Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
.
. Mijn meid is snel over haar schrikje heen en eet gewoon rustig door of staat een beetje te suffen
.
. Was er zelf verbaasd over
.
. Maar buiten dat in groep lopen ben ik terug weer heel tevreden na een 2 tal weekjes wat strubbelingen. sjojo schreef:Ik moet zeggen dat ik na die 2 weken met heel wat strubbelingen terug kan zeggen dat het weeral rustig is tussen ons. Ze doet netjes wat ik haar vraag, soms nog wel eens met een zuur gezicht maar zolang ze het doet is het goed. Linksom is ze moeilijker maar dat is ook haar moeilijke kant maar we werken eraan.
Sinds ik haar uit de stal heb gestuurd heb ik geen problemen meer gehad en kan ik haar weer overal aanraken terwijl ze in de stal eet.
Sinds het slechte weer heb ik het longeren wat op een laag pitje staan aangezien de wei een modderpoel is (heb geen binnenbak). Maar nu zijn we bezig met schriktraining. Paraplu's, plastic zakken, zeiltjes,.... Alles wordt op een rustige manier op onder en naast haar gelegd, gestreken of geopend. Mijn 14 jarig ruintje kent alle truukjes en doet alles voor hoe het moet. Mijn meid is snel over haar schrikje heen en eet gewoon rustig door of staat een beetje te suffen
.
Ik moet zeggen dat de band tussen ons weer echt dik OKE is. Vandaag maar weer bewezen dat ze me zonder probleem over een wildrooster volgt en zonder te weigeren of nerveus gedrag. Nee hoor ze volgt netjes met los teugeltje. Was er zelf verbaasd over
.
Als ik haar nu nog kan wijsmaken dat ze in groep zich niet met de andere paardjes moet moeien zou ik niets meer te klagen hebben over haar.
Tips voor de aandacht meer op mij te houden in groep zijn welkom!
. Dat is nu anders, nu is ze niet meer dat bange meisje maar een stoere madam die een dikke hals maakt en zo fier mogelijk loopt
.
). Ik heb toen maar aan iedereen gevraagd om achter me aan te komen, binnen, buiten...en maar netjes blijven rijden, rond, benen er bij en ontzettend beloond als ze braaf was. Wat ik eerst deed en niet echt hielp, was afwachten...oh, een fiets, dacht ik, nou begint ze vast weer...En dat gebeurde dan ook. Toen ik het omdraaide en de problemen wat meer ging opzoeken ging het eigenlijk snel beter. Maar dat kun je inderdaad alleen doen in een situatie waarin je zelf iets te zeggen hebt - en dat is in een groter groep moeilijk, dat geef ik toe.