Bokt.nl

**Geplaatst**: Gisteren, 14:15

Geplaatst: Gisteren, 14:15

Dorine92 schreef:
Ik vind het ergens wel een beetje bijzonder hoe men er bijna trots op kan zijn om altijd voor inslapen te kiezen zonder enige nuance. Hij hoeft niet naar de andere kant van het land he. Hij kan ook naar een vriend of vriendin die een weidemaatje zoekt, en hoezo kan een paard die pijnvrij is maar niet bereden kan worden niet Frankrijk chillen in de wei desnoods. Antwoord.. kost geld???

Ik vind het bijzonder dat jij er klakkeloos vanuit gaat dat mensen altijd zonder enige nuance kiezen voor inslapen.
Jouw opmerking raakt mij in het bijzonder, juist omdat ik afgelopen dinsdag mijn net 5-jarige droompaard heb laten inslapen, en ik kan je wel vertellen dat dat een van de meest doordachte keuzes is geweest die ik in mijn leven tot nu toe heb gemaakt. Oorzaak was geen verwonding, koliek of iets anders, maar een genetisch defect.

**Geplaatst**: Gisteren, 14:47

Re: Houden, inslapen of verkopen?

Geplaatst: Gisteren, 14:47

Ik denk dat het gros van de paarden eerder te laat dan te vroeg ingeslapen worden. En dat de baasjes daar heel veel verdriet van hebben.

In laten slapen is voor velen een groot besluit en dat gebeurt doorgaans niet zomaar.

**Geplaatst**: Gisteren, 14:52

Geplaatst: Gisteren, 14:52

Ik heb alleen optie 2 en 5 niet aangevinkt, ik ga dan even uit van een situatie waarop je ze niet zelf kan houden (dat zou voor mij zijn als er dusdanige financiele tegenslag is dat ik ze niet kan verzorgen, niet in scenario dat ze plaats moeten maken voor een nuttiger paard).

Permanent pijnstilling vind ik al grensgebied zonder dat ze weg moeten, als ze met een schepje duivelklauw nog leuk meekomen zou ik dat wel willen doen maar als het echte medicatie is zonder verbetering in het vooruitzicht dan zou ik uberhaupt gaan denken of het nog wel paardwaardig is.

Ik vind van die 25+ers die nog moeten verhuizen heel triest altijd, dus als ze echt oud zijn in het lijf dan denk ik niet dat het diervriendelijk is om ze nog weg te doen. Ik vind het ook een beetje gek om dat van anderen te vragen, zo'n dier kost vaak behoorlijk wat in onderhoud en de nieuwe mensen hebben dan niet de 'goede tijd' gehad. Ik zou dit wel een hele moeilijke vinden als ik er graag voor had willen zorgen maar dat echt niet meer kan en dat ze dan daarom moeten gaan hemelen. De beste optie uit vele beroerde wat mij betreft, maar dat zou ik mezelf wel kwalijk nemen denk ik.

Kapot maar van buitenaf leuk en jong is natuurlijk altijd een recept op veel leed, ik vind echt dat je daar je verantwoordelijkheid voor moet nemen. Ik heb er ook eentje staan en ik hoop echt dat er nooit wat gaat gebeuren waardoor pony's houden geen optie meer is, want die gaat en kan niet levend het erf af, maar ik gun haar nog een hele mooie (hopelijk ook lange) tijd.

De twee die ik niet heb aangevinkt staan nog wel open ter discussie. Een nu nog gezond paard inslapen staat me echt enorm tegen, je weet nooit of ze morgen of over 10 jaar last krijgen van een slechte bouw. Maar ook daar voel ik wel de knoop: wat als ze ergens belanden waar ze dat omslagpunt niet kunnen/willen zien? Ik denk dat ik dan toch zou proberen een constructie te vinden waarop je er nog zicht op houd met minder of geen kosten of heel selectief een nieuw baasje zou proberen te vinden in het geval dat ze door nood weg moeten.
Beetje hetzelfde als die met het management, dan is het dus wel mogelijk om ze gezond te houden, maar een hele kwetsbare situatie.

**Geplaatst**: Gisteren, 14:54

Geplaatst: Gisteren, 14:54

Bij mij gaan ze als ze niet pijnvrij kunnen leven.
Het maakt me niet uit of ze wel of niet bereden kunnen worden of dat het behandelingen/medicatie gegeven moet worden.
Kunnen ze niet meer ohz verhuis ik ze wel naar een rusthuis. Maar ze blijven altijd in mijn bezit.
Heb een aantal keer voor de keuze gestaan, dat het niet pijnvrij kon, en die paarden ook laten gaan.

**Geplaatst**: Gisteren, 15:01

Geplaatst: Gisteren, 15:01

Dorine92 schreef:
Iedereen die mank loopt ook maar afschieten dan?

Je weet dat je in NL als mens euthanasie kunt krijgen bij ondraaglijk en uitzichtloos lijden?
En ja, er zijn zélfs 'kreupele' mensen met chronische onbehandelbare pijn die daar idd voor kiezen.

En verder is de opmerking uiteraard te gek om los te lopen.

**Geplaatst**: Gisteren, 15:43

Geplaatst: Gisteren, 15:43

Mijne gaat enkel dood weg.

Paard is 14 jaar oud. Heeft een gebruiksaanwijzing. En lichamelijk niet altijd 100%.

Als deze verkocht zou worden komt hij geheid bij de slacht.

Hij blijft bij mij. Hopelijk tot ie gelukkig en pijnvrij id 30 is.

Ik heb rijden zowieso niet op 1 staan. Mijn oude paard, shire, baar ik toen hij 19 was. Echt rijden ging al niet meer. Na lang opbouwen konden we blokje rondom huis in stap. Meer hebben wij nooit gedaan.
Wel tot zijn laatste moment 200% voor hem klaargestaan. Op t eind met 6x daags pap voeren. Met zn supplementen en al.

Daarvoor ook 2 oudjes gehad. (1 vanaf 15 tot 30. Ander van 19 tot 22). Ook niet weggedaan bij onrijdbaar.

**Geplaatst**: Gisteren, 16:04

Geplaatst: Gisteren, 16:04

Alle zes voor mij. Als de enige andere optie weggeven of verkopen is, dan moeten deze paarden ingeslapen worden. Als ik ze pijnvrij zelf kan houden, is dat (natuurlijk) mijn eerste keus.

**Geplaatst**: Gisteren, 17:45

Geplaatst: Gisteren, 17:45

Wat alleen niet ter sprake komt…..niet alle dierenartsen willen een paard zo maar inslapen.En het is heel moeilijk om dan als paarden eigenaar duidelijk op je strepen te gaan staan dat je echt wil dat ze jou dier dood spuiten.
Veel kwalen zijn te behandelen alleen..als er te veel bij elkaar zijn dan kan het wel eens te lastig worden voor eigenaren en dier.Ook financieel maar dat zegt iemand ook niet graag dat voelt toch alsof je een sukkeltje zonder geld ben.

**Geplaatst**: Gisteren, 19:05

Geplaatst: Gisteren, 19:05

Ik ben het eens met Bieden. Het is zo makkelijk gezegd, alles houden tot het eind en thuis in laten slapen.
Iedereen is van goede wil, maar de werkelijkheid is soms weerbarstig. Ook hier blijven de paarden tot de dood ons scheidt, maar in al die jaren dat we paarden hebben, hebben we ook wel eens iets gedaan waarvan we nu zeggen: dat had anders gemoeten.
Maar op dat moment leek het juist, of konden we niet anders.

Ik weet uit ervaring dat ik daar niet de enige in ben. Maar er online over spreken is erg lastig, want alle nuance en alle compassie is weg en je wordt weggezet als dierenmishandelaar.

**Geplaatst**: Gisteren, 19:17

Geplaatst: Gisteren, 19:17

Bieden schreef:
Wat alleen niet ter sprake komt…..niet alle dierenartsen willen een paard zo maar inslapen.

Dat hangt in mijn ervaring veel af van de band die je hebt met je DA, en de manier waarop jij als eigenaar het brengt. "Ik denk dat het zo langzamerhand tijd wordt om na te denken over inslapen..." versus: "ik vind dat we genoeg geprobeerd hebben, het is klaar".
Het is voor een DA geen lolletje, maar als jij als eigenaar niet twijfelt, scheelt dat enorm veel voor een DA.

En als jij geen geld hebt voor dure managementopties, dan is inslapen een nog veel akeliger beslissing als eigenaar. Als jij dat heel duidelijk maakt naar een DA, en ook heel duidelijk maakt dat je je verantwoordelijkheid wilt nemen, dan moet ik de eerste DA nog tegen komen die zegt: dan verkoop je 'm toch... Ook DA's weten dondersgoed dat je een kapot paard niet moet verkopen. Die weten heel goed dat het handelscircuit in niet paardvriendelijk is.
En zegt een DA toch: dan verkoop je 'm maar, dan is je antwoord direct: prima, wat bied je?

**Geplaatst**: Gisteren, 19:23

Re: Houden, inslapen of verkopen?

Geplaatst: Gisteren, 19:23

Eens Ibbel

**Geplaatst**: Gisteren, 19:23

Geplaatst: Gisteren, 19:23

Dat klopt hoor, ook ik ben niet schoon van verkeerde keuzes. Maar toch vind ik dat iets anders dan moedwillig paarden onder valse voorwenselen vdh te doen waar deze stal bekend om staat.

**Geplaatst**: Gisteren, 19:32

Geplaatst: Gisteren, 19:32

Ik heb al langer paarden die niet bereden kunnen worden in mijn leven, dan omgekeerd.

Ik hou ze dus, zolang ze niet teveel gehinderd worden door pijn of ongemak.

Altijd veel gereden, tot mijn merrie aan haar 12 een hartaandoening kreeg en op pensioen mocht gaan.
Ze is er 27 geworden en is uiteindelijk effectief dood neergevallen in de wei, een prachtige dood voor haar.

Ik had toen een jaarling gekocht met als doel eindelijk terug te kunnen starten.
Helaas toen we hem met 4 jaar lieten inrijden bleek hij ataxie te hebben, afgekeurd als rijpaard dus...
Inmiddels is hij 7 en staat hij dus te genieten van zijn vervroegd pensioen. Ik heb er nooit mee kunnen rijden.
Verder zie je er helemaal niks aan. Prachtpaard. En ik ben er 44 inmiddels en geef het dus op nog ooit te kunnen rijden.
Want tegen dat deze hopelijk ook 27 mag worden, ben ik te oud.

**Geplaatst**: Gisteren, 19:41

Geplaatst: Gisteren, 19:41

Het is nooit zwartwit. Als ik baar mijn eigen situatie destijds keek: paard kon prima pijnvrij leven zonder pijnstilling mits: 24-7 buiten, niet fysiek belasten.
Het 2e kon ik haar bieden, het eerste niet.

Via via heb ik haar aan een zorgboerderij gegeven waar ze nog 8 of 9 jaar heeft gestaan en ontzettend veel mensen met een verstandelijke beperking blij heeft gemaakt met de dagelijkse verzorgings routine en poetsen en wandelen.

Als het geen (via via) bekenden hadden geweest weet ik niet of ik het gedaan had.

**Geplaatst**: Gisteren, 19:50

Geplaatst: Gisteren, 19:50

Ik snap best dat mensen een dier laten slachten of inslapen als ze hem niet meer kunnen gebruiken voor hun hobby. Waarom dat bij een paard opeens heel fout is maar bij een melkkoe of fokzeug heel normaal dat snap ik nooit.

Zelf zou ik het niet kunnen. Maar ik ben een miep. Maar ik heb er wel respect voor dat mensen de ballen hebben om een dier af te maken in plaats van hem weg te geven of te verkopen. Terwijl ze een blessure hebben. We kennen allemaal de verhalen van de paarden die op deze manier in de handel komen.

Daarbij weer een dier niet dat hij nog 10 jaar had kunnen leven. Dieren leven in het moment.

**Geplaatst**: Gisteren, 19:56

Geplaatst: Gisteren, 19:56

Enige wat ik nog oke zou vinden is verkopen/weggeven bij afwijking in bouw, je kan best zeggen dat een dier er blessures van gaat krijgen, maar het leven heeft geen garanties.(Ik kan me er ook slecht iets bij voorstellen) Tot die tijd is het dier imo 'gewoon' belastbaar. Uiteraard wel met eerlijk verhaal. Bij de juiste persoon misschien geen enkel probleem. En wie weet valt ie om door iets anders dan de kwaal waar je bang voor bent.

Andere gevallen denk ik(net zoals ibbel zegt): als je met de dierenarts overlegd wat de situatie is, dan lijkt mij niet dat de dierenarts zegt: nee doe ik niet.

Als een dier nog goedkoper op pensioen kan staan zonder te veel toeters en bellen(zoals vakantie in Frankrijk) dan prima maar dan ben ik ook eigenaar nog.
Maar ik zie vooral gevallen dat ik denk: eerder had ook gemogen..

Ik heb een gezelschaps pony gehad met wel medische problemen, weinig kosten aan gehad maar niet meer belastbaar. Deze heb ik ook de grens gesteld, als ze weer hoefbevangen wordt dan is het klaar, ik ga niet meer dat hele herstelproces door met een 26 jarige pony die van de artrose al steeds iets moelijker mee kwam.(Daarbij ook nog melanomen) Dierenarts heeft niet eens gevraagd of ik niet wou behandelen maar keuze direct geaccepteerd.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:06

Geplaatst: Gisteren, 20:06

Ibbel schreef:
Dorine92 schreef:
Iedereen die mank loopt ook maar afschieten dan?

Je weet dat je in NL als mens euthanasie kunt krijgen bij ondraaglijk en uitzichtloos lijden?
En ja, er zijn zélfs 'kreupele' mensen met chronische onbehandelbare pijn die daar idd voor kiezen.

En verder is de opmerking uiteraard te gek om los te lopen.

Ik heb het niet over paarden die chronische onbehandelbare pijn hebben en dat weet iedereen hier dondersgoed. Ik heb het over paarden die niet bereden kunnen worden. Die kreupel worden door datgene wat de baas ermee wil doen, maar prima pijnvrij in de wei kunnen staan en toch worden ingeslapen. Er wordt een mooi verhaal bij gemaakt, maar bij een deel van deze paarden komt het er gewoon op neer dat ze een plekje van een bruikbaar paard innemen en dat ie daarom ingeslapen wordt.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:09

Geplaatst: Gisteren, 20:09

Dorien66 schreef:
Dorine92 schreef:
Ik vind het ergens wel een beetje bijzonder hoe men er bijna trots op kan zijn om altijd voor inslapen te kiezen zonder enige nuance. Hij hoeft niet naar de andere kant van het land he. Hij kan ook naar een vriend of vriendin die een weidemaatje zoekt, en hoezo kan een paard die pijnvrij is maar niet bereden kan worden niet Frankrijk chillen in de wei desnoods. Antwoord.. kost geld???

Ik vind het bijzonder dat jij er klakkeloos vanuit gaat dat mensen altijd zonder enige nuance kiezen voor inslapen.
Jouw opmerking raakt mij in het bijzonder, juist omdat ik afgelopen dinsdag mijn net 5-jarige droompaard heb laten inslapen, en ik kan je wel vertellen dat dat een van de meest doordachte keuzes is geweest die ik in mijn leven tot nu toe heb gemaakt. Oorzaak was geen verwonding, koliek of iets anders, maar een genetisch defect.

Je leest mijn tekst verkeerd. Altijd als in "in alle van de in de keuzemogelijkheden genoemde gevallen"
Dus een paard die ooit later in de toekomst blessures zal krijgen, waarom moet die nu dood?
Een paard die oud is en bepaalde behoeftes heeft, waarom moet die dood?
En een paard die herhaaldelijk blessures krijgt bij belasting, dat betekent dat hij het niet krijgt als hij niet belast wordt. Waarom moet die dood?

**Geplaatst**: Gisteren, 20:13

Geplaatst: Gisteren, 20:13

Ok. Voor mij was de discussie al veel algemener dan de vraagstelling van ts. Maar ik hoop dat je begrijpt dat het bij mij extra hard binnenkwam.

Edit: je hebt je reactie aangepast.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:31

Re: Houden, inslapen of verkopen?

Geplaatst: Gisteren, 20:31

Ik heb misschien heel makkelijk praten omdat ze aan huis staan, maar als ze iets mankeren blijven ze of hier of ik laat ze inslapen.

Ik zou niet kunnen leven met de gedachten dat iemand ze als projectje gaat verhandelen en ze niet de zorg zouden krijgen die ze nodig hebben.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:40

Geplaatst: Gisteren, 20:40

Dorien66 schreef:
Ok. Voor mij was de discussie al veel algemener dan de vraagstelling van ts. Maar ik hoop dat je begrijpt dat het bij mij extra hard binnenkwam.

Edit: je hebt je reactie aangepast.

Ja maar als je het persoonlijk gaat maken over wat jij deze week hebt meegemaakt dan kun je nooit meer een discussie voeren natuurlijk. Dan is het onderwerp per definitie al beladen voor jou, daar kan een ander niet per se iets aan doen.
En ik heb niet aangepast wat ik in de eerste zin zeg. Ik heb er alleen wat aan toegevoegd als extra uitleg

**Geplaatst**: Gisteren, 20:58

Geplaatst: Gisteren, 20:58

Dorine92 schreef:
Ik vind het ergens wel een beetje bijzonder hoe men er bijna trots op kan zijn om altijd voor inslapen te kiezen zonder enige nuance. Hij hoeft niet naar de andere kant van het land he. Hij kan ook naar een vriend of vriendin die een weidemaatje zoekt, en hoezo kan een paard die pijnvrij is maar niet bereden kan worden niet Frankrijk chillen in de wei desnoods. Antwoord.. kost geld???

In de scenario's die jij hier schetst zou ik alsnog eigenaar zijn, dus ik geef ze niet weg en verkoop ze niet.
In veel van de pol-opties zou pensioen in Frankrijk al niet meer acceptabel zijn, vind ik.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:58

Geplaatst: Gisteren, 20:58

Bij mij is het simpel, is er geen pijnvrij genoeg leven dan wordt het inslapen, anders blijven ze bij mij. Als ik het zelf fysiek niet meer geregeld krijg kan ik nog kijken naar een rusthuis maar blijf ik wel eigenaar, kan het financieel niet meer (je weet nooit hoe het leven loopt) dan zou het ook inslapen worden. No way dat er eentje de handel in gaat.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:04

Geplaatst: Gisteren, 21:04

Verkopen/ wegdoen is bij mij absoluut geen optie wanneer er problemen met het dier zijn. Of het moet een dichtbij staande vriendin wezen die mijn pony kent en waar ik zelf ook veel kom. Heel simpel: we lezen te vaak dat paarden in goed vertrouwen afgegeven is, en toch aan het werk werd gezet of verkocht. Hell to the no: voor paarden telt kwaliteit van leven veel groter dan kwantiteit. Wegbrengen naar frankrijk zoals hier boven genoemd werd klinkt hartstikke lief en rooskleurig, maar ik ga dat risico niet nemen.

Niet kunnen rijden is voor mij geen reden voor inslapen. Máár...ik vindt het wel heel belangrijk een taakje uit te kunnen voeren met mijn pony. Wandelen, speurwerk, anders...maakt niet uit, als zij maar nog steeds een uitdaging in het leven ervaart. Want ook dat is kwaliteit van leven. Daarnaast: wel of niet kunnen functioneren op de wei en er buiten verteld wat over het fysieke en mentale kunnen. Het is niet alleen welke mogelijkheden zijn er wel of niet, maar ook: welke signalen geeft het paard.

Complex management is voor mij wel een reden om inslapen te overwegen. Ik ben helaas afhankelijk van pensionstallen, en daar kan maar zelden aangepast worden aan een complexe vraag. Ze zijn zeer schaars, die kleine pensionstalletjes voor het oudere paard, en/ of het paard dat niet meer op gras mag enz. Dé plek zoeken zou zeker het uitgangspunt zijn, maar bij het niet vinden zet ik wederom kwaliteit van leven boven kwantiteit.

Pijn is bij mij een absolute no-go. Wanneer mijn pony de rest van haar leven op pijnstillers zou moeten, ga ik een datum plannen voor afscheid.
Een afwijkende bouw waardoor je zeker weet dat er een hoop pijn en blessures aan gaan komen: zelfde verhaal. Ik plan een datum waarop ze zich nog happy voelen. Dan heb ik het niet over de afwijkende bouw die prima functioneert als je er maar niet op gaat zitten. Dan heb ik het over het lichaam dat al gaat crashen op simpelweg het leven als paard alleen al.
Een oud paard dat ook in gedrag oud wordt ga ik ook nadenken. Nu is het ene oudje het andere oudje niet, maar ook hier wacht ik niet tot het een hoopje ellende is. Een harde graadmeter is of het paard nog goed kan gaan liggen en opstaan.

Ik kan hier heel zakelijk besluiten in nemen. Dat heb ik ook moeten doen voor dieren op mijn werk, en voor mijn eigen dieren. Maar dat kan ik ook omdat ik het te vaak mis heb zien gaan. Mensen die te lang door gingen, waardoor hun paard dat hoopje ellende was op het eind. Of gevonden werden nu uren vechten, omdat het paard niet meer zelfstandig overeind kon komen. Een vreselijk eind voor de dieren, en voor de eigenaar achteraf ook heel heftig om op terug te kijken. Ik neem het besluit, ik zorg dat het voor het dier goed en netjes verloopt, en achteraf stort ik in. Maar nog bij geen enkel dier heb ik gedacht 'had ik maar langer gewacht.'

**Geplaatst**: Gisteren, 21:23

Geplaatst: Gisteren, 21:23

Dorine92 schreef:
Iedereen die mank loopt ook maar afschieten dan?

Het is een reactie die ik veel hoor/ lees.

Ja maar onze ouderen laten we ook niet zo maar inslapen.
Ja, maar gehandicapten laten we ook niet zo maar inslapen.
Ja, maar....

Nee.
Een paard is géén mens.

Wij kunnen gebruik maken van hulpmiddelen die er voor paarden niet zijn. Ook nooit mogelijk gaat zijn zijn. Rolstoelen, langdurig tot geheel op bed blijven, meer soorten medicatie enz. (en dan nog, werkende in de zorg...je wilt niet weten hoeveel complicaties mee spelen)
Paarden hebben deze keuzes fysiek niet, maar ook mentaal niet. Het zijn vluchtdieren, hoe heftig is het voor een paard om te ervaren 'bij gevaar kom ik niet weg, kan ik niet mee met mijn groep.' Ik denk echt dat dit mentale stuk zwaar wordt onderschat.

Ik heb in het topic van Doorstap een video gedeeld van een jaarling dat 3 benig is geboren, Rocky. De rescue vind zichzelf geweldig goed bezig. Hun aanhangers roepen wat een geweldig voorbeeld dit dier is voor de gehandicapte mensen. Ik zie een lichaam dat steeds meer moeite krijgt met het leven, nu al, op 1 jarige leeftijd...

Wanneer zou je kiezen voor inslapen in plaats van verkopen of weggeven?

Nomineer dit bericht ×