Apple schreef:Voor beide valt iets te zeggen.
Als je het paard gelijk meeneemt op buitenrit endergelijke dan weet hij wat je van hem verwacht. En als dit je eerste paard is dan heb je kans dat dit ook een mooi moment is om hem gelijk even duidelijk te maken dat het dus heel normaal is dat hij met jou op buitenrit gaat. Als je te lang wacht dan is de kans dat het paard ondertussen al de grenzen op gaat zoeken, misschien drukker wordt door het nieuwe regime (andere stal, mensen, voer) en dat je dan niet meer zo onbevangen gaat als dat je in het begin zou gaan.
Maw: in het begin kun je het paard nog overdonderen door gewoon dingen te doen (buitenrit, rijden in die 'enge' buitenbak) waardoor het vanzelf normaal wordt. Als je wacht en het paard heeft al wat grenzen opgezocht dan wordt de drempel steeds hoger (o jee, ik ga de buitenbak maar niet in, want, wat als.....)
NoName126 schreef:Hier ga ik ook in mee. Direct de eerste dag al een rondje rijden in de bak en even uitstappen. De eerste dagen zijn ze vaak nog wat overdonderd en kun je heel duidelijk en met zachte hand grenzen aangeven. Als je een week wacht neemt het paard het initiatief in het opzoeken van grenzen en dat zou niet nodig zijn.
Dat is natuurlijk ook een argument, maar mijn opmerking betrof vooral de gezondheid van het dier. Ik neem aan dat het dier gezien de leeftijd nou niet in de prijsklasse zit waarbij je hem op de foto zet. En als er een "poosje niks mee is gedaan" ben ik eigenlijk al direct wantrouwend. Het zal de eerste niet zijn die na een flinke peesblessure zo wordt verkocht. Een klinische keuring komen ze dan vaak toch nog wel door.
Het is dus echt wel belangrijk dat je het paard in de beginperiode goed gaat uitproberen. Komt er dan een blessure op, dan is ie vaak nog wel te herleiden tot voor aankoop.