Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-09-12 16:03

Geplaatst door de TopicStarter : 13-09-12 16:03

Ik denk dat mijn probleem een beetje gaat worden dat mijn vriend het niet toe gaat passen... Het paard staat namelijk bij mijn vriend op het erf, dus wanneer ik terug school heb, kan ik daar niet elke dag gaan zitten om te voeren. Op zich geen probleem, want mijn vriend gaat het dan doen. Maar dan moet hij mijn regels ook toepassen hé

Ik ga een regel-bordje op moeten maken denk ik

edit: schijffoutje

**Geplaatst**: 13-09-12 16:06

Geplaatst: 13-09-12 16:06

Je kunt een keertje een lesje parelli nemen, denk dat je daar veel van kan leren.
En denk nu niet dat ik een NH hippie ben, integendeel

Maar wat betreft eigen ruimte heeft die een duidelijke boodschap.
Degene die veel ruimte om zich heen heeft, is de baas. Punt. Dus om jouw dominantie te tonen kun je je paard een flink eind uit de buurt zetten (dus 2m ofzo). Verder kan je om die ruimte te ' claimen' om je heen zwaaien met een stuk van je koord (bijv. een longeerlijn). Je paard zal snel leren dat te dicht bij komen = tik op de neus

Je hoeft niet hard te zwaaien, aantikken met het puntje is vaak al voldoende.

Enneh, het is echt niet zo dat het paard niet doorheeft dat jij daar staat hoor, als er ineens iets anders is. Dat is gewoon een kwestie van respect. Als ergens een boom staat loopt ze daar toch ook niet tegenaan, ondanks dat iets anders interessanter is?

Ik hoop dat je niet te lang hoeft te wachten op gezelschap voor je paard. Zeker op deze leeftijd is dat echt een must, wil je haar op latere leeftijd in een kudde kunnen zetten.

Zeker je vriend ook mee laten doen in de consequente opvoeding van je paard!! Anders zit jij dalijk met een lomp paard dat geen respect voor je heeft...
Ga het gewoon een keer samen doen met hem, dus dat hij het doet en jij coacht vanaf de zijkant. Hopelijk ziet hij in dat dat beter werkt dan gewoon over je heen laten lopen

_

Succes ermee!

**Geplaatst**: 14-09-12 17:21

Geplaatst: 14-09-12 17:21

Eigenlijk zijn er dus twee dingen die spelen.

- ze komt te dicht bij je
- ze heeft haar aandacht niet bij jou.

Vwb het eerste: gefeliciteerd. Een normaal, beleefd paard dat sociale omgangsnormen heeft geleerd, bijvoorbeeld van de moeder of in de opfok, zal pas "in je ruimte" komen op het moment dat het ervaart dat jullie een band hebben. Dat is ook het moment dat je kunt gaan aangeven dat ze te dichtbij komt. Met je vinger of hand tegen de borst duwen zou voldoende moeten zijn, als ze erg opdringerig is kun je een tikje met het touw geven. En dat is het. Geen drama van maken, gewoon corrigeren als jij vindt dat ze te dichtbij is. Een paard met normale vaardigheden begrijpt dat heel goed.

Voor het tweede: het is nog maar een jonkie en je hebt haar net. Er is nog veel nieuws te zien. Doe alsof alles waar ze zich druk om maakt de normaalste zaak van de wereld is (dat is het tenslotte ook) Als ze merkt dat jij je niet druk maakt zal dat haar zeker helpen. Als ze voor je uit loopt terwijl je dat niet wil zet je haar terug, weer met je hand of een tikje tegen de borst. Verder niet moeilijk doen, paard moet binnen de lijntjes blijven en jij geeft aan waar die lijntjes lopen.
Als ze bij voorbeeld steeds naar rechts loopt te kijken terwijl jij rechtdoor wil betekent dat dat haar focus rechts ligt. Het helpt dan goed om haar hoofd zachtjes wat naar links te draaien, in de richting die je uit wil, en dan het touw laten vieren. Je geeft daarmee alleen aan waar je wil dat ze op let, dus hoofd draaien, ruimte geven in het touw, steeds wanneer het nodig is. Zonder geweld en zonder ongeduldig te worden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-09-12 11:24

Re: Mijn merrie respecteert mijn persoonlijke ruimte niet...

Geplaatst door de TopicStarter : 15-09-12 11:24

Opnieuw een kleine update:
Het omver lopen zonder halster op de wei is inmiddels stukken verbeterd. Ze houdt meestal de nodige afstand nu, enkel als ze iets anders ziet loopt ze me soms nog steeds omver. Maar te dichtbij komen => elleboogstootje. Dus ik moet zeggen, ook in dat laatste begint verbetering te komen. Ze zou me nog steeds omver lopen, maar zodra ze mijn arm ziet, gaat ze netjes om mij heen (meestal). Dus het begint aardig te lukken, al zeg ik het zelf ^.^

Vandaag heb ik haar ook even van wei verstoken. (Het was op de weg van de ene wei naar de andere dat ze begon te trekken.) Ook hier merk ik al verbetering. Ze blijft netjes bij mij op de juiste afstand, zonder dat ik iets hoef te doen. Ze stopt wanneer ik stop en begint te stappen wanneer ik stap. Ook reageert ze al goed op 'Hooo' buiten haar wei (dit was in het begin iets minder). Enkel wanneer ze de wei in het vizier krijgt zou ze beginnen trekken, maar ik heb haar tot stilstand gebracht en achteruit gezet. Dit heb ik op dat (kleine) eindje zo'n 5x moeten doen

Maar de aanhouder wint, want de laatste meters naar de wei toe liep ze zeer netjes bij mij, ook al lag de wei voor haar neus

**Geplaatst**: 15-09-12 11:41

Re: Mijn merrie respecteert mijn persoonlijke ruimte niet...

Geplaatst: 15-09-12 11:41

Wat goed meid! Dit klinkt bijna precies zoals ik het ook deed toen mijn paard zo jong was (ze is nu 2,5 dus het is niet lang geleden

). De aanhouder wint dus ga zo door!

**Geplaatst**: 17-09-12 12:48

Geplaatst: 17-09-12 12:48

Ik heb niet heel veel meer toe te voegen aan de voorgaande reacties op dit na:

Als ze je omvér loopt, moet je niet te soft zijn. Want omverlopen is echt NOT DONE, en mag best streng 'bestraft' worden, als je het mij vraagt. Gaat het om gewoon afgeleid, dan kun je gewoon zorgen dat ze haar aandacht weer naar jou verplaatst, of stoot ze per ongeluk tegen je aan en doet ze daarna een stap opzij, vooruit dan maar. Maar als mijn paard het lef heeft om bewust over me heen te lopen omdat hij van punt A naar punt B wilt, krijgt hij een slinger naar zijn hoofd. Ik sta namelijk nog altijd hoger in rang.
Hoop dat ik nu niet heel gemeen overkom, maar ik tolereer omverlopen dus gewoon niet.

(Wij hebben hier een pony gehad, door mijn moeder (niet) opgevoed, die dat altijd deed, en dat was een constante machtstrijd. Vandaar mijn vastberadenheid om het met mijn huidige paard niet toe te staan.)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-12 14:31

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-12 14:31

Kimmsel schreef:
Hoop dat ik nu niet heel gemeen overkom, maar ik tolereer omverlopen dus gewoon niet. (Wij hebben hier een pony gehad, door mijn moeder (niet) opgevoed, die dat altijd deed, en dat was een constante machtstrijd. Vandaar mijn vastberadenheid om het met mijn huidige paard niet toe te staan.)

Je komt absoluut niet gemeen over

Ik ben blij met je commentaar. En ik tollereer het ook niet dat ze over me heen loopt hoor ! Ik 'strafte' haar ook, maar had gewoon het gevoel dat het weinig effect had... Vandaar dat ik het op bokt vroeg, zodat ik wist hoe jullie hiermee om gingen. Daarvoor duwde ik haar (ruw) opzij, het hielp die moment wel, maar het probleem werd niet opgelost, snap je ??

Elleboogstootje blijkt veel effectiever te zijn

**Geplaatst**: 17-09-12 14:42

Geplaatst: 17-09-12 14:42

je kan ook nog altijd ''helikopertjes'' techniek toepassen, dus met je halstertouwtje om je heen zwaaien, dat markeert ook automatisch je persoonlijke ruimte

succes!

**Geplaatst**: 05-10-12 18:11

Geplaatst: 05-10-12 18:11

TS als ik het allemaal zo lees doe je je best om jezelf te verbeteren en geeft dat al wat resulaten, dus je bent al goed op weg. Hartstikke goed dat je wilt leren en hier je vragen stelt!

Ik adviseer je wel om eens een paar grondwerklessen te nemen. Niet van iemand die dat toevallig ook wel eens doet, maar van iemand die er voor opgeleid is. Daar heb je uiteindelijk nog jarenlang plezier van! Het hebben van een goede basis op de grond heeft een grote impact op het beleren en later berijden van je paard. Het is zonde dat sommige mensen NH bestempelen als zweverig, want in de praktijk kan het (mits de begeleiding goed is geweest) resultaten geven waar iedere nuchtere Hollander blij van wordt. Het is ook maar net met wie en hoe je daar mee aan de slag gaat.
Wanneer je iets op de juiste manier toepast hoef je dat niet eindeloos te herhalen naar haar. Het moet eerder een kwestie van dagen zijn dan van weken of maanden voordat je resultaat boekt met een aanwijzing die op het basale niveau ligt van respect en ruimte. Wanneer dat niet het geval is en je paardje steeds opnieuw terugvalt in het gedrag is de uiteindelijke aanwijzing (zoals het elleboogje) voor haar misschien wel duidelijk, maar ervaart ze daaromheen wellicht allemaal signalen die dat weer ontkrachten of tegenspreken waar jij je misschien nog niet bewust van bent.
Ik zou ook eerder de voorkeur geven aan het helikopter-touwtje dan aan een elleboog. Wanneer je haar met een elleboog kan aanraken staat ze al te dichtbij (gezien het feit dat je dit waarschijnlijk ergens rond haar schouder doet is haar hoofd dan al te ver naar voren tov jou). Mocht ze dan toch een keer ergens van schrikken lig je alsnog omver en heb je geen ruimte meer over om nog een andere aanwijzing te geven. Voordeel van 'touwtje-zwaaien' is ook dat jij in je lichaamstaal relatief rustig kan blijven en dat geeft een andere uitstraling. Al moet ik daar ook wel aan toevoegen dat het een hulpmiddel blijft. Je uitstraling naar haar veranderen en eerst je houding en drijvende energie inzetten (zonder fyziek contact te maken) voordat je het touw gebruik geeft je in de toekomst ook de ruimte om zonder dat touw te kunnen en dat vanuit subtiele gebaren te doen. Afhankelijkheid van een hulpmiddel is wat mij betreft iets wat je zo snel mogelijk wil afbouwen. Je hebt die immers niet altijd op zak en daarnaast ontwikkelt iemand zijn bekwaamheid in houding en lichaamstaal gewoon veel sneller wanneer er niet altijd standaard naar het touwtje gegrepen wordt als 1e hulp. Wanneer iets goed gaat altijd gaan kijken of het met nog minder of nog kleinere aanwijzingen kan. Wanneer ze beter naar je gaat kijken en haar aandacht bij jou blijft zal ze dat snel genoeg waarnemen. Niet onbelangrijk om te benoemen is dat je voor je paard ook veel interesanter wordt om in de gaten te houden wanneer de signalen die je haar geeft kloppen. Veel paarden besluiten uiteindelijk na teveel tegenstrijdige signalen van de eigenaar om zich maar op iets anders te gaan focussen omdat er simpelweg teveel verwarring ontstaat voor ze en ze er geen touw aan vast kunnen knopen.

Lichaamstaal komt voort uit het gevoel en de overtuigingen die je van binnen hebt en je kan een paard daar niet mee foppen. Zorg dus dat je vanzelfsprekendheid uitsraalt doordat je achter hetgeen staat je toepast en laat je niet afleiden in je focus. Wanneer je daar aandacht aan gaat besteden zal je vanzelf merken dat je steeds minder grote aanwijzingen nodig hebt naar haar. Los van het feit dat je paardje dat zeker zal waarderen is het ook gewoon fijner om op die ontspannen manier met je paard bezig te kunnen zijn en ontstaat er ook een gezonde balans tussen correcties en gewoon plezier beleven met elkaar.
Wat betreft de precieze plek waar je paard hoort te lopen; dat is voor ieder paard verschillend. Het ene paard heeft aan een beetje duidelijkheid al voldoende en kan je prima naast je schouder laten lopen met de neus, voor de ander is dat weer te onduidelijk en moet je meer ruimte innemen. Het gedrag wat je paard binnen die positie gaat vertonen is daar steeds een maatstaf voor en moet waar nodig en mogelijk ook weer aangepast worden.

Kenmerk van een paard wat jou als 'leider' beschouwd is wel dat het ontzettend zijn best doet om juist niet tegen je aan te lopen. Je bent dan immers haar veiligeid en rots in de branding en wanneer ze daarnaast ook nog de ervaring krijgt dat je haar rust weet te brengen in onrustige situaties, overzicht hebt, met adequate oplossingen komt, dan zal ze er alles voor doen om in jouw ruimte te mogen verblijven, je in de gaten te houden en je te volgen zonder enkele druk op het touw (of zelfs zonder).

Ik zou ook zeker enige spoed zetten achter het zoeken van een weidemaatje en liever nog meerdere (afhankelijk van hoeveel ruimte er is). Wanneer ik in mijn werk paarden tegenkom die als veulen of jong paard te lang alleen hebben gestaan zie je dat gedragsproblemen en anti-sociaal gedrag vaak diepgeworteld zijn en voortkomen uit een gebrek aan sociale ervaringen met andere paarden. Soms zie je dan ook dat paarden op latere leeftijd nog steeds problemen hebben met rust vinden en goed functioneren binnen een groep. Wanneer je paardje met meerdere paarden samen staat leert het daar ontzettend veel van en kan het zich sociaal beter ontwikkelen, ook naar jou toe!
Bij ieder paard, maar zeker ook bij jonge paarden is het ook kwaliteit boven kwantiteit. Je kan bijvoorbeeld beter minder vaak iets met haar doen, maar dat wanneer je iets doet de kwaliteit van je oefening zodanig is dat zij het goed opslaat en snapt, dan iedere dag aan de slag gaan en daar steeds wat steken laten vallen waardoor iets wat voor haar duidelijk was weer ontkracht wordt.
Ook daarvoor is het fijn als ze door de dag heen met andere paarden contact kan hebben. Dan is ze niet afhankelijk van jou voor het krijgen van aandacht en kan je haar ook eens laten staan als je voelt dat je het op dat moment even niet in huis hebt om consequent en duidelijk met haar aan de slag te gaan.

Het opvoeden en opleiden van een jong paard vraagt om veel aandacht, kennis en inzicht. Wanneer je nu de juiste start met haar weet te maken zal zich dat uiteindelijk zeker terugbetalen.
Beter nu even investeren in goede begeleiding en vol zelfvertrouwen en duidelijkheid met haar aan de slag gaan dan over een tijd vastlopen en allerhande gedragingen er weer uit moeten halen.
Je hoeft natuurlijk helemaal niks te doen met alle tips en aanwijzingen die je hier krijgt. Uiteindelijk ben jij degene die bepaald wat goed voelt en waar je wel of niet mee aan de slag wilt. Maar als je er iets mee kan en er wat aan hebt is het natuurlijk mooi meegenomen

Succes in ieder geval met je jonge telgje!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-10-12 12:40

Re: Mijn merrie respecteert mijn persoonlijke ruimte niet...

Geplaatst door de TopicStarter : 13-10-12 12:40

Eerst en vooral, super bedankt voor deze uitgebreide uitleg, pallavi !!
Hij is ontzettend onderbouwd en geeft me toch meer inzicht in de functie van lichaamstaal

Ik moet zeggen, het gaat al stukken beter dan voorheen. Ik probeer te letten dat ik rustig ben wanneer ik met haar bezig ben en dat ik uitstraal wat ik van haar verlang. Maar ik moet eerlijk toegeven, het is lang niet zo simpel... Toch is er duidelijk verbetering merkbaar vind ik. Zo kan ik ze al aardig op afstand houden wanneer ik niet wil dat ze dichterbij komt. Ze stopt wanneer ik zeg dat ze moet stoppen en ze blijft daar dan ook staan. Ik heb dus geen pijnlijke-voet-incidentjes meer voor gehad, ze blijft netjes achter mij in haar wei (ja, ze volgt me overal). Maar wanneer ze ergens anders heen wil, loopt ze me ook niet meer omver. Ze loopt netjes om mij heen

Ook wanneer ik haar zeg dat ze buiten haar stal moet wachten, merk ik dat ze veel beter reageert als ik ook uitstraal dat ze buiten moet blijven. Nu jha, dat uitstralen gaat meer over zelfzeker zijn vind ik. Als ik zelfzeker ben van mezelf en zeg dat ze buiten moet blijven, dan blijft ze zelfs tot op 2m van de stal staan. Wanneer ik meer gehaast ben pikt ze dit meteen op en gaat ze proberen.
Dat is toch wat ik al heb ervaren.
Het is dan aan mij om weer rustig te worden en niet meer zo gehaast eten te geven. Pas dan reageert ze beter op mijn signalen. Best logisch eigenlijk.

Ik heb dus in die 3 maand dat ik haar heb, al veel over het omgaan met paarden geleerd. Maar niet alleen dat, ik heb beter geleerd om haar lichaamstaal te herkennen en die van mij daarop af te stemmen. Dit klinkt misschien een beetje geromantiseerd, maar zo ervaar ik het wel

Ik moest haar leren kennen, zij moest mij leren kennen en ik merk wel dat we elke dag een beetje beter om mekaar afgestemd raken

**Geplaatst**: 13-10-12 13:05

Re: Mijn merrie respecteert mijn persoonlijke ruimte niet...

Geplaatst: 13-10-12 13:05

Goed om te horen!
Zolang je maar open staat om te leren van je situatie en in staat bent om op je eigen gedrag te reflecteren kom je een heel eind! Jullie kunnen ontzettend veel van elkaar leren en dat is vooral een mooi gegeven, zeker als je er op deze manier in staat.
Wanneer je inzicht in de oorzaken van haar gedrag groeit maakt dat het makkelijker om uit emotioneel reageren (irritatie, angst, spanning, boosheid, onzekerheid etc) te blijven en steeds weer objectief naar je situatie te kijken. Dat stelt je ook in staat om steeds weer opnieuw aan te voelen waar jullie triggers liggen en de situaties die je opzoekt daarop aan te passen en te doseren zodat je minder snel terugvalt in oude patronen en stap voor stap zelfvertrouwen op kan bouwen in wat jullie samen ondernemen. Wanneer zich dan uitdagingen voordoen ben je in staat die momenten te transformeren naar ontwikkeling en groei en zullen jullie daar beiden de vruchten van plukken.
Zo te horen ben je daar goed mee bezig en ik wens je vooral veel plezier in je leerproces!

Nomineer dit bericht ×