Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-02-14 22:43

Geplaatst: 12-02-14 22:43

Op het moment dat je niet bij de vogelverschrikker kunt komen, dan kun je heen en weer langs die vogelverschrikker. Begin op een afstand dat ze er langs durft, en vervolgens ga je heen en weer rijden. Als je omdraait, dan altijd met hoofd naar de vogelverschrikker toe. Tast je langzaam naar de vogelverschrikker toe, tot ze geen krimp meer geeft. Op het moment dat je merkt dat ze er niet meer van staat te kijken ga je stilstaan. Stilstaan = rust. Met hoofd naar de vogelverschrikker toe, en 10 minuten staan blijven.

Als je deze oefening een aantal dagen achter elkaar kunt meenemen en er echt de tijd voor uittrekt (er zit geen klok op een paard, als je een uur bezig bent, dan ben je een uur bezig, ben je twee uur bezig dan twee uur uittrekken. Je zult doorgaans merken dat, als je de hele dag hebt uitgetrokken, dat het zo gepiept is. En aangezien je dan toch wat afstand af moet leggen, zou ik je adviseren om deze oefening vanaf het zadel mee te nemen. Je kunt en mag halverwege niet stoppen, anders heeft de oefening verkeerde uitwerkingen.

**Geplaatst**: 12-02-14 22:45

Geplaatst: 12-02-14 22:45

Nikass schreef:
Volgens mij kun je niet alle situaties voorkomen of trainen. Een heel belangrijke opmerking vond ik het belang van een vertrouwensband. Ik denk niet dat je je paard moet laten nadenken, ik denk dat je goed zit als je paard ondanks zijn instinct op jou durft te vertrouwen.

Mijn paard kan ik altijd langs enge objecten loodsen. Ik stap nooit af. Tot die ene keer dat ik echte paniek voelde en ze kon niet herstellen want dat enge bleef maar aanwezig. Toen ben ik afgestapt omdat ik weet dat dat voor haar makkelijker is. Het is inherent aan het paard dat hij onverwacht kan reageren. Ts zegt dat het misschien één keer in het jaar voorkomt. Als ik dan lees "op zo'n paard zou ik niet eens willen rijden" vind ik dat overdreven.

Je kunt niet alle situaties voorkomen of trainen. Je kunt wel voorkomen dat het paard zo in paniek schiet dat hij niet meer te controleren valt. In dat geval ORS monteren voor de o zo belangrijke noodrem. En hopen dat je hem nooit nodig gaat hebben. Een keer in het jaar een dergelijke actie zou mij dus al teveel zijn, en een bewijs dat ik mijn paard niet in alle situaties de hand heb. En dat zou ik heel, heel eng vinden.

**Geplaatst**: 12-02-14 22:59

Geplaatst: 12-02-14 22:59

Heel herkenbaar

Inderdaad "gewoon" je paard aanleren dat er nu eenmaal hele enge dingen in de wereld zijn....die eigenlijk wel mee blijken te vallen als het dier gewoon even rustig de tijd neemt om er naar te kijken en bij voorkeur ook even aan te snuffen.

Rena was zo dat als ze iets engs zag, ze binnen een milli-seconde helemaal onbereikbaar was, aan de scheit, torenhoge hartslag en wèg rennen in doodsangst.

Daar moet je even doorheen, aanleren dat wegrennen geen optie is. Je blijft op zijn minst staan KIJKEN op veilige afstand zodat je kan zien dat het enge voorwerp je niet aanvalt. Er op leren vertrouwen dat als het baasje zegt dat het niet eng is, het dat wel niet zal zijn

En dan rustigjes aan steeds wat minder snel en lang in paniek zijn.

Als je dat steeds doet, enge dingen opzoeken en niet uit de weg gaan maar gewoon vanuit rust (er is altijd wel aan afstand waarop ze het aankunnen om te blijven staan, hoe ver ook

) er naartoe werkt om te gaan snuffen aan het enge voorwerp, dan merk je dat het steeds sneller gaat.

Op een gegeven moment is het dan *SCHRIK* van een plotseling langs de weg neergegooide stoel ofzo en paard staat ineens stokstijf stil. Je zegt "dat is een stoel, dat is niet eng... ga maar snuffen

" en paard gaat voorzichtig steeds een stukje verder er naartoe, snuft eraan...en mja eigenlijk valt het wel mee

Bij die van mij had ik dat op een gegeven moment zo ingebakken dat ze het zelf ook los in de wei toe ging passen, echt geniaal :')

Ook heel mooi om te zien hoe een heel onzeker paard, daardoor steeds zelfverzekerder wordt en je zo'n dier gewoon helemaal trots op zichzelf ziet zijn dat hij toch maar mooi snel door had dat *iets* eigenlijk helemaal niet zo eng was...dan zie je ze gewoon groeien, schitterend is dat +:)+

**Geplaatst**: 13-02-14 21:27

Geplaatst: 13-02-14 21:27

pmarena schreef:
Heel herkenbaar

Inderdaad "gewoon" je paard aanleren dat er nu eenmaal hele enge dingen in de wereld zijn....die eigenlijk wel mee blijken te vallen als het dier gewoon even rustig de tijd neemt om er naar te kijken en bij voorkeur ook even aan te snuffen.

Op een gegeven moment is het dan *SCHRIK* van een plotseling langs de weg neergegooide stoel ofzo en paard staat ineens stokstijf stil. Je zegt "dat is een stoel, dat is niet eng... ga maar snuffen " en paard gaat voorzichtig steeds een stukje verder er naartoe, snuft eraan...en mja eigenlijk valt het wel mee

Bij die van mij had ik dat op een gegeven moment zo ingebakken dat ze het zelf ook los in de wei toe ging passen, echt geniaal

Ook heel mooi om te zien hoe een heel onzeker paard, daardoor steeds zelfverzekerder wordt en je zo'n dier gewoon helemaal trots op zichzelf ziet zijn dat hij toch maar mooi snel door had dat *iets* eigenlijk helemaal niet zo eng was...dan zie je ze gewoon groeien, schitterend is dat

Heel herkenbaar, die van mij ook zo geleerd, overal naartoe gaan om te kijken en ging ze idd uit eigen initiatief ook doen,super leuk. Zelfs grote tractoren/vrachtwagens shovels etc durfde ze te gaan bekijken. Gevolg, nooit meer een probleem gehad. En in geval van nood stap ik nog steeds af. Want de squeeze tussen vrachtwagen en schrikdraad op een smalle weg daar wil ik me gewoon niet aan wagen. Dus vrachtwagen vragen te stoppen, afstappen en erlangs lopen. Dan netjes opstappen en no stress at all gehad. Terwijl ik erop haar had moeten dwingen en nu kon leiden. En daar gaat het om wat mij betreft.

**Geplaatst**: 14-02-14 12:00

Re: Pony in paniek en onbereikbaar

Geplaatst: 14-02-14 12:00

Ik ben geen fan van afstappen (ze moeten gewoon onder het zadel te sturen zijn zeg maar) maar als je weet dat een situatie ernaast heel makkelijk op te lossen terwijl het van erop een drama wordt, en je vindt het niet erg om af- en op te stappen: lekker doen zou ik zeggen

Ik heb met Rena in 10 jaar tijd een keer of 3 een situatie gehad waarbij ze binnen een milli-seconde van rustig echt enorm over de zeik was, en dan moet ik niet twijfelen maar er direct afstappen voordat ze zich omdraait en wegrent alsof de duvel haar op de hielen zit

Dan is het kiezen tussen meeliften op een niet te stoppen paard, of vanaf de grond de boel tegenhouden en die eerste paar seconden van *paniek* zien te overleven zonder weg te rennen zeg maar

Zo kon ze ook helemaal panisch raken van kinderen op een trampoline, dat was gewoon echt doodsangst :(:)

**Geplaatst**: 14-02-14 12:19

Geplaatst: 14-02-14 12:19

pmarena schreef:
Zo kon ze ook helemaal panisch raken van kinderen op een trampoline, dat was gewoon echt doodsangst

Mijn paard kan soms ook angstig zijn voor kinderen op trampolines of mensen met rugzakken of mensen die gehurkt zitten o.i.d. Ik denk dat mijn paard dan niet herkent dat het mensen zijn. Meestal groet ik die mensen dan en vraag ze om even terug te praten en dat werkt heel goed. Als hij de stem dan hoort, valt het kwartje dat het een mens is en is de schrik over.

Uiteraard werkt dit niet bij een vogelverschrikker, maar het kan wel werken bij een stilstaande vrachtwagen/trekker als de chauffeur even zijn stem laat horen.

**Geplaatst**: 14-02-14 12:23

Re: Pony in paniek en onbereikbaar

Geplaatst: 14-02-14 12:23

Klopt

**Geplaatst**: 14-02-14 13:30

Re: Pony in paniek en onbereikbaar

Geplaatst: 14-02-14 13:30

https://www.facebook.com/notes/equiday/ ... 4036329542

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-02-14 16:41

Geplaatst door de TopicStarter : 14-02-14 16:41

Net met haar weer die kant op geweest. Weer heel erg eng en ook aardig wat vluchtpogingen. Ik ben er langs gelopen en toen terug gedraaid en laten kijken, als het hoofd omlaag ging weer twee meter verder gelopen en weer laten kijken. Zo zijn we tot de helft gekomen en toen explodeerde ze weer, dus weer terug gelopen tot waar ze rustig bleef en weer kijken, hoofd omlaag en twee meter verder. Het hielp dat er aan de enge kant een berm gras ligt, dus als het hoofd omlaag ging wilde ze daar ook grazen, eten motiveerd haar enorm. Zo ben ik de hele weg erlangs afgelopen en daarna weer omgedraaid en weer een paar keer heen en weer gelopen tot ze constant met de hoofd op borst hoogde liep en er niet meer naar keek.

Heb ook even goed kunnen kijken wat ze nou precies eng vond, de vogelverschrikker was eng maar er stonden verderop in het veld 2 draaiende metale bolen tegen vogels. Dit waren een soort draaiende spiegels en die waren toch wel veel enger. Zullen wel duren bollen in zitten er zat namelijk ook nog een stroomdraad om het veld heen.

Ik ga zondag nog een keer om te kijken of vandaag ietd geholpen heeft.

**Geplaatst**: 14-02-14 16:57

Re: Pony in paniek en onbereikbaar

Geplaatst: 14-02-14 16:57

O, willen eten is allang een goed teken +:)+

Die van mij vreet echt niks (wat je ook voorhoudt) op het moment dat ze heel erg gespannen / oprecht bang ergens naar staat te loeren

Nomineer dit bericht ×