Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-11-12 07:45

Geplaatst: 29-11-12 07:45

Het verschil tussen een paard en een mens is dat wij logisch nadenken, kunnen denken en een paard altijd terug valt op zijn instinct. Ze kunnen wel denken, maar niet zoals wij. Of je dat nu leuk vindt of niet, het is een dier. Wij sluiten hen op, niks mis mee, maar dat betekent ook zorgen voor je paard, ook als het paard aangeeft zich rottig te voelen.
Alleen achterblijven is voor een paard funest, het betekent je einde. Volgens zijn instinctieve denkvermogen. Wij kunnen ze leren om daar mee om te gaan, en wij zijn ook degenen die hen opsluiten en ik denk dat dit een verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Ik schrik nog altijd van het gedrag wat mensen 'voor lief' nemen terwijl vaak met wat geduld wijsheid en gezond verstand het leven voor veel paarden heel aangenaam zou kunnen zijn.
Een paard leeft in het hier en nu, niet in het verleden. Mijn advies zou zijn om je vriend te helpen.
Misschien een flauwe vergelijking, maar wat doe je met je kind als het op school zich rot voelt...
Nee een paard is geen kind, maar de lusten nemen betekent, m.i. ook de lasten dragen en je trouwe vriend helpen, wij zijn de verstandigen, zijn reageren op wat wij creëren.
Ik schrik nog altijd hoe laconiek mensen er over kunnen doen als een paard het moeilijk heeft, Deur dicht en het dier aan zijn lot overlaten, daar voel ik echt medelijden mee. er zijn namelijk heel veel oplossingen te bedenken, beetje nadenken, wat geduld slim zijn om hem/haar zo een fijn leven te kunnen geven.

**Geplaatst**: 29-11-12 07:55

Re: Verlatingsangst?

Geplaatst: 29-11-12 07:55

Heel erg herkenbaar...
Mijn paard is ook heel erg dominant en vind het vreselijk om alleen te staan! Ze is ook altijd pas weer rustig als iedereen van haar kudde weer in de stal staat.
De laatste tijd zijn we haar steeds meer korte stukjes mee naar binnen aan het nemen (samen met het paard van mijn zusje) om haar zo te leren dat ze soms ook alleen moet staan.
bijv. Als we op wedstrijd gaan moet ze soms wat eerder al de stal in omdat we dan al hebben gevlochten.
Het gaat wel steeds beter, maar ze stormd ook nog altijd de stal uit als ze naar buiten toe mag dan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-11-12 12:00

Geplaatst door de TopicStarter : 29-11-12 12:00

Paardentango schreef:
Het verschil tussen een paard en een mens is dat wij logisch nadenken, kunnen denken en een paard altijd terug valt op zijn instinct. Ze kunnen wel denken, maar niet zoals wij. Of je dat nu leuk vindt of niet, het is een dier. Wij sluiten hen op, niks mis mee, maar dat betekent ook zorgen voor je paard, ook als het paard aangeeft zich rottig te voelen.
Alleen achterblijven is voor een paard funest, het betekent je einde. Volgens zijn instinctieve denkvermogen. Wij kunnen ze leren om daar mee om te gaan, en wij zijn ook degenen die hen opsluiten en ik denk dat dit een verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Ik schrik nog altijd van het gedrag wat mensen 'voor lief' nemen terwijl vaak met wat geduld wijsheid en gezond verstand het leven voor veel paarden heel aangenaam zou kunnen zijn.
Een paard leeft in het hier en nu, niet in het verleden. Mijn advies zou zijn om je vriend te helpen.
Misschien een flauwe vergelijking, maar wat doe je met je kind als het op school zich rot voelt...
Nee een paard is geen kind, maar de lusten nemen betekent, m.i. ook de lasten dragen en je trouwe vriend helpen, wij zijn de verstandigen, zijn reageren op wat wij creëren.
Ik schrik nog altijd hoe laconiek mensen er over kunnen doen als een paard het moeilijk heeft, Deur dicht en het dier aan zijn lot overlaten, daar voel ik echt medelijden mee. er zijn namelijk heel veel oplossingen te bedenken, beetje nadenken, wat geduld slim zijn om hem/haar zo een fijn leven te kunnen geven.

Maar wat versta jij dan onder die oplossingen?
Ik denk dat de meesten natuurlijk hun paard willen helpen.Ik vind mijn paard ook zielig, ik wou hem graag buiten hebben staan zodat hij bij zijn kudde blijft. Maar de rest gaat ook naar binnen, dus dan vliegt ie door de draden heen terug naar stal.
Ik weet me gewoon even geen raad met hem. En heb echt medelijden met hem, als hij zo in zijn stal staat. Een vreselijk gezicht.
Ik probeer hem met geduld rustiger te houden, hem belonen als hij rustig blijft. Maar als hij zo te keer gaat let hij op niemand meer. Dan is hij min of meer helemaal van de wereld en kan ik niets met hem beginnen.
De rest van stal zegt dat hij moet wennen, maar ik doe liever iets zodat hij sneller van zijn paniekaanvallen af is. Maar ik weet gewoon niet hoe!

**Geplaatst**: 29-11-12 13:08

Geplaatst: 29-11-12 13:08

Dat begrijp ik en dat lees ik ook uit je woorden. Volgens mij doe je het ook echt niet verkeerd hoor, waren er maar meer zo betrokken bij 'stalgedrag'.
Ik denk zelf dat 'natuurlijk' paarden houden niet mogelijk is in ons land, in ieder geval niet zoals het vaak wordt uitgelegd. We hebben een K.. klimaat voor paarden, en maken ze echt niet blij met dat 24/7 gedoe buiten. Buiten op je natte en winderige postzegel is toch geen natuur. Da's ellende voor die dieren. Da's puur mijn mening, wat een ander doet moet hij/zij zelf weten.
Maar wat wel kan, is gebruik maken van de natuurlijke capaciteiten van een paard (instinct). dat is wat ik bedoel, en instinct betekent ook aanspraak maken op het leervermogen. We hebben ook geen kuddes, we stellen groepen samen. Paarden kiezen kuddes zelf, bij ons hebben ze geen keus, wij kiezen. Ze hebben wel hun kudde instinct (wij trouwens ook) en dat is zijn angst. Bang zijn doet pijn, niet fysiek maar wel in je hoofd.

Ik reageerde niet om je de les te lezen oid maar meer omdat ik dit probleem vaker tegenkom en ik denk dat mensen dit ook rot vinden. Met een beetje geduld, een paardje erbij en langzaam opbouwen om wel alleen achter te blijven en hem af te leiden van dat rotgevoel kun je echt al heel veel doen.
Corrigeren mag ook, da's niet straffen! Corrigeren is uit zijn stemming halen, al is het een seconde. Zou ik sowieso aanraden om te doen. Ook dat zou in een groep gebeuren, daar zou een ander paard hysterie corrigeren. Paarden willen zelf ook rust. Met troostende woorden bereik je vaak (onbedoeld) het averechtse en stimuleer je vaak juist 'verkeerde' gedrag. Da's mensenpsychologie en werkt bij dieren, die niet nadenken zoals wij, bijna altijd averechts.
Hij moet ook wennen, en dat kan ook, maar je kan hem een beetje helpen, samen helpen, met andere mensen en vooral andere paarden. Langzaam opbouwen en hem laten zien en ervaren dat er niets ergs gebeurt. paarden verstaan ons niet, ze leren van doen en ervaren. De tijden dat hij alleen is kort maken, dus een ander maar heel even weg en dan weer terug en bv hooi of stro te geven als hij alleen achter moet blijven. Afleiding helpt vaak al zoveel, kauwen op hooi ook, maar probeer (dat doe je al) te voorkomen dat hij inderdaad onbereikbaar is, voorkom altijd hysterie. Dat blijft hangen bij paarden, mentaal en geeft zo goed als altijd schade aan het lijf. Met wat geduld een weekje, twee, drie? Kom je vast heel ver.
Meestal willen mensen op stal je best helpen, want iedereen wil een paard wat een fijn leven heeft. (denk ik) Elkaar helpen is ook leuk, en als je er een feestje van maakt slaat ook die stemming op je paard over. Emoties zijn ook voor dieren, of juist voor dieren, erg besmettelijk.

Heel verhaal... hoop dat je er wat me kunt. Het is voor heel veel paarden een punt en het is logisch, in feite schreeuwt een [aard het uit.. HELP !
Bewegen kan ook aan een lijn, longeren, wandelen, rijden, aanspannen weet ik het wat. Als hij daarna terug komt in zijn box en er ligt hooi/stro of desnoods iets in de voerbak dan heb je het in ieder geval ook even doorbroken, gewoon veel uitproberen, beetje spelen met de omgeving. Net zolang tot je ziet dat het kalmer gaat. Dan begint een paard te leren, bij angst leert geen een dier iets, en bij hysterie al helemaal niet.
Nogmaals volgens mij doe je het best goed, en het is moeilijk maar je doet er tenminste wat aan en bent niet laconiek.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-11-12 14:34

Re: Verlatingsangst?

Geplaatst door de TopicStarter : 29-11-12 14:34

Ik bedoelde het ook niet verkeerd hoor. Was erg benieuwd naar jou mening hierover.
Ik ga hem zondag proberen te longeren. De bak is namelijk de andere kant op en daar is hij nog niet geweest. Maar hoop dat wat beweging hem goed zal doen. En na 3 weken is hij vooral al liever tegen mij geworden. ( niet meer zo bijten en slaan)
De stalhouder vind ook al dat hij wat rustiger is geworden aan de hand. Maar op stal blijft hij zo doen.
Ik geef hem dan ook nog geen krachtvoer, om zijn energie zo beperkt mogelijk te houden.

Denk jij dat hij ooit nog eens rustig op stal komt te staan?

**Geplaatst**: 29-11-12 16:04

Geplaatst: 29-11-12 16:04

Ja zeker, natuurlijk gaat dat lukken, vooral met zo iemand als jij moet dat lukken!
Maar dan moet er wel wat gebeuren, zo te lezen is hij al flink in de problemen gekomen, en dus zou het wel wat extra aandacht en tijd moeten hebben om te helpen.
Alleen zou ik niet gaan wachten, maar echt zo snel mogelijk beginnen met hem helpen. Hij heeft je echt hard nodig of in ieder geval mensen die hem helpen met er overheen komen, hoe langer dit gedrag aanhoudt hoe moeilijker het wordt. Pas op dat het niet bevestigd wordt. Leren doen paarden door herhalen, en leer je paard liever iets goeds aan, afleren duurt vreselijk lang en kan soms niet eens meer lukken.
Van een loopstal met veel soortgenoten naar een individuele cel (wij noemen het box) is niet niks voor een paard.

Dat krachtvoer klinkt verstandig. het zijn alle kleine beetjes die wat helpen. Zou hem trouwens wel een paar korreltjes, of wat er ook voor handen is, geven als de anderen ook gevoerd worden, anders is het voor hem ook weer zo akelig.

Ga gewoon samen met de stalhouder zoeken naar oplossingen, ik ga er van uit dat die ook graag gezonde paarden op stal wil hebben. Uiteindelijk is het zijn verantwoordelijkheid ook.

Ben benieuwd of er nog meer reacties komen, soms kan iemand ineens zeggen verhip.

**Geplaatst**: 29-11-12 17:03

Re: Verlatingsangst?

Geplaatst: 29-11-12 17:03

Ik volg dit graag even..train een paard met ook zulke verlatings angst? paard stond altijd met zn 3en bij een particulier..het is een dominante merrie.Vorig jaar zijn ze verhuisd naar een pension stal en sindsdien is er geen land mee te bezeilen als je er alleen iets mee wilt doen..rijden in de binnenbak is een crime..paard doet er alles aan om terug te kunnen naar de andere paarden..staken,omhoog komen,vechten..echt alles..longeren lukt wel,maar dan komt er ook eerst staak gedrag en paard is extreem gespannen en nerveus..

**Geplaatst**: 29-11-12 17:26

Re: Verlatingsangst?

Geplaatst: 29-11-12 17:26

Heb maar even een eigen topic gemaakt..

**Geplaatst**: 29-11-12 18:46

Geplaatst: 29-11-12 18:46

Ik heb ook zo'n paardje, mijn ouders zagen het als een perfect paard voor mij, maar veranderde al snel van gedachten! Ik ook, ik had in het begin nml. geen echte klik met hem, maar nu is hij voor geen goud weg te doen

Hij heeft verlatingsangst gecreëerd omdat hij in een enorme handelssleur terecht is gekomen omdat het zogenaamd een paard is waar niemand op kan rijden omdat hij iedereen eraf gooid (maar dat is een veel langer en ander verhaal

) Maargoed, hij stond met 2 andere (nu 1) en flipte totaal als ze allebei weggingen. Als er 1 wegging, flipte hij ietsjes minder.... Alleen hier staan ze niet op stal, ze hebben wel mogelijkheid om in stal te gaan, maar ze gaan alleen naar binnen om te eten :} Hier kon hij dus gewoon helemaal uitrazen zodra andere weggingen! Geheel bezweet was hij klaar toen de andere weer terugkwamen

Door het jaar heen werd het minder, omdat hij mij steeds meer ging vertrouwen en dus wist, als ik er was dat alles weer goed zou komen! Want ik wil gewoon een buitenrit kunnen maken. Nu is het dus zo dat hij gaat hinneken als er niemand bij is.
Mijn moeder en zus kunnen er niets mee als hij alleen is, want hun gaan hem dan met harde hand aanpakken, en dat is iets wat hij niet moet. Dus als een paard gaat flippen, alsjeblieft, ga er dan niet met een zweep bij staan want het paard zal dan alleen liever wegwezen dan echt rustig worden! Gewoon rustig blijven, en ja, het duurt even, maar dan heb je ook wat!

De meeste worden gestrest als hun paarden terug vechten, omdat wij meestal de paarden zien als (behoorlijk grof gezegd) 'dingen' die doen wat wij willen, en niet tegen stribbelen. Ga ze dan vooral ook niet opsluiten want voor een paard is dat onnatuurlijk en wordt daar niet echt rustiger op!

**Geplaatst**: 30-11-12 12:27

Geplaatst: 30-11-12 12:27

Je hebt je paard pas 2 weken, van een loopstal naar een kleine stal waar hij alleen staat.
Eerlijk gezegd vind ik het helemaal niet raar dat hij zo reageert. Hij zoekt gewoon de veiligheid bij de kudde vandaar dat hij ook rustig is als ze met z'n allen in de wei staan. Paarden hebben altijd al tijd nodig op een nieuwe plaats, geef hem die tijd ook dan is hij vast gauw weer zichzelf. Probeer hem even niet alleen op stal te hebben of alleen in de wei. Als hij weer zekerder is kun je dit wel gaan oefenen maar voor nu zou ik dat niet aanraden. Lekker elkaar leren kennen, wandelen over het terrein, bekijken hoe ver hij van de kudde kan zonder dat hij onrustig wordt. Een paard leert pas als hij rustig is, je hebt er straks vast een fantastisch paardje aan

**Geplaatst**: 06-01-13 02:21

Geplaatst: 06-01-13 02:21

Super dat je zo je best doet voor zijn welzijn!
Ik heb precies hetzelfde momenteel. Ik heb mijn ruin nu een week of 6, en ineens flipt hij als hij alleen achter blijft in een paddock. S avonds al helemaal. Op stal wordt hij onrustig als zijn buren weggaan of als het licht en radio uitgaan. Ook buiten is hij nerveus en aan het hinniken. Het is ineens..

Ik denk dat hij in het begin nog overdonderd was, en nu veel steun zoekt bij zijn soortgenoten. Helaas kunnen ze in de winter minder samen zijn en staan ze meer in de box.
Ik stopt met krachtvoer, laat hem niet meer alleen staan of achter, en geef hem meer te knabbelen en spelen en meer afwisseling elke dag in activiteiten. Maar ik laat hem nu gewoon NIET meer alleen achter voorlopig waar dan ook. Ik vind het te zielig hem zo in de stress te zien.

Ik volg dit topic graag mee!

**Geplaatst**: 06-01-13 02:47

Geplaatst: 06-01-13 02:47

De merrie van mijn dochtertje heeft dit ook. Die kan gewoon niet alleen op stal wanneer de andere twee op de wei blijven staan. In het begin wist ik dit niet. Ze stond op stal en op een gegeven moment zag ik haar over de oprit naar de wei galopperen, ze was over de staldeur gesprongen.

Ze had ook moeite met alleen op stal staan terwijl mijn merrie in de stal ernaast stond. Dat is nu, na een jaar, eindelijk over. Ik heb ook alles geprobeerd maar het beestje is 17, dat gedrag zit er zo ingebakken dat ik me aan haar heb aangepast. We hebben er hier 3 en ik zorg dat ze nooit alleen achterblijft op de wei of in de stal.

Met rijden houden we er ook rekening mee. Als de andere twee op stal staan en de pony wordt in de wei gereden waar ze de anderen niet kan zien maar wel horen, dan is het drama. Zodra je haar alleen meeneemt om te rijden op een plek buiten gehoorafstand van mijn andere twee, is er geen probleem.

Dat weten we nu, we houden er gewoon rekening mee en dat gaat prima. Haar meenemen naar de les zonder de andere twee is geen probleem. Ze kan dan de rest niet horen en doet braaf haar ding. Het zij zo.

Maar het heeft heel lang geduurd voor ze zich op haar gemak voelde in haar stal, dat heeft een jaar gekost. Een beetje geduld een aanpassingsvermogen en dan komt het goed. Voordeel is dat ik ze thuis heb en dus rekening kan houden met haar gebruiksaanwijzing, dat scheelt een heleboel natuurlijk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-01-13 21:46

Re: Verlatingsangst?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-01-13 21:46

Nou hier even een update van die van mij.

Het gaat tegenwoordig super goed. Hij staat ineens heel relaxed in stal, hij ligt zelfs elke avond languit in zijn box. En er zijn meer paarden op stal bij gekomen waar hij het ineens heel goed mee kan vinden, gelukkig!

Ik ben na die 3 weken met hem gaan wandelen. Ik heb hem uit het land gehaald en rondjes gaan lopen langs stal en bak, gewoon over het erf. Dit deed ik telkens een beetje langer. Net totdat ik dacht dat hij het bijna niet meer vol hield. Precies op dat moment, bracht ik hem weer terug naar het land. Ook ben ik hem om de dag gaan poetsen. Ik kon hem na 2 weken al over zijn hoeven poetsen. ( In het begin kon ik niet eens aan zijn knieen komen!) Ik heb lekker relaxed met hem gedaan. Gewoon los in zijn stal laten eten, geen halster om of zo iets. Dat gaf hem gewoon zijn eigen vrijheid. Wel corrigeerde ik hem als hij over me heen liep o.i.d.
Nadat ik merkte dat dit eigenlijk heel goed bij hem werkte heb ik dit ook tijdens het wandelen toe gepast. Hij mag zijn eigen ding doen, maar hij mag ook zeker aan mij denken! Vandaar dat ik soms ook gewoon erg streng tegen hem ben. Dit geeft hem weer een veilig gevoel denk ik. Dat hij weet waar hij aan toe is.

Mijn stal eigenaar kan hem nu zonder problemen naar buiten brengen. Hij gaat 's ochtends samen met zijn grote vriend, een shetlander, tegelijk naar buiten. Daarna volgen een merrie met een andere ruin. Met zijn vieren lopen ze echt te klieren in het land. Heerlijk om te zien! Zo lekker paard zijn!!
Wel kan hij nog aardig druk zijn, maar dat is gewoon zijn enthousiasme wat in hem zit. Gewoon op zijn plek zetten, zijn we nu achter en vooral niet te lief blijven bij hem.
Andere stalgenoten hebben nog wel eens wat problemen met hem, maar dat komt wel denk ik!

Afgelopen vrijdag heb ik hem gelongeerd. En wonder boven wonder vond hij het heeeerlijk! Ik heb hem lekker gepoetst en daarna zijn hoofdstelletje om gedaan. Hij stond netjes stil in liep al lekker te sabbelen op zijn bitje. Daarna longeerlijn er aan en hij liep super ontspannen en zelfs 'in de krul' achter mij aan naar de bak. Tijdens het longeren liep hij onwijs braaf zijn rondjes. Zo nu en dan stond hij even stil en hinnikte hij naar de rest op stal. Maar na mijn hulp liep hij weer braaf door! Echt super. Nu heb ik zeker de moed dat ik binnen een paar weken weer op hem zit! Het was echt raar om te zien hoe hij gefocust was op zijn bitje. Alsof hij wist dat hij braaf moest werken als hij een bit in zijn mond voelt.

Dus stukje bij beetje krijgen we hem wel op de rit. Dus voor iedereen met het zelfde probleem, oefenen oefenen en oefenen! Corrigeren en belonen. Niet altijd zijn zin doen, ook niet als hij soms een beetje bang is voor iets. Eerst zijn vertrouwen winnen door hem grenzen te geven en hem een veilig gevoel te geven. En als hij echt vertrouwen in je heeft mag hij best eens weten dat iets niet eng is. Ook dan mag hij wel eens vertrouwen op jouw oordeel. Op deze manier ben ik er met hem gekomen! Succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-01-13 13:28

Geplaatst door de TopicStarter : 07-01-13 13:28

Marijse schreef:
Super dat je zo je best doet voor zijn welzijn!
Ik heb precies hetzelfde momenteel. Ik heb mijn ruin nu een week of 6, en ineens flipt hij als hij alleen achter blijft in een paddock. S avonds al helemaal. Op stal wordt hij onrustig als zijn buren weggaan of als het licht en radio uitgaan. Ook buiten is hij nerveus en aan het hinniken. Het is ineens..

Ik denk dat hij in het begin nog overdonderd was, en nu veel steun zoekt bij zijn soortgenoten. Helaas kunnen ze in de winter minder samen zijn en staan ze meer in de box.
Ik stopt met krachtvoer, laat hem niet meer alleen staan of achter, en geef hem meer te knabbelen en spelen en meer afwisseling elke dag in activiteiten. Maar ik laat hem nu gewoon NIET meer alleen achter voorlopig waar dan ook. Ik vind het te zielig hem zo in de stress te zien.

Ik volg dit topic graag mee!

Ik denk dat je misschien het zelfde moet gaan proberen als ik?

Zoveel mogelijk met hem gaan wandelen, zodat hij weet dat hij daarna wel weer terug komt. En wees vooral niet te lief, anders weet hij niet wat zijn grenzen zijn. En veel poetsen! Probeer zijn vertrouwen te winnen zodat hij weet dat jij hem geen kwaad wil doen. Probeer er voor te zorgen dat hij eraan kan wennen. Misschien een ander paard heel eventjes uit zijn box halen, en dan weer terug. Dat steeds iets langer.

Ik kan het ook, dus het lukt jullie vast ook wel! Succes.

Nomineer dit bericht ×