Simpelman schreef:Voor een onervaren paard IS het buiten eng, het begrijpt niets van wat er om hem heen gebeurt!
Het heeft zijn kudde leider nodig om hem te leren dat het niet eng is.
Een kleuter gooi je niet in het water om hem te leren zwemmen, je dwingt hem ook niet, je bouwt dit rustig op, stapje voor stapje, met geduld.
Bij het opvoeden van een paard gaat niet om ons belang, maar dat van het paard.
Het centrum van de kudde is de leidmerrie, zij weet door ervaring wat gevaarlijk is en wat niet.
De leidmerrie drijft niet, ze gaat voor, ze houdt eerder terug, eerst zij, ze geeft het voorbeeld, jonge dieren kunnen haar volgen of niet, zoals zij willen.
Ze dwingt niet om te doen, maar het tegendeel, ze weerhoudt anderen te grazen waar zij graast, te drinken waar zij drinkt, om voor te gaan. Anderen wijken.
Het niet volgen van de leidmerrie is in de belevenis van een paard echter levensgevaarlijk, het is daarmee aan zichzelf overgeleverd en dit is het laatste waar het voor kiest.
Wil je met paarden omgaan zul je eerst duidelijk de rangorde vast moeten stellen tussen jou en je paard. Jij bent de leidmerrie. Het kan zijn dat je hier eenmaal (kei)hard moet optreden.
Let op kan zijn. In de KWPN fokkerij is er duidelijk geselecteerd op gemakkelijk te onderwerpen dieren.
Een ieder zou zich hier verder in moeten verdiepen, het is de essentie van onze omgang met paarden. Paarden zijn geen teddybeertjes, ze hebben een leider nodig.
Heb je de rangorde voor elkaar dan kun je je dominantie verzachten tot die van de koppelgenoot en dit nu kan een prachtig spel tussen mens en dier zijn met heel intensieve communicatie en een hechte vertrouwensband.
Paarden vormen altijd koppels, dieren die tot elkaar zijn aangetrokken, ze kunnen het met elkaar vinden, ze helpen elkaar, beschermen elkaar, geven aan elkaar aan waar lekkere hapjes te vinden zijn enz., enz..
Ook de leidmerrie heeft een koppelgenoot en die profiteert van de hoge rangorde van de leidmerrie.
Iedereen zou dat wel willen. De koppelgenoot van de leidmerrie stijgt in rangorde in de kudde en krijgt hier een betere overlevingskans door.
De koppelgenoot van een leidmerrie toont zich met meer bravoure. Dit moet jouw paard zijn.
Het bovenstaand wordt door heel erg veel ruiters niet gekend of begrepen met als gevolg een onophoudelijk gekissebis, boos worden, straffen, getrek, gestamp, zweep, wegvluchten, slofteugels, enz., we kennen het allemaal...
Dit is het gedrag van twee dieren voor wie de rangorde niet vaststaat.
Een paard dat zijn leider erkend heeft en door jou, zijn leider, als koppelgenoot is aanvaard leid je na een juiste rustige opbouw met een los teugeltje over de kermis.
AMEN!
zap schreef:Mallow schreef:Ik dacht hee bekende tinker in je profiel
Vervelend zeg, dat ze constant omdraait, je rijdt best vaak buiten toch?
Als ik je berichten zo lees komt het op mij voornamelijk over als onzekerheid. Clover heeft dit gedrag ook heel vaak vertoont toen ze jonger was, pure onzekerheid. Heb je het idee dat ze iets aan Suus heeft?
Heeft ze voordat je haar kocht ook veel buiten gelopen?
Zoiezo altijd je rondje afmaken inderdaad, al ga je er het hele rondje naast lopen, dat geeft toch niet? Als dat haar meer zekerheid bied dan kan je dat vanzelf wel weer gaan afbouwen.
In draf het erf af lijkt me zoiezo niet dé oplossing
Je dwingt haar een situatie in te gaan die ze eigenlijk helemaal niet prettig vind en daarnaast rijden de auto's vaak flink door op die weg.
Succes in ieder geval! Konden ze maar praten he
Paard doet dit ineens. Imo gewoon even kijken wat werkt. Zeker gezien het paard wel doorloopt in draf. Er is niks gebeurt zoals ik begrijp en dit paard toont ineens het gedrag en is daarbij ook makkelijk te overtuigen. Ligt meer aan ts d'r onzekerheid. En dat blijkt, want als ze zelfverzekerd het pad af rijdt is er niks aan de hand.
Een paard gaat nooit 'zomaar' in protest en probeert nooit 'zomaar' om te draaien. Omdat het 'ineens' dit gedrag vertoont moet je haar er maar doorheen jagen? 
In draf een weg op sturen waar auto's je niet zien aankomen en veelal 60 km/pu rijden? Nee ik geloof toch niet dat ik het met je eens kan zijn....
Feit dat het paard wel gaat lopen als er een ander vanaf haar paard aan te teugels gaat hangen laat mij niet zien dat ze makkelijk te overtuigen is, dat laat mij zien dat ze makkelijk overdonderd wordt en dat uit zich vanuit onzekerheid. Grenzen opzoeken, antwoorden bieden en een band opbouwen 
Geplaatst: 06-07-13 18:53 
. Als je als ruiter niet consequent genoeg bent (wat imo hier aan de hand is) weet een paard prima dat hij bv niet zo hard hoeft te lopen of het allemaal best een tandje minder kan. Sommige paarden gaan nu eenmaal niet graag weg van stal weg. Moet je ze dan maar keer op keer heel langzaam uitleggen dat het echt wel kan? Zolang het paard niets heeft meegemaakt, niks mankeert en niet bang is, is het imo gewoon een kwestie van consequent rijden. Paard heeft allang door dat hij door dit trucje weer lekker naar huis mag of naar de wei. 