Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne



Sabri schreef:ja dit probleem herken ik. Je moet vooral niet kwaad worden want dan wordt het van kwaad tot erger heb ik gemerkt. Mijn jaarling kreeg ik die dit gedrag vertoonde, het lukte zelfs de hoefsmid niet om haar op een normale manier te bekappen. Uiteindelijk is het wel gelukt zonder dwang ook dankzij een tip hier op bokt. Je pakt een lang breed touw wat zacht is(bv zacht halstertouw) dat haak je achter de koot van het achterbeen en dan trek je het achterbeen naar boven/de buik toe omhoog en geef je het commando voet. Zodra ze het even doet gelijk belonen(wel een helper hebben die haar vasthoud en haar dan vervolgens iets lekkers geeft bv of beloont met stem of lekker kriebelen). Dit doe je bv 2x per dag even(maar kan ook minder vaak, maar telkens als je er bent). Je herhaalt een paar keer. Ze kan dan lekker gaan meppen maar je houdt het been zo wel omhoog zonder dat je getrapt kunt worden. Na een paar keer geven ze het op en merken ze dat ze toch niet dat been op de grond kunnen krijgen meer zo snel en zullen ze steeds minder gaan maaien met het achterbeen. Als dit goed lukt kun je het met je hand gaan proberen, bij mij heeft dit prima geholpen!.
.
.
khirshanta schreef:Ik persoonlijk zou geen enkele vorm van dwang gebruiken, ook geen touwen, en geen verlengdes van je arm, maar dat is heel pejoohnlek natuurlijk
?
. Ik doe ze er geen pijn mee.
.
Nu moet ik er natuurlijk bij zeggen dat in het in heel veel gevallen zelfs nodig zal zijn, dus hulpmiddelen en zelfs dwang, maar in de eerste instantie heb ik de ervaring dat persoonlijk contact beter werkt, en je kunt ook met je hele lichaam op een andere manier inspelen op je paard. Ik zeg dus ook absoluut niet dat dwang slecht is, soms is het juist goed, en verlengingen van ledematengebruiken is ook zéker goed, het ligt alleen allemaal aan je paard en aan hoe je het aanpakt. Ik ben simpelweg meer van het principe 'samenwerken met', dan van 'zeggen dat', maar ook omdat dat bij mijn paard juist de beste manier is.
Erg hoor, maar ze vraagt er soms om, dus dan knijp ik een tijdje in haar lip, en maar gapen, en dan komt ze weer... Als ik niet reageer gaat ze aan mijn neus friemelen, en omdat ze dat eerder deed als ze erg onrustig was, en ik haar wilde laten wennen aan het overal aanraken, kneep ik dán juist in haar lip, en nu friemelt ze aan mijn neus (niets onaardigs of ongehoorzaams hoor) als ze wil dat ik in haar lip knijp. Ik ben dus één van die mensen die er garant voor kunnen staan dat het geen pijn doet. 