Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

. 
swartbeessie schreef:Dankjewel voor je reactie, fanci_mike
Als ik zo vrij mag zijn, vertaal ik uit jouw reactie dat wat jij onder 'leiderschap' verstaat feitelijk overeenkomt met wat Andrew McLean 'trainer' noemt, namelijk iemand die duidelijk en consequente hulpen geeft.

xLIESSSx schreef:Volgens mij is het maar wat je verstaat onder leider en trainer. Zo heb je leiders die domineren, met de plak zwaaien,...
xLIESSSx schreef:In het omgaan met dieren is het gewoon noodzakelijk dat je boven hen staat. Dieren hebben in de natuur een rangorde, waarbij er (bijna) niemand op gelijke voet staat. De één domineert de ander, ook al is het maar lichtjes. Dus volgens mij moet je altijd boven een paard staan om met het paard te kunnen werken. (met eender welk ander dier is dat ook zo)
liljebo schreef:Het hele gebeuren omtrent leiderschap in de zin van rangorde, waarbij allerlei technieken uit de kast worden gehaald om je paard te laten zien dat jij leider bent... daar zie ik het nut niet van in.
Als je gewoon consequent met je paard om gaat, helder bent, weet wat je doet en waarom je dat doet, dat goed kunt overbrengen en een goede timing hebt, krijg je automatisch goed gedrag.
nicole_hetty schreef:ik heb hier een boek van Andrew McLean. hij kan super en duidelijk uitleggen. ik ben daardoor ook helemaal van mijn punt gestapt qua dominantie, leiderschap en andere emoties die een paard zou bezitten.
ik geloof er niet in dat een paard dominantie gedrag vertoont tegen over mensen. al het niet gewenste gedrag die een paard vertoont is verkeerd aan geleerd.
Citaat:net zo als leiderschap. hier geloof ik ook niet (meer) in. wij kunnen geen leider zijn voor een paard omdat wij geen paard zijn. wij behoren niet tot hun kudde en rangorde. ook een paard ziet heel goed dat wij geen paard zijn en heeft er dus ook weinig aan als wij ons als leider op willen stellen. mijn paarden lopen braaf aan een touwtje achter mij aan. dit doen ze niet omdat ik hun leider ben, maar omdat ze dat geleerd hebben.
Citaat:zelfde als vertrouwen. ik geloof er niet in dat een paard vertrouwen heeft in mensen. wij zijn tenslotte van nature roof dieren. en paarden prooi dieren. ik geloof niet dat een prooidier ooit vertrouwen gaat krijgen in een roof dier. zou hij dat namelijk in de natuur doen dan word ie opgegeten. dat een paard ons gehoorzaamt en doet wat wij willen heeft te maken met het gene wat wij het paard leren. wij leren het paard bij ons te blijven, stil te staan tijdens het opstappen, rustig te blijven tijdens het poetsen en noem het allemaal maar op. in mijn ogen is dit niet omdat het paard vertrouwen in ons heeft maar omdat hij dat geleerd heeft. een paard leert door te herhalen. als het paard niet doet wat wij graag willen zien dan reageren wij daar op door vaak negatieve aandacht te geven. ( boos worden, druk opvoeren of helemaal negeren) zo leert het paard dat hij bij het opstappen niet mag lopen. als je die zelfde aanpak vaak genoeg gebruikt zal het paard dus stil blijven staan met het opstappen. heeft in mijn ogen niks te maken met vertrouwen. maar wel met het leren en opvolgen van commando's die wij aan het paard geven.
Koper schreef:Nee, dat zijn geen leiders. Dat zijn de dominanten.
Maar het zijn nog steeds leiders die hun dominantie willen bevestigen door met de plak en de harde hand te gaan zwaaien.liljebo schreef:Ja, daarom noemde ik ook eerder het verschil tussen leiding geven vanuit trainingsperspectief of leiding geven vanuit het rangorde verhaal.
Laat is het zo stellen... ik zie geen nut in jezelf profileren van leider middels join up, allerlei regeltjes waar je je bij je paard aan moet houden, zoals bepaalde dingen die niet zouden mogen/mogen toestaan omdat het paard je dan niet meer als leider zou zien.
Alles staat of valt met de training die je geeft (en nee, niet methode afhankelijk, maar alles wat je doet in het bijzijn van het paard is training). Een paard wat weet waar het aan toe is en geleerd heeft hoe het zich in situaties moet gedragen, is gewoon een prettig paard.
Een paard 'laten zien wie de baas is' vanwege ongewenst gedrag, is m.i. kiezen voor de gemakkelijkste weg, omdat je dan de schuld van het gedrag bij het paard legt ipv bij je eigen training (of in gebreke blijven daarvan)
En dat is het heel punt met die discussies over dominantie en leiderschap. Het hele geroep, dat je moet laten zien wie de baas is.
Dan zeg ik 'nee' , Je moet kijken waar je tijdens de training in gebreke bent gebleven.

)mylittlejoy schreef:Hier ben ik het niet helemaal mee eens. Paarden hebben toch verschillende karaktertypes en ik vind het wat te simpel om te zeggen dat alles maar aangeleerd is. Een van mijn paarden is een wat dominanter type. Wij hebben hem toen hij uit de kudde kwam wel moeten leren wat het gewenste gedrag was en hij zet inmiddels ook bij ons of als wij er bij zijn geen stap meer verkeerd. Als er echter voor hem een vreemde met hem gaat wandelen (om uit de wei te halen oid), gaan toch snel alle registers open om even te kijken of "de regels" ook bij die andere persoon gelden. Die vreemde hoeft dan slechts aan te geven dat dit inderdaad het geval is en dan is de discussie ook over.
Citaat:Ik ben het gedeeltelijk met je eens. Wij kunnen geen paardenleider zijn, maar paarden hebben wel in een kudde geleerd over het bestaan van een rangorde en hun plaats op de ladder. Wij kunnen hier als mensen gebruik van maken in de training door signalen te gebruiken die het paard al kent. Er zit dus wel een groot deel training in, maar je maakt toch gebruik van het stukje volgzaamheid en onderdanigheid dat het paard heeft opgedaan in kuddeverband. Het verschilt dan weer per paard hoe volgzaam en onderdanig hij is.
Citaat:Het gedomesticeerde paard heeft niet de ervaringen van opgegeten kunnen worden door roofdieren en is opgegroeid met mensen. Hoewel de eerste reactie/het instinct altijd nog van een prooidier zal blijven, denk ik dat een gedomesticeerd paard zeker zijn vertrouwen kan plaatsen in een mens. Als het enkel en alleen gehoorzaamheid zou zijn, zou een paard niet kunnen ontspannen in het bijzijn van een mens, niet kunnen wegdommelen tijdens een poetsbeurt, etc. Dan zou er altijd een mate van spanning overblijven. Maar een paard (elk wezen trouwens) streeft naar balans en stabiliteit en zal zich bij de persoon met de juiste training/uitstraling/timing/geef het beest een naam welwillend schikken.