Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-07-14 16:58

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 13-07-14 16:58

Ik ken idd meerdere paarden die heel goed weten dat ze met kinderen te maken hebben en dan extra voorzichtig zijn.

Mijn vorige pony bijvoorbeeld kon nogal lomp en opdringerig zijn, vooral als hij eten rook. Maar toen er iemand voor de 2e x kwam kijken bij m voor de verkoop en haar kinderen mee nam (zij is nu zijn nieuwe baasje) was hij zó anders. Hij was tijdens het poetsen door de kinderen zo rustig en stond zo stil. Voordat we t door hadden was 1 van de ukkies onder m door gekropen :')

en na t rijden (en hobbelen met de kids) stond hij in zn stal, met de staldeur open. De kinderen stonden voor zn neus met brood en zakjes. Bij mij had ie waarschijnlijk meteen n beuk gegeven en met zn neus erin gezeten :')

maar bij de kinderen deed hij gewoon niks, hij hield zijn hoofd laag, op hun hoogte en verzette geen stap naar ze toe totdat de kinderen m wat lekkers gaven, wat hij heel voorzichtig aan nam. Zo bijzonder om te zien

Mijn pony nu weet ook dondersgoed wie er op m zit, hij is bijvoorbeeld ook extra voorzichtig met onzekere mensen. De dochter van n vriendin van mij heeft begin vorig jaar een trauma mee gemaakt met een pony waardoor ze al haar zelfvertrouwen te paard kwijt was (inmiddels gaat t gelukkig weer super

), de eerste x dat ze weer op n pony zat zat ze op de mijne, Bart. Ze was zó zenuwachtig, zelfs na n lange tijd stappen. Mijn ervaring is altijd dat je door wat te draven de spanning af kan laten vloeien, dus ik vroeg of ze anders niet n stukje wilde draven (Bart is echt súperbraaf, zal geen stap verkeerd zetten). Maar hoe veel ze t ook probeerde, hij ging niet in draf. Ik had zelf t idee dat hij door had dat ze eigenlijk niet durfde te draven, dus deed hij het niet. Terwijl hij normaliter zo in draf zit.

**Geplaatst**: 13-07-14 17:11

Geplaatst: 13-07-14 17:11

Ik merk hij bij mijn eigen paard niet zo. Die is gewoon altijd lief zolang je niks moeilijks van hem vraagt.

Wat ik me wel afvraag... Onderling zijn paarden vaak juist helemaal niet aardig tegenover de zwakkeren onder hen. Paarden die niet helemaal gezond zijn moeten het vaak ontgelden. Logisch, want die brengen de kudde in gevaar. Maar waarom zijn ze dan wel zo aardig voor mensen die iets mankeren? Kinderen kan ik wel begrijpen, paarden hebben ook wel door dat dat mensenveulens zijn, maar gehandicapten?
Zou het eraan liggen dat ze minder ego uitstralen en daardoor minder bedreigend zijn?

**Geplaatst**: 13-07-14 17:30

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 13-07-14 17:30

o die van mij was heel lief tegen de zwangere vrouw van mijn bijrijder. Hij 'blies' vaal zachtjes tegen de buik van haar

Het kindje komt nu ook regelmatig mee naar stal en win kijkt altijd heel lief in de wandelwagen. Normaal onderzoekt hij alles maar dan ook alles met zijn mond

Wel staan er nu mooie tandafdrukken in het handvat van de wandelwagen want meneer wilde het kindje wiegen :')

.
Ook met 'gewonde' is hij erg rustig. Zo heeft een stalgenoot een gebroken enkel gehad en nu begint ze weer een beetje te lopen. Win loopt altijd stevig door maar dan waggeld hij heerlijk rustig mee

Spoiler:
o die smileys lijk net een penny

**Geplaatst**: 13-07-14 17:36

Geplaatst: 13-07-14 17:36

Ik denk dat het echt zorg is, maar het is moeilijk onder woorden te brengen. Met bedreiging heeft het volgens mij niet echt te maken, bv in de situatie met de fjord die eerst in mijn arm hapte en daarna doodstil stond toen de ruiter erbij kwam was ik in principe nog dezelfde 'bedreiging', en het verklaart ook niet waarom ze dingen ondergaan die ze vervelend vinden.

En dan ben ik toch geneigd om ook de menselijke gevoelens erop te leggen: wij pikken veel dingen van kinderen en mensen met een handicap ook omdat we weten dat ze kwetsbaar zijn. Niet omdat ze geen bedreiging vormen maar omdat we sociaalvoelend zijn. Nou is het gevaarlijk om menselijke gevoelens op paarden te projecteren, dat weet ik wel, maar van de andere kant komen ze wel uit dezelfde achtergrond van zoog- en kuddedieren. Het concept 'zorg' is paarden niet geheel vreemd.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-07-14 18:40

Geplaatst door de TopicStarter : 13-07-14 18:40

LindyH schreef:
Ik merk hij bij mijn eigen paard niet zo. Die is gewoon altijd lief zolang je niks moeilijks van hem vraagt.

Wat ik me wel afvraag... Onderling zijn paarden vaak juist helemaal niet aardig tegenover de zwakkeren onder hen. Paarden die niet helemaal gezond zijn moeten het vaak ontgelden. Logisch, want die brengen de kudde in gevaar. Maar waarom zijn ze dan wel zo aardig voor mensen die iets mankeren? Kinderen kan ik wel begrijpen, paarden hebben ook wel door dat dat mensenveulens zijn, maar gehandicapten?
Zou het eraan liggen dat ze minder ego uitstralen en daardoor minder bedreigend zijn?

Dat is op zich een hele goede vraag. Voor veulens word natuurlijk veel bescherming geboden in een kudde, maar idd verklaart dat dan nog niet de braafheid naar gehandicapten oid.

**Geplaatst**: 13-07-14 18:49

Geplaatst: 13-07-14 18:49

Mijn pony is heel fijn voor beginners: zet er iemand op die nog nooit op een paard heeft gezeten en je kan ze zo op buitenrit laten gaan. Of het nou een kind is of volwassene. Hebben wij ook gedaan met een volwassene, 1 op de fiets ervoor en de compleet beginner op mijn paard erachter, los. Zelfs in draf, geen stap verkeerd gezet; ondanks dat de ruiter natuurlijk veel moeite had met het balans.
Met kinderen loop ik er overigens naast natuurlijk.
Mijn paard voelt iemands bedoeling feilloos aan, ben je gewoon vriendelijk en onbevangen en misschien een beetje bang? Is het een geweldig dier. Ben je hartstikke onzeker? Dan kun je hem niet benaderen en neemt hij de leiding over en houd je bij zijn kudde weg. Heb je geen fijne persoonlijkheid dan lig je er zo af. Hij werkt je er letterlijk af. 2 keer mogen ervaren en hij had gelijk. Ik had ze er nooit op moeten laten. Perfecte spiegel, absoluut.

Kinderen zijn snel onbevangen en ik merk dat mijn pony dat ook reuze interessant vindt; of ze nu blij op hem af komen rennen en schreeuwen 'paardje paardje!' Of gewoon een beetje gras willen geven als de paarden in de wei staan; hij vindt het enig

**Geplaatst**: 13-07-14 20:57

Geplaatst: 13-07-14 20:57

Onze samenleving vindt mensen met een een beperkte cognitie(dus verstandelijk beperkt) of lichamelijke gebreken met hulpmiddelen zwakker. Het paard weet niet dat bijvoorbeeld krukken en een rolstoel horen bij wat wij noemen gehandicapt. Een paard herkent de gehandicapte daarom niet als zwakker.

Ik merk bij ons dat de mensen met de verstandelijke beperkingen veel minder terug gehouden worden door gedachten aan verleden en toekomst (bv: "oei ik moet oppassen want zo dadelijk zou het dier wel eens kunnen bijten" of "ik heb wel eens gezien hoe een ander gebeten werd dus moet ik nu ook oppassen.") Het dier kan natuurlijk geen gedachten lezen, maar het voelt wel de angst en aarzeling die mogelijk gepaard gaan met deze gedachten. "gezonde mensen" kunnen namelijk gedrag vertonen dat past bij emoties die ze in gedachten oproepen in plaats van emoties en gedrag dat past bij de situatie in het hier en nu.

Bovenstaand stukje valt onder het abstract denken, dit is vaak heel moeilijk of zelfs onmogelijk voor mensen met een verstandelijke beperking (ontwikkelingsstadia van Piaget). Mensen met een verstandelijke beperking denken er dus gewoon niet eens bij na wat een paard allemaal zou kunnen doen.

Mensen met een beperkingen reageren puur op wat er in het hier en nu gebeurd. Eerlijk en onbevangen en direct in waarneembaar gedrag met al zijn emoties. Ik geloof dat een paard ook veelal op deze manier functioneert. Ze komen dus in hun functioneren meer overeen wat ervoor zorgt dat ze makkelijker met elkaar communiceren.

Bovenstaande geldt alleen voor een verstandelijke beperking, gewoon omdat ik op mijn werk alleen te maken krijg met mensen met psychische problematiek en verstandelijke beperking en dus geen enkele ervaringen of voorbeelden heb van reactie van een paard op enkel lichamelijke beperking. Als er mensen zijn die daar voorbeelden van hebben, heel graag^^

Ik weet alleen dat mijn dominante ruin heel vervelend werd toen ik een keer mijn enkel gekneusd en mijn knie verrekt had en daardoor moeilijk liep. Ik had hem geleerd mijn persoonlijke ruimte te respecteren maar op dat moment bleef hij maar duwen en proberen op mijn tenen te gaan staan. Ik kon normaal echt lezen en schrijven met het dier maar op dat moment heb ik hem echt aan mijn vriend gegeven omdat hij bezig bleef en ik hem niet kon corrigeren.

**Geplaatst**: 13-07-14 21:20

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 13-07-14 21:20

Mijn paard is ook zeer lief voor mijn kinderen! Mijn dochter was 9 toen ze begon met rijden en ook mijn jongste zoon van toen 3 jaar maakte af en toe zijn eerste ritje....mijn merrie zet geen stap verkeerd en merkt t wanneer kinderen bang of onstabiel zitten; dan stopt ze gewoon! Ze is 1.70 dus best groot voor een kind, maar zo gauw ze op haar gereden hebben zijn ze niet meer bang voor paarden. Goud waard zo'n paard

**Geplaatst**: 13-07-14 21:28

Geplaatst: 13-07-14 21:28

Ik heb er hier eentje, echt bizar. Superdrukke pony met een gebruiksaanwijzing waar je niet goed van wordt. Maar zet er een klein kind bij/op, en ik zou zo weg kunnen lopen. Daar is ze zo extreem zacht en voorzichtig mee.
Vertrouw de pony voor 99% met kleine kinderen, ooit een meisje van drie die ernaast liep en viel over een graspol, en kwam direct voor de voeten van deze pony terecht ( die dus in beweging was vanwege het meelopen)
Pony stond ogenblikkelijk in een zeer onnatuurlijke en ongemakkelijke houding stil, en bleef zo staan tot we het kindje hadden opgetild. Had ze dit niet doorgehad, was ze absoluut vol op dit meisje gestapt. Echt heel bijzonder, denk nog vaak terug aan die situatie.

**Geplaatst**: 13-07-14 21:29

Geplaatst: 13-07-14 21:29

mijn enterhengst kan heel drammerig zijn maar als mijn dochter (7 jaar met een algehele achterstand) er bij is, is hij juist heel voorzichtig en zet hij geen stap verkeerd.
Ze kan hem poetsen en met hem tutten en alles terwijl hij bij anderen een draak is.
Ik blijf er natuurlijk wel ten alle tijden bij maar heb hem nog nooit iets verkeerd zien doen als zij er bij is.

Afbeelding

hier een foto van mijn draak met dochter en mij, normaal hoef ik de staldeur maar open te doen en hij staat klaar om kattekwaad uit te halen maar zodra hij mijn dochter ziet is hij zo rustig en vertrouwd. Hiervoor had hij nog nooit een vlag gezien maar hij verroerde zich helemaal niet ondanks de enge vlag naast hem

**Geplaatst**: 13-07-14 22:06

Geplaatst: 13-07-14 22:06

_black_rose_ schreef:
Ik merk bij ons dat de mensen met de verstandelijke beperkingen veel minder terug gehouden worden door gedachten aan verleden en toekomst (bv: "oei ik moet oppassen want zo dadelijk zou het dier wel eens kunnen bijten" of "ik heb wel eens gezien hoe een ander gebeten werd dus moet ik nu ook oppassen.")

Dat kan ik eigenlijk helemaal niet beamen - er zijn heel wat ruiters die weken, zoniet maanden kunnen vasthouden aan een incident, en dan al in paniek raken als het paard een oor verdraait.

Maar het is voor mijn gevoel echt anders, het is echt meer zorg. Ik weet niet precies hoe paarden bepalen wie volgens hen voorzichtigheid nodig heeft (en lang niet alle paarden hebben die neiging), maar als het zo is, dan is het juist zo bijzonder dat de paarden zich stilhouden en niet reageren en echt actief vermijden dat ze iemand pijn doen. Dus niet de normale interactie. En dat ze echt nadrukkelijk niet schrikken van dingen die normaal een reactie oproept (zoals je hoofd wegtrekken op het moment dat er iets bij je oog komt.)
Dat is iets actiefs, en gaat verder dan gewoon een puurdere reactie.

Ik denk trouwens dat de paarden ook onze signalen van mensen over wie beschermd moet worden en wie niet ook wel oppikken en gebruiken.

Lowara: dat is ook wel een erg bijzondere situatie die je beschrijft. Ik kan me voorstellen dat zoiets veel indruk maakt.

**Geplaatst**: 13-07-14 22:26

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 13-07-14 22:26

Misschien zijn het wel juist de sensibele paarden die zo om kunnen schakelen bij kwetsbare personen, waardoor het ook extra opvalt.

**Geplaatst**: 13-07-14 23:10

Geplaatst: 13-07-14 23:10

Mijn grote beer van een ruin, had altijd al een zwak voor kleine kinderen (gewoon lomp en erg sterk naar volwassen, maar verder vond ik hem zeer ok in karakter). Kwam altijd naar de afrastering als ze hallo kwamen zeggen (kreeg nooit iets van hen). Helemaal als het kinderen waren met een handicap, was hij een grote softie.
Zo mocht er ooit een ventje mijn paard helpen longeren. In een fractie van een seconde stond kind met zweep in ene hand, andere hand longe en te zwaaien met beiden vlak voor zijn hoofd. Paarlief stond met hoofd naar beneden nog even rustig bij het manneke.
Zelfde paard had ineens een ontsnapte peuter aan zijn benen hangen op buitenrit. Hij stond direct stil en ging eens kijken wat dat kleintje deed daar aan zijn benen. (Grootouders kwamen heeel bleek en heeeel voorzichtig peuterlief halen)
Heel rustig staan voor aaitjes bij wat kleuters en als ze uit het zicht zijn, de joligheid eruit beginnen bokken bij de minste aanleiding.

Andere zijn altijd al voorzichtiger, maar net iets rustiger bij de kleintjes.

Een deeltje van onze theorie: Onze eigen reactie is vaak ook anders tov kinderen en maakt ook deel uit van een opvoeding van een paard. Maar dat verklaart lang niet alles. Zo worden ook niet alle zwakke paarden uit de groep gegooid...boeiend hoor!

Oh en eerste paard was echt een draak als ik mezelf zielig vond. Dan had ik echt veel werk om hem enigszinds in goede banen te lijden en als ik echt terecht verdrietig was, deed hij alles voor me met de minste moeite.

**Geplaatst**: 13-07-14 23:26

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 13-07-14 23:26

Dit komt mij zeeer bekend voor. Mijn oh zo'n watje van een tink knalt voor elk kleinheidje uit zijn sokken. En toch zetten we hem in bij het paardrijden gehandicapten. En ze kunnen er zelfs via een opstapperon op stappen! Ook tijdens een mega hagel bui vorig jaar vonden alle paarden het eng en konden we elkaar niet meer verstaan. Hij gaf aan het niet leuk te vinden en dribbelde wat. Begon zijn ruiter te huilen en ging stil staan zodat deze kon afsteigen. Tranen moment. Super dieren.

Als de ruiter geen gevaar en angst kent heeft een paard zich geen zorgen te maken. Ik zie het elke week weer, ze geven de kinderen de vrijheid door zijn benen te lenen en ze op zijn rug te dragen.

**Geplaatst**: 13-07-14 23:38

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 13-07-14 23:38

Ik merk dit ook heel goed. Op de manege waar ik o.a. vrijwilligerswerk doe zijn 2 Fjorden, die super rustig zijn als een gehandicapt kindje op ze rijdt, ze stappen netjes hun rondje en gaan rustig in draf als dat gevraagd wordt (af en toe willen ze alleen nog weleens in de struiken gaan eten bij een buitenrit

). Zodra een andere ruiter erop zit die meer "capabel" zou zijn, worden ze ril en gaan ze bokken. Valt best op

**Geplaatst**: 13-07-14 23:48

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 13-07-14 23:48

Mijn shetlander hengst is voorzichtig bij mensen met een beperking ongeacht leeftijd. Drukke kinderen moet die niets van hebben, oren in de nek, ontblote tanden en gaan ze alsnog naast hem staan, dan geeft die ze een ruwe duw opzij, zo van wegwezen en gauw! Mijn E-pony reageert verschillend op kinderen, zijn ze zelfverzekerd is er niets aan de hand, zijn ze onzeker, dan schrikt die snel en is die druk als ze er op zitten. Als mensen er naast staan die onzeker zijn en/of niet lekker in hun vel zitten dan wil hij ze knuffelen-troosten.

**Geplaatst**: 13-07-14 23:55

Geplaatst: 13-07-14 23:55

Ze weten het, zeker weten

Tristan is nooit een makkelijk paard geweest en zeker niet na een aantal dagen weinig bewegen. Toch heeft mijn vriendin haar dochtertjes met een gerust hart op hem laten rijden. Hij weet het precies wanneer ze op hem zitten en dult dan echt alles, stapt voorzichtig, maakt geen gekke sprongen of wat dan ook. Over de dijk stappen was geen enkel probleem ( Vriendin liep wel naast hem voor de veiligheid ) En de meisjes zijn gek op hem. Vind het zelf altijd prachtig om te zien.

Je ziet hem haar in de gaten houden

https://fbcdn-sphotos-f-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xfp1/t1.0-9/10411235_563193543800315_5192324223604310225_n.jpg

**Geplaatst**: 14-07-14 00:12

Geplaatst: 14-07-14 00:12

Zoals sommigen schreven, zou ik ook geloven dat het iets met "zorgen voor" te maken heeft. Laatst viel ik na een paar frisse bokken en korte wendingen van mijn paard, kon pas na een tijd weer rechtstaan met veel pijn in mijn rug. Ik moést en zóu nog even een rondje met haar stappen voordat iemand haar voor mij weer naar stal zou brengen. Blijkbaar voelde ze dat het opstijgen en stappen echt pijn deed, ze is nog nooit zo rustig geweest met mij. Het leek alsof ze op eitjes liep, met haar hoofdje helemaal naar beneden,...
Ik krijg het er nog warm van, als ik aan dat moment denk

**Geplaatst**: 14-07-14 18:37

Geplaatst: 14-07-14 18:37

Soraya10 schreef:
Dan komt de vraag die ik al eerder had weer bij mij op.... Zijn paarden zich bewust van de kwetsbaarheid van kleine kinderen?

Ja, sommige paarden hebben dat. Dat zijn de paarden die goed op hun ruiter/begeleider passen, en die bij voorbeeld stil gaan staan als hun ruiter erg wiebelt.

Mijn ruin is ook zo'n zorgzaam type. Wanneer ik hem buiten zet terwijl ik ziek ben begeleidt hij mij naar de wei, mag ik op hem leunen als ik duizelig ben en staat hij even stil wanneer ik wankel. In plaats van naar de eerste de beste graspol te rennen, zoals hij zou willen doen als ik niet ziek ben.

Paarden onderling zorgen voor elkaar. Het is voor een paard logisch om voor een ander wezen te zorgen.

**Geplaatst**: 14-07-14 18:56

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 14-07-14 18:56

De pony waar ik afgelopen jaar op reed ging ook meteen stilstaan als je scheef zit. Een keer mijn beugel in galop verloren - hop, terug naar stap. En toen ik dameszit ging uitproberen en hij voelde dat mijn been over z'n hals ging: baf, stilstaan. Vooral dat laatste was wel grappig, want als ik gewoon probeer halt te houden zet 'ie z'n hals erop en hebben we nog een flinke remweg

(Uit de galop vallen is natuurlijk wel een winwin voor de pony - vriendelijk zijn en een mooi excuus om niet te galopperen, da's toch heerlijk? Maar de reactie is wel echt heel anders dan uit eigenwijzigheid uit galop vallen.)

Het heeft me trouwens ook wel wat argwanender richting pony's gemaakt

Zo is het verschillende keren gebeurd dat een ruiter moest sturen, terwijl die niet op zat te letten. Van hand veranderen of iets... En dan deden we als vrijwilliger / instructeur eigenlijk niets, maar zelfs die signalen waren al genoeg en dan deed de pony het toch.

Prima, maar dan geloof ik het wel iets minder als er even later een handigere ruiter op zit en de pony ineens niet meer begrijpt wat er bedoeld wordt

**Geplaatst**: 18-07-14 21:34

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 18-07-14 21:34

Mijn pony kan liggen op commando ook als ik er op zit. Bij mij ploft ie gewoon neer maar ik zette een nichtje van een stalgenoot erop van een jaar of 5 en liet hem liggen en mijn stalgenoot hield haar vast hij ging heel rustig stukje voor stukje liggen heel apart maar duidelijk weten ze dat zeker wel als er een klein kind op zit.

**Geplaatst**: 19-07-14 18:01

Re: Paarden braver bij klein kind

Geplaatst: 19-07-14 18:01

Een paar jaar geleden zijn we op vakantie geweest bij een manege met park ernaast. Ik heb zelf een verstandelijk gehandicapt broertje van 10 (toendertijd 6) en er liep daar ook een joekel van een paard rond, die niet weg te slaan was bij mijn broertje. Hij bleef maar kijken, ruiken en horen. Op een gegeven moment kwam de eigenaar voorbij en haar paard bleef staan naast mijn broertje, toen vroeg de eigenaar of mijn broertje even kon aaien omdat het paard hem zo leuk vond.
Nou is mijn broertje niet de voorzichtigste, hij snapt niet dat als hij slaat of knijpt hij andere pijn kan doen. Dus mijn broertje greep de neus van dat paard vast omdat hij hem zo interessant vond. Paard gaf geen kik.

Ik vind hert altijd erg apart om te zien, die voorzichtigheid. Ik weet ook niet waardoor het komt. Misschien omdat kinderen onschuldiger zijn in hun bedoelingen. Of kinderen stralen iets uit wat je met de loop van de jaren kwijt raakt. Maar het is toch elke keer weer leuk om te zien.

**Geplaatst**: 21-07-14 12:12

Geplaatst: 21-07-14 12:12

Zo lang ik me kan herinneren zijn paarden altijd heel lief naar kinderen, geestelijk- en lichamelijk beperkte mensen geweest. Nu, op mijn werk, kom ik dat nog dagelijks tegen en ondanks dat ik weet dat het zo is, blijf ik het een mooi iets vinden. Het is voor mij ook niet meer dan logisch: kinderen (in dit geval) hebben geen verwachtingen van het dier en staan blanco in het leven. Paarden zien ze dan ook niet als "gevaar". Paarden vangen heel subtiele signalen op, waar we als mens vise versa nog wel eens aan voorbij gaan.

**Geplaatst**: 26-07-14 01:08

Geplaatst: 26-07-14 01:08

Een poosje geleden was mijn buurmeisje van bijna 5 (of net 5) mee naar mijn paard. Normaal is het een paard dat bijna geen geduld heeft en het liefst snel dingen achter de rug wilt hebben. Je kan haar vaak wel poetsen zonder dat ze ongeduldig word, maar het moet niet te lang duren. Maar mijn buurmeisje kon er heerlijk mee troetelen, en ze bleef de hele tijd keurig stil staan. Ook heeft ze er even opgezeten.

Ik denk wel dat ze het aan voelen. Maar het verschilt ook wel bij paard denk ik..

Nomineer dit bericht ×