Mijn paard kende weinig, had tot zijn 3,5-jarige leeftijd in een kudde op de vlakte gelopen in Canada. Ik ben twee keer aan de hand een lange wandeling met een ervaren paard gemaakt. Maar omdat ik liever wilde dat hij op mij steunde i.p.v. op andere paarden heb ik daarna heel veel alleen met hem aan de hand gewandeld. Elke situatie - sproeiers, paraplu's, graafwerktuig etc. etc. - greep ik aan om te oefenen en hij raakte er eigenlijk vrij snel vertrouwd mee verbaasde me. Wat betreft de weg heb ik hem meerdere keren in een hele brede berm 'geparkeerd' twee meter van een heel drukke weg en daar liet ik hem lekker uitgebreid grazen. Aan weglopen dacht hij niet want het gras was veel interessanter. In het begin vond hij veel dingen spannend, daarna alleen nog de hoge bussen en grote landbouwtractoren en toen ik hem uiteindelijk vrij dicht bij een kruising liet grazen waar het verkeer om hem heen draaide draaide hij in het begin mee en daarna zag ik alleen af en toe nog die oplettende oortjes en bleef hij grazen. Op dit moment ben ik banger dan hem voor die grote banden van de tractoren. Ik vind ze gewoon gevaarlijk hard en te dichtbij langsrijden. Hem doet het niet zoveel meer lijkt het, maar hij reageert wel op mij merk ik.