Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

MelissaV schreef:lies1994 schreef:Ik zou:
-natuurlijk vragen hoe het gaat,of hij/zij ergens last van heeft.
-pony/paard ff rustig pakken (ook niet geheel onbelangrijk).
-hij/zij er weer op zetten en zo nodig er een paar rondjes naast lopen(ligt eraan hoe erg die gene ervan is geschrokken) .
Meestal gaat het in onze les zo:
eerst vragen of alles goe gaat zoja? wordt e ff ingewreven dat er volgende week taart is
dan pony vangen wat meesal al gebeurt is door mederuiters
Dan er terug op en als ruiter echt niet durft gaat lesgever er ff op en daarna ruiter weer.
joyce2 schreef:Als er een lesklant valt, kijk ik eerst even hoe het met paard en ruiter gaat. Tot nu toe heb ik nog nooit ernstige dingen meegemaakt. Ik ga er nu even vanuit dat we met een jong iemand te maken hebben. Ik loop er uiteraard op af, pak het paard en maak meestal een opmerking met een gekke bek van "zo, dat was even schrikken! Zit alles er nog aan?!" Even de tranen drogen als die er zijn en dan gewoon er weer op, paardrijden leren we allemaal met vallen en opstaan! Durft de ruiter niet goed, dan loop ik een stukje mee, of gaan ze eventueel aan de longeerlijn. Is het paard echt gewoon hufterig bezig en moet hij zijn ei kwijt, maar is de ruiter niet doortastend of handig genoeg, dan stap ik er desnoods zelf even op.
Als de ruiter er weer op zit, beginnen we gewoon rustig aan en meestal praten we nog heel even over de val. Zo krijgen ze weer een beetje vertrouwen, omdat ze dan snappen (en leren) wat er gebeurd is en hoe dat dan gekomen is. Dan maken we er nog wat kleine opbeurende grapjes over, zodat de spanning weg wordt genomen en de ruiter er zelf ook weer een beetje om kan lachen. Achteraf vinden ze het stiekem vaak wel stoer, dan hebben ze weer wat te vertellen op school of tegen papa en mama, want ze zijn er toch mooi weer op geklommen! Aan het einde van de les nog wat complimentjes geven over hoe stoer ze zijn geweest dat ze er weer op zijn gegaan en dan is het vaak wel goed.

MelissaV schreef:phormicola: Khoop voor jou dat er niet veel mensen van hun paard vallen, anders wordt je nog arm

zij ook weer blij. Oke dan nog 1 keer aanspringen. En jahoor, rodeo en het meisje lag weer op de grond. Leuk pony's
Aprils_joke schreef:Ohhh een kleinigheidje
zelf opstappen is voor mij zoiezo geen optie.
is een beetje lastig om op een shetlander met een 15 inch zadeltje te stappen
Nouja ff aan de longe wil nog wel, en de kindjes vallen van een shet meestal niet hard omdat het max een meter is (bij mij 1.03 m
)
Gelukkig nog maar 1 keer bij mijn huidige pony gebeurd, en gelijk naar terecht gekomen. Anderen momenten zou ik er zo weer opstappen als ik niets heb.
En brullen dat ik deed, viel bijna flauw van de pijn en zag helemaal bleek. 'Of ik er niet nog ff opging..' zei toen de manegeinstructeur, uhh.. nee?
), de keren dat ik gevallen ben werd mij altijd gevraagd van of alles goed was, eigenlijk sta ik zelf altijd al eerder weer op de benen en ben me aan het afkloppen / paard aan het halen voor iemand de bak in kan komen. Spring er dan ook zo weer op, interesseert me weinig, afvallen kan iedereen overkomen en het hoeft neit zo te zijn dat wanneer je 1 keer gevallen bent, je daarna direct weer valt of het paard extra fris is of moeite gaat doen om jou er weer af te krijgen.. 
NOu dat rijden vond ik altijd veel te leuk dus altijd bang zijn zag ik niet zitten hahaha! Hup direct er weer op..
Heb zelfs een keer gehad, nadat ik al heel wat jaartjes later een keer gevallen was (nooit wat gehad, altijd direct er weer op..), en ondertussen ook al wat ouder dat ik na een val echt even buiten westen was.. Toen was ik bang om bang te worden en wou (toen ik enemaal weer goed bij was, me verder goed voelde) er zo weer op (wist alleen niet direct waar ik was, wat ik deed, en toen helder werd dat ik van het paard gevallen was (wist nog wel dat ik aan het rijden was..)), dat mocht dus niet. Moest naar huis, en mijn ouders namen me mee naar de spoedpost toch even een arts na laten kijken. Dat vond ik dus echt niet leuk, goh wat baalde ik dat ik er niet op mocht en was ik bang om bang te worden.
Volgende dag wou ik er dus dolgraag weer op, mocht niet moest maar een week rustig aan doen, ook aan gehouden hoor (had immers wel een hersenschudding), maar goed....
Mocht er wel sprake zijn van letsel, of geen volle 100% zekerheid dat er niks aan de hand is? Dan opvangen en aan de hand van de ernst zorgen dat er medische hulp bij komt, of dat ze even met een glas drinken gewoon rustig aan de kant mogen bij komen wachten op pap / mam, die het daarna verder bekijken of ze bv. naar de huisartsenpost moeten. Maar dat hangt allemaal van de ernst af. Overigens zou ik iemand die echt bewusteloos is of echt gigantisch pijn heeft of iets, laten liggen zorgen dat die gene daar veilig ligt (dus pony's vangen, zorgen dat de andere uit de bak zijn), EHBO verzorgen en zorgen dat ambu eraan komt.
Ik stuur het paard niet terug naar stal, dan gaan ze hele rare dingen in hun hoofd halen 
Aukelizzy schreef:Ik loop altijd meteen naar lesklant toe en laat ze plat op de rug gaan liggen. Dan voorzichtig kijken of er niets stuk is. Ik stap nooit op het paard van een lesklant als deze net mijn klant eraf gegooid heeft. Te groot risico voor mijzelf.