Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-01-14 09:34

Geplaatst: 29-01-14 09:34

Als mijn merrie van 31 door de wei loopt sjokt ze heel langzaam rond met haar hoofd naar beneden en Dan lijkt ze wel 102 .Al opmerkingen gehad van nou nou die ziet er uit alsof ze al halfdood is.Zeg dan dat mensen moeten komen kijken als we op haar rijden.Ze scheurt dan door de wei als een jonge meid.Dan zijn mensen toch wel verbaast.

Laatst bijgewerkt door Britta31 op 29-01-14 09:58, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-01-14 09:44

Re: Paarden die toch anders zijn dan verwacht..

Geplaatst: 29-01-14 09:44

Mijn paard staat op stal bekend als een hete en schrikkerige zuurpruim en dat terwijl ze zo een lieve duts is.

Uiteraard reageert ze iets heviger en alerter dan de koel in de kop gefokte Haflingers en Quarters, maar ze blijft daarbij zo braaf en lief. En de naam zuurpruim heeft ze gekregen toen ze een mep gaf aan een blijkbaar hele zoete merrie die de lieveling van stal is. Oeps. :(:)

**Geplaatst**: 29-01-14 09:58

Geplaatst: 29-01-14 09:58

Heb echt nog nooit zo'n fijn paard mee gemaakt als het paard wat we nu hebben idd, toen ik die bloedlijn zag dacht ik daar ga ik nooit op! Maar het is zo'n braaf en lief paard. Hij is er voor je als het moet (en dan kan hij ook echt hard) maar je hebt hem zo weer terug als je dat wil.

**Geplaatst**: 29-01-14 10:09

Re: Paarden die toch anders zijn dan verwacht..

Geplaatst: 29-01-14 10:09

Mijn paard is altijd super braaf en makkelijk, bij mij. Het arabische bloed zorgt dat ze eigenlijk zelfs als ze schrikt (bijna nooit) dat ze niet trekt maar hooguit om me heen loopt.

Echter stond ze binnen een week bekend als moeilijk en zelfs gevaarlijk paard. Snapte er niks van. Verhaal achteraf: ze is de derde dag geschrokken en degene die haar de paddock haalde begreep dit als wangedrag en gaf een schreeuw naar haar. Dit snapte ze niet en trok zich los en rende naar haar stal toe. De dag erna pakte een super dominant iemand haar met de instelling: ik krijg haar wel klein. Weer een heftige negatieve reactie waardoor ze zich weer lostrok en naar stal rende.
Dag erna haalde ik haar zelf en was er niks aan de hand

Mevrouw kan er alleen niet tegen als de schreeuwt of als je op een oneerlijke manier streng tegen haar bent. Nu pakken de dominante mensen haar niet meer en loopt ze mee als een manegepony :')

De nieuwe mensen op stal begrijpen niet waarom ze als moeilijk wordt bestempeld dus het gaat zeker de goede kant op $*\o/*$

**Geplaatst**: 29-01-14 10:17

Geplaatst: 29-01-14 10:17

Ik rij een paard dat erg betrouwbaar is en waar we bijna dagelijks het bos mee in gaan zonder problemen.
Dus verwacht iedereen op stal dat iedere leek er een rondje mee kan rijden.

Hij is heel betrouwbaar, maar dat betekent niet dat het een beginnerspaard is.
Er zit namelijk een enorme koppigheid in en meneer vertikt het een stap te zetten als je het niet echt meent. Als linksaf in het bos naar huis is en rechts 'meer werk', gaat meneer simpelweg linksaf als je een milliseconde niet oplet. Hij zal je er nooit af gooien of wegrennen, maar gaat ook de juiste kant niet meer op.
Erg grappig om mensen die denken 'wel even het brave paardje te rijden' het erf niet af komen

**Geplaatst**: 29-01-14 16:35

Geplaatst: 29-01-14 16:35

Dit is Diva, een van de paarden waar ik regelmatig mee rijd (van horsetopia op bokt

)

Zij is een kruising tussen een boerenpaard en een ijslander, relatief klein maar geblokte bouw. Iedereen denkt dat ze een doetje is omdat ze zo klein is maar het kan echt een monstertje zijn. :')

deze foto is een van de zeldzame foto's waar ze met haar oren naar voor staat.

**Geplaatst**: 29-01-14 16:39

Geplaatst: 29-01-14 16:39

Mijn paard is best slim (al zeg ik het zelf

) en een echte ontsnappingskoning. Mensen geloven het nooit als ik zeg dat ze hun spullen goed bij zich moeten houden, want als hij iets te pakken krijgt (denk aan jas, handtas,...) dan galoppeert hij ermee vandoor.

Enkele jaren geleden waren we op vakantie naar de Ardennen en Noah (mijn paard) zou een stevige stal krijgen om in te staan. Daar aangekomen twijfelde ik aan de stal, de stal was gebouwd in een hangaar en bestond uit dikke, zware balken boven elkaar, tot op ong 1,5 meter hoogte. Maar de eigenaren van de stalling verzekerden mij dat hij daar écht niet uit kon komen, de stal kon zelfs stevige trekpaarden huisvesten... Ok... Drie keer raden wie er 's ochtends vrolijk over het erf rondliep :')

Voel me altijd zo'n aansteller als ik weer benadruk dat mijn paard echt wel een ontsnappingskoning is, want mensen denken altijd dat je overdrijft

**Geplaatst**: 29-01-14 16:40

Geplaatst: 29-01-14 16:40

Niemand gelooft in het begin dat mijn paard best een rotzak kan zijn xd
Dan vertel ik dus dat hij flink heeft gebokt en dan denken ze; ja hoor, zal wel.
En even later staan ze dan te kijken als ie door de bak heen stromt en bokt en dan hoor je ze 'oh, hij kan inderdaad bokken.'
Joh, told you so xd

**Geplaatst**: 29-01-14 16:52

Geplaatst: 29-01-14 16:52

Als ik vertel dat mijn pony panisch is bij hoefsmid en dierenarts krijg ik altijd van die "Ja dat zal vast..... Geloof er niks van"-blikken.

Totdat ze het voor het eerst meemaken hoe ik glijdend achter hem aan getrokken wordt... Hij onderweg uithalend naar dierenarts of hoefsmid. "Gaat het? Gaat het? Jeetje dit is wel heftig, nee dat had ik nooit achter hem gezocht!"

Tja paniek is paniek en paarden zijn vluchtdieren.. Eruit krijgen gaat niet meer lukken(pony is al 19), maar met een hoop geduld en veel dingen die ik zelf kan lukt het tot dusver wel redelijk.

Alleen zou het soms fijn zijn als mensen eens wat van je aannemen mbt mijn pony, in plaats van ach het zal wel en toch langs een hoefsmidbusje willen lopen onderweg naar de paddock.

Tevens gebeurt dit niet op m'n stal maar vaak op vakantieadressen of op mijn vorige stal toen ik net nieuw was

**Geplaatst**: 29-01-14 16:58

Geplaatst: 29-01-14 16:58

PaulinBijoux schreef:
Mijn paard is altijd super braaf en makkelijk, bij mij. Het arabische bloed zorgt dat ze eigenlijk zelfs als ze schrikt (bijna nooit) dat ze niet trekt maar hooguit om me heen loopt.

Echter stond ze binnen een week bekend als moeilijk en zelfs gevaarlijk paard. Snapte er niks van. Verhaal achteraf: ze is de derde dag geschrokken en degene die haar de paddock haalde begreep dit als wangedrag en gaf een schreeuw naar haar. Dit snapte ze niet en trok zich los en rende naar haar stal toe. De dag erna pakte een super dominant iemand haar met de instelling: ik krijg haar wel klein. Weer een heftige negatieve reactie waardoor ze zich weer lostrok en naar stal rende.
Dag erna haalde ik haar zelf en was er niks aan de hand Mevrouw kan er alleen niet tegen als de schreeuwt of als je op een oneerlijke manier streng tegen haar bent. Nu pakken de dominante mensen haar niet meer en loopt ze mee als een manegepony

De nieuwe mensen op stal begrijpen niet waarom ze als moeilijk wordt bestempeld dus het gaat zeker de goede kant op $*\o/*$

Volgens mij is dat gewoon onzekerheid vanuit die persoon?

**Geplaatst**: 29-01-14 17:22

Geplaatst: 29-01-14 17:22

Inmiddels is ze al overleden maar mijn bejaarde pony van 35+ liet mensen nog wel eens verbaasd staan. Haar verzorgstertje (en vooral diens moeder) vond het maar belachelijk dat ze er niet mee op buitenrit mocht. Pony was immers zo super mak en gemoedelijk. Nou buiten niet dus, maar dat wilde niemand geloven. Manegehouder organiseerde een ringrijderij in het dorp en had bedacht dat ik op mijn trainingssulky wel mee kon doen en had al een stalgenootje geregeld die wel wilde steken.

Ze hebben het geweten. Pony vond het prachtig en liep het vuur uit haar hoefijzers (letterlijk). Buurtgenoten hadden al visioenen over hoe wij zouden verongelukken omdat er een behoorlijk haakse bocht in het parcours zat waar ponylief het liefst met een behoorlijk snelheid op af ging om vlak van te voren vol in de ankers te gaan en na de bocht weer op volle vaart verder. Een andere deelnemer vond het onverantwoord dat ik met zo'n jonge draver meedeed en viel bijna van zijn kar toen hij hoorde dat het een pony van dik 30 was. Mijn enig angst was dat ze ter plekke een hartstilstand zou krijgen van zoveel actie op haar oude dag. Maar we hebben genoten met z'n allen en sindsdien was wel duidelijk waarom ik niet wilde dat er door de verzorgster buiten gereden werd.

**Geplaatst**: 29-01-14 17:26

Re: Paarden die toch anders zijn dan verwacht..

Geplaatst: 29-01-14 17:26

'Tja, hier een hele lieve merrie maar wel een die je goed aan moet pakken.

Mensen denken als ze d'r zien "ah wat lief! Oh ze ziet er echt zoet uit, echt een kinderpony, et cetera".

Ja.. Tuurlijk..

Als ze slaapt is ze een kinderpony. Ik durf er wel een kind op te zetten hoor, maar wel met mij erbij en aan de lijn. Verder kan ik niks anders zeggen dan dat het gewoon een merrie is en een draak eersteklas is als ze d'r bui heeft

Durf iedereen erop te zetten, maar alles wat klein is alleen onder mijn toezicht, want zo bomproef en koel als dat ze lijkt, zo is ze helaas niet altijd... :')

**Geplaatst**: 29-01-14 17:31

Geplaatst: 29-01-14 17:31

Mijn oude leasepaard kon er ook wat van

Ze was een manegepaard en echt superbraaf, alle beginners konden makkelijk op haar rijden, deed nooit gek. Tot de nieuwjaarsproef op muziek

Als mevrouw niet voorop mocht lopen, werd ze met galop wild, gooide haar hoofd omhoog en gaf een behoorlijke bok. Een meisje die dat niet wist en op haar moest rijden, verkleed als non, werd zo over haar heen gelanceerd... Oeps

**Geplaatst**: 29-01-14 17:36

Geplaatst: 29-01-14 17:36

Och.. dat ken ik. Mevrouwtje bij mij vind elk kleim dingetje als ik op haar rij een reden om er vandoor te gaan, maar als ik samen met haar aan de hand langs iets engs loop neehoor dan geeft ze geen kik :')

**Geplaatst**: 29-01-14 17:41

Geplaatst: 29-01-14 17:41

Mijn merrie is ook wel zo'n exemplaar.
Voor andere mensen lijkt ze meestal bomproof en een makkelijke duts die alles makkelijk doet, dat is ze meestal ook wel, tot dat er soms een knop in haar hoofd omgaat. Dan kan ze gevaarlijk uit de hoek komen en soms echt onhandelbaar zijn. Ze heeft in haar verleden erg nare dingen meegemaakt en ik weet dit en kan daar dus goed rekening mee houden, bij mij is ze dan ook meestal braaf. Als ik dit tegen andere mensen vertel dan lachen die meestal met mij. Tot de keer dat ik haar dan toch maar eens uitgeleend heb aan zo iemand, de persoon in kwestie is teruggekomen van buitenrit en heeft gezegd dat ze er nooit meer mee wil rijden, dat ze echt gevaarlijk is

Bij mij geeft dit meestal geen problemen dus denken mensen vanzelfsprekend maar dat het aan mak lammetje is. Ze kan zo ook erg koppig zijn en dat kan je aan haar echt niet aflezen. Als je er kleine kinderen opzet dan is ze echter weer de braafheid zelve. Mijn paard heeft een handleiding en voor mij is die prima te lezen

**Geplaatst**: 30-01-14 14:09

Geplaatst: 30-01-14 14:09

Grappig. Hier zijn de paarden ook compleet anders op stal dan onder het zadel.

**Geplaatst**: 31-01-14 12:44

Geplaatst: 31-01-14 12:44

hafjesliefde schreef:
Dit is Diva, een van de paarden waar ik regelmatig mee rijd (van horsetopia op bokt )

[ Afbeelding ]

Zij is een kruising tussen een boerenpaard en een ijslander, relatief klein maar geblokte bouw. Iedereen denkt dat ze een doetje is omdat ze zo klein is maar het kan echt een monstertje zijn. deze foto is een van de zeldzame foto's waar ze met haar oren naar voor staat.

Woow wat een mooie paard!

**Geplaatst**: 31-01-14 12:53

Geplaatst: 31-01-14 12:53

Zo'n paard heb ik ook. Voor mijzelf was ze ook anders dan verwacht

Ik heb mijn merrie al 3,5 jaar, ze was 2,5 toen ik haar kocht en super makkelijk en braaf. Het inrijden ging heel goed en ze was het popje van stal. Op den duur hoorde ik van eens stalgenoot dat Pebbles heel vervelend was en ze durfde haast niet de weide in. Ik vond het heel raar want ik zag dat nooit.

Ik ben toen verhuisd van stal en ze werd heel moeilijk. Ik viel eraf en brak mijn rug. Op stal en in de omgang is ze zo onwijs lief maar onder het zadel is het af en toe een monstertje.

Nu longeer ik haar veel want dan kan ze haar energie goed kwijt maar het lijkt zo'n makkelijk en lief paardje maar met rijden heb je de handen meer dan vol.

**Geplaatst**: 01-02-14 12:18

Re: Paarden die toch anders zijn dan verwacht..

Geplaatst: 01-02-14 12:18

Mijn pony dreigt weleens richting andere paarden.
Ze houdt er gewoon niet zo van als ze te dicht achterlangs lopen.
Verder is het de grootste knuffel die ik ken, kan alles met der, en ze heeft me nog nooit wat misdaan.
Maar in de ogen van een aantal stalgenoten is het een valse pitbull ofzo.

**Geplaatst**: 03-02-14 11:44

Re: Paarden die toch anders zijn dan verwacht..

Geplaatst: 03-02-14 11:44

Verzorgpaard was een enorme tuiger, vreselijk groot en vreselijk leuk. Altijd fijn op buiten rit en haast nergens bang van.
maar oh oh oh toen we naar buiten gingen en baby eendjes tegen kwamen die met moeders voor z'n voeten over staken :')

was meneer met z'n 1,75 toch een partij snel thuis regelrecht de andere kant op.

pony daarintegen is wel een draak maar ook zo vreselijk makkelijk met alles dat ik soms weer sta te kijken hoe vraag hij is of precies omgekeerd als verzorgster lief alles in de strijd moet gooien omdat meneer haast heeft

**Geplaatst**: 05-02-14 23:09

Re: Paarden die toch anders zijn dan verwacht..

Geplaatst: 05-02-14 23:09

Iedereen heeft zo zijn vooroordelen tegenover shets, kwa gedrag.

Maar laten we het zo zeggen : onze Daan is letterlijk tam.. hij laat alles met zich doen wat het ook is ,alles is de normaalste zaak vd wereld.. zelf al onploft er een bom naast hem , hij zal er niet van wakker blijven

Diëgo lijkt een paard die de kalmte zelf is , maar eenmaal als hij in iemand anders handen terecht komt dan mij dan is het een compleet ander paard.

**Geplaatst**: 05-02-14 23:16

Geplaatst: 05-02-14 23:16

Ik dacht een rustige koudbloed gekocht te hebben... Iedereen denkt altijd dat ik een rustige koudbloed heb.... >;)

Mijn paard neuriet "opzij opzij opzij, maak plaats maak plaats maak plaats" terwijl ze met een (juist ja) ongelofelijke haast door de polder dendert. :roll:

Verder is ze hartstikke lief hoor, ze wil ontzettend graag voor je werken, met nieuwe oefeningen zie je haar echt zoeken naar wat je precies wil. En met beginners en kleine kinderen is ze ook ontzettend rustig en voorzichtig. Maar denk niet dat ze op buitenrit rustig wil genieten oid. Genieten = hard gaan in haar ogen. Als ik het dorp uit ben gaan we over in de turbodraf en pas als we weer in de bebouwde kom zijn ja, vooruit dan wil ze wel weer stappen.

Wil ooit nog eens endurence starten... Moe staat niet in haar woordenboek.

Maar stiekem moet ik toegeven dat ik het nu gewend ben, altijd in middendraf op buitenrit, anders gaat het me tegenwoordig vervelen haha.

**Geplaatst**: 05-02-14 23:23

Geplaatst: 05-02-14 23:23

Ik had dat met het paard van mijn tante. Die is bij haar altijd zo braaf en loopt altijd zo netjes, dat haar vriendinnen er van overtuigd waren dat hij gewoon een doetje is, "butter wouldn't melt". Maar toen ik er voor het eerst een keer op mocht stappen, werd meneer toch wel even heel erg sterk en ging zelfs bokken en doen. Nouuuuu, die vriendinnen langs de bak keken er wel even van op hoor

Mijn tante vond het voor mij niet zo leuk dat hij het ineens in zijn bol kreeg, maar zo kreeg ze tenminste wel haar gelijk dat hij echt geen hobbelpaardje is

En ik kreeg complimenten dat ik goed bleef zitten. Tja, ik heb ervaring, zullen we maar zeggen

**Geplaatst**: 05-02-14 23:34

Geplaatst: 05-02-14 23:34

Haha die van mij hebben ze laatst gevangen, waa ontsnapt.. waar na de buurman een touwtjw om haar nek heeft gedaan (want vief is altijd zo rustig...... :')

)en er mee terug naar de stal wilde lopen. Hij was nog niet van t erf af of hoppa daar ging mevrouw, buurman sleurde ze zo mee die moest los laten.
Ze weet echt precies.met wie ze een loopje kan nemen hoor. Terwijl ze dus normaal lief, rustig is en veel respect heeft voor je.

**Geplaatst**: 05-02-14 23:35

Geplaatst: 05-02-14 23:35

Ik heb een pony gekregen om te trainen, in de mail werd hij echt omschreven als een monster. Niks mee te beginnen, losrukken, kan niet bij andere paarden, enz. Toen ik hem ophaalde 4 uur over gedaan hem in de trailer te krijgen, ik dacht echt waaar begin ik aan ..

Hij staat nu zo'n 2 maanden bij mij en het is werkelijk de liefste pony ooit. Harstikke sociaal met m'n andere pony's, lief, respectvol, niks mis mee. Je moet er mee om kunnen gaan dat hij het niet accepteerd om gedwongen/onder druk gezet te worden, en je heb er een geweldig beest aan.
Ik had zeker een veel lastiger geval verwacht!

Nomineer dit bericht ×