Bokt.nl

Faitherr schreef:

Kan inderdaad een puber kwestie zijn, als ik een keer Mn been uitsla dan ben ik klaar. Dat probeer ik vaker.
Kan ook iets lichamelijks zijn, ik zou zeker even een dierenarts laten kijken.
Hoe is haar stalling, hoeveel loopt ze op de weide? Staat ze dan alleen?
Krijgt ze veel krachtvoer?
Mijn merrie is ook een bitch als ze hengstig is maar vooral naar haar weidemaatje, in de omgang met mij merk ik weinig, afgezien van dat ze zich misschien iets plakkeriger gedraagt. Ook hinnekt ze naar alles wat beweegt. Klinkt dat bekend? Als het hengstigheid is is het wel apprt dat regumate niet helpt. Misschien kun je eens kijken naar monikspeper? Dit helpt bij hengstigheid, of eventueel kamille bloemetjes? (Gedroogd)
Ik zou uiteraard wel alles eerst bespreken met je dierenarts. Veel succes!

Edit. Ik lees dat je vader dierenarts is, nu ik je verhaal hoor van de buik en het beengeven denk ik meteen aan een maagzweer! Misschien hier even op testen?

jobamara schreef:

Een ponymerrie met soortgelijk gedrag had een probleem met de eierstokken en baarmoeder, was pijnlijk voor haar, door veearts met een echo te controleren. Nadat het opgelost was een super brave.pony.

Azmay schreef:

Mijn paard begon ooit te trappen (niet gericht daar was ze te lief voor en stopte we te snel voor) omdat ze flinke buikpijn had. Zou ook het bokken en chagrijnen kunnen verklaren eventueel. Bij die van mij kwam het door het voeren van voordroog ipv hooi.
Ik zou eerst medisch het een en ander bekijken voor je verder gaat zoeken.

Anoniem schreef:

Je zegt d'r buik, krijgt ze heel ander voer of iets dergelijks bij jullie?

rboerbokkie schreef:

Ik zou wellicht toch een andere paardenarts inschakelen voor de zekerheid.

Elisa2 schreef:

Dus ze is eigenlijk enorm bang?

AnnetteFlame schreef:

Ze krijgt ij de ochtend geen hooi? Idealiter heeft een paard altijd hooi tot z'n beschikking, ik zit te denken aan een maagzweer oid

Joolien schreef:

Maar toch, wat je zegt is dat je het moeilijk vind om de baas te zijn. Ben je bang van haar? Want een paard die onzeker is of laag in de rangorde is, kan ook extreem gedrag laten zien als jij haar niet de stabiele leiderschap kan bieden die ze blijkbaar nodig heeft.
Maar daarom zou ik ook zeker met haar vanaf de grond gaan werken, zo kunnen jullie werken aan een vertrouwensband en dat kan altijd helpen in het rijden

Avanti schreef:

Ze heeft geen respect voor je en staat boven in de rang. Dat is zo duidelijk in je verhaal.
Belangrijk is om de lichaamstaal van een paard te leren kennen. Als je paard je omver loopt heb je alle signalen ervoor al gemist.
Je paard kende de grenzen toen je haar kocht, maar deze zijn door jou niet consequent gevolgd. Dit paard accepteerd jou niet als leider en daarom ook niet op haar rug.
Ik zou lessen grondwerk adviseren en je kan ook wel wat op YouTube vinden.

Hevonen schreef:

k had ook zo'n merrie. Kocht haar toen ze zes was. Zelfs een natte spons, een touwtje, manen trekken, manen vlechten, de hoefsmid, hoeven uitkrabben, trailer, dierenarts, tandarts, staart kammen, scheren... alles was een groot gedoe. Niks kon simpel en mevrouw trapte gericht, beet en probeerde je plat te drukken tussen haarzelf en de muur. Als je in de wei liep dan kwam ze met haar oren plat en tanden bloot achter je aan.

De hoefsmid noemde haar levensgevaarlijk en wilde niet meer komen als het niet snel veranderde.
Later hoorden we dat ze door haar vorige eigenaar was verkocht omdat ze zo gevaarlijk en ongezeglijk was.

Na een half jaar waren de meeste problemen voorbij, na een jaar allemaal. Het gekke is, dat we wel wat aan de problemen hebben gewerkt, maar vooral en veel meer aan grondwerk hebben gedaan. We zijn leidoefeningen (Klaus Hempfling) gaan doen. Elke dag, minstens 2 x 20 minuten, vaak langer, gedurende een half jaar. Daarna daarmee doorgegaan maar veel minder vaak.

Het enige probleem dat is teruggekomen (en weer overgegaan) is haar trailerprobleem. Ze had duidelijk last van claustrofobie en aarzelde daardoor soms wat. Ze is toen het al een hele tijd goed ging met laden door een 'behulpzame omstander' bij de manege op een avond de trailer ingezet door haar staart om te draaien.
Daarna was alle vertrouwen gedurende lange tijd weg, tenminste wat betreft de trailer.

We hebben haar 18 jaar gehad en ze is na dat eerste jaar altijd superlief en probleemloos in de omgang geweest. Je kon alles met haar doen.
Met rijden kon ze onervaren ruiters nog wel eens tot wanhoop drijven, want dan ging ze in een hoek staan of liep achteruit. Een enkele keer bokte ze iemand (mijn dochter) eraf.

Ik zou het zo snel niet opgeven. Draag een cap als je met haar bezig bent. Wens je veel succes!

yfkelover schreef:

ik heb ook hetzelfde meegemaakt met mijn merrie werd helaas erger maar had met hormonen te maken bij ons noem je dat hengstenkolder extreem gedrag door dat de hormonen door haar lijf gieren sommige noemen het ook een pismerrie. Mijn merrie had voor dat ik haar liet inslaen allebeide eierstokken zo groot als tennisballen en was niet meer te redden ze was ook levensgevaarlijk mischien moet je dat eens na latenkijken

maximuss schreef:

Wat heeft jouw vader dan al allemaal uitgesloten? Tenzij jouw vader röntgenogen heeft kan hij ook niet in jouw paard kijken... Klinische keuring is een momentopname en zegt eigenlijk niks.
Wat is er bij jou veranderd inzake management, stalling, voer ed???