Bokt.nl

Sizzle schreef:

Simpelman, dit paard heeft al een opleiding gehad.
Dan kent het bepaalde hulpen.
Als ts die niet geeft snapt het paard het niet. Kan je dat paard niet kwalijk nemen. Een koetspaard heeft nou eenmaal een andere opleiding gehad dan een dressuurpaard.
Mijn paard kent ook alleen nederlandse stemhulpen, kan dan een fransman toch verrekte weinig mee.

Heb een tijdje een doodbrave trage tuiger gehad, liever lui dan moe. Maar 1 van de potentiele kopers kreeg het voor elkaar dat door spanning in haar zit dat paard binnen 5 minuten begon te rennen.

Slofteugel en trekken is in iedergeval geen goed idee.

Simpelman schreef:

De magische zithulpen.
Hoe doet de koetsier op de bok het dan?

Wanneer een paard respect en vertrouwen heeft ontwikkeld zal het gemakkelijk verband leggen tussen verschillende gelijkbedoelde hulpen.
De zit komt later.

MarliesV schreef:

Simpelman, een paard voor de wagen is op andere hulpen ingesteld (waaronder stemhulpen) dan een paard onder het zadel. Daarbij zijn zithulpen wel van belang. Met een kleine kanteling van je bekken kan je vaak meer bereiken dan met een grote snok aan de teugels bij wijze van spreken.

Ben het verder absoluut met je eens dat respect/vertrouwen/begrip van belang is. Dat een paard een hulp moet snappen en opvolgen enz. Maar zie naast je opmerkingen daarover geen tips voor de TS hoe dit te bereiken.

Simpelman schreef:

Op dezelfde manier hoort een paard aan de longe geleerd te hebben op stemhulpen te reageren en daar aan te gehoorzamen.
Ook daar komt er helemaal geen dwang aan te pas.
Een paard kan dus perfect gehoorzamen zonder merchanische inwerking én zonder "zit".
Wanneer het niet gehoorzaamt heeft het iets niet begrepen of het wil niet gehoorzamen door gebrek aan respect of vertrouwen.

Hier zit het probleem van TS.
Niet in haar "zithulpen".

De "zit" komt pas veel later, wanneer het paard door basisafrichting heen is en de verbanden heeft begrepen kunnen we de stem weglaten.
Dat geld ook voor de ruiter, het belang van de "zit" komt later in de opleiding.

Het antwoord op hoe respect en vertrouwen te verdienen bij een paard gaat verder dan dit topic, daar moet TS zich dan uit eigen initiatief in willen verdiepen, daar heeft ze begeleiding bij nodig.
De slofteugel is niet en nooit de oplossing en ook niet wat tipjes over de "zit".

Simpelman schreef:

MarliesV schreef:

Simpelman, een paard voor de wagen is op andere hulpen ingesteld (waaronder stemhulpen) dan een paard onder het zadel. Daarbij zijn zithulpen wel van belang. Met een kleine kanteling van je bekken kan je vaak meer bereiken dan met een grote snok aan de teugels bij wijze van spreken.

Ben het verder absoluut met je eens dat respect/vertrouwen/begrip van belang is. Dat een paard een hulp moet snappen en opvolgen enz. Maar zie naast je opmerkingen daarover geen tips voor de TS hoe dit te bereiken.

Kijk het begint een leuke discussie te worden....

Een paard voor de wagen heeft geleerd op stemhulpen te reageren en luistert daar naar zonder enige dwang.
(Vergeet even die zware stang waarmee veel tuigpaarden uitgerust zijn, wanneer men met een 600kg zware beladen wagen door het verkeer gaat kan een noodstop noodzakelijk zijn, daar is de keus een ongeluk of geweld)

Op dezelfde manier hoort een paard aan de longe geleerd te hebben op stemhulpen te reageren en daar aan te gehoorzamen.
Ook daar komt er helemaal geen dwang aan te pas.
Een paard kan dus perfect gehoorzamen zonder merchanische inwerking én zonder "zit".
Wanneer het niet gehoorzaamt heeft het iets niet begrepen of het wil niet gehoorzamen door gebrek aan respect of vertrouwen.

Hier zit het probleem van TS.
Niet in haar "zithulpen".

De "zit" komt pas veel later, wanneer het paard door basisafrichting heen is en de verbanden heeft begrepen kunnen we de stem weglaten.
Dat geld ook voor de ruiter, het belang van de "zit" komt later in de opleiding.

Het antwoord op hoe respect en vertrouwen te verdienen bij een paard gaat verder dan dit topic, daar moet TS zich dan uit eigen initiatief in willen verdiepen, daar heeft ze begeleiding bij nodig.
De slofteugel is niet en nooit de oplossing en ook niet wat tipjes over de "zit".

Gordy18 schreef:

Het is in waarschijnlijk bijna alle ogen raar wat ik nu ga zeggen , maar laat die teugels gewoon los , lange teugel , goed in je zadel gaan zitten en laat maar gaan , hij word echt wel moe , en haal aub die slof eraf want dat werkt voor geen enkel paard met deze 'problemen'

Princesj schreef:

Simpelman schreef:

Op dezelfde manier hoort een paard aan de longe geleerd te hebben op stemhulpen te reageren en daar aan te gehoorzamen.
Ook daar komt er helemaal geen dwang aan te pas.
Een paard kan dus perfect gehoorzamen zonder merchanische inwerking én zonder "zit".
Wanneer het niet gehoorzaamt heeft het iets niet begrepen of het wil niet gehoorzamen door gebrek aan respect of vertrouwen.

Hier zit het probleem van TS.
Niet in haar "zithulpen".

De "zit" komt pas veel later, wanneer het paard door basisafrichting heen is en de verbanden heeft begrepen kunnen we de stem weglaten.
Dat geld ook voor de ruiter, het belang van de "zit" komt later in de opleiding.

Het antwoord op hoe respect en vertrouwen te verdienen bij een paard gaat verder dan dit topic, daar moet TS zich dan uit eigen initiatief in willen verdiepen, daar heeft ze begeleiding bij nodig.
De slofteugel is niet en nooit de oplossing en ook niet wat tipjes over de "zit".

Simpelman, lees jij wel? Dit paard is opgeleid tot Z1 niveau. Lijkt mij niet dat de eigenaar Z1 op stem reed, wel soms?

Fleurfloran schreef:

Ik ben een beetje laat! Maar het ging vandaag super zonder slof, kom ik nu met het probleem dat het kei mooi weer is en dat hij helemaal gestoord wordt van die dazen en horsels... Tijdens het rijden was hij daarom soms gespannen en lette totaal niet op. Maar het ging echt veel veel beter nu ik grondwerk oefeningen heb gedaan, heeft hij ook meer respect voor me. Maar nu twijfel ik... Moet ik aan m'n zit werken of niet?

Simpelman schreef:

Aan de zit werken:

Een goede zit bereik je niet door te doen.
Alles dat je doet wekt spanning op bij jezelf én bij je paard.
Spanning, hoe gering ook blokkeert/verduistert jouw voelen en dat van je paard.
Een volmaakte zit is: volmaakt niets doen en 100% geconcentreerd voelen.
Als je dit bereikt is geen enkele zichtbare hulp meer nodig, slechts de intentie van een hulp is voldoende om je paard te besturen, paarden kunnen ongelooflijk goed “luisteren”.

Voor een goede zit zijn nodig: evenwicht en ontspanning.
Om te leren dit te voelen:
Laat als het kan iemand je paard aan de teugel voor je begeleiden op de hoefslag, in stap, relaxed.
Vergeet je paard te rijden voor dit moment, je hoeft niets te doen, niet drijven, niet sturen, niets. Kijk rustig voor je uit, voel.

Stel je voor dat je hoofd op een stokje staat, je hals.
Het doel is om met zo min mogelijk spierspanning je hoofd te balanceren op het stokje.
Beweeg je hoofd naar voren en voel dat de spieren in de achterzijde van je hals zich aanspannen om te voorkomen dat je hoofd op je borst valt.
Beweeg je hoofd nu terug naar het balanspunt op het stokje, zoek het punt waarop je hoofd in balans staat en je hier nagenoeg geen spierspanning voor nodig hebt.
Herhaal het een paar keer.
Doe hetzelfde maar nu laat je je hoofd naar achteren bewegen en terug.
Hetzelfde naar links en naar rechts.

Je zult je er nu bewust van geworden zijn hoe je je hoofd met de minste inspanning kunt balanceren op je hals.
Je hals is nu volledig ontspannen.
Dit is het principe.

Doe hetzelfde met de bovenkant van je romp, je borst en je schouders, laat je bovenarmen helemaal los afhangen, leg je handen voor je in je schoot alsof je bid. Je kunt de teugels erdoorheen laten lopen, doe er niets mee.
Dit is een volstrekt natuurlijke houding, volledig ontspannen, in balans en rechtop.

Zoek nu in gedachten je zitbeenknobbels in het zadel.
Doe hetzelfde als hierboven vanuit je zitbeenknobbels.
Ontspan je volledig maar alert mét handhaving van je evenwicht, dus geen zoutzak.
“Geef je aan je paard”.
Alle spanning die je opwekt anders dan om je evenwicht te bewaren is fout.

Een juiste zit is een driehoekszit.
Je zit op je zitbeenknobbels én de binnenzijde van je knieën die als scharnier functioneren al je licht rijdt.

Leg opnieuw je benen aan aan het zadel door je voor te stellen dat je zoveel mogelijk de bovenkant van je dijen naar je zadel laat wijzen.
Laat je onderbenen afhangen, ze liggen nu vanzelf goed.

Stel je voor dat iemand je paard in een flits onder vandaan haalt, je zult dan op je voeten willen landen, deze moeten zich dan dus onder je zwaartepunt bevinden.
Daar ligt je been dan goed of je nu met lange beugelriemen rijdt of met korte, je hoeft er niets voor te doen.

Neem eens iemand op je schouders en laat hem de dingen doen die heel veel mensen denken te moeten doen op een paarden rug, laat die persoon vervolgens eens zijn eigen evenwicht zoeken en niets doen, wat is het gemakkelijkst, aangenaamst?

Zo rijdt je paard, het “kan niet makkelijker”, tijdens het licht rijden hoef je slechts je evenwicht te bewaren in dezelfde volledige ontspanning.
Laat je in de draf door de beweging van het paard uit het zadel omhoog "werpen" zonder iets te doen.
Op het allerlaatste moment vlak voor het hoogtepunt breng je je heupen rustig maar actief naar voren.
Je komt nu even op je knieën terecht en dan laat je weer terugzakken in het zadel.
Ontspanning en voelen.