Bokt.nl

anjali schreef:

Wat ik echt niet vind kunnen is dat mensen hun paard in de buik trappen. Helaas zie ik dat geregeld,heb zelfs een hoefsmid gekend die daar al mee begon nog voor een paard zelf iets had gedaan. Volgens mij kun je ze zo wel een inwendige bloeding bezorgen.Als er perse gestraft moet worden dan moet het zo zijn dat een paard er niet gewond van kan raken. Bijv.een tik op de billen.

jensvl schreef:

moonfish13 schreef:

Ik zie bij mensen die nooit straffen altijd paarden die overal schijt aan hebben.
Die van mij heeft een eigen willetje, en vind geregeld dat hij niet om hoeft of zoiets lijkt onschuldig kleins.
Ja dat vraag ik een keer, dan een keer stem verheffen en daarna zet ik de boel even op stelten met een hoop bombarie, en in erge gevallen een tik met mijn schoen.
Ik vind het voor een menpony gewoon gevaarlijk als ze niet braaf zijn met dat soort eenvoudige dingen op de grond.
Op een of andere manier had mijn pony bij aankoop nul respect voor mensen aan de hand, hij deed gewoon altijd wat hij zelf wilde.
En daarin hield hij behoorlijk vol voor zo'n klein ding, daar heb ik echt heel vaak boos om moeten worden, maar hij was helaas gewoon strontvervelend.
Het liefst sleepte hij mensen mee achter zich aan, weigerde om bijvoorbeeld opzij te gaan en liep standaard op een plek waar hij niet moest zijn.
Omdat ik de verpakking van trainen zo leuk vind met de seven games van parelli aan het werk gegaan en dat hielp erg snel.
In korte tijd is hij echt ontzettend braaf geworden, maar soms is hij gewoon boos.

Van de zomer moest hij hoefschoenen aan bij elke stap buiten zijn stal, omdat hij erg kort stond door schimmel in zijn hoeven, en vers van de ijzers af.
Nou na een tijdje weigerde hij dus zeer hardnekkig om voetjes te geven omdat hij het vele geklooi aan zijn hoeven met behandelen en schoenen zo zat was.
Nou toen kon ik boos worden wat ik wilde, maar meneer vertikte het toch echt om nog langer mee te werken.
Dat is de enige keer geweest dat ik uit een soort nood overgestapt ben op clickeren met een hand brok..
Ik moest op een dag met de behandeling bij elke hoef minimaal 6-8 keer optillen.
Uitkrabben, schoenen aan, schoenen uit, alle hoeven verbinden, later verband er weer afhalen en daarbij moest hij echt elke 3 dagen bijgevijld worden.
Ik kon wel snappen dat hij het zat was, maar het moest gewoon en zou nog wel ff duren ook.
Toen met clickeren aan de slag gegaan en dan ging het veel beter, het eten was een grote motivator toch voor de zoveelste keer -licht schoorvoetend- een voetje te geven.

Wel grappig dan dat het zo goed lukt om paarden die overal het schijt aan hebben, zonder enige vorm van geweld binnen no time terug goed te krijgen. Waarom? Omdat de meeste van die paarden er helemaal niet het schijt aan hebben maar aangeven dat er een probleem is. In de meeste gevallen is dat miscommunicatie. En dat valt meestal (dus niet altijd) op te lossen op een uurtje of 2. Zeker, er zijn ook verwende paarden. Maar veel en veel minder vaak dan dat er miscommunicatie speelt.
Ook verwende paarden kan je terug goed krijgen op een tijdspanne van enkele dagen tot de extremen enkele weken. Bij zo'n paarden is het vaak nodig om tijdelijk het foute vermoeiender te maken dan het juiste bedrag. Maar verwende paarden komt echt veel minder voor dan je denkt.

Wat wij dit gedrag noemen is bovenal informatie die het paard ons geeft een ons dingen verteld. Meestal een specifiek probleem. Maar het punt is dat wij mensen dit vaak afdoen als koppigheid, dominantie of verwendheid. Hierop besluiten de meesten dat dat ogenblikkelijk straf nodig heeft zonder verder na te denken.
Maar onthoud.
Als jij bereid bent tegen je paard te vechten, zal het paard bijna altijd bereid zijn terug te vechten. Het mooie in dit alles is dat zelfs terwijl de strijd tussen mens en paard bezig is, het paard nog altijd probeert duidelijk te maken wat het probleem is. Het spijtige is dat omdat de mens zo druk bezig is met tegen het paard te vechten dat de mens die signalen compleet over het hoofd ziet.

Je kan ook luisteren, uitleggen en een band opbouwen waardoor het paard voor je wil werken omdat je oorzaken wegneemt in plaats van gevolgen te verstoppen. Probeer niet direct een zegel te plakken van dominant of verwend. Dit is in nog geen 10% van de gevallen het probleem. Maar zoek de oorzaak.

jensvl schreef:

Wel grappig dan dat het zo goed lukt om paarden die overal het schijt aan hebben, zonder enige vorm van geweld binnen no time terug goed te krijgen. Waarom? Omdat de meeste van die paarden er helemaal niet het schijt aan hebben maar aangeven dat er een probleem is. In de meeste gevallen is dat miscommunicatie. En dat valt meestal (dus niet altijd) op te lossen op een uurtje of 2. Zeker, er zijn ook verwende paarden. Maar veel en veel minder vaak dan dat er miscommunicatie speelt.
Ook verwende paarden kan je terug goed krijgen op een tijdspanne van enkele dagen tot de extremen enkele weken. Bij zo'n paarden is het vaak nodig om tijdelijk het foute vermoeiender te maken dan het juiste bedrag. Maar verwende paarden komt echt veel minder voor dan je denkt.

Wat wij dit gedrag noemen is bovenal informatie die het paard ons geeft een ons dingen verteld. Meestal een specifiek probleem. Maar het punt is dat wij mensen dit vaak afdoen als koppigheid, dominantie of verwendheid. Hierop besluiten de meesten dat dat ogenblikkelijk straf nodig heeft zonder verder na te denken.
Maar onthoud.
Als jij bereid bent tegen je paard te vechten, zal het paard bijna altijd bereid zijn terug te vechten. Het mooie in dit alles is dat zelfs terwijl de strijd tussen mens en paard bezig is, het paard nog altijd probeert duidelijk te maken wat het probleem is. Het spijtige is dat omdat de mens zo druk bezig is met tegen het paard te vechten dat de mens die signalen compleet over het hoofd ziet.

Je kan ook luisteren, uitleggen en een band opbouwen waardoor het paard voor je wil werken omdat je oorzaken wegneemt in plaats van gevolgen te verstoppen. Probeer niet direct een zegel te plakken van dominant of verwend. Dit is in nog geen 10% van de gevallen het probleem. Maar zoek de oorzaak.

pol1 schreef:

Met een eigen pension heb ik wat meer omgang met paarden dan de gemiddelde. Treffend is het om te zien hoe veel paarden hun eigenaar spiegelen!
Regelmatig ook pijnlijk om te zien hoeveel mensen de plank misslaan wat betreft opvoeding! Het resultaat van die opvoeding of liever gezegd het ontbreken daarvan zorgt soms voor gevaarlijke situaties voor mens en dier! Waar ik me mateloos aan kan storen zijn paarden die zich lostrekken, paarden die veelvuldig schrapen, eigenaren omver lopen, paarden die je voorbij lopen! Natuurlijk heb je met gedrag/ karakter te maken maar ik wijt dit gedrag echt als gebrek aan opvoeding! Ik krijg deze paarden ook in handen en kan en wil dit soort gedrag niet tolereren! Vaak na enkele weken heb ik dit probleem voor mijzelf opgelost. Ik doe dit enkel en alleen met een lange lijn waarmee ik overduidelijk maak waar ik graag wil dat t paard loopt..in een enkel geval is hier een corrigerende tik bij nodig! Nadien is een lichte stemcorrectie vaak al afdoende! Als de regels duidelijk zijn heb ik nooit geen centje pijn meer met deze paarden, geldt overigens niet voor de eigenaren..Een paard kan dus wel degelijk onderscheidt maken met wie hij te maken heeft!
Paarden die schrapen ook zo irritant! Deze zelfde paarden hebben er vaak ook een gewoonte van gemaakt veelvuldig te schrapen..eigenaar staat erbij maar grijpt niet in of pas 5 minuten later .. Ik loop langs een correctie met stem is vaak afdoende..in zeer brutale gevallen deel ik een tik uit ( zelden tot nooit). Een schop deel ik alleen uit in een uiterste noodgeval ( als ik zelf echt in gevaar kom of als een paard echt de spreekwoordelijke lak aan je heeft)..
Een opgevoed paard krijgt het minste straf in zijn leven! Onderscheid kunnen maken in onzeker of brutaal gedrag is daarbij essentieel!

Tobbes schreef:

Ik ben zelf niet zo van correcties, maar meer van spelend gewijs samen met paard dingen op te lossen. Wat ik ook doe is goed bij mijn paard aangeven wat ik wel fijn vindt en wat niet, ik merk dat de band en wederzijdse vertrouwen met mijn paarden zo goed is dat dit meer dan voldoende werk.

Gaat paard wel mijn grenzen over dan corrigeer ik hem wel, maar hier in is snelheid en de juiste timing belangrijker dan brute kracht met de verkeerde timing.
Daarnaast respecteer ik dat mijn paard ook zijn grenzen heeft.

Ragdollcat schreef:

Daar kan ik kort en simpel over zijn:

Je kan zo zacht zijn als dat kan en zo hard als dat het moet, afhankelijk van wat ie doet en het moment waarop iets gebeurd.

Zolang het maar eerlijk is naar het dier toe.

Kamy schreef:

Tobbes schreef:

Ik ben zelf niet zo van correcties, maar meer van spelend gewijs samen met paard dingen op te lossen. Wat ik ook doe is goed bij mijn paard aangeven wat ik wel fijn vindt en wat niet, ik merk dat de band en wederzijdse vertrouwen met mijn paarden zo goed is dat dit meer dan voldoende werk.

Gaat paard wel mijn grenzen over dan corrigeer ik hem wel, maar hier in is snelheid en de juiste timing belangrijker dan brute kracht met de verkeerde timing.
Daarnaast respecteer ik dat mijn paard ook zijn grenzen heeft.

Ben blij om jou reactie te lezen! Na 1 pagina heb ik wel genoeg gehad maar gelukkig kwam deze post nog als hekkesluiter!