Bokt.nl

anjali schreef:

En wat je nooit moet doen (ik zie dit wel eens t.o.v. paarden,honden,kinderen] is ze dan straffen als je ze eindelijk hebt! Wel begrijpelijk na alle frustratie, maar niet opvoedkundig!

LisaSp schreef:

Ik heb haar de dag na het plaatsen van mijn bericht kunnen pakken!! Onwijs beloont en tot nu toe lukt het mij elke keer om haar te pakken

tess_84 schreef:

Het in beweging houden zoals je zelf al zegt, is inderdaad belangrijk. Daarbij is het echter wellicht nóg belangrijker om op het juiste moment stil te staan of zelfs een stap achteruit te doen. Dus je stapt op haar toe, en als ze aandacht voor jou heeft, blijf je staan. Verslapt de aandacht (lees: gaat ze eten, kijkt ze weg, draait ze haar oren weg, ...) dan stap je weer rustig op haar toe. Dit kan gerust stapje voor stapje gaan, tot ze haar aandacht weer bij jou heeft. Dat kan gaan van een oor in jouw richting draaien, tot helemaal in jouw richting draaien en blijven staan. Elk "contact" dat ze met jou maakt, belonen. Belonen is hier: kort rust geven. Probeer haar ook niet meteen te grijpen eens ze binnen handbereik is, maar steek je hand uit, laat haar eraan ruiken, en trek je hand dan weer weg en zet een stapje terug. Aandacht verslapt weer, terug stapje vooruit, hetzelfde doen, eventueel aai over de neus, weer stapje terug. En dat zo lang en met zoveel geduld tot je haar zonder opjagen kan pakken.

Deze techniek heb ik gebruikt bij één van onze Shetlanders die heel erg bang was en zich dus ook niet liet vangen. Het heeft in het begin echt wel lang geduurd en ik kon hem ook niet na de eerste sessie pakken! Maar nu kan ik, mits een paar "tussenstapjes" gewoon zijn halster aandoen, ook als hij bij de andere paarden staat.

In verband met de paarden die er nog bij staan, jaag die op een subtiele manier weg (als subtiel niet werkt, moet je natuurlijk wel een beetje als een gek staan met je armen zwaaien of plots een grote stap in hun richting doen ), en ze weten heel snel dat jij hen niet moet hebben, maar jouw paard. Verleg jouw focus dan ook naar jouw paard, zonder echt te staren uiteraard, maar hou je gedachten bij jouw paard. En dan dus, stap voor stap...

Als beloning, als je haar eenmaal hebt, kan je natuurlijk ook wat wortelstukjes of koekjes geven, maar de beloning tijdens het oefenen (want dat is het gewoon ) is dat ze even rust krijgt. En JIJ beslist wanneer het genoeg is, niet zij. Dus JIJ stapt eerst bij haar weg en dan weet zij dat het goed is.

Succes, en hou je ons op de hoogte?

FennyPower schreef:

ik heb dit ook altijd mijn mijn lease pony .. binnenkort als ze weer het land op mogen is het spelletje ben ik bang weer opnieuw.. ik denk dat ik het halster om laat.. want als ze het halster ziet rent ze weg.
Dit verhaal komt me erg bekent voor dat weg rennen , mijn geduld raakt ook op , ze rent alleen maar weg naja ik laat haar maar lekker uit rennen , elke keer als ze weer rustig stil staat te eten loop ik rustig naar haar toe , soms rent ze weg en heel soms blijft ze zenuwachtig staan.) soms blijft ze maar rennen ( heb best vaak 2 uur in de wei gestaan en ging pas weg tot ze zich liet pakken.) als dat het geval was hoefde ik alleen maar een rondje te lopen en te poetsen beweging heeft ze zichzelf al gegeven , volgende dag doet ze dit dan ook niet meer maar maand later dan wel weer een keer .

LisaSp schreef:

Het gaat nog steeds erg goed, ze komt zelfs naar mij toegelopen als ik haar roep. Super fijn! Ik ben erg benieuwd of dit straks ook nog zo gaat, als ze weer in de grote wei staan met heerlijk vers gras