Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-02-17 13:06

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 13:06

Ze is 6, waarom moet ze rijden?
Laat ze lekker tutten en doen. Ze geeft vanzelf wel een keer aan als ze er weer op wil. Is het niet morgen, dan is het wel over een maand of een jaar. Lekker belangrijk.

**Geplaatst**: 28-02-17 13:14

Geplaatst: 28-02-17 13:14

Vertrouwen tussen pony en ruiter heeft tijd nodig om te groeien. Laat je dochter en haar pony regelmatig samen tijd doorbrengen en zorg voor quality time. Samen spelen, valoefeningetjes voor je dochter, misschien horse afility, doolhofje rijden,.... allemaal heel laagdrempelig.

**Geplaatst**: 28-02-17 13:24

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 13:24

Je schrijft nergens hoe oud de pony is....
En ik neem aan dat deze bij aankoop wél braaf was?
Dit zijn punten die ik mis.....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-17 13:34

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-17 13:34

De pony is niet gekocht maar geschonken en niet met de druk er maar mee te moeten rijden, dat is nooit het doel geweest.
De pony is aan ons geschonken na kennismaking en introductie, met de woorden: "lieve kinderpony, staat alleen al even stil" waarna een ouder ruitertje er een keer of 5 achtereen op heeft gezeten, er dagelijks mee is gelongeerd en onze dochter er aan de longe op heeft gestapt voor we stapjes verder gingen maken, met succes.

Onze keuzes worden niet enkel gepasseerd op wat niet kan, maar vooral op wat wel kan. Zo ga je toch niet met dieren om?
Wij verkopen niet omdat er niet op wordt gereden, maar er verder met een groot hart van wordt gehouden.
Zoals gezegd: mijn dochter geeft zelf aan wanneer en of ze op deze pony wil rijden. Ze heeft enorme klik met het dier en onze ambitie is niet om de beste te zijn maar plezier te hebben in wat we doen.

Nu wil ze dus met haar liefde voor het dier andere spelenderwijs dingen doen en grondwerk lijkt me daar heel geschikt voor.
Een berijder hebben we en wie weet waar dit alles toe leidt.
Je kan een pony niet afwijzen op basis van wat er nu speelt.

Bigone, je vooroordelende houding jegens ons is niet nodig en niet relevant.
Wellicht dat je oordeel anders zou zijn als je iets meer zou weten over de situatie en onze beweegredenen.

Bedankt wederom voor bevestiging en verduidelijking, oplossingsrichtingen meedenken en adviezen.

**Geplaatst**: 28-02-17 13:44

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 13:44

Excuus wanneer je mijn woorden als veroordelend ziet, niet de bedoeling. Ik geef alleen maar aan dat het vaak gebeurt dat kinderen iets horen waar ze eigenlijk geen kant mee uit kunnen. Hoeft bij je dochter niet zo te zijn maar haar reactie geeft aan dat er in haar bijzijn iets vermeld is over de pony dat compleet verkeerd is gevallen. Vandaar mijn reactie.

**Geplaatst**: 28-02-17 13:52

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 13:52

Het spiegelen tussen een hsp kind en sensitieve pony zal altijd moeilijk blijven. Dat is een enorm leerproces. Geef het idd tijd, laat zover dat met deze pony kan, haar zoveel mogelijk tutten, spelen, hannesen. Tussendoor grondwerk. Mijn hsp dochter is nu net 18, we hebben onze tinker nu 5 jaar en pas het laatste halfjaar gaat het absoluut top tussen die 2.

**Geplaatst**: 28-02-17 14:04

Geplaatst: 28-02-17 14:04

Ik denk dat er te veel van je dochter gevraagd wordt, 6 jaar is zo jong. Die kunnen niet leren hun angsten en emoties onder controle te houden, laat staan initiatief nemen kwa leiderschap en grondwerk. Verder vind ik een Welsh ook veel te fel voor die leeftijd, 6 jaar is namelijk de leeftijd om te beginnen met leren paardrijden. Het temperament van deze soort ponys wordt zo vaak onderschat. Als je dochtertje het leuk vind om te rijden, ga dan voor een fijne leerpony en geen spiegel.. Ik weet dat dit heel naar klinkt, maar ik heb er zelf ervaring mee en het kan het paardenplezier flink bederven. Succes ermee

**Geplaatst**: 28-02-17 14:15

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 14:15

Zelf zou ik een kind van 6 niet laten rijden, vooral niet op zo'n paard. Een klein kind kan niet zo makkelijk de leider spelen en daarom word het paard de leider. Zoek daarom een oudere bijrijder die er op past en die het paard goed kan opvoeden!

**Geplaatst**: 28-02-17 14:26

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 14:26

Denk dat ze het leuker zal vinden om lekker met leeftijdsgenootjes rond te hobbelen op een manege

Althans, dat vond ik toen wel ontzettend leuk. Zo groeit het vertrouwen en dan komt het eigen pony gedeelte later wel. Ze is nog maar 6, geef haar lekker de tijd!

**Geplaatst**: 28-02-17 14:41

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 14:41

Ik zou het rijden gewoon even laten voor wat het is. Wil ze rijden is dat altijd prima. Wil ze niet is dat ook prima. Laat haar gewoon lekker tuttelen en onder toezicht lekker om prutsen. Zes is nog zo jong. Het komt vast wel goed. Ik zou niet gaan pushen of wat dan ook. Laat haar zelf beslissen.

**Geplaatst**: 28-02-17 15:02

Geplaatst: 28-02-17 15:02

Ik vind persoonlijk je verwachtingen tov je 6jarig dochtertje wel pittig... Je zegt ergens "pony verkopen zou toegeven aan haar angst zijn". Daar schrok ik wel van!
Ik ben ook geen held. Staat er hier morgen eentje op stal waar ik me absoluut niet fijn en veilig op voel, dan gaat hij weg. Toegegeven aan mijn angst? So be it. Beter voor dat paard en mezelf vind ik. Het moet toch leuk blijven?

Kan je met je dochtertje op de pony niet aan de hand gaan stappen? Mss vind ze dat leuk en het feit dat jij de pony vast houdt wel veilig?

Hopelijk vinden jullie snel een oplossing!

**Geplaatst**: 28-02-17 15:37

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 15:37

Ik ben het ook eens met de mensen die zeggen dat er momenteel te veel van je dochter verwacht wordt.

Als het nu om een ouder kind ging met al ruime rij-ervaring met allerhande pony's, vind ik het een ander verhaal en is grondwerk, schriktraining, en desnoods wat hulp van een heel handig ruitertje die de pony wat doorpakt een heel goed advies.

Maar het gaat hier om een kind van 6! Ik vind het de verantwoordelijkheid van de ouders dat zij haar hobby op een fijne en veilige manier kan uitoefenen. En dat kan momenteel met deze pony niet. Dat is niet de schuld van de pony, kind en pony zijn gewoon op dit moment geen goede combinatie.
In mijn opinie, zijn er twee opties : je laat de pony doorrijden door een handig en ervaren ruitertje, en zorgt dat je dochter een echte makke kinderpony ter beschikking heeft om mee te rijden. Ze kan dan na verloop van tijd opnieuw met de Welsh beginnen rijden nadat die voorgereden is door het andere ruitertje, en zo geleidelijk van haar angst afkomen en het plezier in de Welsh terugvinden. Of je verkoopt de pony. Een pony is inderdaad geen wegwerpproduct, maar veiligheid en geluk van het kind staan wel voorop lijkt me.

Ik kan er eerlijk gezegd met mijn hoofd niet goed bij dat er mensen aanraden om een kind van 6 jaar te pushen om door te zetten met deze pony. Elke pony kan inderdaad een keer schrikken of eens een keer bokken, en een kind moet leren dat dit erbij hoort. Maar dat is i.m.o. iets heel anders dan een 6-jarige met een pony laten rijden waarvan je weet dat de kans op schrikken en bokken reëel is.

Ik begrijp de redenering ook niet dat als je kind toestaat om met deze pony te stoppen, dat je dan bevestigt in de angst en dat dit steeds een issue zal blijven. Ik ben zelf ook van nature onzeker en angstig aangelegd. Juist door steeds zo goed mogelijk mijn kunnen in te schatten, en met een paard te rijden dat bij mijn niveau paste, is mijn zelfvertrouwen gegroeid. Wanneer ik te snel op een te pittig paard had moeten rijden, had dat gegarandeerd het einde van mijn paardenhobby betekend. Mijn dochter van 4 is ook gevoelig en onzeker, je kan zo'n kind stimuleren om af en toe iets te doen wat ze erg spannend vinden. Maar ik zou niet weten waarom ik ze nu (of binnen 2 jaar) zou pushen om zaken te doen waar ze echt bang van is, daar leert ze niets van...

**Geplaatst**: 28-02-17 15:47

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 15:47

Mijn dochter van 7 is vorig jaar van onze pony gevallen, ze heeft nog steeds schrik en wil enkel aan de longe rijden, ze rijdt Bixie maar enkel AA dressuur zodat 1 van haar broers haar mag begeleiden met een touwtje.
Ze rijdt een Welsh pony van 16 jaar die eigenlijk bomproof is en wat sloom, nooit snel maar toch is ze gevallen en heeft ze nu schrik. Eerder was ze ook al eens gevallen maar toen duurde het niet zo lang tot ze terug vertrouwen had in de pony, de laatste keer toen ze viel schrok de pony en ging hij ervandoor waardoor dochter er (gelukkig genoeg) vanaf viel na een 10 tal meter.
Ze krijgt alle tijd om terug vertrouwen te krijgen in zichzelf en de pony (duurt ondertussen al 6 maand). We merken dat dit makkelijker is door spelletjes te spelen met dochter en pony bv. tikkertje, schipper mag ik over varen, ....
Een andere pony is hier geen optie omdat ik gewoon weg geen betere zal vinden enkel een kleinere maar dan past ze er niet meer op.

**Geplaatst**: 28-02-17 16:42

Geplaatst: 28-02-17 16:42

MamaMandy schreef:
Bedankt voor alle adviezen.

We hebben verkoop kort overwogen, maar dan bevestig ik de angst van mijn dochter. Dat zou jammer zijn.
Ze heeft nog heel veel plezier in het rijden, ze rijdt hiernaast op een lieve sul en op stal staat een meer doorgetrainde, maar ook sensitieve pony waar ze incidenteel mee rijdt.
Ze is verder dol, verliefd, knettergek op deze pony. Ze heeft gekokhalst van verdriet toen we een eventuele verkoop overwogen.

Ik denk dat er veel potentie zit. De pony is haar spiegel en zij (ze is hoogsensitief) moet leren omgaan met haar emoties en ze controleren.
Een gaaf projectje wat best tijd mag kosten hoor, het gaat om het traject en niet om een snel doel.

Ik denk dat mijn dochter met grondwerk het vertrouwen weer kan vinden in de pony, dat gaat uitstralen en dat de pony hier positief op gaat reageren.
De pony ziet bakkabouters en roze olifanten, dat doet ze ook bij andere ruiters (een vriendinnetje van 2 jaar ouder en meer leiderschap is er op gestapt), maar de pony moet zich kunnen herstellen met hulp van een zekere ruiter.

Ik kan leiderschap en zekerheid niet afdwingen bij mijn dochter, dat moeten we haar leren eigen te maken.
Zolang ze op deze manier plezier houdt, dan er maar even niet op-wel langzaam uitbouwen, wordt de pony niet verkocht.

Rest mij de vraag: tot in hoeverre moet ik assisteren of loslaten.
Mijn dochter bouwt ontzettend op mij, maar daarmee stimuleer ik ook niet echt om zelf initiatief te nemen...
En een kleine note: ik laat mijn dochter zeker niet longeren en ze doet niks helemaal zelfstandig

Ik denk dat het beter is om haar angst te herkennen dan om haar angst te willen doorbreken. Ze is pas 6, dan moet je niet willen doorduwen.
Het moet voor haar vooral leuk zijn. Dus ik zou ook zeggen, zoek een brave sul waarmee ze alles kan. Daar geef je haar veel meer plezier mee dan nu doorduwen en te serieus te gaan willen doen. Ik denk dat ze dan snel de lol ervan kwijtraakt.

**Geplaatst**: 28-02-17 16:48

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 16:48

Ik heb een tijdje terug je andere topic gezien dat jullie samen willen rijden en je zelf een gat van 10 jaar had en een gezinspaard zocht (toch?).

In dat geval: niet met deze pony verder

Je mist dan zelf ook de handigheid.

Een project is leuk als je 9-10 jaar bent, kinderen van 6 met hun onzekerheden confronteren is gewoon te vroeg.

**Geplaatst**: 28-02-17 17:07

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 17:07

ik herken hier zoveel in. mijn dochter heeft lang geleden het zelfde gehad .dit heb ik opgelost door een bijrijdstertje te zoeken waar mijn dochter een klik mee had (meisje van de manege).die reed dan eerst de pony daarna mijn dochter dit heeft bij mijn dochter heel veel goed gedaan.
Ik denk net als jij dat als jou dochter een klik heeft met de pony het vertrouwen vanzelf terug komt.
maar het zal zeker wat tijd duren. welke provincie wonen jullie?

**Geplaatst**: 28-02-17 21:11

Geplaatst: 28-02-17 21:11

MamaMandy schreef:
Ik denk dat er veel potentie zit. De pony is haar spiegel en zij (ze is hoogsensitief) moet leren omgaan met haar emoties en ze controleren.
Een gaaf projectje wat best tijd mag kosten hoor, het gaat om het traject en niet om een snel doel.

Dit vind ik persoonlijk wat te veel vanuit volwassenenperspectief gedacht. Je dochter is nog heel jong. Dat ze haar emoties nog niet onder controle heeft, is op die leeftijd niet abnormaal.
Ten tweede ben ik van mening dat de pony als spiegel gebruiken te vroeg is. Dat vraagt heel wat vaardigheden en daar is je dochter echt nog erg jong voor.
Ten derde zijn er aan het inzetten van een paard voor sociaal-emotionele begeleiding / doeleinden ook risico's en moeilijkheden verbonden. Het kan negatief uitdraaien voor de pony en kan bij jou dochter mogelijk ook heel heftige emoties oproepen. Daarvoor zal ze op termijn tools moeten ontwikkelen om daarmee om te gaan (of jij moet haar daarin voldoende kunnen ondersteunen).
Tot slot, het neemt echt een hele tijd in beslag eer eigenaar en paard een gemeenschappelijke taal hebben ontwikkeld waarin ze elkaar goed begrijpen. Probeer dit niet te forceren, wil niet te snel gaan, want dat werkt averechts. Je dochter en haar pony moeten elkaar leren kennen, elkaar leren vertrouwen, samen een team worden.

Citaat:
Ik denk dat mijn dochter met grondwerk het vertrouwen weer kan vinden in de pony, dat gaat uitstralen en dat de pony hier positief op gaat reageren.

Wat voor grondwerk had je in gedachten? Tip: pak ook dit speels en op een ongedwongen manier aan!

Citaat:
De pony ziet bakkabouters en roze olifanten, dat doet ze ook bij andere ruiters (een vriendinnetje van 2 jaar ouder en meer leiderschap is er op gestapt), maar de pony moet zich kunnen herstellen met hulp van een zekere ruiter.

Paarden schrikken doorgaans niet 'zomaar'. Wij mensen nemen de dingen op een andere manier waar dan een paard (we zien anders, we horen minder,...). Daardoor kan het lijken alsof het paard van niets schrikt terwijl er wel degelijk een schrikwekkende prikkel voor het paard aanwezig was. Het ene paard reageert sensitiever op prikkels dan het andere en ook de aanwezigheid van andere paarden (of soms mensen) kan hierin een verschil maken.
Ook hier weer: de pony zal zich wel leren herstellen met een zekerdere ruiter, maar heeft ook vertrouwen nodig in de ruiter, wil de ruiter ook leren kennen en wil zeker zijn dat hij/zij veilig is.

Citaat:
Rest mij de vraag: tot in hoeverre moet ik assisteren of loslaten.

Maak van de momenten met de pony vooral iets leuks. Pak het speels aan, zowel voor je dochter als voor de pony. En verwacht niet teveel in één keer. Laat je dochter mee het tempo bepalen.
Daarnaast kan je je dochter ook helpen door te leren hoe paarden denken, hoe ze de wereld waarnemen, wat belangrijk is in het omgaan met paarden,... Maar ook dit weer op een leuke en speelse manier.
Als ik paardrijlesjes geef aan jonge kinderen, kijk ik om te beginnen altijd naar wat het kind zelf aangeeft en leuk vindt. Daarnaast gebeurt alles heel relaxt en speels. Ik leg geen nadruk op het goed leren rijden, maar wel op plezier maken op en samen met de pony. Oefeningetjes die ik regelmatig laat doen zijn bv molentje, in amazonezit gaan zitten, eventueel met de buik op de pony liggen, achterstevoren gaan zitten, ... Maar ook hierin stem ik altijd af op het kind en de pony in kwestie. Onlangs wou een kindje met de bal spelen, wel dat hebben we dan gedaan: zij op de pony en dan balletje gooien naar elkaar (pony was dit wel gewend!). Of je maakt een parcoursje waar ze doorheen moeten rijden of ze moeten een balletje ergens ingooien, of... je kan zoveel leuke speelse dingen doen!

**Geplaatst**: 28-02-17 21:17

Geplaatst: 28-02-17 21:17

Misschien dat ik het totaal fout kan hebben..
Ik was vroeger (nog steeds wel een beetje) zo'n meisje die als ze iemand anders wat met paarden zag doen, dacht van ''Dat kan ik ook!'' Bij mij was dat dan alle moed bij elkaar rapen en opstappen.
Is het misschien een idee om iemand anders een keer erop laten rijden en/of les met de pony?

**Geplaatst**: 28-02-17 21:29

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 28-02-17 21:29

Het klinkt eerlijk gezegd gewoon niet als een echte kinderpony.

Ik zou het rijden in elk geval met een bijzetje (driehoeksteugeltje bv) gaan doen, dan moet het dier een beetje sjouwen en hebben ze minder tijd voor onzin.

Verder ook zelf met de pony aan de slag gaan, iemand moet dit gedrag gaan aanpakken en je dochtertje zal het niet wezen. Als jij het in eerste instantie afleert zal het bij je dochtertje makkelijker zijn om het de kop in te drukken.

**Geplaatst**: 01-03-17 19:44

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 01-03-17 19:44

kun je niet proberen een bijrijdster te zoeken die haar eerst braaf rondrijdt en zo zal ze zien dat de pony heel braaf is en stapt ze er misschien wel weer op?

**Geplaatst**: 03-03-17 16:47

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 03-03-17 16:47

Tja..mijn inmiddels oudste dochter was 4 toen ze onze toen net 5jr wesh sektie A Tosca's Paco kreeg...inmiddels is hij al 11jr bij mij...
Hij is er 1 uit duizenden...máár ook hij ziet bakkabouters zo héél af en toe...als hij alles kan zien is het prima maar in een afgesloten bak en dingen die dan buiten gebeuren kúnnen wel eens eng zijn...
Mijn nieuwe sektie A...Meladelle's Bona Dea was nauwelijks bereden en die heeft nérgens moeite mee...kwa omgeving heel nuchter..
Ik wil hiermee zeggen,ook bij jullie pony zal het altijd een ding blijven,ze hebben het of niet...
Laat je dochter mooi aan de longe met je pony aan een bijzet of een halsverlenger en zorg in iedergeval dat je bijrijdertje kán rijden en minimaal 3x per keer ook erop gaat...
En het zou ook handig zijn om 'm zelf aan de longe ook te laten werken,kilometers maken...
Als je dochtertje zo gek is van jullie pony komt het ter zijner tijd allemaal wel goed

**Geplaatst**: 03-03-17 17:11

Geplaatst: 03-03-17 17:11

Ts je dochter moet veilig zijn en zich veilig voelen. Voelt ze zich niet veilig op de pony dan mag je dat niet lopen pushen en dwingen. Dat werkt echt averechts. Misschien is paardrijden helemaal haar ding niet maar vind ze het wel leuk om de pony te verzorgen? Presteren is niet belangrijk voor een kind, gelukkig zijn wel. Probeer dat te vinden. Er zijn nauwelijks kinderen van 6 die een pittige pony aankunnen. Wil je echt dat ze een goede paardensporter wordt? Zorg dan voor een brave sukkel die niet schrikt waar ze lekker mee aan kan klooien en ga geen dingen verwachten die bijna onmogelijk zijn.

**Geplaatst**: 03-03-17 17:17

Geplaatst: 03-03-17 17:17

MamaMandy schreef:
Bedankt voor alle adviezen.

Citaat:
We hebben verkoop kort overwogen, maar dan bevestig ik de angst van mijn dochter. Dat zou jammer zijn.

Sorry, ik vindt het nog al wat 6 jaar is je kind!
Laat het lekker op een mak beestje een beetje rond rijden.
genieten van het paarden contract en hier in groeien.

Ik denk dat je met de bovenstaande quote iets te ver doorslaat.

**Geplaatst**: 03-03-17 17:41

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 03-03-17 17:41

wij kochten destijds ook een lieve brave kinderpony. Voor mijn dochter van 7. een welshje. super knap en een onzettende knuffelkont. Maar helaas met rijden bleek ze toch niet altijd zo braaf. Zo kneep ze hem er tussen uit in de bak. In rengalop door de bak en echt niet te stoppen. En nee mijn dochter wilde er nog steeds op , maar naar verschillende voorvallen vonden we het niet veilig meer. We gingen niet wachten tot er iets ging gebeuren. Wij hadden al een andere voor deze weg ging, dat maakte het wat makkelijker voor haar. En ze kreeg een echte brave kinderpony voor terug. Deze word op de ponyclub ook regelmatig ( met onze goedkeuring) gebruik om kinderen dingen te leren of weer zeker te maken.Nu drie jaar later zegt ze zelf dat ze nu het wel op die pony zo willen proberen .( helaas zo deze nu toch te klein zijn) Ze is afgelopen jaren echt gegroeid met rijden en ziet er nu een uitdaging in en deze brave sul is ze ontgroeit . is nu eigenlijk te tam voor haar. Maar hier heeft ze werkelijk alles mee geleerd en vertrouwen gekregen. Echt een pony uit duizende voor een beginner.

**Geplaatst**: 04-03-17 07:58

Re: Onzekere/angstige ruiter met dito pony

Geplaatst: 04-03-17 07:58

Tja ts, dit soort vragen zijn altijd lastig voor mensen die jou en je dochter niet kennen. Zelf kregen wij (ik was 5 en mijn zusje 7) een Welsh, deze werd geleverd met 2 kinderparachutes en dat vonden mijn ouders helemaal niet verdacht. Kwam van een manege, maar geen kindervriendje. Althans, met de verzorging een prima pony voor een kind, top zelfs, tot je er op wilde gaan zitten! Pony's zijn nu eenmaal pony's en zolang ze makkelijk van hun ruiter af kunnen komen, blijven ze dit gedrag volhouden. Ik ken jou, je dochter en je pony niet, maar een leerweg (zowel voor je pony als je dochter) kost nu eenmaal tijd, geduld en moeite. Welshjes zijn al niet de makkelijkste kinderpony's en met vallen en opstaan hebben we het allemaal geleerd. In ons geval was mijn zus na een jaar klaar met zand happen en mijn jongere zus en ik zijn er wel op blijven kruipen. We hebben wel een hoop geleerd van onze katapult! Het enige advies wat ik je geven kan, ga zelf als volwassene ook met de pony aan de slag. Leer de pony jullie grenzen en laat hem (of haar) bv door een goede menner beleren voor de kar. Dan kan je er zelf ook mee aan de slag en hoe meer een pony loopt en leert, des te makkelijk zal het voor je dochter worden.

Nomineer dit bericht ×