).
Ik heb inmiddels zoveel technieken gezien en uiteindelijk werken ze allemaal, het is aan jou de keuze HOE je het resultaat wilt bereiken.
Daarbij moet je niet vergeten om wat voor paard het gaat (leeftijd, karakter, etc.), ook een paard heeft z'n eigen persoonlijkheid.
Ik doe het ZELDEN met het geweld zoals jij beschrijft, maar ook ik heb die gevallen die ook hun grens even moeten weten.
Dat is zo sommigen gaan over de grens. maar wat Cassidy al zei daar heb je ook een stuk ervaring voornodig om dat te kunnen zien of het angst of onzekerheid of auwehoeren enz is.
Maar zoiets is moeilijk te bezien vanaf achter een schermpje
( jammergenoeg ) 
Maar ik vind altijd dat een paard wel een soort kan aanvoelen als hij terecht wordt gewezen als hij echt iets fout doet ( bv. schoppen ) of dat hij onterecht wordt gestraft (bv. als hij terecht wordt gewezen als hij een actie doet uit angst). En bij terecht wijzen is het nou eenmaal belanrijk om het uit het oogpunt van het paard te zien..

). Ik wou natuurlijk snel snel .. Dus ik kwam aanrennen terwijl me paard met de achterkant naar mijn richting stond. Hij schrok zich vervolgens een hoedje en in reactie trapte hij uit.. Omdat ik met snelheid aankwam en uit een voor hem dode hoek.. En hij is zelf al heel onzeker.. Dus er zijn uitzonderingen.