Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-10-12 11:39

Re: wanneer heb je nou een klik met een paard?

Geplaatst: 12-10-12 11:39

Toen ik bij mijn paard ging kijken vond ik ze eigenlijk alleen maar 'leuk'. Maar vanaf dat moment bouwde we wel samen een band op en nu vertrouw ik haar helemaal.
Ik heb nog nooit echt gehad dat ik een paard zag en daarmee de 'klik' had. Dat is bij mij eigenlijk alleen maar later gekomen.

**Geplaatst**: 12-10-12 11:57

Geplaatst: 12-10-12 11:57

ik had het met mijn veulen in 1 keer.
maar toch niet gekocht en wat blijkt een half jaar later opnieuw in de verkoop en toen weer wezen kijken en ja de klik was er nog steeds.
Inmiddels 2,5 jaar later en onze band is zo groot dat ik echt niet meer zonder dat mormel kan.

Mijn shet daarentegen heb ik totaal (nog) geen klik mee

**Geplaatst**: 12-10-12 12:00

Re: wanneer heb je nou een klik met een paard?

Geplaatst: 12-10-12 12:00

Ik geloof niet zo in een 'klik' meer de vraag of het paard bij je past qua karakter

**Geplaatst**: 12-10-12 12:06

Re: wanneer heb je nou een klik met een paard?

Geplaatst: 12-10-12 12:06

Toen ik enkele paarden ging proefrijden, voelde ik me op mijn merrie meteen veilig en zeker.
Ik had er een fijn gevoel bij. Bij de andere paarden had ik dat niet.
Mijn paard heb ik nu 2 jaar en nooit een seconde spijt van gehad.
Ik kan lezen en schrijven met haar.
Dat kun je een klik noemen, maar ik denk gewoon dat wat Colway hierboven zegt, dat het paard bij je past qua karakter.

**Geplaatst**: 12-10-12 15:02

Re: wanneer heb je nou een klik met een paard?

Geplaatst: 12-10-12 15:02

Ik zou inderdaad geen klik hebben met een nerveuze merrie. Geef mij maar een stabiele, rustige ruin, mag best koppig/eigenwijs en wat dominant zijn.

**Geplaatst**: 12-10-12 15:11

Geplaatst: 12-10-12 15:11

Colway schreef:
Ik geloof niet zo in een 'klik' meer de vraag of het paard bij je past qua karakter

Ja daar geloof ik ook in

Paard wat ik nu rijd, past qua karakter wel bij me. Ik hou van rustige stabiele paarden.
Ze mag wel iets meer pit hebben :')

Ze is wel erg lui, maar ach...liever dat dan 1 die constant alle kanten op vliegt

**Geplaatst**: 12-10-12 16:24

Geplaatst: 12-10-12 16:24

Bij mijn pony duurde het een jaar voordat we echt een sterke band hadden. En nu heb ik haar al 8 jaar

**Geplaatst**: 12-10-12 18:06

Geplaatst: 12-10-12 18:06

Een 'klik' is een beetje een vage term, en zal voor iedereen verschillen. Vooraf kun je dat ook niet echt weten denk ik, een band moet groeien. Dat moet je de tijd geven, en zo'n klik hoeft er dus ook niet al direct te zijn. Zelf denk ik dat het belangrijkste is dat je met je paard overweg kan en jullie graag met elkaar bezig zijn. Als dat zo is dan is die 'klik' er wel.

**Geplaatst**: 12-10-12 19:51

Geplaatst: 12-10-12 19:51

Dos_Caballos schreef:
Een 'klik' is een beetje een vage term, en zal voor iedereen verschillen. Vooraf kun je dat ook niet echt weten denk ik, een band moet groeien. Dat moet je de tijd geven, en zo'n klik hoeft er dus ook niet al direct te zijn. Zelf denk ik dat het belangrijkste is dat je met je paard overweg kan en jullie graag met elkaar bezig zijn. Als dat zo is dan is die 'klik' er wel.

Die klik is idd voor iedereen anders. Ik zie die klik echt als dat mijn pony en ik elkaar echt door en door kennen, aan elkaar gewaagd zijn en elkaar volledig vertrouwen. Een klik kan idd ook al zijn wat hier boven word gezegt

**Geplaatst**: 12-10-12 20:24

Geplaatst: 12-10-12 20:24

Klik en karakter... maar ik klik dan juist weer het beste met een bepaald type karakter. Intelligentie is daarbij belangrijk mijn paard houdt ook niet zo van niet-intelligente wezens maar een aantal andere zaken zeker ook. En dan zijn er nog de technische aspecten (maat, kleur, leeftijd, papier e.d.)

**Geplaatst**: 12-10-12 21:41

Geplaatst: 12-10-12 21:41

Een "klik" is nou juist dat "niet benoembare".

Het is zeker NIET te vergelijken met "verliefd zijn", dat gaat vaak o uiterlijk en aantrekkingskracht, en vaak ook: met dat paard wil je wel gezien worden. De ware klik, kan echter ook later komen.

Zelf zag ik mijn ene paard B.J. als klein veulentje en BENG, van de foto af al. Nee, he, dacht ik, dat is het paard voor mij. Toen ik hem bezocht en in beweging zag nog meer: verkocht! DAT nu, is "verliefd zijn".

Vervolgens gekocht, maar behalve zijn mooie uiterlijk en mega-uitstraling waar ik blijkbaar op gevallen was, viel al het andere bar tegen....

Wij hadden geen "klik"....de ook door mij zwaar overschatte "klik" was er niet, en , zo bleek, zou tot mijn grote teleurstelling ook bepaald niet "als vanzelf komen".
Stapel op zijn voor mij prachtige uiterlijk, was en bleef ik. Ben ik ook altijd gebleven. Maar dat bleek toch niet de hele maatstaf te zijn....
Qua karakter konden wij niet door een (stal)deur.
Wij leken elkaar totaal NIET te snappen. Japie bleek een totale anarchist en rebel, ook bij anderen.
Na enkele jaren ging hij de belering in, de eerste keer dat ik er toen op kwam te zitten en rijden, was een openbaring, en toen kwam "klik" nr. 2: alsof ik er al JAAAREN op had gezeten, het voelde aan alsof ik nooit een ander paard had gehad.
Zie je wel, dacht ik, dit is 'm! Echt!

Mee naar huis, doorrijden, helaas: geen sprake meer van wat voor geklik dan ook. Integendeel!

Een groot gesteggel, paard unhappy, ik unhappy.

Ik zette hem te koop. Tegen het dringende advies van mijn beste (paarden)vrienden in, die zeiden: Doe het niet, je krijgt er spijt van! Ik ben eigenwijs, dus deed het toch. Daar kwamen toen zo snel zo veel reacties op dat ik me rot schrok: watte? Japie weg? Nee! Zo eentje krijg ik nooit meer!

Want van hem af wilde ik toch kennelijk niet echt, aangezien hij nog steeds (blijkbaar) "dat paard voor mij" was. In mijn gevoel.

Prive-lessen, begeleiding, etc, genomen, een geploeter, en geklier, wat ik met die Bonte Knol niet heb meegemaakt, en hij met mij: en ja.
Het was toch waar. Het kwam er toch van:
Klik nr. 3: de definitieve: de puzzelstukjes vielen op hun plaats.

NU kennen we elkaar over en weer grondig en heel erg goed. Nu pas? Ja, sedert enige jaren, Bonte Jaopie is nu net 8 jaar, intussen heb ik er een jonge merrie bij gekocht, maar hij is voor mij uiteindelijk dat paard gebleken - en daar is de cirkel mee rond_ dat ik er toen op die eerste foto al in zag, toen hij nog een piepkuiken-veulen was.

Dus: bestaat zo'n "klik"?

Ja dat zeker. Want eigenlijk "wist" ik het toen al.

Dit zijn de mysteries van en tussen mens en paard.

Zo een krijg ik nooit weer...Ook de jonge merrie, waar ik dol op ben, zal dit niet kunnen invullen, als Japie er niet meer zal zijn, hij is namelijk toch wel degelijk het paard gebleken, dat ondanks, of juist doordat we zoveel miscommunicaties en botsingen hadden, dat zo enorm goed bij mijn eigen karakter past. De dingen waar het verkeerd gingen, waren precies die dingen, waarin Japie en ik hetzelfde waren: botsten. Nu zijn het de dingen, juist die dingen, waardoor we elkaar begrijpen.

Wat Colway dus al zei: het is echt, het uiteindelijk belangrijkste, of je ook qua karakter met elkaar matcht.Dat weet je en bereik je soms pas ook maar na geruime tijd.

Zo'n klik bestaat wel, als een soort gevoel, maar hoeft er niet op slag te zijn in de uitwerking in real life.

**Geplaatst**: 14-10-12 20:50

Geplaatst: 14-10-12 20:50

Een klik is niet uit te leggen nee, maar het heeft vaak te maken met het feit dat mensen zichzelf in een paard/pony tegenkomen, gedrag, karakter, humor enz. Als je een paard mooi vindt helpt vaak ook erg

**Geplaatst**: 14-10-12 20:56

Re: wanneer heb je nou een klik met een paard?

Geplaatst: 14-10-12 20:56

Ja, ik moet toegeven: had ik hem niet zo Godesmooi blijven vinden al die jaren, had ik misschien gedacht....
Of had ik eerder gedacht... nu ja, had ik misschien eerder het bijltje er bij neer gesmeten.
Ja, dus, uiterlijk doet ook zeker veel, ik heb wel eens tegen vrienden gezegd... als hij niet zo MOOI was (in mijn ogen dan he, anderen die bijv. niet van bont e.d. houden walgen wellicht van zulke "knollen").
Maar voor mij was hij het helemaal, en nog dus, zoals gebleken is....

**Geplaatst**: 15-10-12 09:51

Re: wanneer heb je nou een klik met een paard?

Geplaatst: 15-10-12 09:51

'Gevoel voor elkaar' is vaak niet uit te verklaren, komt soms ook nog met horten en stoten.

**Geplaatst**: 15-10-12 19:47

Re: wanneer heb je nou een klik met een paard?

Geplaatst: 15-10-12 19:47

Dat valt gewoon niet uit te leggen, als het er is voel je dat.

Ik was 2 jaar geleden een week op "IJslanderkamp". Ze zeiden daar tegen me dat ik "Gekke Letta" wel mocht proberen deze week. Letta heeft zwaar adhd en accepteert dan ook geen andere mensen. Maar vanaf het moment dat ik haar zag was het goed. Ze stond te koop en de eigenaar zag deze "klik" ook, toen heb ik haar gekregen van mijn ouders

. Ze heeft nooit wat raars gedaan, en bijt ook mensen als die bij ons in de buurt komen als we rijden ofzoiets. Ik ben ook vanaf het begin afaan gek op haar, alsof we voor elkaar gemaakt zijn!

**Geplaatst**: 15-10-12 20:02

Re: wanneer heb je nou een klik met een paard?

Geplaatst: 15-10-12 20:02

Anke: dat valt toch niet te verklaren?

**Geplaatst**: 15-10-12 20:05

Geplaatst: 15-10-12 20:05

Dat voel je inderdaad aan zoals menig bokkkers hier zeggen

**Geplaatst**: 15-10-12 20:11

Geplaatst: 15-10-12 20:11

Ik was op slag verliefd op de foto van Marktplaats waar hij stond. Wilde eigenlijk nog geen nieuw paard erbij maar ik kon hem niet uit mijn hoofd zetten. Elke dag kijken en na een maand toch een afspraak gemaakt. Zijn uitstraling en vooral zijn karakter (hij was toen 3 jr.oud) 3 maanden onder het zadel en zo ontzettend braaf, ik was verkocht. Gekeurd (spannend) en gekocht en nu alweer 2 jaar later zijn we echt zo ontzettend vertrouwd met elkaar, ik kan echt alles met hem doen!

Mijn andere paard mijn eerste die nu met vervroegd pensioen is, is absoluut ook mijn maatje en zal nooit bij mij weg gaan. Maar de band is toch anders, het is ook een heel ander type paard met een heel ander karakter. Een heerlijk dier maar zo'n vertrouwensband als ik nu met mijn jonkie heb heb ik met helaas nooit gekregen... Maar beide paarden zijn me even lief hoor en blijven voor altijd bij mij

.

**Geplaatst**: 15-10-12 20:18

Geplaatst: 15-10-12 20:18

moeilijk uit te leggen. Het is gewoon een gevoel.

Ik zag Abdul ruim een jaar geleden voor het 1st. Ik had hem wel op de foto gezien, maar toen deed hij me helemaal niks. Maar in het echt was liefde op het 1e gezicht. Ik viel in 1e instantie niet op zijn mooie uiterlijk, maar op het feit dat hij heerlijk stond te knorren terwijl hij stond te eten. Ik was toen gelijk om. Na hem los in de bak te hebben gezien, wist ik het zeker, dit is hem. Ik kwam eigenlijk voor een ander paard kijken. Die ik op foto helemaal geweldig vond, maar waarvan ik na 1 blik wist: dit is hem niet.

En dat terwijl hij eigenlijk van alles was wat ik niet wilde. Bruin, jong en hengst. Ik twijfelde te lang en toen werd hij gekocht door een ander. Ben daar heel lang van blijven balen. Maar in April kreeg ik een 2e kans, hij kwam weer te koop.

Zijn vorige eigenaren hadden absoluut geen klik met hem en daar was het flink mis gegaan. Ik heb hem nu 4 maanden en het gaat super, hij past in alle opzichten bij me.

Een klik betekend voor mij niet alleen dat je er verliefd op bent, maar ook dat je veel meer over hebt en meer durf omdat hij het gewoon is. Zeker in de 1e maand was het niet makkelijk met een paard die zwaar over de rooie was. Bij elk ander paard zou ik denk ik af echt flink bang zijn geweest ( hij was er niet vies van om flink te springen of op zijn achter benen te staan als je hem aan de hand had) bij hem geen seconde. Hij was het gewoon en dan ga je er gewoon voor.

**Geplaatst**: 15-10-12 20:18

Geplaatst: 15-10-12 20:18

Je voelt het inderdaad.
Ik had destijds een super fijn crosspaard en 1 ding wist ik zeker hij moest uit dezelfde moeder of vaderlijn komen. Een aangezien de eigenaar van de moeder van mijn huidige paard vrienden van ons waren kwamen we daar regelmatig op bezoek om al het nieuwe jonge spul te bewonderen.
Ik had mijn zinnen zo gezet op een bloedmooi half zusje (veulentje) dat ik een jaar later weer ging kijken aangezien mijn eigen paard terug de fokkerij in zou gaan. Na twee jaar gingen we dus bij de jaarling kijken maar helaas werd ik constant lastig gevallen voor door die vos (ook half zus toen 3 jaar) met 4 witte benen en een hele grote bles maar ik was geinteresseerd in dat bruine paardje met kolletje en twee witte achterbeentjes. Nog geen beslissing genomen en weer terug naar huis gegaan. Paar maanden later werd ik gebeld dat alles weg moest aangezien zijn zoon op zichzelf ging wonen en geen tijd had om al het jonge spul aan te rijden of ik dan toch niet die vos wilde proberen.
Ondertussen was het al een heel paardje geworden en toen ik opstapte herkende ik er zoveel in van mijn huidige paard (de bruine en de vos waren allebei halfzussen van mijn huidige paard), dat ik haar meteen gekocht heb.
Als je denkt dit is hem helemaal, hier kan ik goed mee overweg, ik vind zijn karakter leuk, zijn werkwillige of misschien koppige karakter (is maar net waar je als ruiter van houdt) dan spreek je waarschijnlijk over die klik.

**Geplaatst**: 16-10-12 00:16

Geplaatst: 16-10-12 00:16

Sandrina schreef:
Anke: dat valt toch niet te verklaren?

Nee dat klopt!

**Geplaatst**: 16-10-12 01:30

Geplaatst: 16-10-12 01:30

Ik geloof wel in die klik, maar ik heb het dan ook wel op een hele speciale manier meegemaakt.

Ik heb even wat quotes opgezocht, ik had het verhaal nl al eens op bokt gezet

Even terug naar het jaar 2008. Ik was zo verdrietig, ik moest mijn O zo geliefde Feline in laten slapen Een blessure maakte een vroegtijdig einde aan ons samenzijn. Zon paard krijg ik nooit weer, dat was het enigste wat door mijn hoofd ging. Nou heb ik de liefste wederhelft die er maar te vinden is, en die zei "koop maar een ander mooi Paintje". En tja dan begint de zoekpartij. Want er lag toch wel een eisenlijstje Hoe lief en geweldig Feline ook was, zoveel wit op een paard nooit weer. Altijd smerig en een hoop waswerk voor de wedstrijden. En Feline gaf echt geweldige veulens (Dainty van WranglerButt@bokt is er 1 van) maar ook altijd waren ze solid. Dus het moest worden een minimal white die ook nog eens homozygote was.

Hmmm dat werd lastig, tenminste in Europa. Dus werd er ook maar eens gezocht op websites in Amerika. En daar kwam ik via via op de op de site van een fokker, en ik een Paintje tegenkwam die me op de foto al leek te zeggen "pick me" Het was net mijn draakje Clips zo op de foto. Dus contact opgenomen met de fokker en na wat over en weer is ze door een DA nagekeken en alles was goed, dus de koop rond gemaakt. Ze is door hun naar de carantaine gebracht en iets meer dan een maand later kwam ze op Schiphol aan. Ik heb haar dus letterlijk van een foto gekocht en had haar nog nooit gezien totdat ze aankwam op Schiphol.

En dan sta je op Schiphol. Je moet weten je zit daar te wachten en te wachten tot ze eindelijk de paarden gaan uitladen en een laatste controle geven. Ik had in de wachttijd toevallig met de groom gesproken die haar verzorgt had tijdens de reis. Die vertelde dat ze angstig en erg terughoudend was geweest. En van het carantainestation had ik ook al van dit soort berichten gehoord. Die konden haar niet meer in handen krijgen als ze haar loslieten om even de benen te strekken.

Na een paard of wat kwam daar dan dat kleine jaarlingetje uit de laatste vetrinaire controle. Er stonden hier en daar mensen te wachten om hun paard in ontvangst te nemen. QT kwam de hal binnen, bleef stokstijf staan, keek rond, ze ziet mij, doet dr hoofd omhoog en loopt rechtstreeks naar mij, sleept hierbij bijna dr groom mee, en steekt rechtstreeks dr neus in mijn gezicht. Alsof ze wilde zeggen "jij bent het" Het werd op dat moment heel erg stil in die ruimte, iedereen zag het gebeuren, en ik.... ik kon alleen nog maar janken Ik ben nog steeds hardstikke verliefd op dr en die klik was er dus vanaf moment 1 dat ze me zag en die is er nog steeds. Die foto heeft gelijk gehad

Dus TS als je "het" paard tegenkomt, je zult het weten

**Geplaatst**: 16-10-12 07:27

Re: wanneer heb je nou een klik met een paard?

Geplaatst: 16-10-12 07:27

Rina: dat is wel een heel opmerlijk verhaal. Ik houd het niet droog, ben ontroerd!

Wat doe je allemaal met haar?

**Geplaatst**: 16-10-12 11:48

Geplaatst: 16-10-12 11:48

Tja, die ´klik´....

Met mijn jongste paard had ik dat, inmiddels al bijna vijf jaar geleden. Hij was een veulentje van 4 á 5 maanden toen ik hem voor het eerst zag, en ik wist het gelijk : "Die wil ik hebben!". Toen was hij niet te koop, de eigenaar had hem echt voor zichzelf gefokt. Maar het liep allemaal anders, en toen hij 11 maanden oud was, stond hij toch te koop. Ik was er naartoe gegaan, vast van plan om hem niet te kopen. (Ja, dan moet je er niet naartoe gaan he?) Ik zag hem, hij hinnikte naar me, en gelijk was ik weer verliefd. Die eigenaar noemde een belachelijk hoog bedrag, en toch wilde ik hem hebben. Gelukkig wilde die eigenaar graag dat ik hem kreeg, dus ik heb hem voor een flink wat lager bedrag mogen kopen.

Oké, de klik was er, ik wist ergens dat hij een geweldig paard is. Ik kreeg het er alleen niet uit. Nu zijn we vier jaar verder, en met goede begeleiding beginnen we eindelijk de goede kant op te gaan. Die klik is niet alleszeggend, het zegt alleen dat je moeite en tijd en geld en alles wat je maar kunt doen voor je paard doet. Omdat je erin gelooft.

Mijn andere paard heb ik meer met 'verstand' gekocht. De eerste keer dat ik hem zag vond ik hem qua uiterlijk nogal tegenvallen. Ik heb hem gekozen op karakter, en om de manier waarop hij op zijn toenmalige eigenaar reageerde. Het is een heerlijk paard waarmee ik kan lezen en schrijven, natuurlijk moesten we aan elkaar wennen, en dat heeft zeker een paar maanden geduurd. Qua uiterlijk is hij steeds mooier geworden, en ik heb nog nooit zoveel vertrouwen in een paard gehad als in hem. Hij ontroert me regelmatig, gewoon om de manier waarop hij reageert, waarop hij zo verschrikkelijk zijn best voor me doet.

Als ik nu mijn twee paarden met elkaar vergelijk, dan scheelt het qua gevoel niet zoveel. Ze zijn allebei geweldig, en ik ben afwisselend trots op de een, of de ander of allebei. Voor de jongste omdat hij zomaar een keer iets deed wat de bedoeling was, met de oudste omdat we gewoon ontzettend veel plezier hebben samen.

**Geplaatst**: 16-10-12 12:17

Geplaatst: 16-10-12 12:17

"De klik" heb ik met twee paarden meegemaakt, de aantrekking is onweerstaanbaar ondanks alle "minpunten". En ik heb ook een "anti-klik" meegemaakt met het veulen van mijn merrie, direct bij de geboorte al, dat was absoluut geen paard voor mij terwijl de moeder mijn alles was (eigenlijk nog steeds is).
Tweede paard is erbij gekomen terwijl ik helemaal niet op zoek was naar een paard en er feitelijk ook geen kon gebruiken. Ook die trok onweerstaanbaar, ben 200 km gaan rijden om dat paard in de ogen te kijken met de "verwachting" er dan mee klaar te zijn.
Bij beide paarden was het direct voelbaar en bij beide paarden was het geen blinde verliefdheid, de nadelen van beide paarden waren nadrukkelijk duidelijk

Met enkele andere paarden heb ik een hele goede band opgebouwd, maar daarbij miste ik altijd dat laatste stukje. Het is niet te vergelijken.

Nomineer dit bericht ×