Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Marion71 schreef:Sommige paarden hebben voernijd. Ze kunnen dan heel boosaardig reageren als je bij ze komt terwijl ze eten. Voernijd krijg je er nooit uit, niet met een tik en ook geen schop onder hun kont.
Ik ben gezegend met zo'n merrie. Als veulen had ze de neiging je de stal uit te trappen. Die afspraak hadden we gauw duidelijk. Nu geeft ze soms een stel platte oren (en die van haar zijn groooot en kunnen heel plat) en dan draait ze zich vaak rustig weg met de kont naar me toe. Niet vijandig of boos. Ik kon dat nooit zo goed plaatsen, maar nu wel!
Overigens kom ik alleen functioneel in haar stal als ze eet. Ik ga haar geen knuffel brengen, da's voor haar meer treiteren dan positieve aandacht. Die krijgt ze wel op een ander moment.


Maar ik zoek de situatie niet op om haar te pesten. Als het even kan doe ik alles van te voren voor ze haar stal in gaat, en doe ik amper handeling IN stal. Marion71 schreef:Als je naar het gedrag in de 'kudde' of liever 'groep' kijkt, wordt een tik (of schop) bijna nooit uitgedeeld. Wel in instabiele maar niet in bevestigde groepen. Daarvoor gebruikt de hoger in rang geplaatste lichaamshouding zoals hoofdhoogte, hoofdbeweging en als dat niet genoeg is boze oren. Een ongehoorzaam paard wordt niet afgeranseld, maar - erger - buiten de groep gezet of genegeerd. Dat zijn allemaal signalen die wij niet kunnen geven en dus wordt er vaak gecompenseerd met een ferme tik.
Ik denk dat Kato een heel fijn baasje aan haar zal hebben als je dochter zo super met haar blijft omgaan
hestejente schreef:Een paard onnodig treiteren is nooit de bedoeling natuurlijk. Ik denk ook niet dat de dochter van TS dat doet. Afgezien van dat ik heel goed kan begrijpen dat een meisje van 6 jaar afscheid wil nemen van haar pony (doe ik ook en ik ben een meisje van 31. Mijn paard vindt het helemaal niet erg als ik 'm een knuffel kom geven. Hij kijkt dan even op, "o hoi, ben je daar weer", *knuffel* en hij kaant verder. Maar hij staat niet op stal) denk ik niet dat de pony het erg vervelend vindt. Het lijkt mij een wat bedeesdere, beleefde en kindproof pony die dat meisje veel zal leren
Marion: een paard heeft geen reden om naar je uit te halen oid tenzij je het er zelf naar maakt. Bijvoorbeeld door gebrek aan inzicht, inlevingsvermogen en/of communicatie. Een paard dat netjes voor je opzij gaat en dan op z'n lazer krijgt begrijpt dat niet en zal niet weten wat hij met je aan moet. Hij zal daardoor ook raar, onberekenbaar, kunnen reageren.
geerke schreef:Behalve als ik met iets dubieus de stal in kom,spuitbus of injectienaald
Uiteindelijk heeft een stalgenootje mijn paard gespoten (en toen bleef hij ook staan)
We kunnen ze daarbij nog een handje helpen, door te proberen de paarden te begrijpen. Daarmee kunnen we van ons verstand een troef maken
. Eerst draaide ze zich om, maar hield wel haar oortjes op mij gericht. Ik hield een pluk kuil uitgestoken naar haar toe, die kwam ze toch wel inspecteren. Na wat tellen begon ze dan toch maar te eten en snuffelen (ze zoekt echt de lekkerste sprieten uit en werkt het kuil dus door haar hele stal heen... van 3,5 bij 3 meter (en ze meet 135 op de schoft)
) En langzamerhand steeds meer naar mij toe en bij mijn voeten enzo. Volgens mij vond ze het maar wat vreemd dat ik daar zat
maar kon haar een paar keer aaien enzo en ze heeft zich niet meer omgedraaid ofzo. Ook niet toen ik opstond, kon ik haar gewoon even gedag aaien.
Dankzij dit topic kijk ik er nu wel anders tegen aan, dus hestejente dankjewel daarvoor!
Want hij staat dan zo'n beetje op mijn voeten (net niet, hij heeft respect) en wroet dan met zijn neus en lippen echt overal en snapt vooral NIET waarom ik op de grond zit. Duwt me ook omver enzo en wil me echt laten staan. Tsja, hij is nou eenmaal lomp haha. Met pown ging het veel beter vandaag hihi.
Wat een zorgzame fries... lief he als ze zo voorzichtig met je doen. Wanneer ik naast mijn paard ga zitten en hij ondertussen vlak naast mij aan het scharrelen is en daarbij een voet optilt zie je 'm die hoef ook heeeel voorzichtig weer neerzetten, en daarbij verrekt hij ook bijna z'n halsje wanneer hij kijkt of 't allemaal wel goed gaat en hij niet op me gaat staan. Hij is dan wel veel groter en sterker dan ik maar ook zó voorzichtig, net of hij doorheeft dat mensen er niet tegen kunnen als je op ze gaat staan.

Ja idd Marion. We hebben haar nu iets langer dan 2 maanden. Wennen kost tijd en het gaat steeds beter. Ze is wel heel werkwillig en ook heel bereidwillig. Dus rijden lukt bijv prima. De omgang er omheen komt wel, en dan bedoel ik vooral het los komen
Ons durven vertrouwen en ons durven toe laten. Valt niet mee voor zo'n kleine pown hoor