Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-04-07 14:17

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 02-04-07 14:17

ooeepss die Boos!

moet ff (A) zijn !

**Geplaatst**: 02-04-07 14:50

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 02-04-07 14:50

Nou mijn moeder is bang voor m'n paard zeg maar.
Een keer gingen we longeren en 't regende echt kéi en kéi hard.
Dus ik vroeg of zei even een paraplu voor mij wilde halen.
En toen kwam ze in 't midden d'rbij staan en Ron gaat d'r keihard vandoor omdat de paraplu omklapt.
En zij keihard wegrennen en ik moest zó hard lachen. 't was zó debiel. *LOL*

Maar ik ben verder niet echt bang.

**Geplaatst**: 02-04-07 14:59

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 02-04-07 14:59

Qua omgang ben ik niet gauw bang voor een paard. Maar ik ben vorige week voor het eerst weer met een hele groep naar buiten geweest en ik betrapte mij erop dat ik tot en met de eerste galop knikkende knieen had, ik verwachtte vanalles.. Bloos

**Geplaatst**: 02-04-07 15:48

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 02-04-07 15:48

Ik ben nooit echt 'bang' geweest, maar wel een paar keer een beetje benauwd om op mijn vroige verzorgpaard (Chuwaz) te stappen. De eerste keer dat ik alleen op hem ging rijden, had hij mij er af gebokt en durfde ik niet zo goed meer. De eerste paar keer was ik dus erg zenuwachtig. Gelukkig is dat wel weer helemaal goedgekomen. Lachen

Op Katinka ben ik nooit bang geweest eigenlijk, in welke situatie dan ook.

**Geplaatst**: 02-04-07 21:53

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 02-04-07 21:53

ik ben 1 keer echt bang geweest van mijn pony. vroeger stond ze samen met een ander paard op de wei. ik ging de wei in en de 2 paarden kwamen in volle galop op me af. er was niet direct iets in de buurt om achter te gaan staan. dus ben ik maar blijven staan. toen ze langs me kwamen voelde ik 1 van de 2 rakelings langs me lopen. sindsdien neem ik altijd een zweep mee de wei in, just in case ...

**Geplaatst**: 02-04-07 22:01

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 02-04-07 22:01

nee ik ben nooit bang voor mijn paard.Mijn paard haalt alles uit de kast,4 benen tegelijk omhoog springen en in de lucht draaien.Plots op de rem gaan in de volle draf en omdraaien,bokken etc etc.
Ik probeer altijd te overbluffen en tot op heden gaat dat nog goed,heb er nog maar 1 keer afgelegen.Ik vertrouw mijn paard en ik merk dat hij mij ook vertrouwt ondanks dat hij af en toe bokt.
Ik weet dat hij niet gemeen is maar het toch probeerd om zijn best te doen.Als hij iets niet snapt of je geeft onterecht een schopje met je been om dat hij niet genoeg luisterd dan laat hij op zijn manier zien dat meneer daar niet van gediend is.
Ik leer er mee om te gaan maar bang ben ik zeker niet daarvoor heb ik toch teveel vertrouwen in mijn schimmeltje

**Geplaatst**: 02-04-07 22:09

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 02-04-07 22:09

Ik dat ook gehad met een paard van me. Ze was altijd heel erg angstig en hyper ( ze had meer angst voor de mens dan anders om) toen kwam de dag dat ik haar zadelmak ging maken en zal je zeggen ik heb wel 7 kleuren in mn broek ge..... voor dat ik opstapte. Ik heb nog nooit angst gehad met paarden maar omdat zij me zo aan het hart ging ivm haar verleden was ik bang dat ik wat verkeerd ging doen bij dr, door dat kleine beetje angst werd steeds erger en erger. Op een dag zij mn vader zo kom zadel dr op en gaan we in de bak wat longeren, ja en toen kon ik geen kant meer op ik wou heel graag maar de angst was te groot om zelf de stap te zetten. Nu vandaag de dag heefd ze geen 1 keer vals gedaan of gebokt ze doet alles voor me. Toen ik zwanger was ging ze zelfs door dr knieën zodat ik kon opstappen en liep ze met me na de stal vanuit de wei. Echt super als ik nu aan terug denk schieten me weer de tranen in de ogen dat ik me zo heb vergist in haar. Gelukkig heefd ze mij ook een tweede kans gegeven.

**Geplaatst**: 05-04-07 16:04

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 05-04-07 16:04

Ik ben volgens mij nooit bang geweest van een paard als ik er naast stond, gelukkig. Ik ben wel twee jaar geleden met mijn toenmalige verzorgpaard over de kop geslagen in de bak. Ik moest toen met de ambulance afgevoerd worden (toen was ik pas bang! Ziekenhuis aaahhh) en de veearts moest het been van mijn vzpaard komen hechten. Geen leuke ervaring dus. Ik kon toen door mijn verwonding ook even niet meer rijden. Na een week of 4 kon ik er weer op zitten en een beetje rondstappen, dat was niet eng. Maar toen ik na een paar weken weer kon rijden, merkte ik dat ik echt heel bang was om rechtsom te galopperen (daarmee waren we gevallen). Vooral op die ene plek in de bak waar we samen gevallen waren, was ik echt heel bang. En als mijn paard een beetje struikelde, raakte ik helemaal in paniek, ik wilde er het liefst meteen af en ik kon mijn tranen van angst echt niet bedwingen dan.
Iedereen vond het zielig voor mij en begreep wel waarom ik het zo eng vond. Dat was erg aardig, maar eerlijkgezegd hielp het helemaal niet, ik werd alleen nog banger. Na een tijdje durfde ik eigenlijk bijna niet meer te rijden.
Totdat ik zelf ook wel zag dat het zo niet verder kon, en ik prive-les heb genomen van de manege-eigenaar. Hij pakte het heel anders aan. Als ik begon te miepen dat ik zo bang was, kreeg ik een preek dat ik niet zo belachelijk moest doen, ik moest gewoon vertrouwen hebben in mijn paard en gewoon rijden. Als ik begon te panieken reed ik ook eigenlijk niet meer, ik zat er gewoon op. Mijn instructeur confronteerde me toen met mijn eigen gedrag 'vind je het gek dat hij struikelt? Hij loopt ook niet want je rijdt hem niet! Doe nou eens iets!' Ik moest me dan weer concentreren op het rijden en ik 'vergat' mijn angst daardoor.
En doordat het nu steeds goed bleef gaan merkte ik dat mijn angst echt niet nodig was, en zo is het over gegaan (dat heeft bij elkaar wel een jaar geduurd hoor).
Wat ik er mee wil zeggen is dat het voor mij heel goed geholpen heeft om geconfronteerd te worden met mijn onzinnige angst, meer dan al het (goedbedoelde) medeleven van iedereen.
Ik weet niet of het voor iedereen zo werkt hoor, ik ben van mezelf al niet zo bang, maar voor mij was dit echt de perfecte oplossing.

**Geplaatst**: 05-04-07 16:11

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 05-04-07 16:11

ALs ik ernaast sta ben ik niet snel bang voor een paard. Maar om op een onbekend paard te stappen brengt bij mij toch altijd spanning mee. Ook met mijn bijrijdpaard heeft het een hele tijd geduurd voordat het vertrouwen weer enigsinds terug was na een val. Nu ben ik vandaag van een pony gevallen en ik weet dat ik de volgende toch spanning opbouw om er weer op te klimmen..
Ik denk dat dat een hele normale reactie is..

**Geplaatst**: 08-04-07 15:49

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 08-04-07 15:49

voor sommige dingen ben ik echt bang maar ik ben nog nooit bang geweest voor een paard

**Geplaatst**: 11-04-07 14:39

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 11-04-07 14:39

Zeker, ik ben een keer aangevallen door een shet, en ben er op goed geluk nog levend vanaf gekomen. Toen was ik even bang voor paarden in het algemeen. Toen kwam ik Bobbie tegen, die wat lange hoeven had, en haar (we dachten toen nog zijn) haar zat los. Een beetje friemelen over het hek en daar kwam een liefdesbeetje 'MAAAAMAAA! IK BEN GEBETEN' met een grote grijns, vol trots.

De eigenaren hadden gezien dat het met ons klikte, en vroegen of ik haar zou willen komen verzorgen. Leuk! Maar ook de wei in? Ik liep er de eerste paar keer met knikkende knieën naartoe. Inmiddels (maar een jaar later) is ze van mij, en hoe jong, frivool, ondeugend, eigenwijs en soms schrikkerig als ze is, bang ben ik niet. Ze heeft me een keer perongeluk geraakt met spelen, maar ik denk dat de liefde en het vertrouwen wederzijds te diep zit om nog bang van elkaar te worden.

**Geplaatst**: 12-04-07 01:48

Re: Bang voor je paard,...

Geplaatst: 12-04-07 01:48

ben is bang geweest om te rijden met een paard ik heb gewoon tegen m'n eigen kop geklopt en m'n verstand op nul. en erop... en toen ik erop zat bleek het nog mee te valen

Nomineer dit bericht ×